ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی - مشارکت‌های کاربر [fa]

صفحهٔ اصلی

2026-09-14T07:12:07Z

Mohammadi3:

__NOTOC__ __NOEDITSECTION__<div class="wj-hero">
<h1>به ویکیجو خوش آمدید</h1>
<p>دانشنامهٔ آزاد به زبان پارسی</p>
<div class="wj-chips"><span>📚 {{formatnum:{{NUMBEROFARTICLES}}}} مقاله</span> <span>📄 {{formatnum:{{NUMBEROFPAGES}}}} صفحه</span> <span>🆓 آزاد و رایگان</span> <span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span></div>
</div>

<div class="wj-grid">
<div class="wj-card" style="flex:1.5;">
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat-img">[[پرونده: 26164300.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]]</div>
<div class="wj-feat-text">
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد…</p>
<div class="wj-more">[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">📖</span> دربارهٔ ویکیجو</h2>
<p>«دانشنامهٔ ویکیجو»، دانشنامه‌ای آزاد و عمومی است که بر پایهٔ «دانشنامهٔ دانش‌گستر» تهیه و تدوین شده است؛ دایرةالمعارفی ۱۸ جلدی و قریب به ۱۶٬۰۰۰ صفحه که با همکاری ۳۰۰ تن از مؤلفان، مترجمان و ویراستاران طی نزدیک به ده سال فراهم آمده است.</p>
<div class="wj-more">[[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|آشنایی بیشتر ←]]</div>
</div>
</div>

<div class="wj-card" style="margin-bottom:22px;">
<h2><span class="wj-ic">✍️</span> چگونه در ویکیجو بنویسیم؟</h2>
<ul class="wj-steps">
<li><span class="n">۱</span> اولین گام برای ویکی‌نویس‌شدن، [[ویژه:ایجاد حساب کاربری|عضویت]] در ویکیجوست.</li>
<li><span class="n">۲</span> مزایای ثبت‌نام در ویکیجو را در [[راهنما:فهرست راهنمای عضویت|راهنمای عضویت]] مطالعه کنید.</li>
<li><span class="n">۳</span> برای آشنایی با ویکیجو، اهداف و چشم‌اندازها به [[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|دربارهٔ ویکیجو]] سر بزنید.</li>
<li><span class="n">۴</span> اشتباه‌های نگارشی و املایی نوشتارهای موجود را ویرایش کنید یا نوشتاری تازه بسازید.</li>
</ul>
</div>

<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">🧭</span> کاوش در دانشنامه</h2>
<div class="wj-topics">
<span>[[Special:Random|🎲 مقالهٔ تصادفی]]</span>
<span>[[Special:RecentChanges|🕒 تغییرات اخیر]]</span>
<span>[[Special:AllPages|📚 همهٔ مقاله‌ها]]</span>
<span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span>
<span>[[Special:ListFiles|🖼️ نگاره‌ها]]</span>
</div>
</div>

شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)

2026-09-14T07:11:41Z

Mohammadi3:

[[پرونده: 26164300-1.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]][[پرونده: 26164300-3.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]]شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)<br>[[پرونده: 26164300.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]](نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به ''افسانۀ'' نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سروده‌هایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آن‌ها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهره‌گیری از زبان فرهنگ عامۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپری‌شدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است. او در مقبرة‌الشعرای زادگاه خود به خاک سپرده شد. شهریار، جز میهن‌دوستی و اعتقاد مذهبی، ایده و فکر سیاسی و اجتماعی خاصی نداشت. از این‌رو، پس از تلاطم‌های شهریور ۱۳۲۰ تا پایان زندگی، گروه‌های مختلفی از تکاپوگرانِ سیاسی و اجتماعی، به مناسبت‌هایی چند، از شعر او گواه‌هایی گرفتند. شهریار از اواخر دورۀ رضاشاهی به بعد، اغلب، در میان سنت‌گرایان، در مقام نمادِ شاعر در دورۀ خویش مورد تحسین قرار گرفته است. با آن‌که آثار مختلفی به عنوان ''کلیات شهریار'' و ''دیوان شهریار'' نشر یافته، اما هیچ‌یک از آن‌ها کامل نیست. وی یکی از پرشعرترین گویندگان عصر خود است و درون‌مایۀ اشعارش در مسائل مختلف شخصی، اجتماعی، انسانی، عرفانی، عاشقانه و مانند آن‌هاست.
<br>
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]

صفحهٔ اصلی

2026-09-14T07:10:14Z

Mohammadi3:

__NOTOC__ __NOEDITSECTION__<div class="wj-hero">
<h1>به ویکیجو خوش آمدید</h1>
<p>دانشنامهٔ آزاد به زبان پارسی</p>
<div class="wj-chips"><span>📚 {{formatnum:{{NUMBEROFARTICLES}}}} مقاله</span> <span>📄 {{formatnum:{{NUMBEROFPAGES}}}} صفحه</span> <span>🆓 آزاد و رایگان</span> <span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span></div>
</div>

<div class="wj-grid">
<div class="wj-card" style="flex:1.5;">
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat-img">[[پرونده: 26164300.jpg | بندانگشتی|محمدحسین شهریار]]</div>
<div class="wj-feat-text">
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سروده‌هایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آن‌ها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهره‌گیری از زبان فرهنگ عامّۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپری‌شدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است.…</p>
<div class="wj-more">[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">📖</span> دربارهٔ ویکیجو</h2>
<p>«دانشنامهٔ ویکیجو»، دانشنامه‌ای آزاد و عمومی است که بر پایهٔ «دانشنامهٔ دانش‌گستر» تهیه و تدوین شده است؛ دایرةالمعارفی ۱۸ جلدی و قریب به ۱۶٬۰۰۰ صفحه که با همکاری ۳۰۰ تن از مؤلفان، مترجمان و ویراستاران طی نزدیک به ده سال فراهم آمده است.</p>
<div class="wj-more">[[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|آشنایی بیشتر ←]]</div>
</div>
</div>

<div class="wj-card" style="margin-bottom:22px;">
<h2><span class="wj-ic">✍️</span> چگونه در ویکیجو بنویسیم؟</h2>
<ul class="wj-steps">
<li><span class="n">۱</span> اولین گام برای ویکی‌نویس‌شدن، [[ویژه:ایجاد حساب کاربری|عضویت]] در ویکیجوست.</li>
<li><span class="n">۲</span> مزایای ثبت‌نام در ویکیجو را در [[راهنما:فهرست راهنمای عضویت|راهنمای عضویت]] مطالعه کنید.</li>
<li><span class="n">۳</span> برای آشنایی با ویکیجو، اهداف و چشم‌اندازها به [[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|دربارهٔ ویکیجو]] سر بزنید.</li>
<li><span class="n">۴</span> اشتباه‌های نگارشی و املایی نوشتارهای موجود را ویرایش کنید یا نوشتاری تازه بسازید.</li>
</ul>
</div>

<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">🧭</span> کاوش در دانشنامه</h2>
<div class="wj-topics">
<span>[[Special:Random|🎲 مقالهٔ تصادفی]]</span>
<span>[[Special:RecentChanges|🕒 تغییرات اخیر]]</span>
<span>[[Special:AllPages|📚 همهٔ مقاله‌ها]]</span>
<span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span>
<span>[[Special:ListFiles|🖼️ نگاره‌ها]]</span>
</div>
</div>

صفحهٔ اصلی

2026-09-14T07:08:47Z

Mohammadi3:

__NOTOC__ __NOEDITSECTION__<div class="wj-hero">
<h1>به ویکیجو خوش آمدید</h1>
<p>دانشنامهٔ آزاد به زبان پارسی</p>
<div class="wj-chips"><span>📚 {{formatnum:{{NUMBEROFARTICLES}}}} مقاله</span> <span>📄 {{formatnum:{{NUMBEROFPAGES}}}} صفحه</span> <span>🆓 آزاد و رایگان</span> <span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span></div>
</div>

<div class="wj-grid">
<div class="wj-card" style="flex:1.5;">
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat-img">[[26164300-3.jpg|بندانگشتی|شهریار]]</div>
<div class="wj-feat-text">
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سروده‌هایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آن‌ها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهره‌گیری از زبان فرهنگ عامّۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپری‌شدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است.…</p>
<div class="wj-more">[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">📖</span> دربارهٔ ویکیجو</h2>
<p>«دانشنامهٔ ویکیجو»، دانشنامه‌ای آزاد و عمومی است که بر پایهٔ «دانشنامهٔ دانش‌گستر» تهیه و تدوین شده است؛ دایرةالمعارفی ۱۸ جلدی و قریب به ۱۶٬۰۰۰ صفحه که با همکاری ۳۰۰ تن از مؤلفان، مترجمان و ویراستاران طی نزدیک به ده سال فراهم آمده است.</p>
<div class="wj-more">[[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|آشنایی بیشتر ←]]</div>
</div>
</div>

<div class="wj-card" style="margin-bottom:22px;">
<h2><span class="wj-ic">✍️</span> چگونه در ویکیجو بنویسیم؟</h2>
<ul class="wj-steps">
<li><span class="n">۱</span> اولین گام برای ویکی‌نویس‌شدن، [[ویژه:ایجاد حساب کاربری|عضویت]] در ویکیجوست.</li>
<li><span class="n">۲</span> مزایای ثبت‌نام در ویکیجو را در [[راهنما:فهرست راهنمای عضویت|راهنمای عضویت]] مطالعه کنید.</li>
<li><span class="n">۳</span> برای آشنایی با ویکیجو، اهداف و چشم‌اندازها به [[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|دربارهٔ ویکیجو]] سر بزنید.</li>
<li><span class="n">۴</span> اشتباه‌های نگارشی و املایی نوشتارهای موجود را ویرایش کنید یا نوشتاری تازه بسازید.</li>
</ul>
</div>

<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">🧭</span> کاوش در دانشنامه</h2>
<div class="wj-topics">
<span>[[Special:Random|🎲 مقالهٔ تصادفی]]</span>
<span>[[Special:RecentChanges|🕒 تغییرات اخیر]]</span>
<span>[[Special:AllPages|📚 همهٔ مقاله‌ها]]</span>
<span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span>
<span>[[Special:ListFiles|🖼️ نگاره‌ها]]</span>
</div>
</div>

صفحهٔ اصلی

2026-09-14T07:07:51Z

Mohammadi3:

__NOTOC__ __NOEDITSECTION__<div class="wj-hero">
<h1>به ویکیجو خوش آمدید</h1>
<p>دانشنامهٔ آزاد به زبان پارسی</p>
<div class="wj-chips"><span>📚 {{formatnum:{{NUMBEROFARTICLES}}}} مقاله</span> <span>📄 {{formatnum:{{NUMBEROFPAGES}}}} صفحه</span> <span>🆓 آزاد و رایگان</span> <span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span></div>
</div>

<div class="wj-grid">
<div class="wj-card" style="flex:1.5;">
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2>
<div class="wj-feat">
<div class="wj-feat-img">[[26164300-3.jpg|thumb|بندانگشتی|شهریار]]</div>
<div class="wj-feat-text">
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعری‌اش در میان علاقه‌مندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالب‌های شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سروده‌هایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آن‌ها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهره‌گیری از زبان فرهنگ عامّۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپری‌شدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است.…</p>
<div class="wj-more">[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|ادامهٔ مطلب ←]]</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">📖</span> دربارهٔ ویکیجو</h2>
<p>«دانشنامهٔ ویکیجو»، دانشنامه‌ای آزاد و عمومی است که بر پایهٔ «دانشنامهٔ دانش‌گستر» تهیه و تدوین شده است؛ دایرةالمعارفی ۱۸ جلدی و قریب به ۱۶٬۰۰۰ صفحه که با همکاری ۳۰۰ تن از مؤلفان، مترجمان و ویراستاران طی نزدیک به ده سال فراهم آمده است.</p>
<div class="wj-more">[[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|آشنایی بیشتر ←]]</div>
</div>
</div>

<div class="wj-card" style="margin-bottom:22px;">
<h2><span class="wj-ic">✍️</span> چگونه در ویکیجو بنویسیم؟</h2>
<ul class="wj-steps">
<li><span class="n">۱</span> اولین گام برای ویکی‌نویس‌شدن، [[ویژه:ایجاد حساب کاربری|عضویت]] در ویکیجوست.</li>
<li><span class="n">۲</span> مزایای ثبت‌نام در ویکیجو را در [[راهنما:فهرست راهنمای عضویت|راهنمای عضویت]] مطالعه کنید.</li>
<li><span class="n">۳</span> برای آشنایی با ویکیجو، اهداف و چشم‌اندازها به [[آشنایی با دانشنامه ویکیجو|دربارهٔ ویکیجو]] سر بزنید.</li>
<li><span class="n">۴</span> اشتباه‌های نگارشی و املایی نوشتارهای موجود را ویرایش کنید یا نوشتاری تازه بسازید.</li>
</ul>
</div>

<div class="wj-card">
<h2><span class="wj-ic">🧭</span> کاوش در دانشنامه</h2>
<div class="wj-topics">
<span>[[Special:Random|🎲 مقالهٔ تصادفی]]</span>
<span>[[Special:RecentChanges|🕒 تغییرات اخیر]]</span>
<span>[[Special:AllPages|📚 همهٔ مقاله‌ها]]</span>
<span>[[راهنما:رده‌بندی موضوعی|🗂️ رده‌بندی موضوعی]]</span>
<span>[[Special:ListFiles|🖼️ نگاره‌ها]]</span>
</div>
</div>

کفرونی

2026-09-11T21:12:11Z

Mohammadi3:

کفرونی
رجوع شود به: [[کفرنی]]

کفرنی

2026-09-11T21:11:48Z

Mohammadi3:

کَفْرُنی

(یا: کَفْرونی؛ کَفرانی)، از گویش‌های مرکزی که با سدهی و گزی و ورزنه‌ای، گویش‌های جنوب غربی را تشکیل می‌دهند. در این گویش، صامت‌ها همان صامت‌های فارسی است. اسم فاقد تمایز جنس دستوری است. مضاف‌الیه بعد از مضاف می‌آید، صفت هم پس از موصوف قرار می‌گیرد. برخی از واژگان کفرونی: <span dir="LTR">ik</span> «یک»، <span dir="LTR">bess</span> «هشت»، <span dir="LTR">pure</span> «پسر»، <span dir="LTR">kue</span> «سگ».

<br />

[[Category:زبان‌شناسی و ترجمه]]
[[Category:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]]

کفرانی

2026-09-11T21:11:20Z

Mohammadi3:

کفرانی
رجوع شود به: [[کفرنی]]

کفرانی

2026-09-11T21:11:04Z

Mohammadi3:

کفرانی
رجوع شود به: [[کفرنی (گویش)]]

مدرسه ملاعبدالله

2026-09-11T21:10:07Z

Mohammadi3:

[[پرونده: 38212600.jpg | بندانگشتی|مدرسه ملّاعبدالله]]مدرسۀ ملاعبدالله <br>

یکی از بنیادهای علمی و مذهبی پایتخت [[صفویه|صفوی]] است که در ضلع شرقی [[میدان نقش جهان]]، در مجاورت سردرِ [[قیصریه]] و زیر چهارسویی کهن در سرآغاز بازار بزرگ اصفهان جای دارد. این بنا به فرمان [[عباس صفوی اول|شاه عباس اول صفوی]] و به‌منظور تجلیل از مراتب فقهی و تدریس [[شوشتری، ملا عبدالله ( ـ اصفهان ۱۰۲۰ق)|مولانا عزالدین عبدالله بن حسین شوشتری]] (متوفی ۱۰۲۱ق)، از مجتهدان و دانشمندان عالی‌رتبه عهد صفوی، بنیان نهاده شد. با استناد به سال‌های استقرار ملا عبدالله در [[اصفهان، شهر|اصفهان]]، آغاز احداث این مجموعه را حدود سال ۱۰۰۷ق تخمین می‌زنند. این نهاد آموزشی به سبب وسعت فضا و رونق حلقه‌های درسی، بزرگ‌ترین مدرسه عصر خود به شمار می‌رفت؛ چنان‌که [[شاردن، ژان باپتیست (۱۶۴۳ـ۱۷۱۳)|ژان شاردن]]، جهانگرد فرانسوی، در سیاحت‌نامه خود آن را بزرگ‌ترین و ثروتمندترین مدرسه اصفهان در دوران صفویه توصیف کرده است.

بنای مدرسه بر گرداگرد صحنی مستطیل‌شکل به ابعاد تقریبی ۲۶ در ۲۸٫۵ متر شکل گرفته است. یکی از مختصات بارز این صحن، پخ‌خوردگی گوشه‌های چهارگانه به پهنای ۳٫۸۰ متر است که هندسه میانی را با ایوانچه‌ها و معابر پیرامونی پیوند می‌دهد. بر خلاف الگوی سنتی چهارایوانی، این عمارت بر پایه نقشه دوایوانی در جهت محور [[قبله]] و جبهه مقابل آن انتظام یافته است؛ گزینشی معمارانه که افزون بر تناسب با محدوده متراکم بافت [[بازار]]، زمینه احداث بیشترین تعداد حجره را در دو طبقه فراهم آورده است.

در میانه صحن، شاخه‌ای از نهر تاریخی «مادی فدین» جریان داشته که پیش از تغییرات کالبدی دهه‌های متأخر، علاوه بر تأمین آب وضوخانه و شست‌وشو، طراوت اقلیمی چشمگیری به فضای باز مدرسه می‌بخشیده است. در اضلاع حیاط، ساختمانی دوطبقه مستقر است که [[حجره|حجره‌]]<nowiki/>های طلاب را در خود جای داده است؛ طبقه همکف شامل ۲۷ حجره و طبقه فوقانی دربرگیرنده ۲۳ حجره است. حجره‌های طبقه دوم مشتمل بر [[ایوانچه]] ورودی با پوشش رسمی‌بندی، درگاه و اتاق اصلی با طاقچه‌ها و رف‌های دیواری هستند و ایوانچه‌ها از طریق معابری در اضلاع جانبی با یکدیگر ارتباط می‌یابند.

در جبهه شمالی بنا، [[شبستان]] و [[نمازخانه]] وسیعی استقرار یافته که سقف آن به‌صورت چشمه‌طاق‌هایی استوار بر [[ستون|ستون‌]]<nowiki/>ها و جرزهای قطور آجری اجرا شده است. محراب این شبستان از نفیس‌ترین بخش‌های تزیینی مدرسه محسوب می‌شود؛ ازاره آن از سنگ مرمر پوشانده شده و سطوح فوقانی با کاشی‌های معرق و خشتی، کتیبه‌های دینی به خطوط [[ثلث، خط|ثلث]] و [[کوفی، خط|کوفی]] بنایی و [[مقرنس|مقرنس‌]]<nowiki/>کاری‌های گچ‌اندود آراسته شده است.

ایوان جنوب‌غربی که جانب قبله واقع شده، نقطه ثقل تزیینات نما است. سقف این ایوان دارای پوشش نیم‌گنبد با کاربندیِ منسجم و مقرنس‌های گچی است. پشت‌بغل‌های نمای رو به صحن با کاشی‌کاری‌های معرق شامل نقوش اسلیمی حنایی، ختایی‌های فیروزه‌ای و گل‌بوته‌های سفید بر زمینه لاجوردی تزیین یافته‌اند. بر فراز محراب ایوان قبله و حواشی میانی آن، کتیبه‌ای قرآنی به [[ثلث، خط|خط ثلث]] سفید بر زمینه کاشی لاجوردی امتداد دارد که به سبب حاشیه‌بندی‌های خاص زرد و سیاه، الحاق یا بازسازی آن به دوره قاجار نسبت داده می‌شود. ارتفاع دو ایوان اصلی هم‌تراز با لبه بدنه عمومی بنا در نظر گرفته شده تا تناسب افقی صحن مخدوش نشود، اما غنای نقوش و لعاب کاشی‌ها تمایز بصری چشمگیری به جبهه‌های ایوان بخشیده است.

