https://wikijoo.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Nazanin 2026-09-23T18:14:43Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AF%DB%8C%D8%B1&diff=2010300482 2026-09-23T08:21:31Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Kalik (Nowshahr|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نوشهر|بخش=کجور|موقعیت=فاصله 24کیلومتری جنوب شرقی شهر نوشهر|جمعیت=67نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,600متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، سیب، گردو، گلابی و تولیدات دامی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=توابع کجور}}<br /> کدیر (Kodir)<br /> <br /> روستایی در دهستان توابع کجور، بخش کجورِ شهرستان نوشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 35کیلومتری جنوب شرقی شهر نوشهر، 115کیلومتری غرب شهر ساری، 15کیلومتری جنوب دریای خزر، 90کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,600متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در گذر جادۀ کجور به رویان است؛ این جاده در منتهی‌الیه شمال شرق به شهر رویان، و در انتهای مسیر غربی، پس از عبور از کجور و شهر و آبادی‌های متعدد دیگر، به جادۀ چالوس و آزادراه تهران - شمال راه دارد؛ و دسترسی کدیر به نوشهر از همین سمت اخیر (از جادۀ چالوس) است. این روستا در جنوب و شمال بین دو کوه قرار گرفته و از هر طرف با جنگل احاطه شده. در شرق با شهرستان نور محدود شده و از آبادی‌های اطرافش نزدیک به 10کیلومتر فاصله دارد. گورهاى کشف شده در مناطق مختلف کدیر، حاکى از آن است که مردم در این ناحیه ابتدا پیرو دین زرتشت بوده و احتمالاً از قرن 7ق به بعد، مسلمان شدند. در کتاب «تاریخ طبرستان و رویان و مازندران» نوشته سید ظهیرالدین مرعشى آمده است: «قدمت روستاى کدیر به پیش از ظهور اسلام می‌رسد و مردم آن تا سال 700هـ.ق زرتشتى بوده‌اند.» گور ملک تاج‌الدوله زیار از فرمانروایان دودمان پادوسپانیان در این آبادی قرار دارد. کدیر دارای خانۀ بهداشت، امداد خودرو، بقالی، نانوایی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدحسن و سیدقاسم است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کدیر 178نفر بوده است. به دلیل وضعیت اقلیمی و آب‌وهوای معتدل کوهستانی (با تابستان‌های معتدل و زمستان‌های سرد) در نیمۀ اول سال جمعیت روستا چندین برابر 6ماهۀ دوم است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، سیب، گردو، گلابی، سیب زمینی و تولیدات دامی است. مردم کدیر به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%DA%86%D9%BE_%D8%B3%D9%81%D9%84%DB%8C&diff=2010300481 2026-09-23T08:18:24Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Mrzango <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 24کیلومتری شمال شرقی شهر آمل<br /> | جمعیت = 1,643 نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =10متر پایین‌تر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، انواع مرکبات و صیفی‌جات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی میانی}}<br /> کچپ سفلی (Kachap-e Sofla)<br /> <br /> (یا: پایین‌کچپ) روستایی در دهستان دابوی میانی، در بخش دابودشتِ شهرستان آمل، استان مازندران. در منطقه‌ای جلگه‌ای در فاصلۀ 18کیلومتری شمال شرقی شهر آمل، 54کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 8کیلومتری جنوب دریای خزر، 135کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 15متری پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در گذشته با دو روستای پایین‌دستش، کچپ علیا و کچپ کلوا، سه محلۀ روستای کچپ بوده‌اند. گمان می‌رود کچپ تصریف واژۀ کچف (نوعی ممرز بومی مازندران) باشد. راه این سه روستا در پایین‌دست از طریق روستای مرزنگو به جادۀ آمل - فریدونکنار و از طریق روستای واسکس به جادۀ واسکس متصل می‌شود. این سه روستا در شمال و غرب با آبادی‌های شهرستان محمودآباد، در شرق با روستاهای شهرستان فریدونکنار، در جنوب شرق با روستاهای مرزنگو و واسکس، و در جنوب غرب با روستای عظیم‌آباد محدود شده‌اند و خودشان از جنوب به شمال به این ترتیب در گذر جادۀ مرزنگو به سیرجارون واقع شده‌اند: کچپ کلوا - کچپ علیا - کچپ سفلی. رود هراز بیرون اراضی این سه آبادی در 2 - 2.5کیلومتری غرب و یکی از انشعاباتش در چندصدمتری غرب آنها جریان دارد. این سه روستا امکانات مشترک یا اختصاصی از قبیل دبستان، دبیرستان، خانۀ بهداشت، کتابخانۀ عمومی، خواروبارفروشی، قصابی، نانوایی، آرایشگاه، مسجد، تکیه و سقانفار دارند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کچپ سفلی 822نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و سپس مشاغل خدماتی، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم کچپ سفلی به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%DA%86%DB%8C%D8%AF&diff=2010300479 2026-09-23T08:15:59Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Pir Naim|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=سوادکوه|بخش=زیراب|موقعیت=فاصله 12کیلومتری شمال شهر پل‌ سفید|جمعیت=181نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=۶00متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، گندم، جو، تولیدات دامی و عسل|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=کسلیان}}<br /> کچید (Kochid)<br /> <br /> روستایی در دهستان کسلیان، بخش زیرابِ شهرستان سوادکوه، استان مازندران. در فاصلۀ 10کیلومتری شمال غربی شهر پل‌ سفید، 40کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 