کهن‌ترین سند مکتوب بر جای مانده در بنا، لوحی از سنگ پارسی به ابعاد ۱٫۲۰ در ۱٫۳۵ متر است که بر جرز ضلع غربی ایوان جنوبی نصب گردیده است. این سنگ‌نبشته به تاریخ ۱۰۸۸ق، در دوره سلطنت شاه سلیمان صفوی، به خط نستعلیق برجسته نقر شده و متن آن مبین وقف سه باب دکان و دو بالاخانه از سوی خیّری به نام حاجی میرزا محمد است که عواید آن به تعمیر و تأمین هزینه‌های سقاخانه متصل به مدرسه اختصاص یافته و نظارت بر آن بر عهده طلاب قرار گرفته است.

سردرِ ورودی عمارت، گشوده به چهارسوی بازار، دارای پیش‌طاقی آراسته به کاشی‌های هفت‌رنگ با نگاره‌های ختایی و اسلیمی است. کتیبه این پیش‌طاق به خط ثلث سفید بر کاشی لاجوردی، مورخ ۱۲۱۸ق است و از تعمیرات اساسی مدرسه و چهارسوی مجاور آن در عصر [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی‌شاه قاجار]] به دستور حاج [[صدر اصفهانی، حاج محمدحسین ( ـ اصفهان ۱۲۳۹ق)|محمدحسین خان صدر اصفهانی]]، حاکم اصفهان، حکایت دارد. پیش از آن، در سال ۱۱۵۸ق هم‌زمان با پادشاهی [[نادرشاه افشار]] نیز اقداماتی در جهت تثبیت و مرمت سازه انجام گرفته بود.

در سده 14ق، با کاهش درآمد موقوفات و بی‌توجهی متولیان، عمارت رو به زوال گذاشت؛ سقف برخی حجرات فوقانی فروریخت، طبقه زیرین دستخوش رطوبت شدید شد و بخش‌هایی از دالان ورودی به [[قهوه خانه|قهوه‌خانه]] و انبار بازاریان تبدیل گردید. نخستین سلسله اقدامات حفاظتی نوین در دوره [[پهلوی، سلسله (۱۳۰۴ـ۱۳۵۷ش)|پهلوی]]، طی سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۰ش به انجام رسید. متعاقب آن، در سال ۱۳۴۴ش با نظارت اداره باستان‌شناسی و مشارکت علما، بازسازی ریشه‌ای بنا شامل تجدید اندودها، استحکام‌بخشی بام و جرزها، مرمت کاشی‌ها، مفروش‌سازی صحن با سنگ و تأسیس کتابخانه صورت پذیرفت.

مطابق وقف‌نامه عهد صفوی، تولیت و حق تدریس در مدرسه از سوی شاه عباس به مولانا عبدالله شوشتری و اعقاب واجد شرایط وی واگذار شد. پس از وفات ایشان در ۱۰۲۱ق، امور مدرسه به فرزندش، ملا حسن‌علی شوشتری، رسید؛ اما در دوران صدارت خلیفه سلطان، تولیت از خاندان شوشتری انتزاع و به ملا محمدباقر سبزواری تفویض گردید و در نسل شیخ‌الاسلام‌های سبزواری از جمله میرزا عبدالله و حاج میرزا محمدحسن شیخ‌الاسلام استمرار یافت.

این مدرسه در طول حیات تاریخی خود زیستگاه علمی دانشورانی نامدار بوده است؛ ملا عبدالله بشرویه‌ای تونی، فقیه و اصولی سده یازدهم، و ضیاء کفرانی، ادیب نامور عصر صفوی، در این مکان مقیم بوده‌اند و بر پایه برخی پژوهش‌های تاریخی، [[فیض کاشانی، ملامحسن (کاشان ۱۰۰۷ـ ۱۰۹۱ق)|ملا محسن فیض کاشانی]] نیز مدتی در این کانون علمی حضور داشته است. مدرسه ملا عبدالله امروزه با حفظ کالبد تاریخی و کاربری اصیل خود، در زمره مراکز دایر و فعال [[حوزه علمیه]] اصفهان است.

[[رده:آموزش و پرورش و اخلاق]]
[[رده:مجامع و مراکز آموزشی و فرهنگی ایران]]
[[رده:معماری]]
[[رده:ابنیه سنتی ایران]]

مدرسه ملاعبدالله

2026-09-11T20:59:53Z

Mohammadi3:

[[پرونده: 38212600.jpg | بندانگشتی|مدرسه ملّاعبدالله]]مدرسۀ ملاعبدالله <br>

یکی از بنیادهای علمی و مذهبی پایتخت صفوی است که در ضلع شرقی میدان نقش جهان، در مجاورت سردرِ قیصریه و زیر چهارسویی کهن در سرآغاز بازار بزرگ اصفهان جای دارد. این بنا به فرمان شاه عباس اول صفوی و به‌منظور تجلیل از مراتب فقهی و تدریس مولانا عزالدین عبدالله بن حسین شوشتری (متوفی ۱۰۲۱ق)، از مجتهدان و دانشمندان عالی‌رتبه عهد صفوی، بنیان نهاده شد. با استناد به سال‌های استقرار ملا عبدالله در اصفهان، آغاز احداث این مجموعه را حدود سال ۱۰۰۷ق تخمین می‌زنند. این نهاد آموزشی به سبب وسعت فضا و رونق حلقه‌های درسی، بزرگ‌ترین مدرسه عصر خود به شمار می‌رفت؛ چنان‌که ژان شاردن، جهانگرد فرانسوی، در سیاحت‌نامه خود آن را بزرگ‌ترین و ثروتمندترین مدرسه اصفهان در دوران صفویه توصیف کرده است.

بنای مدرسه بر گرداگرد صحنی مستطیل‌شکل به ابعاد تقریبی ۲۶ در ۲۸٫۵ متر شکل گرفته است. یکی از مختصات بارز این صحن، پخ‌خوردگی گوشه‌های چهارگانه به پهنای ۳٫۸۰ متر است که هندسه میانی را با ایوانچه‌ها و معابر پیرامونی پیوند می‌دهد. بر خلاف الگوی سنتی چهارایوانی، این عمارت بر پایه نقشه دوایوانی در جهت محور قبله و جبهه مقابل آن انتظام یافته است؛ گزینشی معمارانه که افزون بر تناسب با محدوده متراکم بافت بازار، زمینه احداث بیشترین تعداد حجره را در دو طبقه فراهم آورده است.

در میانه صحن، شاخه‌ای از نهر تاریخی «مادی فدین» جریان داشته که پیش از تغییرات کالبدی دهه‌های متأخر، علاوه بر تأمین آب وضوخانه و شست‌وشو، طراوت اقلیمی چشمگیری به فضای باز مدرسه می‌بخشیده است. در اضلاع حیاط، ساختمانی دوطبقه مستقر است که حجره‌های طلاب را در خود جای داده است؛ طبقه همکف شامل ۲۷ حجره و طبقه فوقانی دربرگیرنده ۲۳ حجره است. حجره‌های طبقه دوم مشتمل بر ایوانچه ورودی با پوشش رسمی‌بندی، درگاه و اتاق اصلی با طاقچه‌ها و رف‌های دیواری هستند و ایوانچه‌ها از طریق معابری در اضلاع جانبی با یکدیگر ارتباط می‌یابند.

در جبهه شمالی بنا، شبستان و نمازخانه وسیعی استقرار یافته که سقف آن به‌صورت چشمه‌طاق‌هایی استوار بر ستون‌ها و جرزهای قطور آجری اجرا شده است. محراب این شبستان از نفیس‌ترین بخش‌های تزیینی مدرسه محسوب می‌شود؛ ازاره آن از سنگ مرمر پوشانده شده و سطوح فوقانی با کاشی‌های معرق و خشتی، کتیبه‌های دینی به خطوط ثلث و کوفی بنایی و مقرنس‌کاری‌های گچ‌اندود آراسته شده است.

ایوان جنوب‌غربی که جانب قبله واقع شده، نقطه ثقل تزیینات نما است. سقف این ایوان دارای پوشش نیم‌گنبد با کاربندیِ منسجم و مقرنس‌های گچی است. پشت‌بغل‌های نمای رو به صحن با کاشی‌کاری‌های معرق شامل نقوش اسلیمی حنایی، ختایی‌های فیروزه‌ای و گل‌بوته‌های سفید بر زمینه لاجوردی تزیین یافته‌اند. بر فراز محراب ایوان قبله و حواشی میانی آن، کتیبه‌ای قرآنی به خط ثلث سفید بر زمینه کاشی لاجوردی امتداد دارد که به سبب حاشیه‌بندی‌های خاص زرد و سیاه، الحاق یا بازسازی آن به دوره قاجار نسبت داده می‌شود. ارتفاع دو ایوان اصلی هم‌تراز با لبه بدنه عمومی بنا در نظر گرفته شده تا تناسب افقی صحن مخدوش نشود، اما غنای نقوش و لعاب کاشی‌ها تمایز بصری چشمگیری به جبهه‌های ایوان بخشیده است.

کهن‌ترین سند مکتوب بر جای مانده در بنا، لوحی از سنگ پارسی به ابعاد ۱٫۲۰ در ۱٫۳۵ متر است که بر جرز ضلع غربی ایوان جنوبی نصب گردیده است. این سنگ‌نبشته به تاریخ ۱۰۸۸ق، در دوره سلطنت شاه سلیمان صفوی، به خط نستعلیق برجسته نقر شده و متن آن مبین وقف سه باب دکان و دو بالاخانه از سوی خیّری به نام حاجی میرزا محمد است که عواید آن به تعمیر و تأمین هزینه‌های سقاخانه متصل به مدرسه اختصاص یافته و نظارت بر آن بر عهده طلاب قرار گرفته است.

سردرِ ورودی عمارت، گشوده به چهارسوی بازار، دارای پیش‌طاقی آراسته به کاشی‌های هفت‌رنگ با نگاره‌های ختایی و اسلیمی است. کتیبه این پیش‌طاق به خط ثلث سفید بر کاشی لاجوردی، مورخ ۱۲۱۸ق است و از تعمیرات اساسی مدرسه و چهارسوی مجاور آن در عصر فتحعلی‌شاه قاجار به دستور حاج محمدحسین خان صدر اصفهانی، حاکم اصفهان، حکایت دارد. پیش از آن، در سال ۱۱۵۸ق هم‌زمان با پادشاهی نادرشاه افشار نیز اقداماتی در جهت تثبیت و مرمت سازه انجام گرفته بود.

در سده چهاردهم هجری قمری، با کاهش درآمد موقوفات و بی‌توجهی متولیان، عمارت رو به زوال گذاشت؛ سقف برخی حجرات فوقانی فروریخت، طبقه زیرین دستخوش رطوبت شدید شد و بخش‌هایی از دالان ورودی به قهوه‌خانه و انبار بازاریان تبدیل گردید. نخستین سلسله اقدامات حفاظتی نوین در دوره پهلوی، طی سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۰ش به انجام رسید. متعاقب آن، در سال ۱۳۴۴ش با نظارت اداره باستان‌شناسی و مشارکت علما، بازسازی ریشه‌ای بنا شامل تجدید اندودها، استحکام‌بخشی بام و جرزها، مرمت کاشی‌ها، مفروش‌سازی صحن با سنگ و تأسیس کتابخانه صورت پذیرفت.

مطابق وقف‌نامه عهد صفوی، تولیت و حق تدریس در مدرسه از سوی شاه عباس به مولانا عبدالله شوشتری و اعقاب واجد شرایط وی واگذار شد. پس از وفات ایشان در ۱۰۲۱ق، امور مدرسه به فرزندش، ملا حسن‌علی شوشتری، رسید؛ اما در دوران صدارت خلیفه سلطان، تولیت از خاندان شوشتری انتزاع و به ملا محمدباقر سبزواری تفویض گردید و در نسل شیخ‌الاسلام‌های سبزواری از جمله میرزا عبدالله و حاج میرزا محمدحسن شیخ‌الاسلام استمرار یافت.

این مدرسه در طول حیات تاریخی خود زیستگاه علمی دانشورانی نامدار بوده است؛ ملا عبدالله بشرویه‌ای تونی، فقیه و اصولی سده یازدهم، و ضیاء کفرانی، ادیب نامور عصر صفوی، در این مکان مقیم بوده‌اند و بر پایه برخی پژوهش‌های تاریخی، ملا محسن فیض کاشانی نیز مدتی در این کانون علمی حضور داشته است. مدرسه ملا عبدالله امروزه با حفظ کالبد تاریخی و کاربری اصیل خود، در زمره مراکز دایر و فعال حوزه علمیه اصفهان است.

[[رده:آموزش و پرورش و اخلاق]]
[[رده:مجامع و مراکز آموزشی و فرهنگی ایران]]
[[رده:معماری]]
[[رده:ابنیه سنتی ایران]]

لژه، فرنان (۱۸۸۱ـ۱۹۵۵)

2026-09-11T20:41:06Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=فرنان لژه|نام=Fernand Leger|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۸۱م|تاریخ مرگ=۱۹۵۵م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=معماری، هنر در مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار) پاریس، آکادمی ژولین، لوور|شغل و تخصص اصلی=نقاش و طراح|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=طرح‌هایش برای باله سوئدی (۱۹۲۱ـ۱۹۲۲م)، دیوارنگاره‌ها، فیلم انتزاعی باله مکانیکی (۱۹۲۴م)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:37061500-4.jpg|بندانگشتی|مادر و کودک، 1922م اثر فرنان لژه]]
لِژِه، فِرنان (۱۸۸۱ـ۱۹۵۵م)(Leger, Fernand)<br />
[[پرونده:37139700-4.jpg|بندانگشتی|فرنان لژه]]
نقاش و طراح فرانسوی. هنرش با [[کوبیسم]]<ref>cubism
</ref> پیوند داشت. از ۱۹۰۹م با فرم‌های ساده، خطوط کناره‌نما<ref>outlines </ref>ی صریح، و رنگ‌های جسورانه، سبک خاصی را پدید آورد. شکل‌های مکانیکی از مضامین ثابت آثارش، ازجمله طرح‌هایش برای بالۀ سوئدی<ref>Swedish Ballet </ref> (۱۹۲۱ـ۱۹۲۲م)، دیوارنگاره‌ها، و فیلم انتزاعی<ref>abstract </ref> ''بالۀ مکانیکی''<ref>''Ballet mécanique/Mechanical Ballet'' </ref> (۱۹۲۴م) به‌شمار می‌روند. لژه نخست معماری خواند، و در ۱۹۰۳م به نقاشی رو آورد و در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts </ref> [[پاریس، شهر|پاریس]]، آکادمی ژولیَن<ref>Académie Julian</ref>، و [[لوور]]<ref> Louvre</ref> هنر آموخت.

نخست شیفتۀ [[امپرسیونیسم]]<ref> Impressionism </ref> شد، و در سال‌های ۱۹۰۹ـ۱۹۱۴م از کوبیسم تأثیر گرفت؛ در دورۀ خدمت در جنگ، به فرم‌های ماشینی تمایل یافت که از ۱۹۱۷م عنصر مهم هنرش شد. در نقاشی‌های مکانیکی‌اش، عناصری همچون اتاق سوزن‌بان، و تابلوهای خیابان را به‌ تصویر می‌کشید، سرانجام به درون‌مایه‌های انسانی بازگشت، ولی همچنان از عناصر تزئینی، در نهایت سادگی بهره می‌بُرد. علاوه‌بر نقاشی، شماری لیتوگراف<ref>lithograph</ref>، تصویرسازی کتاب، و طرح تزئینی برای دیوار، [[موزائیک]]<ref> mosaic</ref>، و شیشۀ منقوش<ref> stained glass</ref> خلق کرد.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
[[Category:هنر]]
[[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]
<references />

لوگرو، آلفونس (۱۸۳۷ـ۱۹۱۱)

2026-09-11T20:40:47Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=آلفونس لوگرو|نام=Alphonse Legros|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=دیژون۱۸۳۷م|تاریخ مرگ=۱۹۱۱م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار)|شغل و تخصص اصلی=نقاش، باسمه‌کار|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه‌ساز|سبک=|مکتب=|سمت=تدریس در یونیورسیتی کالج لندن|جوایز و افتخارات=|آثار=پدرم (موزه هنر زیبای تور)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:37119600-4.jpg|بندانگشتی|Ex Voto اثر آلفونس لوگرو]]
لوگْرو، آلفونس (۱۸۳۷ـ۱۹۱۱م)(Legros, Alphonse)

نقاش، باسمه‌کار<ref>etcher</ref>، و مجسمه‌ساز فرانسوی. در منظره‌پردازی‌ها و صحنه‌های زندگی روستایی، موشکافی و خشکه‌مقدسی را درهم آمیخت، و از [[رئالیسم (هنر و ادبیات)|رئالیسم]]<ref>realism
</ref> [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)|گوستاو کوربه]]<ref>Gustave Courbet </ref> و [[میله، ژان فرانسوا (۱۸۱۴ـ۱۸۷۵)|ژان فرانسوا میله]]<ref>Jean François Millet </ref> عمیقاً تأثیر پذیرفت. لوگرو که در کارهای گرافیکی‌اش تا حد زیادی از هنر قرون وسطا<ref>medieval </ref>ی [[آلمان]] متأثر بود، بر ویژگی تغزّلی آثارش، خیال‌پردازی اندوه‌باری را نیز افزود. لوگرو در [[دیژون]]<ref>Dijon </ref> به‌‌دنیا آمد. کار هنری‌اش را در [[پاریس، شهر|پاریس]] با نقاشی صحنۀ تئاتر آغاز کرد، و در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts </ref> درس خواند.

نخستین‌بار آثارش را در [[سالن]]<ref>Salon </ref> ۱۸۵۷م با مجموعه تک‌چهره‌هایی از پدرش با نام ''پدرم''<ref>''My Father'' </ref> (موزۀ هنر زیبای تور<ref>Museum of Fine Art, Tours</ref>) به‌نمایش گذاشت. به پیشنهاد [[ویسلر، جیمز (۱۸۳۴ـ۱۹۰۳)|جیمز ویسلر]]<ref> James Whistler </ref>، نقاش امریکایی، به [[انگلستان]] رفت، و در یونیورسیتی کالج لندن<ref>University College, London</ref> به تدریس نقاشی پرداخت. (۱۸۷۵ـ۱۸۹۲م)

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

مایول، آریستید (۱۸۶۱ـ۱۹۴۴)

2026-09-11T20:40:37Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = آریستید مایول
|نام =Aristide Maillol
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بانیول ـ سور ـ مر، روسیون۱۸۶۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۴۴م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =مجسمه ساز
|شغل و تخصص های دیگر=گرافیست
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =ونوس با گردنبند (۱۹۲۸؛ نگارخانه تیت، لندن)، تک‌چهره رنوار (۱۹۰۷م؛ موزه هنر مدرن، نیویورک)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:38116500-5.jpg|بندانگشتی|آریستید مایول]]
[[پرونده:38116500-6.jpg|بندانگشتی|La Douleur اثر آریستید مایول]]
مایول، آریستید (۱۸۶۱ـ۱۹۴۴م)(Maillol, Aristide)<br>
<p>مجسمه‌ساز و گرافیست فرانسوی. در واکنش به حدّت عاطفی آثار [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)|اوگوست رودَن]]<ref>Auguste Rodin</ref>، زنان برهنه‌ای را با سادگی فرمی کلاسیک<ref>classical </ref> ساخت، که تا حدی برگرفته از آثار یونان و روم باستان بودند. در مجسمه‌سازیِ یادمانیِ فرانسۀ قرن ۲۰م بسیار تأثیر گذاشت. مجسمۀ ''مدیترانه‌ای''<ref>''The Mediterranean'' </ref> (۱۹۰۵م؛ [[موزه هنر مدرن|موزۀ هنر مدرن]]، [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York</ref>) نمونه‌ای است از این دست. تصویرسازی‌های منظومۀ ''اشعار شبانی''<ref>''Eclogues''</ref> اثر [[ویرژیل]]<ref>''Virgil'' </ref> از آثار گرافیکی اوست. </p><p>مایول در بانیول ـ سور ـ مِر<ref>Banyuls-sur-Mer </ref>، روسیون<ref>Roussillon</ref>، به‌دنیا آمد، و در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]، درس خواند. نخست به نقاشی پرداخت و سپس پرده‌های منقوش<ref>tapestry </ref> را زمینۀ کار خود قرار داد؛ حدود سال ۱۹۰۰م، هنگامی که دچار ضعف بینایی شد، مجسمه‌سازی را نزد خود آموخت. نزدیک‌ترین پیوندش با هنر معاصر از رهگذر [[نبی ها|گروه نبی‌ها]]<ref>Les Nabis</ref> بود. ''یادمان سزان''<ref>''Monument to Cézanne'' </ref> (۱۹۱۶م) در [[اکس ـ آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence </ref>، ''ونوس با گردنبند''<ref>''Venus With Necklace'' </ref> (۱۹۲۸م؛ [[نگارخانه تیت|نگارخانۀ تیت]]<ref>Tate Gallery </ref>، [[لندن (انگلستان)|لندن]]) و ''تک‌چهرۀ رنوار''<ref>''Portrait of Renoir''</ref> (۱۹۰۷م؛ موزۀ هنر مدرن، نیویورک) از دیگر آثار اوست.</p>

----
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[رده:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

مک کیم، چارلز فالین (۱۸۴۷ـ۱۹۰۹)

2026-09-11T20:40:25Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =چارلز فالین مَک‌کیم
|نام =Charles Follen McKim
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=ایزابل فرنیس، پنسیلوانیا۱۸۴۷م
|تاریخ مرگ=۱۹۰۹م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه هاروارد، و مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =مرمت کاخ سفید، واشینگتن دی‌سی
کتابخانه عمومی بوستون (۱۸۸۷ـ۱۸۹۵)، غرفۀ کشاورزی در نمایشگاه جهانی، شیکاگو (۱۸۹۳)
کتابخانه پیرپانت مورگان، ایستگاه پنسیلوانیا، دانشگاه کلمبیا و مدیسون اسکوئر گاردن
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =مک‌کیم، مید اند وایت را در ۱۸۷۹ تأسیس کردند
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:Boston Library eb1.jpg|بندانگشتی|کتابخانه عمومی بوستون اثر چارلز فالین مک کیم]]
مَک‌کیم، چارلز فالین (۱۸۴۷ـ۱۹۰۹م)(McKim, Charles Follen)

معمار امریکایی. بناهای مهم خود را، که بیشتر یادمانی‌اند و به‌سبک کلاسیک<ref>classical</ref> ساخته شده‌اند، با همکاری ویلیام رادرفورد مید<ref>William Rutherford Mead</ref> (۱۸۴۶ـ۱۹۲۸) و [[وایت، استنفورد (۱۸۵۳ـ۱۹۰۶)|استنفورد وایت]]<ref>Stanford White</ref> (۱۸۵۳ـ۱۹۰۶) طراحی کرد؛ آنان شرکت مک‌کیم، مید اند وایت<ref>McKim, Mead & White

</ref> را در ۱۸۷۹ تأسیس کردند. مرمت [[کاخ سفید]]<ref>White House</ref>، [[واشینگتن دی سی|واشینگتن دی‌سی]]<ref>Washington, DC</ref>، از کارهای مهم او به‌شمار می‌رود. مک‌کیم در ایزابل فرنیس<ref>Isabelle Furnace </ref>، [[پنسیلوانیا]]، به‌دنیا آمد، و در [[دانشگاه هاروارد]]، و سپس در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts</ref> درس خواند. در ۱۸۷۰ به [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] بازگشت، و نخست نزد هابسون ریچاردسون<ref>Hobson Richardson</ref> به‌کار پرداخت. ازجمله طرح‌هایش عبارت‌اند از کتابخانۀ عمومی بوستون<ref>Boston Public Library</ref> (۱۸۸۷ـ۱۸۹۵)، و غرفۀ کشاورزی در نمایشگاه جهانی<ref>World’s Fair</ref>، [[شیکاگو]] (۱۸۹۳). در [[نیویورک]]، همراه با شرکایش تیفانی بیلدینگ<ref>Tiffany Building</ref>، هرالد اسکوئر بیلدینگ<ref>Herald Square Building</ref>، یونیورسیتی کلاب<ref>University Club</ref>، کتابخانۀ پیرپانت مورگان<ref>Pierpont Morgan Library </ref>، ایستگاه پنسیلوانیا<ref>Pennsylvania Station</ref>، [[دانشگاه کلمبیا]] و مدیسون اسکوئر گاردن<ref>Madison Square Garden</ref> را طراحی کرد.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان پیش از قرن 20 - اشخاص]]

مورو، گوستاو (۱۸۲۶ـ۱۸۹۸)

2026-09-11T20:39:47Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=گوستاو مورو|نام=Gustave Moreau|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=پاریس۱۸۲۶م|تاریخ مرگ=۱۸۹۸م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=معلم مدرسه بوراز|جوایز و افتخارات=|آثار=رقص سالومه دربرابر هرود (۱۸۷۶م؛ موزه مورو، پاریس)، آتنی‌ها با مینوتور (۱۸۵۵م)، اُدیپوس و اسفینکس (۱۸۶۴)، گالاتئا (۱۸۸۰م)، موسی بر نیل (۱۸۷۸م)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:38480300-4.jpg|بندانگشتی|''Moses on the Nile'' اثر گوستاو مورو]]
مورو، گوستاو (۱۸۲۶ـ۱۸۹۸م)(Moreau, Gustave)

نقاش فرانسوی. از سرآمدان [[سمبولیسم (هنر)|سمبولیسم]]<ref>Symbolism</ref> بود. صحنه‌هایی از کتاب مقدس و اساطیر، و دنیای غریب و بدیعی با تصویرهایی از زنان اغواگر و خطرناک پدید آورد، و از رنگ‌های درخشان و براق استفاده کرد. ''رقص سالومه دربرابر هرود''<ref>''Salome Dancing Before Herod''</ref> (۱۸۷۶م؛ موزۀ مورو<ref>Musée Moreau </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]) از پرآوازه‌ترین آثار اوست. مورو به‌سبب شیفتگی رمانتیک<ref>Romantic </ref>اش به رازناکی و بیگانگی، و به‌ویژه تمایلش به زنان فتنه‌گر، از نمایندگان دورۀ انحطاط<ref>decadence </ref> در اواخر قرن ۱۹م به‌شمار می‌رود. مورو در [[پاریس، شهر|پاریس]] به‌دنیا آمد، نقاشی را از پیکو<ref>Picot </ref> آموخت، و از آثار دولاکروا<ref>Delacroix </ref>، به‌ویژه شماری از آن‌ها که شرق‌گراییِ<ref>orientalism </ref> باب روز را منعکس می‌کردند، بسیار تأثیر گرفت. نقاشی‌هایش را مرتب در سالن<ref>Salon </ref> به‌نمایش گذاشت، و در اواخر عمر، از معلمان پرنفوذ [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts </ref> ‌در پاریس شد؛ [[ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)|ماتیس]]<ref>Matisse </ref>، [[مارکه، پیر آلبر (۱۸۷۵ـ۱۹۴۷)|مارکه]]<ref>Marquet </ref>، و [[روئو، ژرژ هانری|روئو]]<ref>Rouault </ref>، از شاگردانش بودند. از میان آثار مشهور مورو تابلوهای ''آتنی‌ها با مینوتور''<ref>''Athenians with the minotaur''</ref> (۱۸۵۵م)، ''اُدیپوس و اسفینکس''<ref>''Oedipus and the sphinx''</ref> (۱۸۶۴م)، ''گالاتئا''<ref>''Galatea''</ref> (۱۸۸۰م)، و ''موسی بر نیل''<ref>''Moses on the Nile''</ref> (۱۸۷۸م)، درخور ذکرند.

 

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

مؤید عهد، پرویز

2026-09-11T20:39:38Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =پرویز مؤید عهد
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران ۱۳۰۸ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت= ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری معماری و شهرسازی از دانشگاه بوزار پاریس
| شغل و تخصص اصلی =استاد دانشگاه و معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رئیس دفتر فنی اداره ساختمان دانشگاه تهران، استاد دانشگاه تهران، رئیس دانشکده هنرهای تزئینی وزارت فرهنگ و هنر
|جوایز و افتخارات =دریافت مدال درجه اول و دیپلم افتخار معماری از دانشگاه بوزار، دریافت نشان چهره های ماندگار (۱۳۸۰ش)
|آثار =طرح عمومی مرحله اول مصلای بزرگ تهران
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده: 38538800.jpg | بندانگشتی|مُؤَيِّد عهد، پرويز]]
مؤَیِّد عهد، پرویز (تهران ۱۳۰۸ش - )<br><p>استاد دانشگاه و معمار ایرانی. در رشتۀ معماری و شهرسازی از [[مدرسه بوزار|دانشگاه بوزار]] [[پاریس، شهر|پاریس]] مدرک دکتری گرفت (۱۹۵۶) و در همان سال به دریافت مدال درجه اول و دیپلم افتخار معماری از همان دانشگاه نائل آمد. وی از ۱۳۳۶ تا ۱۳۳۷ش رئیس دفتر فنی ادارۀ ساختمان دانشگاه تهران و تا ۱۳۶۴ استاد دانشگاه تهران بوده است. او علاوه‌بر تعلیم طراحی در دانشکدۀ معماری دانشگاه شهید بهشتی و تدریس تاریخ معماری در دانشکدۀ ساختمان پلی‌تکنیک تهران، از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۲ ریاست دانشکدۀ هنرهای تزئینی وزارت فرهنگ و هنر را به‌عهده داشته است. در ۱۳۸۰ش نشان چهره‌های ماندگار به ایشان اهدا شد. ازجمله طرح‌های اوست: طرح پاویون ایران در [[مونترآل|مونترآل کانادا]]؛ طرح محوطۀ نمایشگاه بین‌المللی تهران؛ طرح نمایشگاه کشاورزی؛ طرح مرکز تحقیقات دارویی و شیمی دارویی؛ طرح مدرسۀ سن‌لوئی با همکاری پروفسور لوکنت؛ طرح مرمت و بازسازی و تزئینات کاخ گلستان؛ طرح عمومی مرحلۀ اول مصلای بزرگ تهران.</p>
<br>
[[رده:معماری]]
[[رده:اشخاص معاصر]]

مؤید عهد، پرویز

2026-09-11T20:39:16Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =پرویز مؤید عهد
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران ۱۳۰۸ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت= ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری معماری و شهرسازی از دانشگاه بوزار پاریس
| شغل و تخصص اصلی =استاد دانشگاه و معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رئیس دفتر فنی اداره ساختمان دانشگاه تهران، استاد دانشگاه تهران، رئیس دانشکده هنرهای تزئینی وزارت فرهنگ و هنر
|جوایز و افتخارات =دریافت مدال درجه اول و دیپلم افتخار معماری از دانشگاه بوزار، دریافت نشان چهره های ماندگار (۱۳۸۰ش)
|آثار =طرح عمومی مرحله اول مصلای بزرگ تهران
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده: 38538800.jpg | بندانگشتی|مُؤَيِّد عهد، پرويز]]
مؤَیِّد عهد، پرویز (تهران ۱۳۰۸ش)<br><p>استاد دانشگاه و معمار ایرانی. در رشتۀ معماری و شهرسازی از [[مدرسه بوزار|دانشگاه بوزار]] [[پاریس، شهر|پاریس]] مدرک دکتری گرفت (۱۹۵۶) و در همان سال به دریافت مدال درجه اول و دیپلم افتخار معماری از همان دانشگاه نائل آمد. وی از ۱۳۳۶ تا ۱۳۳۷ش رئیس دفتر فنی ادارۀ ساختمان دانشگاه تهران و تا ۱۳۶۴ استاد دانشگاه تهران بوده است. او علاوه‌بر تعلیم طراحی در دانشکدۀ معماری دانشگاه شهید بهشتی و تدریس تاریخ معماری در دانشکدۀ ساختمان پلی‌تکنیک تهران، از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۲ ریاست دانشکدۀ هنرهای تزئینی وزارت فرهنگ و هنر را به‌عهده داشته است. در ۱۳۸۰ش نشان چهره‌های ماندگار به ایشان اهدا شد. ازجمله طرح‌های اوست: طرح پاویون ایران در [[مونترآل|مونترآل کانادا]]؛ طرح محوطۀ نمایشگاه بین‌المللی تهران؛ طرح نمایشگاه کشاورزی؛ طرح مرکز تحقیقات دارویی و شیمی دارویی؛ طرح مدرسۀ سن‌لوئی با همکاری پروفسور لوکنت؛ طرح مرمت و بازسازی و تزئینات کاخ گلستان؛ طرح عمومی مرحلۀ اول مصلای بزرگ تهران.</p>
<br>
[[رده:معماری]]
[[رده:اشخاص معاصر]]

رستم وسکانیان

2026-09-11T20:38:51Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = رستم وُسکانیان
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تبریز 1311ش
|تاریخ مرگ= کالیفرنیا 20 مرداد 1392ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= دانش‌آموخته‌ی معماری در دانشکده‌ی هنرهای زیبای تهران، مدرسه‌ی بوزار و دانشگاه گراتس اتریش
| شغل و تخصص اصلی = معمار
|شغل و تخصص های دیگر= نقاش و مجسمه‌ساز
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه‌ی اول سی‌آی‌تی‌ای (CITE) از دانشگاه پاریس، جایزه‌ی دوسالانه‌ی تهران (۱۳۳۶) و دکترای افتخاری از دانشگاه دولتی معماری و ساختمان ایروان (1388)
|آثار = باشگاه ارامنه (ساخت 1345ش)؛ خانه‌ی آخر هفته (ساخت بین سال‌های ۱۳۶۳–۱۳۶۵ش)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042150075.jpg|جایگزین=رستم وسکانیان|بندانگشتی|رستم وسکانیان]]
[[پرونده:2042150075 2.jpg|جایگزین=کلوب ارامنه، خیابان نوفل لوشاتو تهران- رستم وسکانیان |بندانگشتی|کلوب ارامنه، خیابان نوفل لوشاتو تهران- رستم وسکانیان ]]
[[پرونده:2042150075 3.jpg|جایگزین=کلیسای بتونی یکپارچه در ونک- رستم وسکانیان|بندانگشتی|کلیسای بتونی یکپارچه در ونک- رستم وسکانیان]]
رستم وُسکانیان (تبریز 1311- کالیفرنیا 20 مرداد 1392ش)

معمار، نقاش و مجسمه‌ساز ارمنی‌تبار ایرانی. پس از تحصیلات ابتدایی، تحصیلات متوسطه خود را در رشته‌ی ریاضی در [[دبیرستان البرز]] ادامه داد. او از همین دوران شروع به طراحی کرد و برخی از آثارش در کتابچه‌ی پایان سال دبیرستان چاپ و از وی به منزله‌ی نقاش جوان یاد شد. در سال ۱۳۳۱ش، پس از دریافت دیپلم متوسطه وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] شد و تا سال ۱۳۳۸ش در رشته‌ی معماری این دانشکده ادامه‌ی تحصیل داد. پس از انتخاب به عنوان پنجمین دریافت کننده‌ی کمک هزینه‌ی تحصیلی دولتی، برای تکمیل تحصیلات معماری خود به پاریس اعزام شد. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه [[مدرسه بوزار|بوزار]] [[پاریس، شهر|پاریس]] و دانش‌آموخته‌ی معماری از دانشگاه گراتس [[اتریش]] بود. پس از چهار سال تحصیل در مدرسه‌ی هنرهای زیبای پاریس (بوزار)، در سال 1964م به دانشگاه تهران بازگشت.

وسکانیان ضمن ده سال حضور و تدریس در دانشکده‌ی هنرهای زیبا، از سال 1975م مدیریت گروه معماری دانشگاه تهران را بر عهده داشت؛ تا سال 1980م که دانشگاه‌ها تعطیل شدند. در طول این دوره او مشغول برگزاری نمایشگاه‌های هنری، پروژه‌های معماری و مسئولیت‌های دانشگاهی نیز بود. در سال 1974م با استفاده از یک فرصت مطالعاتی در دانشگاه پنسیلوانیا، از دفتر [[لوئی کان]] (معمار شهیر جهان) که احتمالا او را در سال 1970م ملاقات کرده بود، بازدید کرد. یادمان‌گرایی (مانومنتالیسم<ref>Monumentalism</ref>) انسانی، ترکیبات موفقیت‌آمیز موادهای سنتی و بتن، و طراحی‌های منطقه‌ای "کان"، گرایشات وسکانیان را تحت تاثیر قرار داد. در آن هنگام او نمی‌دانست دو دهه‌ی آخر زندگی هنری او صرف خلق آثاری نزدیک به شاهکارهای کان خواهد شد.

بناهای وسکانیان در دهه 1960م، شامل باشگاه ارامنه (ساخت 1345ش) و خانه‌ی آخر هفته (ساخت بین سال‌های ۱۳۶۳–۱۳۶۵ش) در تهران، همچنین کودکستان ارامنه در تبریز (ساخت ۱۳۵۰ش)، نمونه‌های نخستین از نوگرائی (مدرنیسم) منطقه‌ای در ایران می‌باشند. مصالح بومی مختلف برای تجدید نظر و بازنگری درباره‌ی اصل فرم و کارکرد گرد هم آورده شدند. همچون لویی کان، درک عمیق و احترام به تاریخ، وسکانیان را از سایر نوگراها (مدرنیست‌ها) متمایز می‌کرد. ‎کسی که مدت زمانی از فعالیت‌های ساختمانی خود کنارگیری نمود و به حفظ و نگه‌داری آثار تاریخی پرداخت، مرمت صومعه‌ی تادئوس مقدس و مستندنگاری کلیسای سرکیس مقدس، نمونه‌هایی تاثیرگذار از تعهد او نسبت به تاریخ بودند.

دانشگاه دولتی معماری و ساختمان [[ایروان]] در ۱۰ مهر ۱۳۸۸ش مدرک دکترای افتخاری به وی اعطا کرد.

وُسکانیان بین سال‌های ۱۳۳۰–۱۳۸۰ش در حدود ۲۴ نمایشگاه نقاشی و هنرهای تجسمی گروهی و انفرادی در کانون‌های هنری در نقاط گوناگون جهان - از جمله گالری گورکی نیویورک، گالری زروان و [[موزه هنرهای معاصر|موزه‌ی هنرهای معاصر]] تهران و [[ونیز]]، پاریس و لس آنجلس شرکت کرد و برنده‌ی چندین جایزه، نشان طلا و دیپلم افتخار شد. او طی سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جایزه‌ی بورس تحصیلی در دانشگاه پاریس، جایزه‌ی اول سی‌آی‌تی‌ای<ref>CITE</ref> از دانشگاه پاریس و جایزه‌ی دوسالانه‌ی تهران در سال ۱۳۳۶ش شده است.