65کیلومتری جنوب دریای خزر، 155کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 540متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در میان جنگل‌های سوادکوه و در دامنه‌های شمالی کوهستان البرز مرکزی است. از طریق شبکۀ راه‌های جنگلی در غرب به شهرهای زیرآب و پل سفید و جادۀ فیروزکوه متصل است. این روستا که در شمال، غرب و جنوب با جنگل و در شرق با رود کسلیان احاطه شده با روستاهای اتو، پیرنعیم و سی‌پی در شمال شرق؛ امیرکلا، بهمنان و ولوکش در شمال غرب؛ و لولاک کسلیان، مته‌کلا، پاشاکلا و سنگ‌نیشت در جنوب شرق همسایه است. کچید اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مسجد و دبستان دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کچید 200نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولات آنها برنج، جو، گندم، و لبنیات است. مردم کچید به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%AA_(%D8%A8%D9%87%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010300478 2026-09-23T08:14:17Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Shahidabad (Behshahr <br /> | نام‌ قدیمی = تروجن<br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بهشهر <br /> | بخش = مرکزی <br /> | موقعیت = فاصله 4.5کیلومتری غرب جنوبی مرکز شهر بهشهر<br /> | جمعیت = 4,113نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =50متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، پنبه و مرکبات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> کنت (بهشهر) (Kenet (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرکزی شهرستان بهشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 12کیلومتری جنوب شهر بهشهر، 42کیلومتری شرق شهر ساری، 22کیلومتری جنوب دریای خزر (خلیج گرگان)، 215کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 600متری از سطح دریا قرار دارد. در ارتفاعات شمالی البرز شرقی واقع شده و اطراف آن را جنگل‌ احاطه کرده است. رودخانۀ نکا در شرق و جنوب کنت جریان دارد؛ زمین‌های آن در چندصدمتری جنوب و شرق به شهرستان نکا محدود شده و راه روستا در شمال مستقیماً به شهر نکا متصل است. نزدیک‌ترین روستاها به آن دو آبادی شهرستان نکا، للرد و یعقوب‌محله، در شرق و جنوب است. کِنِت دبستان، مسجد و زیارتگاهی به نام سیدرضا دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنت 62نفر بوده است. اهالی این روستا کشاورزی، دامداری و زنبورداری می‌کنند، و محصولات آنها برنج، گندم، جو، ارزن و عسل است. مردم کنت به زبان طبری (گویش بهشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%DA%86%D9%BE_%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87&diff=2010300477 2026-09-23T08:11:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Rudbar Mahalleh|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نکا|بخش=هزارجریب |موقعیت=فاصله 42کیلومتری جنوب شرقی شهر نکا|جمعیت=29نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,200متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو و ارزن |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=استخرپشت}}<br /> کچپ‌محله (Kachab Mahalleh)<br /> <br /> روستایی در دهستان استخرپشت، بخش هزارجریب شهرستان نکا، استان مازندران. در فاصلۀ 42کیلومتری جنوب شرقی شهر نکا، 55کیلومتری شرق جنوبی شهر ساری، 45کیلومتری جنوب دریای خزر (خلیج گرگان)، 220کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,300متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای کوهستانی، در ارتفاعات میانیِ البرز شرقی و در میانۀ جنگل‌های هزارجریب واقع شده است. از طریق راه‌های جنگلی و کوهستانی آبادی‌های غربی و شمالی غربی به شهر نکا راه دارد. در جنوب به روستاهای سفیدکوه و رودبارمحله، در غرب به اسماعیل‌محله، در شمال به جنگل، در شمال شرق به روستای آکرد، و در جنوب شرق به روستای ارم محدود شده است. در جنوب کمتر از 2کیلومتر با جنگل‌های منطقۀ شکارممنوع هزارجریب فاصله دارد و رود ارم (از ریزابه‌های زارم‌رود) در چندصدمتری جنوب روستا از شرق به غرب در جریان است. کچپ‌محله دبستان، بقالی، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده حسنعلی دارد. گمان می‌رود کچپ تصریف واژۀ کچف (نوعی ممرز بومی مازندران) باشد. بخش زیادی از مردم این آبادی تحصیلات حوزوی دارند و از روحانیون و طلاب هستند. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کچپ‌محله 84نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، بنشن، مرکبات، گیاهان دارویی (به‌ویژه گل گاوزبان) است. مردم کچپ‌محله به زبان طبری (گویش نکارودی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%81%DA%A9%D9%88%D8%B1&diff=2010300476 2026-09-23T08:08:26Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Arzak <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =نکا <br /> | بخش = هزارجریب<br /> | موقعیت = فاصله 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر نکا<br /> | جمعیت = 100نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,080متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، برنج، تخمه آفتابگردان و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=زارم‌رود}}<br /> کفکور (Kafkur)<br /> <br /> روستایی در دهستان زارم‌رود، در بخش هزارجریب شهرستان نکا، استان مازندران. در فاصلۀ 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر نکا، 50کیلومتری