----

منابع:

*[http://caoi.ir/en/study/984-%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D9%88%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html caoi.ir]
*[http://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=3409 etoood.com]
*[http://www.archoma.com/persons/post/4994/%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D9%88%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86 www.archoma.com]

[[رده:معماری]]
[[رده:اشخاص معاصر]]
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
<references />

علی سردارافخمی

2026-09-11T20:38:33Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = علی سردارافخمی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران 1308ش
|تاریخ مرگ=پاریس 18 آذر 1399ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=پاریس
|تحصیلات و محل تحصیل= دکترای معماری- مدرسه بوزار (پاریس)
| شغل و تخصص اصلی = معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|آثار = طراحی و ساخت مجموعه تئاتر شهر؛ طراحی ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی و مقبره صادق هدایت
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = معماری
|دوره =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:علی سردارافخمی.jpg|بندانگشتی|علی سردارافخمی]]
علی سردارافخمی (تهران 1308- پاریس 18 آذر 1399ش)

از نسل دوم معماران پیشرو معاصر ایران. از آثار شاخص او در زمینه‌ی طراحی و معماری به طراحی ساختمان جدید [[مجلس شورای اسلامی]] (تهران) و آرامگاه [[هدایت، صادق (تهران ۱۲۸۱ـ پاریس ۱۳۳۰ش)|صادق هدایت]] (پاریس) و همچنین طراحی و اجرای ساختمان مجموعه‌ی [[تئاتر شهر، تهران|تئاتر شهر]] در محوطه‌ی پارک دانشجو می‌توان اشاره کرد.

در سال‌های میانی تحصیلات متوسطه، برای تحصیل معماری در [[مدرسه بوزار]] به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت (1323ش) و توانست با کسب رتبه‌ی ممتاز با مدرک دکتری از این مدرسه فارغ‌التحصیل شود. پس از بازگشت به ایران (1342ش) به تدریس در [[دانشگاه تهران]] و تاسیس «شرکت مهندسان مشاور سردارافخمی» پرداخت. پس از چندی به دلیل اختلاف با [[سیحون، هوشنگ|هوشنگ سیحون]] که در آن دوره ریاست دانشکده معماری را به عهده داشت برای همیشه کار تدریس را کنار نهاد و به صورت تمام‌وقت به فعالیت معماری در دفتر خود پرداخت. طراحی و مقدمات اجرای ساختمان تئاتر شهر را در سال 1346ش در شرکتش شروع کرد که پس از 5سال کار، رسما در روز 7 بهمن 1351ش افتتاح شد. کار مهم بعدی او طراحی ساختمان جدید مجلس شورای ملی در سال 1355 بود که با وقوع انقلاب اسلامی و مهاجرت دائمی وی به فرانسه ساختش تا سال‌های 1376- 1380ش به تعویق افتاد. از آنجا که وی درخواست وزارت مسکن و شهرسازی را برای اجرای ساختمان جدید مجلس رد کرده بود، ساختمان توسط معماران دیگری براساس طرح او ساخته شد. سردارافخمی آرامگاه صادق هدایت را که شامل سنگ سیاه ساده‌ای‌ست به شکل هرم طراحی کرده است.

با ذکر این که سردارافخمی پس از مهاجرت هم فعالیتش را در زمینه‌ی معماری ادامه داده، از جمله ساختمان‌های دیگری که توسط او و شرکت معماری‌اش در ایران طراحی و اجرا شده به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:

*خانه کودکان بی‌سرپرست تهران
*ساختمان شیروانی پارک نیاوران
*ساختمان تالارهای دانشگاه صنعتی اصفهان<br /><br /><br />

----

*معماری معاصر ایران، امیربانی مسعود؛ تهران: نشر هنر معماری قرن؛ چاپ ششم: پاییز 1394
*[http://abgineharch.ir/2020/12/08/%D9%85%D9%87%D9%86%D8%AF%D8%B3-%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%81%D8%AE%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9/ http://abgineharch.ir]
*[https://www.farho.ir/sardar-afkhami-biography/ https://www.farho.ir/]

[[رده:معماری]]
[[رده:اشخاص معاصر]]

محمد پولادی

2026-09-11T20:38:16Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = محمد پولادی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= قوچان 11 بهمن 1320ش
|تاریخ مرگ= تهران 3 مرداد 1376ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= فوق لیسانس گرافیک- دانشکده‌ی هنرهای تزیینی (دانشگاه هنر کنونی)/ دانش‌آموخته‌ی مدرسه‌ی عالی هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی = نقاش و گرافیست
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = نشانه‌ (لوگوی) کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =نقاشی
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042149990.jpg|جایگزین=محمد پولادی|بندانگشتی|محمد پولادی]]
[[پرونده:2042149990 2.jpg|جایگزین=از آثار پولادی|بندانگشتی|از آثار پولادی]]
[[پرونده:2042149990 3.jpg|جایگزین=از آثار پولادی|بندانگشتی|از آثار پولادی]]
محمد پولادی (قوچان 11 بهمن 1320- تهران 3 مرداد 1376ش)

نقاش و گرافیست ایرانی. در خانواده‌ای از نوادگان [[نادرشاه افشار]] به دنیا آمد. نام خانوادگی‌شان را پدرانش از افشاری به پولادی تغییر دادند. پس از تولد، با مرگ مادرش سرپرستی او را مادربزرگ پدری‌اش عهده‌دار شد. مادربزرگش مدیر دبیرستان و دبستان بوده و از این رو به او لقب مدیرالدیوان داده بودند. پس از فوت مادربزرگ، پولادیِ پنج- شش‌ساله به یکی از اقوامش سپرده می‌شود. سه سال بعد که آن فرد هم می‌میرد، سرپرستی‌اش را خانواده‌ی دیگری به عهده می‌گیرند. در این ایام پدر او فرماندار قوچان است.

پولادی از زمان خردسالی نقاشی را بدون معلم می‌آموزد. در 13 – 14 سالگی طرحی از یکی از سران کشور نقاشی می‌کند که مورد توجه قرار می‌گیرد و توسط همان فرد برای تحصیل در هنرستان هنرهای تجسمی پسران تهران، بورسیه می‌شود (1336). او که در دوره‌ی هنرستان شاگرد برجسته و ممتاز بوده، بلافاصله پس از این دوره، در سال 1339 وارد دانشکده‌ی هنرهای تزیینی (دانشگاه هنر کنونی) شده است. پولادی جزو دانشجویان نخستین دوره‌ی این دانشکده است. در سال 1344 وقتی که هنوز دانشجو بود، طرح پیشنهادی وی در مسابقه‌ی طراحی نشانه‌ی [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] برگزیده می‌شود. بدین ترتیب او یکی از ماندگارترین آثارش را ارایه می‌کند. در 1344 با مدرک فوق لیسانس گرافیک از این دانشگاه فارغ‌التحصیل و یک سال بعد، با استفاده از امتیاز شاگرد اولی، برای ادامه‌ی تحصیل به فرانسه اعزام می‌شود. پولادی تحصیلاتش را در مدرسه‌ی عالی هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) به مدت یک‌ سال ادامه می‌دهد و به کشور بازمی‌گردد. او در آبان 1348 در رایو تلویزیون ملی ایران به‌عنوان گرافیست و طراح دکور استخدام می‌شود. پس از تغییرات فنی و ساختاری تلویزیون ایران که رنگی شدن مهم‌ترین ویژگی آن است، در سال 1355 برای شرکت در دوره‌های آموزشی به شبکه‌ی BBC و سپس به شبکه‌ی ORTF فرانسه و بعد هم به شبکه‌ی WDR آلمان می‌رود. پولادی در فاصله‌ی سال‌های 1352 تا 1358 مدیریت گروه گرافیک تلویزیون آموزشی (شبکه دوم سیما) را برعهده داشته. او نخستین گرافیست تلویزیونی ایران است و تعداد زیادی کپشن (تصویرسازی تلویزیونی) برای برنامه‌های مختلف (به‌ویژه برنامه‌های کودکان) طراحی کرده. از 1359 تا 1362 در شصت برنامه‌ی تلویزیونی با عنوان "نگاهی تازه"، به آموزش نقاشی برای بزرگسالان پرداخت. پولادی در کنار کار حرفه‌ای به تدریس گرافیک هم اشتغال داشته است.

او پیش از انقلاب در دانشکده‌ی صدا و سیما و بعد از انقلاب هم در این دانشکده‌ها تدریس کرده است: [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبا]]، [[دانشگاه هنر]]، [[دانشگاه الزهرا]]، دانشگاه سوره، دانشگاه آزاد و دانشکده‌ی صدا و سیما.

تصویرگری برای کتاب‌های کودکان از دیگر فعالیت‌های پولادی است: ترانه‌هایی از چهار گوشه‌ی جهان (انتشارات تلویزیون – 1351)، پرستویی که پرواز نمی‌دانست (انتشارات تلویزیون – 1358)، حلزونی که خانه‌اش را گم کرد (انتشارات شباویز – 1364)، کی من را به خانه می‌برد (انتشارت کارگاه نشر – 1369)، افسانه‌ها (انتشارت شباویز – 1369) و گناه گرشاسب (انتشارات شباویز – 1371).

نمایشگاه‌های زیادی از آثار پولادی برپا شده که از آن جمله به این موارد اشاره می‌کنیم: نمایشگاه گروهی (هنرستان هنرهای زیبا – 1339)، نمایشگاه انفرادی (تالار عباسی – 1341)، نمایشگاه گروهی (دانشکده هنرهای تزیینی – 1344)، نمایشگاه انفرادی (گالری صبا – 1344)، سومین بی‌ینال تهران، چهارمین بی‌ینال پاریس، نمایشگاه مشتر ک با شعیبی (گالری صبا – 1345)، نمایشگاه جشن فرهنگ و هنر (1349)، نمایشگاه کپشن‌ برنامه‌های کودکان (1349)، نمایشگاه نقاشی (خانه آفتاب – 1351)، نمایشگاه آثار سیاه‌قلم (گالری لیتو – 1353)، نمایشگاه آثار سیاه‌قلم ( گالری لیتو – 1354)، جشنواره‌ی هنری ادبی روستا (1365)، جشنواره‌ی هنری ادبی روستا (1366)، مسابقه‌ی بین‌المللی حرم امن (1368) و نمایشگاه یادبود دومین سال درگذشت او ([[فرهنگسرای نیاوران]] - 1378).
----

*نودسال نوآوری در هنر تجسمی ایران: جواد مجابی، پیکره: 1395.<br />
*[http://behartist.blogfa.com/post/17]

<br />
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

وارطان هوانسیان

2026-09-11T20:38:05Z

Mohammadi3:

<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه
|عنوان =وارطان هوانسیان
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تبریز 1274ش
|تاریخ مرگ= تهران 6 خرداد 1361ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی= تهران
|تحصیلات و محل تحصیل= معماری و شهرسازی- پاریس
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = ساختمان شعبه مرکزی بانک سپه و موزه سکه بانک سپه در میدان امام خمینی شهر تهران، کاخ اختصاصی مجموعه‌ی سعدآباد
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = معماری
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}وارطان هوانسیان (تبریز 1274- تهران 6 خرداد 1361ش)[[File:وارطان هوانسیان.jpg|thumb|وارطان هوانسیان]]
[[پرونده:Roz.vartan.jpg|جایگزین=وارطان آوانسیان- بانک سپه، میدان توپخانه|بندانگشتی|وارطان آوانسیان- بانک سپه، میدان توپخانه]]
معمار ایرانی ارمنی‌تبار و از پیشگامان معماری مدرن در ایران. تحصیلات ابتدایی‌اش را در دبستان هایکازیان تاماریان و متوسطه را در دبیرستان مرکزی تِماکان [[تبریز، شهر|تبریز]] به پایان رساند (1292). پس از اتمام تحصیلات، مدتی در سمت طراح در کارخانه‌ی قالی‌بافی تبریز مشغول به کار شد. سپس به تهران مهاجرت کرد و در این شهر به تدریس در مدارس ارمنیان پرداخت و تا 1297 که برای ادامه‌ی تحصیلات خود به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت، در سمت عضو هیأت مدیره و مدرس در دبستان هایکازیان مشغول به کار و تدریس بود. در زمستان 1297 به پاریس رفت و به تحصیل نقاشی در [[مدرسه بوزار|مدرسه‌ی هنرهای زیبا، بوزار]]، پرداخت، اما پس از مدت کوتاهی به توصیه‌ی اطرافیان به رشته‌ی معماری روی آورد و در 15 اکتبر 1919م در مدرسه‌ی اختصاصی معماری پاریس ثبت نام کرد. او پس از چهار سال، در 1923 از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد و بلافاصله تحصیلات خود را در رشته‌ی شهرسازی همان مدرسه ادامه داد. حین ادامه‌ی تحصیلات عالی به همراه گروهی از همکارانش، به کار عملیات ترمیم خرابی‌های پس از [[جنگ جهانی اول]] در اطرف پاریس گمارده شد. طی این کار او توانست مدتی زیر دست معماری چیره‌دست، به نام هانری سواژ، تجربیاتی کسب کند و سپس با افتتاح دفتر شخصی خود، کارش را ادامه داد. در سال 1314، به ایران بازگشت و بلافاصله در اداره‌ی ساختمان شهربانی استخدام شد و هم‌زمان، در برخی مسابقات طراحی ساختمان نیز شرکت کرد، از جمله شرکت در مسابقه‌ی طرح بنای هنرستان دختران در 1314ش که در آن مقام اول را به دست آورد. او همچنین ساختمان کلوپ افسران وزارت جنگ را، که [[گابریل گورکیان]] طراحی کرده بود، به اتمام رساند. در همین زمان، طرح مهمانخانه‌ی بزرگ دربند را تهیه کرد، اما به دلیل مشغله‌ی فراوان، نتوانست شخصاً بر چگونگی اجرای آن نظارت داشته باشد. در 1320ش، از جانب شهرداری تهران مأموریت یافت تا آیین‌نامه‌ی ساختمانی را تنظیم کند. هم‌زمان، به سمت مهندس ارشد [[بانک_سپه|بانک_سپه]] منصوب و به بنای ساختمان مرکزی و بسیاری از شعب این بانک در شهرستان‌های بزرگ مشغول شد. به موازات این فعالیت‌ها، به طراحی و ساخت چندین بنای تجاری، اداری، مسکونی و نیز سینما برای کارفرمایان خصوصی پرداخت.در کنار کارهای معماری، هوانسیان به فعالیت‌های فرهنگی نیز باور و علاقه داشت. اولین اقدام او در این زمینه، تشکیل "انجمن ایرانیان مقیم فرانسه" در پاریس بود که تا زمان بازگشت به ایران، سمت دبیری آن را بر عهده داشت. مهم ترین فعالیت فرهنگی او در ایران، تأسیس "انجمن آرشیتکت‌های ایرانی دیپلمه " (1323) و انتشار مجله‌ی ''آرشیتکت'' (1325) بود. این نشریه، در واقع اولین نشریه‌ی تخصصی معماری در ایران محسوب می‌شود که چاپ آن تا 1328 ادامه داشت، اما پس از 6 شماره، به دلایل مختلف چاپ آن متوقف شد. در سال 1340، بار دیگر اقدام به چاپ نشریه‌ای با عنوان ''معماری نوین'' کرد که تا 1341 پنج شماره از آن به چاپ رسید<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">آگاهی هوانسیان از اصول و قواعد حاکم بر شیوه‌های معماری و ساختمان‌سازی در اروپای آن زمان، تسلط او بر این اصول و نیز اجرای دقیق او، بی‌تردید جایگاه ویژه‌ای را برای وی و آثارش در تاریخ معماری معاصر ایران ایجاد کرده است. او سهمی عمده در تغییر و توسعه‌ی معماری روز ایران در اوایل قرن بیستم داشته است. مشاهدات و مطالعات هوانسیان در دوران تحصیلاتش در پاریس و فعالیت حرفه‌ای در آن شهر، به دیدگاه او در زمینه‌ی معماری و شهرسازی شکل و جهت داد. در واقع، توجه انحصاری او به سبک معماری مدرن از همین‌جا ریشه گرفته است. ساختمان‌های هوانسیان از معماری مدرن پیش از [[جنگ جهانی دوم]]، آرت نوو، دیدگاه‌های [[باوهاوس]] و آثار [[آدولف_لوس]] و [[لوکوربوزیه]] متاثر بود. او مخالف التقاط‌گرایی و تقلید از شکل‌های معماری سنتی ایرانی بود. دریافت دو نشان مهم علمی-هنری و لوح تقدیر- یکی برای ساخت [[کاخ_سعدآباد|کاخ اختصاصی مجموعه‌ی سعدآباد]] و دیگری برای بنای ساختمان بانک سپه (شعبه‌ی بازار)- از جمله‌ی موفقیت‌های او محسوب می‌شود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">تعدادی از آثار مهم او: ساختمان شعبه مرکزی [[بانک سپه]] و موزه سکه بانک سپه (میدان امام خمینی شهر تهران)، کاخ اختصاصی مجموعه‌ی سعدآباد، هنرستان دختران تهران، هتل دربند (تهران)، تکمیل باشگاه افسران وزارت جنگ (تهران)، سینما متروپل (تهران)، سینما کریستال (تهران)، سینما دایانا (تهران)، مهمانخانه ایستگاه راه‌آهن (تهران)، هتل فردوسی (تهران)، بانک سپه (شعبه بازار تهران)، مراکز بانک سپه در شهرستان‌ها، ساختمان جیپ (تهران)، مجتمع آپارتمان‌های شاه‌رضا (تهران).</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"> </p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">منابع:</p>

*معماری وارطان هوانسیان: مجموعه معماری دوران تحول در ایران: سهراب سروشیانی، ویکتور دانیل، بیژن شافعی؛ تهران: انتشارات دید، 1386
*معماری معاصر ایران: امیربانی مسعود، تهران: نشر هنر معماری قرن، 1388
*[https://www.1saze.com/وارطان-هوانسیان/ <span dir="LTR">b2n.ir</span>]
<p style="text-align: justify;"> </p>
----
<p style="text-align: justify;"> </p>
[[Category:معماری]]
[[Category:اشخاص معاصر]]

یکتایی، منوچهر

2026-09-11T20:37:52Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =منوچهر یکتایی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران ۱۳۰۱ش
|تاریخ مرگ=امریکا 28 آبان 1398ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه‌ی هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش و شاعر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = فالگوش، کارنامه سیمرغ
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =منیر شاهرودی فرمانفرماییان (همسر سابق)
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی ایران
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:42037800-3.jpg|بندانگشتی|منوچهر یکتایی]]
[[پرونده:42037800-4.jpg|بندانگشتی|یکی از آثار منوچهر یکتایی]]
یکتایی، منوچهر (تهران ۱۳۰۱ش- امریکا 28 آبان 1398ش)<br><p>نقاش و شاعر ایرانی. از پیش‌گامان نقاشی مدرن در ایران است. به مکتب نیویورک پیوست، و بیش از ۶۰ نمایشگاه گروهی و انفرادی در کشورهای مختلف برگزار کرد. تأثیر از انتزاع و درعین‌حال حفظ جنبۀ شکل‌نما، ویژگی شاخص هنر اوست. با آن‌که شعرهایش واجد لحنی محلّی و سرشار از خاطرات قومی و بومی‌اند، نقاشی‌هایش بیانی جهانی دارند و از هویت منطقه‌ای فارغ‌اند. آثارش در موزه‌های [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] و اروپا و مجموعه‌های خصوصی، ازجمله [[موزه هنر مدرن|موزۀ هنر مدرن نیویورک]]، و گلوریا و اندربرگ نگهداری می‌شوند. تحصیل در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] را نیمه‌کاره رها کرد، و در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]])، و مدتی در امریکا درس خواند. روزنامه‌های معتبری همچون ''نیویورک تایمز''، ''هرالد تریبون''، ''کامپاس''، ''نیویورکر'' دربارۀ آثارش بحث کرده‌اند. ازجمله مجموعه‌ شعرهای منتشرشدۀ او عبارت‌اند از ''فالگوش''، ''کارنامۀ سیمرغ''، ''حنظل''، و ''خوی کاغذ سفید''. یکتایی که از اغاز جوانی به امریکا مهاجرت کرده بود در همان‌جا درگذشت. [[فرمانفرمائیان، منیر|منیر شاهرودی فرمانفرمائیان]] همسر سابق وی بوده است.</p>
<br>
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

هورتا، ویکتور بارون (۱۸۶۱ـ۱۹۴۷)

2026-09-11T20:37:32Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ویکتور بارون هورتا
|نام =Victor baron Horta
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۶۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۴۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=بلژیکی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =از ۱۹۱۲ استاد آکادمی هنرهای زیبا (بوزار) در بروکسل
|جوایز و افتخارات =
|آثار =هتل تاسل (۱۸۹۳)، و هتل سولوای (۱۸۹۴) و هتل وان ایتولده (۱۸۹۵)، ایستگاه مرکزی راه‌آهن در بروکسل
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:Horta Hotel Tassel.jpg|بندانگشتی|هتل تاسل، اثر ویکتور بارون هورتا]]
هورتا، ویکتور بارون (۱۸۶۱ـ۱۹۴۷م)(Horta, Victor baron)

معمار بلژیکی. از شخصیت‌های شاخص آرنوو<ref>Art Nouveau</ref> و از پیش‌گامان معماری مدرن بود. به‌شیوه‌ای استادانه‌ از آهن شیشه و بتون استفاده می‌کرد؛ خطوط منحنی و شلاق‌گونۀ آثارش درخور توجه‌اند. از ۱۹۱۲م استاد [[مدرسه بوزار|آکادمی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Academy des Beaux-Arts</ref> در [[بروکسل]] بود. از آثار اوست: هتل تاسل<ref>Hôtel Tassel</ref> (۱۸۹۳م)، و هتل سولوای<ref>Hôtel Solvay</ref> (۱۸۹۴م) و هتل وان ایتوِلْده<ref>Hotel Van Eetvelde</ref> (۱۸۹۵م)؛ آخرین کار مهم او ایستگاه مرکزی راه‌آهن در بروکسل بود که درست قبل از [[جنگ جهانی دوم]] شروع شد.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]

هانت، ریچارد موریس (۱۸۲۷ـ۱۸۹۵)

2026-09-11T20:37:04Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ریچارد موریس هانت
|نام =Richard Morris Hunt
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=برتلبورو، ورمانت۱۸۲۷م
|تاریخ مرگ=۱۸۹۵م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =در ۱۸۵۴ مسئول احداث بنایی شد که تویلری را به لوور متصل می‌کرد
|جوایز و افتخارات =نشان طلای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا را برای طراحی یک ساختمان اداری در نمایشگاه شیکاگو (۱۸۹۳) دریافت کرد
|آثار =در ۱۸۵۵، طراحی کتابخانۀ لنوکس، ساختمان‌های استویوِسانت و تریبون (۱۸۷۳)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =در تأسیس انجمن معماران امریکا همکاری داشت
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:Sargent - Richard Morris Hunt.jpg|بندانگشتی|پرتره ریچارد موریس هانت توسط جان سینگر سارجنت (1895)]]
هانت، ریچارد موریس (۱۸۲۷ـ۱۸۹۵)(Hunt, Richard Morris)

[[File:41035200.jpg|thumb|ساختمان نیویورک تریبون، امروز محل پلازا وان پیس در منهتن پایین است، اثر ريچارد موريس هانت]]

معمار امریکایی، زادۀ برتِلبورو<ref>Brattleborough</ref>، [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref>. نخستین امریکایی بود که در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts </ref> درس خواند. در ۱۸۵۴ مسئول احداث بنایی شد که [[تویلری]]<ref>Tuileries </ref> را به [[لوور]]<ref>Louvre </ref> متصل می‌کرد. پس از بازگشت به [[نیویورک]] در ۱۸۵۵، به طراحی کتابخانۀ لنوکس<ref>Lennox Library </ref>، ساختمان‌های استویوِسانت<ref>Stuyvesant </ref> و تریبون<ref>Tribune </ref> (۱۸۷۳)، و نیز شماری بنای عمومی در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و ییل<ref>Yale </ref> پرداخت. در ارتقای شهرت معماری [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] بسیار کوشید و در تأسیس انجمن معماران امریکا همکاری داشت. نشان طلای مؤسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا<ref>Royal Institute of British Architects </ref> را برای طراحی یک ساختمان اداری در نمایشگاه [[شیکاگو]]<ref>Chicago Exhibition</ref> (۱۸۹۳) دریافت کرد.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان پیش از قرن 20 - اشخاص]]

سوتین، شائیم

2026-09-11T20:35:44Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =شائیم سوتین
|نام =Chaim Soutine
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=اسمیلوویچی، لیتوانی1893م
|تاریخ مرگ=1943م
|دوره زندگی=
|ملیت=لیتوانیایی
|محل زندگی=فرانسه
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =اکسپرسیونسیم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =پادو (۱۹۲۷م؛ نگارخانه آلبرایت ناکس، بوفالو، نیویورک)، شقه گاو
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:25261500-3.jpg|بندانگشتی|''Still Life with Rayfish'' اثری از شائیم سوتین]]
[[پرونده:25261500-4.jpg|بندانگشتی|Carcass of Beef اثر شائیم سوتین]]
سوتین، شائیم (۱۸۹۳ـ۱۹۴۳م)(Soutine, Chaim)<br />
نقاش فرانسوی، زادۀ [[لیتوانی]]. بزرگ‌ترین [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> [[فرانسه]] بود. با رنگ‌های درخشان، رنگ‌گذاری ضخیم، و ضربات محکم قلم‌مو، آثار عاطفی عمیقی خلق کرد که بیشتر آن‌ها منظره و تک‌چهره بودند. ''پادو''<ref>''Page Boy''</ref> (۱۹۲۷م؛ نگارخانۀ آلبرایت ناکس، بوفالو<ref>Albright-Knox Art Gallery, Buffalo</ref>، [[نیویورک]]) نمونه‌ای از آن‌هاست. سوتین در اسمیلوویچی<ref>Smilovitchi</ref>، لیتوانی، به‌دنیا آمد، مدّت کوتاهی در ویلنا<ref>Vilna</ref> هنر آموخت، و سپس راهی [[پاریس، شهر|پاریس]] شد و با هم‌قطاران نقاش و شاعرش زندگی فقیرانه‌ای را آغاز کرد. پس از مدتی که در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> درس خواند، سبک متمایز خود را پدید آورد (۱۹۱۹ـ۱۹۲۱م). دوست نزدیک [[مودیلیانی، آمدئو|مودیلیانیِ]]<ref>Modigliani</ref> نقاش بود، و پس از درگذشت او در [[سره|سِره]]<ref>Céret</ref> انزوا گزید، و پریشانی‌ وی در نقاشی‌هایش تجلّی یافت. از ۱۹۲۳م با نمایشگاهی که از بوروسکی<ref>Zborowski</ref>، دلالی که توسط مودیلیانی با او آشنا شده بود، برایش ترتیب داد، به توفیقی نسبی در پاریس دست یافت. کژنمایی‌های اکسپرسیونیستی آثارش، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh</ref> را به‌خاطر می‌آورند. رنگ‌های درخشان و پرمایۀ نظرگیری در تابلوهای نقش اشیای او جلب توجه می‌کنند. پرده‌هایی به‌رنگ و بافتی همانند گوشت خام از آثار متمایز اوست، مثلاً ''شقۀ گاو'' که آن را از ''[[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)|رامبرانت]]''<ref>Rembrandt</ref> الهام گرفت.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

سورا، ژرژ (۱۸۵۹ـ۱۸۹۱)

2026-09-11T20:35:34Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ژرژ سورا
|نام =Georges Seurat
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1859م
|تاریخ مرگ=1891م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =پست‌امپرسیونیسم‌
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =بعد از ظهر یکشنبه در جزیره لاگراند ژات (1886م؛ مؤسسه هنری، شیکاگو)، پرده آب‌تنی‌کنندگان در آن‌یر (۱۸۸۴م؛ نگارخانه ملی لندن)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:25265300-5.jpg|بندانگشتی|بعد از ظهر یکشنبه در جزیرۀ لاگراند ژات اثر ژرژ سورا]]
سورا، ژرژ (۱۸۵۹ـ۱۸۹۱م)(Seurat, Georges)<br/>

نقاش فرانسوی. از [[پست امپرسیونیسم|پست‌امپرسیونیست‌]]<ref>post-Impressionist</ref>های برجسته بود، و همراه با [[سینیاک، پل (۱۸۶۳ـ۱۹۳۵)|پل سینیاک]]<ref>Paul Signac</ref> روش [[پوانتیلیسم]]<ref>pointillism</ref> (رنگ‌گذاری به‌صورت نقطه‌های ریز به‌جای لکه‌های بزرگ) را پدید آوردند. ''بعد از ظهر یکشنبه در جزیرۀ لاگراند ژات''<ref>''A Sunday Afternoon on the Island of La Grande Jatte''</ref> (۱۸۸۶م؛ مؤسسۀ هنری، [[شیکاگو]]<ref>Art Institute, Chicago</ref>) از پرآوازه‌ترین تابلو‌های اوست. سورا در شانزده‌سالگی تحصیل در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> را آغاز کرد. از آثار [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)|دُلاکروا]]<ref>Delacroix</ref> و [[پیرو دلا فرانچسکا (ح ۱۴۲۰ـ۱۴۹۲م)|پیِرو دِلا فرانچسکا]]<ref>Piero della Francesca</ref> به‌دقت اتود برداشت، و دیوارنگاره‌<ref>fresco</ref>های دُلاکروا در کلیسای سن‌سولپیس<ref>St Sulpice</ref>، او را به اهمیت رنگ واقف ساخت، و در گرایش پیِرو دلا فرانچسکا به زیبایی صوری و هندسی سهیم شد. اگرچه شیفتۀ طرز استفادۀ امپرسیونیست<ref>Impressionist</ref>ها از رنگ بود، بی‌اعتنایی آنان به فرم را مردود شمرد، و کوشید هنر کاملاً منتظمی برپایۀ اصول علمی پدید آوَرَد. پوانتیلیسم سورا از پژوهش‌های علمی در زمینۀ درک رنگ، مایه می‌گرفت. پردۀ ''آب‌تنی‌کنندگان در آن‌یر''<ref>''Bathers at Asnières''</ref> (۱۸۸۴م؛ [[نگارخانه ملی لندن|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London</ref>) از نخستین دستاوردهای مهم شیوۀ جدید نقاشی او بود که در آن جلوۀ جوّنمایی امپرسیونیسم، و استحکام جدید فرم و ترکیب‌بندی درهم آمیخته‌اند. سورا در طراحی هم بسیار مهارت داشت؛ طراحی‌هایش با مداد کنته<ref>conté crayon</ref> روی کاغذ زبر، سرشار از سایه‌روشنی نظرگیرند. سورا در دورۀ تحصیل، همراه با سینیاک، به نظریه‌های علمی مختلف دربارۀ رنگ علاقه‌مند شد؛ به‌ویژه نظریۀ «تأثیرپذیری آنی رنگ‌های مجاور»، و تأثیر رنگ‌های مکمل<ref>complementary colours</ref> از یکدیگر، که [[شورول، میشل ـ اوژن (۱۷۸۶ـ ۱۸۸۹)|میشل اوژن شِورول]]<ref>Michel-Eugène Chevreul</ref> مطرح کرد. سورا توانست ایجاد جلوه‌های نورانی و تأثیر آن بر سطوح مختلف را از دامنۀ فعل و انفعال تازه‌ای برخوردار سازد. او روش موسوم به پوانتیلیسم (یا [[دیویزیونیسم]]<ref>Divisionism</ref>) را که گذاشتن سه دسته رنگ مکمل (قرمز و سبز، آبی و نارنجی، و بنفش و زرد) به‌صورت نقطه‌های ریز مجزا بر روی بوم است، نخستین‌بار به‌طور اسلوب‌مند در پردۀ ''بعدازظهر یکشنبه در جزیرۀ لاگراند ژات'' به‌کار گرفت؛ این اثر نتیجۀ نهایی انبوهی از طرح‌های مدادی و رنگ‌روغنی‌اش بود. سورا، پوانتیلیسم را در بسیاری از دیگر آثارش نیز به‌کار برد، ازجمله در منظره‌هایی همچون ''پلِ کوربُووا''<ref>''Bridge at Courbevoie''</ref> که رنگ‌گذاری منکسر آن به تعبیر دوست منتقد او، فلیکس فنئون<ref>Félix Fénéon</ref>، «نئوامپرسیونیستی» نامیده شد، هرچند که ترکیب‌بندی هندسی منظم و کاملاً سنجیده‌ای داشت. پس از به‌تصویرکشیدن مناظر شهری و صنعتی، و چشم‌اندازهایی از [[سن، رود|رود سن]]<ref>Seine</ref> و ساحل [[نورماندی]]<ref>Normandy</ref>، آثار بانشاطی از شهرهای بزرگ پدید آورد که در آن‌ها رویارویی سادۀ امتدادهای افقی و عمودی مناظر، جای خود را به هندسه‌ای جاندارتر بخشید که بیانگر حرکت بود،‌ چنان‌که در پردۀ ''لوشای''<ref>''Le Chahut''</ref> ''و ''سیرک<ref>''Le Cirque''</ref> مشهود است.

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

شیوایی، محمدعلی (شیراز ۱۳۱۳ـ۱۳۸۴ش)

2026-09-11T20:35:13Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = محمدعلی شیوایی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=کاکو
|لقب=
|زادروز=شیراز 1313ش
|تاریخ مرگ=1384ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =کوبیسم اکسپرسیو
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =برپایی بیش از دوازده نمایشگاه فردی و گروهی
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:26203400- 2.jpg|جایگزین=محمدعلی شیوایی (کاکو)|بندانگشتی|محمدعلی شیوایی (کاکو)]]
محمدعلی شیوایی (شیراز ۱۳۱۳ـ ۱۳۸۴ش)<br>
[[پرونده: 26203400.jpg | بندانگشتی|از آثار محمدعلی شيوايی]]<p>(یا: کاکو) نقاش ایرانی. آثارش از [[کوبیسم|کوبیسمِ]] براک و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)|پیکاسو]] متأثر بودند، لیکن از لحاظ اجرا و بیان، جلوه‌های اکسپرسیو داشتند. شیوایی، آثارش را «کوبیسم اکسپرسیو» می‌خواند. در ۱۳۳۴ش به هنرستان هنرهای زیبای تهران راه یافت و نزد شکوه ریاضی هنر آموخت. با احراز مقام نخست، در ۱۳۳۸ش از سوی وزارت فرهنگ بورس تحصیلی دریافت کرد، و در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) تحصیلاتش را پی گرفت. در ۱۳۴۷ش به ایران بازگشت و به هنرآفرینی پرداخت. بیش از دوازده نمایشگاه فردی و گروهی برپا کرد. کاکو سال‌ها، در [[شیراز، شهر|شیراز]]، به‌دور از هیاهوی دنیای هنر زیست</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

صدر محلاتی، بهجت (اراک ۱۳۰۳-۱۳۸۸ش)

2026-09-11T20:35:00Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=بهجت صدر محلّاتی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=اراک ۱۳۰۳ش|تاریخ مرگ=فرانسه 19 مرداد ۱۳۸۸ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=مدال «انگر»
دریافت جایزه بزرگ سلطنتی در سومین بی‌ینال تهران
۱۳۴۶ش در مسابقه هنری مبارزه با بی‌سوادی جایزۀ یونسکو دریافت کرد|آثار=دو نقش‌برجستۀ سرامیکیِ نمای هتل هیلتون (۱۳۴۳ش)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}
[[پرونده:27023200-3.jpg|بندانگشتی|بهجت صدر محلاتی]]
صدر محلّاتی، بهجت (اراک ۱۳۰۳ش- فرانسه 19 مرداد ۱۳۸۸ش)

[[File:27023200.jpg|thumb|کلاژ، پرده کرکره، اثر بهجت صدر]]
[[پرونده:27023200-4.jpg|بندانگشتی|یکی از آثار بهجت صدر محلاتی]]
نقاش ایرانی. به هنر انتزاعی گرایش دارد، لیکن در مجموعۀ کلاژهایش جنبۀ روایتگری عکس‌ها را حفظ کرده است. رنگ را روی بوم پخش می‌کرد و سپس به آن شکل می‌داد، و از کاردک بهره می‌گرفت. مدّتی با هنر حرکتی طبع‌آزمایی کرد. در این زمره آثارش، کرکره‌هایی را با موتورهای مکانیکی به‌حرکت درآورد. در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] درس خواند. بورس تحصیلی [[فرانسه]] و مدال «انگر» به‌وی اهدا شد، سپس بورس هنرآموزی در [[ایتالیا]] را از آنِ خود کرد. در بی‌ینال ونیز (۱۳۳۵ش) شرکت کرد، و در سومین بی‌ینال تهران به دریافت جایزۀ بزرگ سلطنتی نائل آمد. دو نقش‌برجستۀ سرامیکیِ نمای هتل هیلتون (۱۳۴۳ش) از آثار اوست. در ۱۳۴۵ش بورس فرصت مطالعات دانشگاهی به [[پاریس، شهر|پاریس]] را دریافت کرد، و در همین ایام دستیار گوستاو سن ژیه، نقاش و استاد [[مدرسه بوزار|بوزار]]، شد. در مسابقۀ هنری مبارزه با بی‌سوادی در ۱۳۴۶ش جایزۀ یونسکو را از آنِ خود کرد.

<br /> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[Category:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

صمیمی، رضا

2026-09-11T20:34:49Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=رضا صمیمی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=مشهد ۱۲۹۳ش|تاریخ مرگ=۱۳۷۰‌ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=پیرزن ریسنده|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[پرونده:27046000.jpg|جایگزین=از آثار صمیمی|بندانگشتی|از آثار صمیمی]]
صمیمی، رضا (مشهد ۱۲۹۳ـ۱۳۷۰‌ش)<br>
<p>نقاش ایرانی. آثارش اغلب تک‌چهره، نقش اشیا و طبیعت‌پردازی‌اند و از شیوۀ نقاشی [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)|رامبرانت]] مایه دارند. رضا صمیمی بعدها در تهران هنرآفرینی‌اش را پی گرفت. در ۱۳۳۰‌ش به [[فرانسه]] رفت، و در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) درس خواند؛ و در [[موناکو]] اقامت گزید. ''پیرزن ریسنده'' از آثار اوست.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

ضیاء پور، جلیل (بندرانزلی ۱۲۹۹ـ۱۳۷۸ش)

2026-09-11T20:34:34Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = جلیل ضیاء‌پور
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بندرانزلی 1299ش
|تاریخ مرگ=1378ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =کسب مدال طلا در بی‌ینال اول تهران، از پیش‌گامان نقاشی نو در ایران، از بنیادگذاران هنرستان‌های هنرهای زیبای تهران
|آثار =کتابی دربارۀ نقاشان ایران از زمان کمال‌الملک تا پیش از انقلاب اسلامی و واژه‌نامۀ تطبیقی گیلکی
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:28011300-4.jpg|بندانگشتی|جلیل ضیاء‌پور]]
[[پرونده:28011300-5.jpg|بندانگشتی|تابلوی چادرنشینان اثر جلیل ضیاءپور]]
ضیاء‌پور، جلیل (بندرانزلی ۱۲۹۹ـ۱۳۷۸ش)<br><p>نقاش ایرانی. از پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. از عناصر بومی، ازجمله رنگ‌های ایرانی، و فرهنگ قومی و محلّی ایران در خلق آثارش بهره گرفت. طرح سادۀ چهارگوشه از عناصر شاخص برخی از تابلو‌های اوست که کاشی‌های ایرانی ـ اسلامی را القا می‌کند، ازجمله پردۀ ''چادرنشینان''. در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] درس خواند. تحصیلاتش را در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]])، نزد آندره لوت، پی گرفت. در بنیادنهادن انجمن «خروس جنگی» همکاری کرد؛ نشانۀ مجلۀ هنری ''خروس جنگی''، از آثار اوست. از بنیادگذاران هنرستان‌های هنرهای زیبای تهران بود. ۲۸ کتاب تحقیقی و هنری نیز نگاشته است، که کتابی دربارۀ نقاشان ایران از زمان [[کمال الملک، محمد (تهران ۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)|کمال‌الملک]] تا پیش از انقلاب اسلامی، و ''واژه‌نامۀ تطبیقی گیلکی'' ازآن جمله‌اند. در بی‌ینال اول تهران، مدال طلا گرفت.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

فریز، امیل اوتون (۱۸۷۹ـ۱۹۴۹)

2026-09-11T20:34:18Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=امیل اوتون فریز|نام=Othon Friesz Emile|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۷۹م|تاریخ مرگ=۱۹۴۹م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار)|شغل و تخصص اصلی=نقاش|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=فوویسم|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=میارکا|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

فریز، امیل اوتون (۱۸۷۹ـ۱۹۴۹م)(Friesz Emile, Othon)<br />

نقاش فرانسوی. نقاشی را در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>École des Beaux-Arts
</ref> و در کنار [[ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)|ماتیس]]<ref>Matisse </ref>، [[مارکه، پیر آلبر (۱۸۷۵ـ۱۹۴۷)|مارکه]]<ref>Marquet </ref>، و [[روئو، ژرژ هانری|روئو]]<ref>Rouault </ref> از [[بونار، پیر (۱۸۶۷ـ۱۹۴۷)|بونا]]<ref>Bonnat </ref> آموخت. از [[امپرسیونیسم]]<ref>impressionist</ref> تأثیر گرفت، و به سبک رنگارنگ و جسورانۀ نقاشانی گرایش یافت که [[فوویسم]]<ref> fauvism </ref> را پدید آوردند. آثارش را با فوویست‌ها به‌نمایش گذاشت. از ۱۹۰۸م به ترکیب‌بندی منطقی و رنگ‌های ملایم و ساده گرایید. ''میارکا''<ref>''Miarka''</ref> از آثار متأخر اوست.
[[پرونده:33111700-3.jpg|بندانگشتی|The Port of Antwerp اثر امیل اوتون فریز]]
 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]

کاظمی، حسین (تهران ۱۳۰۳ـ۱۳۷۵ش)

2026-09-11T20:34:06Z

Mohammadi3:

کاظمی، حسین (تهران ۱۳۰۳ـ۱۳۷۵ش)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =حسین کاظمی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران 1303ش
|تاریخ مرگ=1375ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رئیس هنرستان هنرهای زیبای تبریز (1337ش) و هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران (1341ش)، مدرس در دانشکدۀ هنرهای زیبا
|جوایز و افتخارات =دریافت مدال طلا در بی‌ینال اول و دوم تهران (1337ـ1339‌)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:35077500- 2.jpg|جایگزین=حسین کاظمی|بندانگشتی|حسین کاظمی]]
[[پرونده:35077500.jpg|جایگزین=از آثار کاظمی|بندانگشتی|از آثار کاظمی]]
<p>نقاش ایرانی. از برجسته‌ترین پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. در خلق نقاشی‌هایش از شکل‌های ساده، رنگ‌های محدود، و موادومصالح مختلف، همچون پلاستوفوم و اسید، برای ایجاد بافت استفاده می‌کرد. از شیوه‌ای نیمه‌انتزاعی به‌شیوه‌ای شکل‌نماتر گرایید. طبیعت و عناصر طبیعی در آثارش حضوری دائم دارند؛ و تضاد ـ دغدغۀ دائمی او ـ به‌گونه‌ای منحصربه‌فرد در پرده‌هایش بازتاب یافته است. آثار وی از گرایش او به متافیزیک و عرفان نشان دارند؛ پردۀ ''متافیزیک یک ماده'' (۱۳۵۰ش؛ [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر]]، تهران)، و'' گیاه و سنگ'' (۱۳۵۶ش) از آن جمله‌اند. در تکچهره‌سازی نیز مهارت داشت، تکچهرۀ چیره‌دستانه‌اش از ''[[هدایت، صادق (تهران ۱۲۸۱ـ پاریس ۱۳۳۰ش)|صادق هدایت]]'' (۱۳۳۴ش)، نمونۀ گزیده‌ای است. نخست در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] (۱۳۲۱ـ۱۳۲۴ش) درس خواند. در ۱۳۳۲ش به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت و تحصیلاتش را در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) پی گرفت. در ۱۳۲۸ش نخستین نگارخانۀ ایران با نام «آپادانا» را با همکاری [[جوادی پور، محمود (تهران ۱۲۹۹ـ۱۳۹۱ش)|محمود جوادی‌پور]] و هوشنگ آجودانی تأسیس کرد. دوبار در ۱۳۴۳ و ۱۳۴۵ش در بی‌ینال ونیز شرکت کرد. ریاست هنرستان هنرهای زیبای تبریز (۱۳۳۷ش)، و هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران (۱۳۴۱ش) را برعهده داشت. در دانشکدۀ هنرهای زیبا تدریس می‌کرد. آثارش را در چندین نگارخانه به‌نمایش گذاشت. در بی‌ینال اول و دوم تهران (۱۳۳۷ـ۱۳۳۹‌)، شرکت کرد، و به دریافت مدال طلا نائل آمد.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

کریم خان زند، ایرج

2026-09-11T20:33:51Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=ایرج کریم‌خان زند|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=تهران ۱۳۲۹ش|تاریخ مرگ=۱۳۸۵ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)|شغل و تخصص اصلی=نقاش و مجسمه‌ساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=از اعضای نخستین هیئت مدیرۀ انجمن هنرمندان نقاش|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[پرونده:35214000- 3.jpg|جایگزین=از آثار ایرج کریم‌خان زند|بندانگشتی|از آثار ایرج کریم‌خان زند]]
[[پرونده:35214000-3.jpg|بندانگشتی|ایرج کریم خان زند]]
کریم‌خان زند، ایرج (تهران ۱۳۲۹-۱۳۸۵ش)<br><p>نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی. در خلق نقاشی‌هایش از آکریلیک استفاده می‌کند، و در ساخت مجسمه‌های خود از برش و فرم‌دادن ورق فلز بهره می‌گیرد. به هنر شکل‌نما تمایل دارد، و اندام انسان در آثارش نقش بسزایی دارند. خط، عنصر شاخص آثار اوست. کارهای متأخرش تلفیقی از نقاشی و مجسمه‌اند، و با هنر چیدمان قرابت دارند. در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) درس خواند (۱۳۵۹ش). در نقاشی دیواری ([[فرسک]]) تخصص دارد؛ این شیوه را نیز در بوزار آموخته است. آثارش را در نمایشگاه‌های مختلفی در ایران و خارج از ایران به‌نمایش گذاشته است. علاوه‌بر نقاشی به‌تدریس نیز می‌پردازد. او از اعضای نخستین هیئت مدیرۀ انجمن هنرمندان نقاش بود.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

گیلبرت، آلفرد (۱۸۵۴ـ۱۹۳۴)

2026-09-11T20:33:23Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=آلفرد گیلبرت|نام=Alfred Gilbert|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۸۵۴م|تاریخ مرگ=۱۹۳۴م|دوره زندگی=|ملیت=انگلیسی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا، رم و فلورانس، هنر|شغل و تخصص اصلی=مجسمه‌ساز و طلاساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=پیکره اروس، مجسمه ملکه ویکتوریا، پرسئوس مسلح (۱۸۸۲م)، ایکاروس (۱۸۸۴م)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}گیلبرت، آلفرد (۱۸۵۴ـ۱۹۳۴م)(Gilbert, Alfred)

مجسمه‌ساز و طلاساز انگلیسی. با ‌تأثیر از [[آر نوو|آرنوو]]<ref>art nouveau
</ref>، پیکرۀ ''اِروس''<ref>''Eros''
</ref> (در اساطیر یونان، خدای عشق) را در میدان [[پیکادیلی]]<ref>Piccadilly Circus</ref> [[لندن (انگلستان)|لندن]] ساخت، که یادمانی برای ارل هفتم شافتسبری<ref> 7th Earl of Shaftesbury </ref> بود. همچنین مجسمۀ ملکه [[ویکتوریا (۱۸۱۹ـ ۱۹۰۱)|ویکتوریا]]<ref>Queen Victoria </ref> در [[وینچستر]]<ref>Winchester </ref> (۱۸۸۸م)، و یادمانی برای [[کلارنس، دوک (۱۳۳۸ـ۱۳۶۸م)|دوک کلارِنس]]<ref>Duke of Clarence </ref> (۱۸۹۹م، [[وینزر، شهر|وینزر]]<ref>Windsor </ref>)، و تک‌چهره‌های بسیاری پدید آورد. گیلبرت در مدرسه عالی هنرهای زیبا ([[مدرسه بوزار|بوزار]])<ref>Ecole des Beaux-Arts </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]، در کارگاه آدگار بوم<ref>Edgar Boehm </ref>، مجسمه‌ساز انگلیسی، و در [[رم، شهر|رم]] و [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> هنر آموخت. [[رنسانس]] ایتالیایی<ref> Italian Renaissance </ref> را بسیار می‌ستود و تأثیر آن در آثاری همچون ''پرسئوس مسلح''<ref>''Perseus Arming'' </ref> (۱۸۸۲م؛ موزۀ ویکتوریا و آلبرت<ref>Victoria and Albert Museum</ref>، لندن) و ''ایکاروس''<ref> Icarus </ref> (۱۸۸۴م، [[کاردیف، شهر|کاردیف]]<ref>Cardiff</ref>) بازتاب یافته است.
[[پرونده:36201200-3.jpg|بندانگشتی|پیکره اروس اثر آلفرد گیلبرت]]
 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

پری یوش گنجی

2026-09-11T20:33:13Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =
|نام = پری‌یوش گنجی
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تبریز 10 تیر 1324ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت= ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکدۀ هنرهای زیبای «سن مارتین»؛ دانشکدۀ هنرهای زیبای «سر جان کاس»؛ دانشکدۀ هنرهای زیبای «چلسی»؛ دانشکدۀ هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی = نگارگر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =مسعود خیام (همسر)
|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده:36139800-3.jpg|بندانگشتی|پری‌یوش گنجی]]
[[پرونده:36139800- 3.jpg|جایگزین=پری‌یوش گنجی- از مجموعه زنان بی صورت |بندانگشتی|پری‌یوش گنجی- از مجموعه زنان بی صورت |281x281پیکسل]]
[[پرونده:2042161302- 3 .jpg|جایگزین=پری‌یوش گنجی- از مجموعه پنجره های شب|بندانگشتی|پری‌یوش گنجی- از مجموعه پنجره های شب]]
پری‌یوش گنجی (تبریز 10 تیر ۱۳2۴ش- )<br><p>نقاش ایرانی. مضامین مختلف ازجمله منظره، گل، و تک‌چهره نقاشی می‌کند. در خلق برخی از آثارش از رنگ‌های اصلی درخشان بهره گرفته است. برخی دیگر از آثارش آب‌مرکب‌های سیاه‌وسفیدِ متأثر از نقاشی ذن (نقاشی سومیه)اند. </p><p>تحصیلات مقدماتی نقاشی را در هنرستان هنرهای زیبای دختران در رشتۀ نقاشی زیر نظر [[رضا فروزی]] و [[محمود فرشچیان]] به پایان رساند. طراحی و چاپ پارچه را نزد پدرش آموخت. او برای ادامه تحصیل به [[انگلستان]] رفت و با محافل هنری لندن آشنا شد. گنجی در دانشکدۀ هنرهای زیبای «سن مارتین» و دانشکدۀ هنرهای زیبای «سر جان کاس» به تحصیل ادامه داد و در سال 1970م تحصیلات عالی را در دانشکدۀ هنرهای زیبای «چلسی» لندن آغاز کرد و در سال 1974م از آن‌جا فارغ‌التحصیل شد. وی پس از آن در دانشکدۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) نیز تحصیل کرده است. آشنایی نزدیک با [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیست‌]]<nowiki/>های اروپا و تجربۀ رنگی نوآوران آلمان، دریچۀ تازه‌ای را به روی او گشود.</p>
گنجی مدتی با [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] همکاری کرده است و تصویرگری کتاب را نیز در کارنامۀ فعالیت خود دارد. گستردگی آموزه‌های آکادمیک، عمق تحقیقات و تنوع تجربیات جهانی، دوره‌های رنگارنگی را در کار این هنرمند پدید آورده است. پری‌یوش گنجی در دانشگاه‌ها و موسسات مختلف هنری به تدریس رشتۀ نقاشی و طراحی پارچه مشغول است و تاکنون ده‌ها نمایشگاه از آثارش در داخل و خارج از کشور برگزار شده است. علاوه براین، بسیاری از آثار نقاشی این هنرمند نزد مجموعه‌داران خصوصی و در برخی موزه‌های جهان نگه‌داری می‌شوند.

[[مسعود خیام]]، نویسنده و مترجم، همسر اوست.<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

مدرسه بوزار

2026-09-11T20:32:06Z

Mohammadi3:

مدرسه بوزار<br>
رجوع شود به :[[مدرسه ملی هنرهای زیبا]]

<br>

مدرسه ملی هنرهای زیبا

2026-09-11T20:31:58Z

Mohammadi3:

مدرسۀ ملّی هنرهای زیبا (Ecole des Beaux Arts)<br/> [[File:38212700.jpg|thumb|مدرسه ملی هنرهای زیبا]](یا: مدرسۀ بوزار) مدرسۀ هنریِ معتبری در پاریس که در ۱۷۹۵ تأسیس شد تا جانشین آکادمی سلطنتی<ref>Royal Academy</ref> پیش از انقلاب فرانسه گردد. از ۱۸۱۹ آموزش معماری را نیز به آن منضم کردند. این مدرسه با برنامه‌های آموزشی، جوایز، و سفارش‌های هنری‌اش، بر هنر و طراحی فرانسه تسلط داشت، تا آن که امپرسیونیست<ref>Impressionist </ref>ها اصول و اقتدار آن را متزلزل کردند. در معماری، به‌شکل‌های پرزرق‌و‌برق کلاسی‌سیسم<ref>Classicism </ref> گرایش داشت، که سبک هنرهای زیبا<ref>Beaux Arts style</ref> نام گرفت. نمونه‌های برگزیدۀ آن عبارت‌اند از اپرای پاریس<ref>Paris Opéra</ref> ۱۸۶۲، ساختۀ شارل گارنیه<ref>Charles Garnier </ref> (۱۸۲۵ـ۱۸۹۸)، و ایستگاه راه‌آهن دورسه<ref>Gare du Quai d’Orsay</ref> (۱۸۹۸ـ۱۹۰۰؛ موزۀ دورسه<ref>Musée d’Orsay</ref> کنونی) در پاریس، ساختۀ ویکتور لالو<ref>Victor Laloux</ref>. سبک هنرهای زیبا بر معماری قرن ۱۹ فرانسه، و بسیاری از معماران کشورهای دیگر، به‌ویژه امریکا، تأثیر گذاشت.
<br/> 

----
[[Category:آموزش و پرورش و اخلاق]] [[Category:مجامع و مراکز آموزشی و فرهنگی جهان]]

عباس مشهدی‌ زاده

2026-09-11T20:31:20Z

Mohammadi3:

<p style="text-align: justify;">{{جعبه زندگینامه
|عنوان = عباس مشهدی‌زاده
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= جلفای آذربایجان ۱۳۱۷ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= کارشناسی مجسمه‌سازی- مدرسه‌ی هنرهای زیبا
| شغل و تخصص اصلی = مجسمه‌ساز و نقاش
|شغل و تخصص های دیگر= نقشه‌بردار و مدرس هنر
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = نشان درجه یک هنر(معادل دکتری) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (1381)
|آثار = مجسمه‌های سعدی، زکریای رازی و آیت‌الله کاشانی (پارک ملت)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:2042148871 1.jpg|جایگزین=عباس مشهدی‌زاده|بندانگشتی|عباس مشهدی‌زاده]]
عباس مشهدی‌زاده (جلفای آذربایجان ۱۳۱۷ش- )</p>
[[پرونده:2042148871- 3.jpg|جایگزین=از آثار عباس مشهدی‌زاده|بندانگشتی|از آثار عباس مشهدی‌زاده]]
<p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">مجسمه‌ساز، نقاش، نقشه‌بردار و استاد ایرانی رشته‌های هنر. در سال 1322ش به همراه خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد. در سال 1334ش وارد [[مدرسه بوزار|هنرستان هنرهای زیبا]] شد و در فاصله‌ی سال‌های 1335 تا 1338ش در مدرسه‌ی عالی نقشه‌برداری به آموختن نقشه‌نگاری و نقشه‌برداری عکس پرداخت. او در سال‌های 1338 تا 1341ش دوره‌ی کارشناسی رشته‌ی مجسمه‌سازی را در مدرسه‌ی هنرهای زیبا گذراند و در سال‌های 1341 تا 1347ش در دانشگاه به تحصیل معماری تزئینی (طراحی محیطی) مشغول بود. او در سال 1347ش در رشته‌ی معماری از دانشکده‌ی هنرهای تزیینی، مدرک کارشناسی دریافت کرده است. مشهدی‌زاده پس از سال 1347ش تاکنون در دانشکده‌ی نقشه‌برداری، مدرسه‌ی عالی ساختمان دانشکده‌ی پلی‌تکنیک، دانشکده‌ی صدا و سیما و دانشکده‌ی میراث فرهنگی موسسه‌ی عالی آموزش سوره تدریس می‌کند و مدتی هم مدیریت بخش هنرهای تجسمی فرهنگسرای شفق را به عهده داشته است. او در سال 1381ش موفق به اخذ نشان درجه یک هنر (معادل دکتری) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده.</p> <p style="text-align: justify;">مشهدی‌زاده تنها هنرمند مجسمه‌ساز ایرانی است که با داوری استاد [[صنعتی،_علی_اکبر_(کرمان_۱۲۹۵ـ۱۳۸۵ش)|علی‌اکبر صنعتی]] به این افتخار نائل آمده. او همچنین عضو شورای فنی و استاد آموزش کارگاهی و دروس نظری هنر در هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران است (از سال 1383ش). مشهدی‌زاده از هنرآموختگان کلاس‌های دکتر [[ریاضی، شکوه|شکوه_ریاضی]] و همچنین از نویسندگان اساس‌نامه‌ی انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران برای گشایش انجمن در سال 1368ش بوده است.</p> <p style="text-align: justify;">از جمله‌ی فعالیت‌های هنری مهم او به این موارد می‌توان اشاره کرد: تاسیس گروه نمایشی شاهنامه و نمایش سیاوش، به عنوان دستیار [[رهنما، فریدون|فریدون رهنما]] (1341ش) و همچنین همکاری در تدارک فیلم سیاوش در تخت جمشید؛ ارائه‌ی مجسمه در نمایشگاه تالار مدرسه‌ی هنرهای زیبا (1338ش)؛ شرکت در بی‌ینال سوم با مجسمه‌ی گاو (1341ش)؛ نمایش طراحی‌های او در کنار [[پیلارام، فرامرز (تهران ۱۳۱۶ـ۱۳۶۲ش)|فرامرز پیلارام]] و [[گلپایگانی، بهزاد (۱۳۲۰ـ۱۳۶۴ش)|بهزاد_گلپایگانی]] در تالار فرهنگ (1342ش)؛ ارائه‌ی نقش‌برجسته‌هایش در کنار آثار [[عالی، احمد|احمد_عالی]] و پیلارام در گالری بورگز (1345ش)؛ حضور دو مجسمه و سه طراحی‌اش در نمایشگاه بین‌المللی (1353ش)؛ نمایش مجموعه‌ای از طراحی‌هایش در دانشکده‌ی صدا و سیما (1357ش)؛ حضور در نمایشگاه چهره‌پردازی، با طراحی‌هایش ([[موزه_هنرهای_معاصر|موزه‌ی هنرهای معاصر]]- 1370ش)؛ حضور در نمایشگاه بین‌المللی با طراحی‌هایش (1370ش)؛ نمایش مجسمه‌هایش در گالری سیحون (1370ش) و موزه‌ی هنرهای معاصر (جلوه‌های هنر ایران- 1371ش).</p> <p style="text-align: justify;">مشهدی‌زاده در سال 1371ش به سفارش شهرداری، سه اثر (مشتمل بر مجسمه‌های [[سعدی،_مصلح_الدین_(شیراز_ح_۶۰۶ـ_ح_۶۹۱ق)|سعدی]]، [[رازی،_محمد_بن_زکریا_(ری_۲۵۱ـ۳۱۳ق)|زکریای رازی]] و [[سید_ابوالقاسم_کاشانی_(تهران_۱۲۶۴ـ۱۳۴۰ش)|آیت<span dir="LTR">‌</span>الله کاشانی]]) ساخت که در [[پارک_ملت|پارک_ملت]] نصب شده. او در آموزش هنر، شیوه‌ای ابداعی دارد و در دانشکده‌ی صدا و سیما (در مقام مدیر گروه آموزشی) درسی را طراحی و راه‌اندازی کرده که در نوع خودش کم‌نظیر بوده. عنوان درس، ''شکل تصویری موسیقی'' بود و مشهدی‌زاده با همیاری [[هانیبال الخاص]] (نقاش) و [[ناصری، فریدون (تهران ۱۳۰۹ـ ۱۳۸۴ش)|فریدون_ناصری]] (آهنگ‌ساز) توانست رابطه‌ی تصویر و موسیقی را بر اساس دیالوگ‌های این دو استاد -در کنار هم- برای هنرجویانش تبیین کند. مشهدی‌زاده در کتاب سه جلدی ''تاریخ هنر ایران،'' به تاریخ هنر ایران از دویست سال پیش تا به امروز و هنرمندان و جریان‌های تاثیرگذار این دوره‌ها پرداخته است. مشهدی‌زاده مجسمه‌هایش را همواره با چوب، گچ، آهن و رزین می‌سازد.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">منابع</p>

*[http://www.rooznamehsaba.ir/fa/news/22401/عباس-مشهدی‌زاده http://yon.ir/D96ly]
*[http://www.iranart.ir/بخش-تجسمی-3/3280-گفت-وگوی-نوروزی-با-مردی-که-تاریخ-شفاهی-هنرهای-تجسمی-است http://yon.ir/1seP1]
<p style="text-align: justify;"> </p>
----

[[Category:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)

2026-09-11T20:30:09Z

Mohammadi3:

دگا، اِدگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷م)(Degas, Edgar)<br /> {{جعبه زندگینامه
|عنوان =اِدگار دگا
|نام =Edgar Degas
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1834م
|تاریخ مرگ=1917م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =نقاشی بانویی با گل‌های داوودی (1865م؛ موزه هنری متروپولیتن، نیویورک)؛ زنان استحمام كننده، جوانان اسپارتی، رقصنده درحال بیرون‌آوردن لباس‌ها (۱۸۸۰ـ۱۸۸۳م، موزه هنرهای معاصر تهران)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[File:20137000-1.jpg|thumb|بانويی با گل‌های داوودی، اثر ادگار دگا]]

نقاش و مجسمه‌ساز [[امپرسیونیسم|امپرسیونیست]]<ref>Impressionist
</ref> فرانسوی. فعالیت هنری‌اش را به اتودهایی (اغلب با پاستل<ref>pastel </ref>) از صحنه‌های زنده و غیررسمی باله<ref>ballet </ref>، مسابقۀ اسب‌دوانی، و زنان درحال کار، منحصر ساخت. از دهۀ ۱۸۹۰م بیش از پیش به مجسمه‌سازی روآورد، و به‌شیوه‌ای روان و طبیعت‌گرایانه<ref>naturalistic </ref> با موم حجم‌سازی<ref>modelling </ref> کرد. دگا نزد یکی از شاگردان [[انگر، ژان اوگوست دومینیک (۱۷۸۰ـ۱۸۶۷)|اَنگر]]<ref>Ingres </ref> هنر آموخت، و در دهۀ ۱۸۵۰م در [[ایتالیا]] به نقاشی از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref> پرداخت. در ۱۸۶۱م با [[مانه، ادوآر (۱۸۳۲ـ۱۸۸۳)|مانه]]<ref>Manet </ref> آشنا شد، و از ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۶م مرتب آثارش را با امپرسیونیست‌ها به‌نمایش گذاشت. چندی نگذشت که شیوۀ خاص خود را پروراند که از باسمه‌های ژاپنی<ref>Japanese prints </ref>، و عکاسی با شگردهای ترکیب‌بندی بدیع و نقاط دیدِ غیرمعمول متأثر بود؛ ازجمله در نقاشی ''بانویی با گل‌های داوودی''<ref>''Woman with Chrysanthemums ''</ref> (۱۸۶۵م؛ موزۀ هنری [[متروپولیتن (نیویورک)|متروپولیتن]]<ref>Metropolitan Museum of Art </ref>، [[نیویورک]]).

دگا در ۱۸۸۵م به [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>École des Beaux-Arts </ref> راه یافت، و در همان سال به انگرِ سالخورده معرفی شد. از لحاظ دقّت در طراحی تا پایان عمر، پیرو انگر باقی ماند. از ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸م به ایتالیا رفت و آثار استادان [[رنسانس]] آغازین<ref>early Renaissance </ref> را بررسی کرد. نخست چندین نقاشی قراردادی از پیکر انسان پدید آورد، ازجمله چندین روایت از ''جوانان اسپارتی''<ref>''Young Spartans ''</ref>؛ لیکن پس از ۱۸۶۵م مضامین «تاریخی» را وانهاد و به ساختن صحنه‌هایی از زندگی معاصر و تک‌چهره‌سازی گرایید، و متعاقب آن، در دهۀ ۱۸۷۰م به نقاشی از صحنه‌های اسب‌دوانی و سپس صحنه‌های تئاتر، به‌ویژه باله به هنگام تمرین، روآورد و اغلب دو جانب صحنه و یا تالار تماشاگران را نقطۀ دید خود قرار می‌داد که شهرتش نیز به همین سبب است. در ۱۸۷۲م برای دیدار خانواده‌اش به نیواورلئان<ref>New Orleans </ref> سفر کرد (خانوادۀ مادری‌اش پس از انقلاب در آن‌جا سکنی گزیدند)؛ نقاشی‌اش از شرکت مبادلۀ پنبۀ<ref>Cotton Exchange </ref> نیواورلئان (۱۸۷۳م، موزۀ دو پو<ref>Musée de Pau </ref>)، نشان‌دهندۀ بازگشت دگا به اصول ساختاری سنّتی و رسمی است. پیش از آغاز جنگ [[فرانسه]] و [[پروس]]<ref>Franco-Prussian War</ref> (که دگا در آن شرکت جست) به محفل [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)|مونه]]<ref> Monet </ref>، [[رنوار، پیر اوگوست (۱۸۴۱ـ۱۹۱۹)|رنوار]]<ref>Renoir </ref>، و [[سیسلی، آلفرد (۱۸۳۹ـ۱۸۹۹)|سیسلی]]<ref>Sisley </ref> در کافۀ‌ گِربوا<ref>Café Guerbois </ref> پیوست.

اگرچه دگا را اغلب نقاشی امپرسیونیست می‌خوانند، آثارش از بسیاری جهات با آثار آنان متفاوت است. او تمایل چندانی به منظره‌پردازی و یا نقاشی مستقیم از طبیعت نداشت. رویۀ امپرسیونیست‌ها در نقاشیِ عناصر تصویری از طریق بخش‌های رنگی تفکیک‌شده و فاقد خط ـ کناره<ref>outline </ref>، با گرایش دگا به طراحی، و عقیدۀ او مبنی بر صورت‌بندیِ دقیق فرم در یک ترکیب‌بندی، مغایرت داشت. «دریافت<ref>impression </ref>» زودگذر به‌زعم دگا، چنان‌که در اثر رقصنده‌ای در حرکت مشهود است، منحصراً بر مشاهدۀ آنی مبتنی نیست بلکه صورت‌بندی حساب‌شدۀ اجزای ترکیب‌بندی نیز در آثارش لحاظ شده است. نحوۀ جدید آرایش تصویری، که از شیوۀ قراردادی متقارن و متوازن معمول در گذشته فاصله می‌گیرد، از امتیازاتی است که دگا به هنر بخشید؛ در این مسیر از باسمه‌های ژاپنی و حتی عکاسی، ماهرانه بهره برد. دگا مشتاقانه با کارمادّه‌های مختلف همچون رنگ‌وروغن، آبرنگ، پاستل، چاپ تیزابی<ref>etching </ref>، تک‌چاپ<ref>monotype </ref> ازجمله در اثر ''رقصنده درحال بیرون‌آوردن لباس‌ها''<ref>''Danseurs Sortant de Vestiaire ''</ref> (۱۸۸۰ـ۱۸۸۳م، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)؛ و چاپ تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> طبع‌آزمایی کرد، لیکن جلوه‌های تابناک رنگی بیش از همه در آثار پاستلی‌اش به‌چشم می‌خورَد.

دگا از میان‌سالی بیش از گذشته به بررسی زنان در آثارش پرداخت و تصاویر پاستلی و طراحی‌هایی از مضمون «زنان استحمام‌کننده<ref>Femme au Tub </ref>» را به موضوع رقصندگان خود افزود. به‌سبب ضعف بینایی ناگزیر به مجسمه‌سازی روآورد، که آن را «هنر نابینایان» می‌نامید. مفرغینه‌<ref>bronze </ref>های ظریفش از رقصندگان و اسب‌ها، در کمال زیبایی اجرا شده‌اند. دگا که تا حدی در انزوا به‌سر می‌برد، در فرانسه پیروان مستقیمی نداشت، اگرچه از طریق شاگرد انگلیسی‌اش، [[سیکرت، والتر (۱۸۶۰ـ۱۹۴۲)|سیکِرت]]<ref>Sickert</ref>، در هنر انگلستان تأثیری عمیق گذاشت.

----
<br /> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)

2026-09-11T20:29:51Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اوگوست رودن
|نام =Auguste Rodin
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۴۰م
|تاریخ مرگ=۱۹۱۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =مجسمه ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =متفکر (۱۹۰۴م؛ موزه رودن، پاریس)؛ بوسه (۱۸۸۶م؛ نسخه مرمرین آن در لوور) و آزادمردان شهر کاله (۱۸۸۴ـ۱۸۸۶م)، مجسمه از بالزاک (۱۸۹۳ـ۱۸۹۷م)، ویکتور هوگو (۱۸۸۶ـ۱۸۹۰م)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:22152600-4.jpg|بندانگشتی|مجسمه متفکر اثر اوگوست رودن]]
رودَن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷م)(Rodin, Auguste)<br />
[[پرونده:22152600-3.jpg|بندانگشتی|اوگوست رودن]] مجسمه‌ساز فرانسوی. سرامد مجسمه‌سازان روزگار خویش به‌شمار می‌رود. با پرداخت واقع‌گرایانۀ<ref>realistic </ref> پیکر انسان، و جسارت بی‌سابقه‌اش در سبک و بیان، مجسمه‌سازی را از قید قراردادهای آرمانیِ زمانه رهانید. ''متفکر''<ref>''Le Penseur/The Thinker''</ref> (۱۹۰۴م؛ موزۀ رودن<ref> Musée Rodin</ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]])، ''بوسه''<ref> ''Le Baiser/The Kiss ''</ref> (۱۸۸۶م؛ نسخۀ مرمرین<ref>marble</ref> آن در لوور<ref> Louvre</ref>)، و ''آزادمردان شهر کاله''<ref> ''The Burghers of Calais''</ref> (۱۸۸۴ـ۱۸۸۶م؛ نسخۀ بدل آن در باغ‌های ساحلی [[وستمینستر]]<ref> Embankment Gardens, Westminster </ref>، لندن) ازجمله آثار اوست.

رودن در آزمون ورودی [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts</ref> در پاریس مردود شد، و دیگر در آن شرکت نکرد. کارش را با سنگ‌تراشی آغاز کرد، و به مطالعه در موزه‌ها پرداخت. در ۱۸۷۵م به [[ایتالیا]] رفت و از کار [[میکلانژ]] تأثیر گرفت. مجسمۀ ''عصر مفرغ''<ref> ''The Age of Bronze''</ref> (۱۸۷۷م؛ موزۀ رودن، پاریس) که از نخستین پیکره‌های اوست، به‌سبب وفاداری کاملش به واقعیت، مورد انتقاد قرار گرفت. در ۱۸۸۰م ساختِ اثر مفرغین<ref> bronze</ref> عظیم ''دروازه‌های دوزخ''<ref> ''Gates of Hell''</ref> را (با الهام از درهای مفرغین گیبرتی<ref> Ghiberti </ref> در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref>)، برای مدرسۀ هنرهای تزیینی پاریس<ref>Ecole des Arts Décoratifs in Paris </ref> آغاز کرد که سال‌ها به‌طول انجامید، و در زمان درگذشت وی هنوز ناتمام مانده بود. بسیاری از پیکرهایی که برای دروازه ساخت، تندیس‌های مستقلی شدند. طی دهۀ ۱۸۹۰م، ساختِ دو مجسمه از ''[[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)|بالزاک]]''<ref>Balzac</ref> (۱۸۹۳ـ۱۸۹۷م) و ''[[هوگو، ویکتور (۱۸۰۲ـ۱۸۸۵)|ویکتور هوگو]]''<ref> Victor Hugo </ref> (۱۸۸۶ـ۱۸۹۰م) را سفارش گرفت (هر دو در موزۀ رودن، پاریس). طراحی‌های بسیاری نیز از او برجا مانده است؛ از‌جمله طراحی ''هانری‌بک''<ref>Henry Becque</ref> (۱۸۸۵م؛ موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art
</ref>).

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

روئو، ژرژ هانری

2026-09-11T20:29:41Z

Mohammadi3:

روئو، ژُرژ هانری (۱۸۷۱ـ۱۹۵۸م)(Rouault, Georges Henri)<br /> {{جعبه زندگینامه
|عنوان = ژرژ هانری روئو
|نام =Georges Henri Rouault
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=پاریس ۱۸۷۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۵۸م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسه هنرهای زیبا نزد گوستاو مورو
| شغل و تخصص اصلی =نقاش، باسمه کار، تصویرگر و طراح
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =سرپرست موزه گوستاو مورو
|جوایز و افتخارات =
|آثار =پرده استهزای مسیح (۱۹۳۲م؛ موزه هنر مدرن، نیویورک)، مراسم ازدواج (نگارخانه تیت، لندن)، گروه سه نفری (سیرک) (۱۹۲۸م)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان، هنر (کلیات)
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:22193000-3.jpg|بندانگشتی|گروه سه نفری اثر ژرژ هانری روئو]]
[[پرونده:22193000-5.jpg|بندانگشتی|ژرژ هانری رویو]]
نقاش، باسمه‌کار<ref>etcher</ref>، تصویرگر، و طراح فرانسوی. از بزرگ‌ترین هنرمندان تصاویر دینی در قرن ۲۰م بود. در اوایل کارش با [[فوویسم|فوو]]<ref>Fauve </ref>ها همکاری کرد، لیکن با استفاده از رنگ‌های تیرۀ غلیظ و خط‌ـ‌کناره<ref>outline </ref>های ضخیم، سبکی کاملاً متمایز و فردی پدید آورد. مضامین آثارش عبارت بودند از دلقک‌ها، وکلا، روسپیان، و روحانیان. پردۀ ''استهزای مسیح<ref>Christ Mocked</ref>'' (۱۹۳۲م؛ [[موزه هنر مدرن|موزۀ هنر مدرن، نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York</ref>) نمونۀ گزیده‌ای از آثار اوست. روئو در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]، با [[ماتیس، هانری (۱۸۶۹ـ۱۹۵۴)|ماتیس]]<ref>Matisse </ref> آشنا شد، و در ۱۹۰۵م همراه با او و فووها نمایشگاهی برگزار کرد، هرچند با [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist </ref>های آلمان قرابت بیشتری داشت تا با معاصران فرانسوی‌اش.

آثارش از حساسیت بسیار به رنج‌های دنیوی و ایمان دینی عمیق حکایت دارند. تصاویر دلسوزانه‌اش از دلقک‌ها و روسپیان، به انتقاد اجتماعی سختی در تصویرهایش از وکلا و قاضی‌ها مبدل می‌شود، همچون تابلوی ''مراسم ازدواج<ref> ''Les Noces''</ref>'' ([[نگارخانه تیت|نگارخانۀ تیت]]<ref>Tate Gallery</ref>، [[لندن (انگلستان)|لندن]]). نگاه بدبینانه‌اش به وضعیت بشری، با رنگ‌های تیره و شکل‌های کژنما القا می‌شوند، اگرچه دست‌مایه‌های دینی‌اش به‌تدریج از رنگ‌های متنوع و درخشانِ شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref> برخوردار شدند. گراوورهایی که برای مراسم دعای ''رحم فرما<ref>Miserere </ref>'' (تولید ۱۹۲۲ـ۱۹۲۷م) ساخت، از دستاوردهای بزرگ هنر گرافیک قرن ۲۰م به‌شمار می‌روند.

روئو در پاریس به‌دنیا آمد. در خردسالی شاگرد یک نقاش شیشه‌های منقوش بود، و بعدها در مدرسه هنرهای زیبا نزد [[مورو، گوستاو (۱۸۲۶ـ۱۸۹۸)|گوستاو مورو]]<ref>Gustave Moreau</ref> هنر آموخت. پس از درگذشتِ مورو در ۱۸۹۸م سرپرست موزۀ گوستاو مورو<ref>Musée Gustave Moreau</ref> شد. اثر برجستۀ رنگ روغنی‌اش با نام ''گروه سه‌نفری (سیرک)<ref>(Trio (Cirque</ref>'' (۱۹۲۸م) در [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر تهران]]<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref> نگهداری می‌شود.

 
----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
[[Category:هنر]]
[[Category:طراحی و مد]]
<references />

ریاضی، شکوه

2026-09-11T20:29:21Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = شکوه ریاضی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= تهران 1300ش
|تاریخ مرگ= 1341ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= کارشناسی نقاشی- دانشکده‌ی هنرهای زیبای تهران و مدرسه‌ی بوزار
| شغل و تخصص اصلی = نقاش و مجسمه‌ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =مدال طلا از مدرسه‌ی بوزار (1955)
|آثار = پرتره‌ی صادق هدایت
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = نگارگری و مجسمه‌سازی
|دوره =
|فعالیت های مهم =مدرس نقاشی و طراحی هنرستان عالی هنرهای تزئینی
|رشته =نقاشی
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:22200700- 1.jpg|جایگزین=شکوه ریاضی|بندانگشتی|شکوه ریاضی]]
[[پرونده:22200700 2.jpg|جایگزین=از آثار هنرمند|بندانگشتی|از آثار هنرمند]]
[[پرونده:22200700 3.jpg|جایگزین=از آثار هنرمند|بندانگشتی|از آثار هنرمند]]
ریاضی، شکوه (تهران ۱۳۰۰ـ۱۳۴۱ش)<br><p>نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی. از پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. بیشتر در مقام یک معلم شهرت دارد. در یکی از مهم‌ترین خانواده‌های آن ‌دوره‌ی تهران چشم به جهان گشود. پدر او سرلشکر میرزا علی‌خان ریاضی بود که ده سال پیش از تولد شکوه و در 1290ش با هزینه‌ی دولت به [[پاریس، شهر|پاریس]] اعزام شد تا در مدرسه‌ی نظامی ورسای (مدرسه‌ی مهندسی نظام) آموزش نظامی ببیند. در بازگشت از [[فرانسه]]، رئیس ژاندارمری تهران می‌شود. بعدتر- در هفت‌سالگی شکوه- در سال 1307ش، که در دولت قانون اعزام محصل به خارج به تصویب رسید، همراه خانواده به کشور مورد علا‌قه‌ی خود می‌رود و سرپرست محصلین ایرانی در فرانسه را بر عهده می‌گیرد. </p><p>شکوه با دو فرهنگ ایرانی و فرانسوی رشد می‌کند. پس از قطع رابطه‌ی ایران و فرانسه، او چهارده‌ساله است که پدرش را از پاریس به تهران احضار و از وی خلع درجه می‌کنند. شکوه مدتی درس طب خواند، اما نیمه‌کاره رهایش کرد و وارد هنرکده‌ی هنرهای زیبا شد. علا‌قه‌اش به هنر نوین و تب رفتن به [[مدرسه بوزار|مدرسه‌ی بوزار]] پاریس گریبان او را نیز می‌گیرد. در 1325ش، که از [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکده‌ی هنرهای زیبا]] فارغ‌التحصیل شد، برای تکمیل تحصیلا‌ت به فرانسه می‌رود. یک سال بیش‌تر از زندگی او در پاریس نمی‌گذرد که پدرش در فروردین 1326ش می‌میرد. شکوه تا 1955م (1333ش) در بوزار درس می‌خواند و در همین سال با رتبه‌ی عالی و یک مدال طلا‌ دانشنامه می‌گیرد و به ایران بازمی‌گردد. </p><p>ریاضی، دو سال در هنرستان عالی هنرهای تزئینی به تدریس طراحی - و نقاشی- می‌پردازد و در این دوره شاگردان ممتازی را تربیت می‌کند که بعدتر از سرآمدان هنر نقاشی نوگرا می‌شوند. او شیوه‌ی آموزش هنر در دانشگاه را دگرگون کرد. لزوماً خود را مقید به درس‌آموزی از دروس پایه نمی‌کرد و اختیار می‌داد تا هنرجو هر طور که می‌پندارد بر بوم و کاغذ نقش بکشد. اندیشه‌ی نوخیز او بر کسانی تأثیر گذاشت که بعدتر آثارشان شروع آوانگاردیسم در هنر این مملکت تلقی شد. </p><p>[[زنده رودی، حسین|حسین زنده‌رودی]]، [[عربشاهی، مسعود|مسعود عربشاهی]]، [[قندریز، منصور (تبریز ۱۳۱۴ـ۱۳۴۴ش)|منصور قندریز]]، [[پیلارام، فرامرز (تهران ۱۳۱۶ـ۱۳۶۲ش)|فرامرز پیلارام]]، [[بهرام عالیوندی]]، [[شیددل، محمدحسن|محمدحسن شیددل]]، [[گلپایگانی، بهزاد (۱۳۲۰ـ۱۳۶۴ش)|بهزاد گلپایگانی]] و [[شیوایی، محمدعلی (شیراز ۱۳۱۳ـ۱۳۸۴ش)|محمدعلی شیوایی]] (کاکو) از شاگردانی هستند که توسط شکوه ریاضی تربیت شدند. </p><p>آثار شکوه ریاضی که تعداد معدودی پرتره، مجسمه و نقاشی منظره با رنگ، و طراحی‌هایی با مرکب و زغال است بیش‌تر در اختیار دوستان و اقوامش هستند و پرتره‌ای که از [[هدایت، صادق (تهران ۱۲۸۱ـ پاریس ۱۳۳۰ش)|صادق هدایت]] کشیده یکی از مشهورترین کارهای اوست. او در اثر بیماری سرطان درگذشت.<br></p>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

سالیانی، ناهید

2026-09-11T20:28:40Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه|عنوان=ناهید سالیانی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=بندر انزلی ۱۳۱۵ش|تاریخ مرگ=تهران 30 شهریور 1399ش|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=آکادمی بل آرتی، رم، ایتالیا
مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)|شغل و تخصص اصلی=مجسمه‌ساز|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=تدریس در دانشگاه تهران
از ۱۳۸۱ تاکنون عضو شورای علمی مجسمه‌سازی سازمان زیباسازی|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[پرونده:25045900.jpg|جایگزین=ناهید سالیانی|بندانگشتی|ناهید سالیانی]]
[[پرونده:25045900- 2.jpg|جایگزین=از آثار سالیانی|بندانگشتی|از آثار سالیانی]]
ناهید سالیانی (بندر انزلی ۱۳۱۵ش- تهران 30 شهریور 1399ش)<br>
<p>مجسمه‌ساز ایرانی. بیشتر آثارش را نخست با [[مفرغ]] و سپس با سنگ پدید آورد. آثاری که در ایران خلق کرده است، به‌سبب سنگ‌های متنوع این سرزمین، سنگی‌اند. لیکن به‌دلیل مشکلات اجرایی و جابه‌جایی‌های پی‌درپی، ناچار مدتی به ساخت نقش‌برجسته‌هایی با مس و [[برنج (آلیاژ)|برنج]] پرداخت. مجسمه‌های سنگی‌اش اغلب انتزاعی‌اند، و از شکل خودِ سنگ‌ها مایه می‌گیرند، فقط گاه پرنده یا پیکری به‌صورتی اغراق‌شده و نیمه‌انتزاعی در آن‌ها حضور می‌یابند. ناهید سالیانی در آکادمی بل آرتی، رم، [[ایتالیا]] درس خواند (۱۳۳۹ـ۱۳۴۳ش)، و تحصیلاتش را در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) پی گرفت (۱۳۴۳ـ۱۳۴۴ش). مدت‌ها به تدریس در دانشگاه‌های هنری معتبر پرداخت، ازجمله [[دانشگاه تهران]] (۱۳۴۶ـ۱۳۵۹ش)، و کالج آو آرت، [[ماساچوست]]، [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] (۱۳۶۸ـ۱۳۷۷ش). آثارش را در چندین نمایشگاه در ایران و خارج از ایران به‌نمایش گذاشته است. از ۱۳۸۱ تاکنون عضو شورای علمی مجسمه‌سازی سازمان زیباسازی است.
</p>
<p>سالیانی پس از یک تصادف و شکستگی استخوان دست و متعاقبش گسترش عفونت و سرایتش به ریه، در بیمارستان آراد تهران درگذشت.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

سالیوان، لوئیس هنری

2026-09-11T20:28:37Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = لوئیس هنری سالیوان
|نام = Louis Henry Sullivan
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=بوستون1856م
|تاریخ مرگ=1924م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =شیکاگو
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =وین‌رایت بیلدینگ، در سنت لوئیس (1890)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:Wainwright-Building.jpg|بندانگشتی|ساختمان گارانتی، بوفالو، نیویورک، 1894م ]]

سالیوان، لوئیس هنری (۱۸۵۶ـ۱۹۲۴م)(Sullivan, Louis Henry)<br/>
[[پرونده:Louis Sullivan circa 1895.jpg|بندانگشتی|لوئیس هنری سالیوان]]
معمار امریکایی. از پیش‌گامان مکتب شیکاگو<ref> Chicago School</ref>، و از نخستین سازندگان آسمان‌خراش<ref>skyscraper </ref>بود. آسمان‌خراش‌هایی که ساخت عبارت‌اند از وین‌رایت بیلدینگ<ref>Wainwright Building </ref>، در [[سنت لوئیس]]<ref>St. Louis</ref> (۱۸۹۰م)؛ گارانتی بیلدینگ<ref>Guaranty Building </ref>، [[بوفالو]]<ref>Buffalo </ref> (۱۸۹۴م)؛ و فروشگاه کارسون، پیری و اسکات<ref>Carson, Pirie, and Scott Store </ref>، در [[شیکاگو]] (۱۸۹۹م). معلم [[رایت، فرانک لوید (۱۸۶۹ـ۱۹۵۹)|فرانک لوید رایت]]<ref>Frank Lloyd Wright </ref>، و از شخصیت‌های پرنفوذ جنبش ضدتزیین<ref>anti-ornament movement</ref> بود. سالیوان در [[بوستون]] به‌دنیا آمد، و پیش از شروع به کار در شیکاگو در ۱۸۸۰م، در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، و نیز در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux Arts</ref>درس خواند. بناهای تجاری و غیرتجاری بسیاری ساخت که اغلب گونه‌های مختلفی از شیوۀ رومانسک (رومی‌وار)<ref>Romanesque </ref> بودند؛ اما در وین‌رایت بیلدینگ شیوۀ کارکردی<ref>functional </ref>تری را برگزید و اسکلت فلزی بنا را در معرض دید قرار داد، و در تَرنسپورتیشن بیلدینگ<ref>Transportation Building</ref>، در نمایشگاه جهانی<ref>World’s Fair</ref>، شیکاگو (۱۸۹۳م)، مجدانه کوشید طرحی اصیل و امریکایی پدید آورَد که بر هیچ سنّتی مبتنی نباشد.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]

سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)

2026-09-11T20:28:30Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = پُل سِزان
|نام = Paul Cezanne
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1839م
|تاریخ مرگ=1906م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسه بوربون در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =پُست‌امپرسیونیسم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = قماربازان (ح 1890‌ـ‌1895م؛ لوور، پاریس)، خانه مرد حلق‌آویزشده، نقش اشیا: سیب‌های درشت، پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[File:25156400.jpg|thumb|تابلوی قماربازان، اثر پل سزان]]
[[پرونده:25156400-3.jpg|بندانگشتی|خانه مرد حلق‌آویزشده اثر پل سزان]]
سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶م)(Cezanne, Paul)<br />

نقاش [[پست امپرسیونیسم|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در [[اکس ـ آن ـ پرووانس|اکس ـ ‌آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودی [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.

هنرآموزی واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰م آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.

سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌ آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)|پوسن]]<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت.

انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر [[کوبیسم]]<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷م شکل گرفت. در ۱۹۹۳م، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹م نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

سعیدی، ابوالقاسم

2026-09-11T20:28:17Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = ابوالقاسم سعیدی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=اراک 1305‌ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه «نقاشی جوان» (پاریس 1959م)، جایزه بی‌ینال تهران (1339 و 1345‌ش) و جایزه مونت کارلو (1993م)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:25168400.jpg|جایگزین=ابوالقاسم سعیدی در نمایشگاه آثارش|بندانگشتی|ابوالقاسم سعیدی در نمایشگاه آثارش]]
[[پرونده:25168400-4.jpg|بندانگشتی|یکی از آثار ابوالقاسم سعیدی]]
سعیدی، ابوالقاسم (اراک ۱۳۰۵‌ش - ؟)<br>نقاش ایرانی. اغلب نقش اشیا، ازجمله گل و گلدان، یا منظره نقاشی می‌کند. آثارش را «یادگاری» می‌داند، و برگ پشت پرده‌هایش از این نگرش او نشان دارد. سادگی گنگ آثار او بسیار تفکربرانگیز است. در نقاشی‌های خود به بیان فضایی خاص، لحظه‌ای معلّق، یا لبخندی خاموش تمایل دارد. در جوانی در [[فرانسه]] به‌سر برد، و در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) درس خواند. از ‌۱۳۵۹ش در فرانسه و [[سان فرانسیسکو|سان‌فرانسیسکو]] اقامت گزید. برخی از آثارش در بانک صادرات لندن؛ [[دانشگاه شیراز]]؛ فرودگاه تهران؛ [[تالار وحدت]]؛ کامپیوترلند، سان فرانسیسکو؛ و [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر تهران]] موجودند. جایزۀ «نقاشی جوان» (پاریس ۱۹۵۹م)، جایزۀ بی‌ینال تهران (۱۳۳۹ و ۱۳۴۵‌ش) و جایزۀ مونت کارلو (۱۹۹۳م) را دریافت کرد.
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

سلیمی، همایون

2026-09-11T20:28:09Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =همایون سلیمی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران 1327‌ش
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشکده هنرهای زیبای پاریس (بوزار)، زیباشناسی و دانش هنر، در دانشگاه سوربون، پاریس
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشگاه هنر
|جوایز و افتخارات =جایزۀ رشورن
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی ایران
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:25210700-5.jpg|بندانگشتی|نمایشگاه آثار همایون سلیمی در گالری ایرانشهر]]
سلیمی، همایون (تهران ۱۳۲۷‌ش)<br><p>نقاش ایرانی. نقاشی‌هایش انتزاعی‌اند، و اغلب از چند سطح سادۀ رنگی تشکیل شده‌اند. در خلق آثار خود از رنگ‌های محدود بهره می‌گیرد. نیز مجموعه‌ای از درختان مینیاتوری<ref>Bonsai</ref> پدید آورده است. در دانشکده هنرهای زیبای پاریس ([[مدرسه بوزار|بوزار]]) درس خواند (۱۹۷۸م)، و جایزۀ رشورن را دریافت کرد. تحصیلاتش را در رشتۀ زیباشناسی و دانش هنر، در [[دانشگاه سوربون]]، [[پاریس، شهر|پاریس]]، پی گرفت (۱۹۸۲ و ۱۹۹۰م). سال‌هاست که در دانشگاه‌های مختلف تهران و شهرستان‌ها، ازجمله [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] و [[دانشگاه هنر]]، به‌تدریس اشتغال دارد. برخی از آثارش در موزه‌ها و کتابخانه‌ها نگهداری می‌شوند، ازجمله در کتابخانۀ ملی پاریس و موزۀ هنرهای معاصر تهران. آثارش را در چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی، در ایران و کشورهای مختلف، به‌نمایش گذاشته است؛ بی‌ینال‌های مختلف نقاشی در [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر تهران]]، ازآن جمله‌اند.</p>
----

[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

درودی، ایران

2026-09-11T20:27:52Z

Mohammadi3:

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ایران درودی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=مشهد ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ش
|تاریخ مرگ= تهران ۷ آبان ۱۴۰۰ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)، مدرسه لوور (در زمینه تاریخ هنر) و دانشکده سلطنتی بروکسل (در زمینه شیشه منقوش)
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =سورریالیسم، سمبولیسم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =تهیه و کارگردانی ۹۰۰ دقیقه فیلم مستند تلویزیونی درباره شناسایی هنر و هنرهای تجسمی
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی ایران
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:20094100- 3.jpg|جایگزین=از آثار درودی|بندانگشتی|از آثار درودی]]
[[پرونده:20094100- 5.jpg|جایگزین=ایران درودی و پژمان بازغی/ 1395، مراسم کلنگ‌زنی موزۀ درودی|بندانگشتی|ایران درودی و [[بازغی، پژمان|پژمان بازغی]]/ 1395، مراسم کلنگ‌زنی موزۀ درودی]]
[[پرونده:20094100-4.jpg|بندانگشتی|ایران درودی]]

ایران دَرّودی (مشهد ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ش- تهران ۷ آبان ۱۴۰۰ش)<br />

نقاش ایرانی. آثارش از تنوع بسیاری برخوردارند. تابلوهای اولیه‌اش بازتاب آینه‌واری از طبیعت بودند. از [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] و شکستۀ فارسی با پیچ‌وتاب‌های ابهام‌برانگیزش بهره برد. آثار آغازینش به مجموعه‌هایی با سطوح رنگین و در قالب [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]] و [[هنر انتزاعی]] تقسیم‌پذیرند. بعدها به شیوه‌ای دست یافت که می‌توان آن را سوررئالیسم ـ سمبولیسم نامید. در [[مدرسه بوزار|مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس]] (بوزار- در زمینۀ نقاشی)، در مدرسۀ لوور (در زمینۀ تاریخ هنر)، دانشکدۀ سلطنتی بروکسل (در زمینۀ شیشۀ منقوش)، و مؤسسۀ آر سی آ نیویورک (در رشتۀ تهیه و کارگردانی برنامه‌های تلویزیونی) درس خواند. ۹۰۰ دقیقه فیلم مستند تلویزیونی را دربارۀ شناسایی هنر و هنرهای تجسمی، تهیه و کارگردانی کرد. آثارش را در نمایشگاه‌های مختلفی در سراسر دنیا به‌نمایش گذاشته است. وی در بیش‌تر از ۶۳ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۲۵۰ نمایشگاه گروهی در ایران و سراسر جهان، آثار خود را به دید عموم گذاشت و با نوشتن کتاب «در فاصلهٔ دو نقطه» به نویسندگی نیز روی آورد. درودی از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲م استاد مدعو [[دانشگاه صنعتی شریف]] بود و در آن‌جا «تاریخ و شناسایی هنر» تدریس می‌کرد. آثار وی جز موزه‌های داخلی (از جمله [[موزه هنرهای معاصر]])، در موزه‌های سراسر دنیا نیز نگه‌داری می‌شود.

ایران درودی صبح ۷ آبان ۱۴۰۰ در سن ۸۵ سالگی در بیمارستان دی تهران، پس از یک دورۀ بیماری چندماهه از دنیا رفت.

<br /> 

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[Category:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]

حمیدی، جواد (همدان ۱۲۹۷ـ۱۳۸۰ش)

2026-09-11T20:27:37Z

Mohammadi3:

حمیدی، جواد (همدان ۱۲۹۷ـ۱۳۸۰ش)<br>
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =جواد حمیدی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=همدان ۱۲۹۷ش
|تاریخ مرگ=۱۳۸۰ش
|دوره زندگی=
|ملیت= ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=نقاشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)
| شغل و تخصص اصلی =
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد دانشگاه تهران
|جوایز و افتخارات =جایزه اول بی ینال پنجم تهران
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی ایران
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده:18103700- 3.jpg|جایگزین=از آثار حمیدی|بندانگشتی|از آثار حمیدی]]
[[پرونده:18103700-3.jpg|بندانگشتی|کودکان و اسب‌های سفالی اثر جواد حمیدی]]
<p>نقاش ایرانی. از پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. آثارش واجد چنان تنوعی‌اند که یافتن شیوه‌ای خاص را دشوار می‌سازند، لیکن نوعی [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]] بر اغلب نقاشی‌هایش حاکم است. از نخستین دانشجویان نقاشی [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] بود؛ تحصیلاتش را در مدرسۀ [[مدرسه بوزار|هنرهای زیبای پاریس (بوزار)]] پی گرفت. مدتی دستیار دنوایه، نقاش فرانسوی، بود. علاوه‌ بر نقاشی، در چندین دانشگاه، ازجمله [[دانشگاه تهران]] (۴۰ سال) به‌تدریس نقاشی پرداخت، و شاگردان بسیاری را تعلیم داد. آثارش را در نمایشگاه‌های متعددی به‌نمایش گذاشت، ازجمله نگارخانۀ دورسه، [[پاریس، شهر|پاریس]]؛ نگارخانۀ هیشلر، [[مونیخ]]؛ بی‌ینال‌های دورۀ اول و دوم تهران؛ و موزۀ هنرهای معاصر تهران. جایزۀ اول بی‌ینال پنجم تهران را دریافت کرد.</p>
<br>
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]