شرق شهر ساری، 30کیلومتری جنوب دریای خزر، 225کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 990متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در کوهپایه‌های شمالی البرز شرقی، در میانۀ جنگل‌های هزارجریب (منطقۀ شکارممنوع پابند) واقع شده است. رودخانۀ نکا با سیر حرکتی جنوب شرقی - شمال غربی بیرون از محدودۀ اراضی کفکور در فاصلۀ 2.5کیلومتری شمال شرق آن جریان دارد. در شرق با روستای محسن‌آباد، در جنوب با ارزک، و در غرب با لایی‌پسند محدود شده است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کفکور 74نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولات اصلی آنها گندم و جو و حبوبات است. مردم کفکور به زبان طبری (گویش نکارودی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%B2%DA%A9&diff=2010300475 2026-09-23T08:07:45Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Arzak <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =نکا <br /> | بخش = هزارجریب<br /> | موقعیت = فاصله 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر نکا<br /> | جمعیت = 100نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,080متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، برنج، تخمه آفتابگردان و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=زارم‌رود}}<br /> ارزک (Arzak)<br /> <br /> روستایی در دهستان زارم‌رود، در بخش هزارجریب [[نکا، شهرستان|شهرستان نکا]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 35 کیلومتری جنوب شرقی [[نکا، شهر|شهر نکا]]، 52 کیلومتری شرق [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 30 کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 218 کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,080متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در کوهپایه‌های شمالی البرز شرقی، در میانۀ مناطق جنگلیِ حفاظت‌شدۀ هزارجریب واقع شده است. از طریق شبکۀ راه‌های جنگلی و کوهستانیِ روستایی به روستاها و شهرهای پیرامونش راه دارد. رودخانۀ نکا بیرون از محدودۀ اراضی ارزک، در فاصلۀ حدود 4 - 5 کیلومتری شرق و شمال آن (با سیر حرکتی جنوب شرقی - شمال غربی) جریان دارد. اراضی ارزک در شرق به روستای واودین، در شمال به روستای [[محسن آباد|محسن‌آباد]]، در غرب به روستای لایی‌باسند، و در جنوب به روستاهای [[آبچین (نکا)|آبچین]] و ملاخیل محدود شده است. همۀ این روستاها (از جمله ارزک) در احاطۀ جنگل قرار گرفته‌اند. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت ارزک 100نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]] است. محصولات مهم ارزک شامل [[گندم]]، [[جو]]، [[برنج]]، تخمۀ آفتابگردان و تولیدات دامی می‌شود. مردم این روستا به زبان [[طبری]] (گویش نکارودی) سخن می‌گویند. <br /> ----<br /> <br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B5%D8%B1%D9%82%D9%86%D8%AF%D8%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1&diff=2010300473 2026-09-23T08:05:20Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=جعبه اطلاعات شهر ایران|نام لاتین=|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=|شهرستان=|بخش=|موقعیت=|جمعیت=|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=|تولیدات و صنایع مهم=|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> <br /> قصرقند، شهر Qasr-e Qand, city<br /> <br /> واقع در جنوب استان سیستان و بلوچستان، مرکز اداری شهرستان قصرقند. با ارتفاع حدود 5۰۰متر از سطح دریا، در دشتی پای‌کوهی با تپه‌های کم‌ارتفاع در جنوب کوه‌های آهوران، در ۱,380کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۳۶۰کیلومتری جنوب شرقی زاهدان، سر راه نیک‌شهر به جکیگور قرار دارد. اقلیم قصرقند گرم و نیمه‌خشک و جمعیت آن 11,605نفر است (۱۳9۵ش). مردم قصرقند بلوچ و سنی‌ حنفی‌اند. بافت اقتصادی قصرقند غالباً تار و پود کشاورزی دارد؛ به طوری که شهر قصرقند در تصاویر هوایی به صورت یک باغشهر نمایان است. خرما و دیگر میوه‌های گرمسیری (مثل انبه، موز، گواوا، پاپایا و چیکو)، برنج، مرکبات و غلات مهم‌ترین تولیدات کشاورزی و باغی قصرقند هستند.<br /> <br /> <br /> '''تاریخچه'''<br /> <br /> قصرقند در سراسر دورۀ اسلامی از آبادی‌های مکران بوده است؛ در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنج‌آور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنج‌آور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت می‌گرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشته‌اند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیک‌شهر بوده است. مارکوپولو در حدود سال‌های 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامه‌اش می‌گوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش می‌کنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه می‌نویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصرقند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخش‌های تشکیل‌دهندۀ آن، و با تشکیل نیک‌شهر در سال 1369ش از بخش‌های آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیک‌شهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت. آبادی‌ قصرقند در سال 1343ش به شهر ارتقاء یافت.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:سیستان و بلوچستان]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B5%D8%B1%D9%82%D9%86%D8%AF%D8%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&diff=2010300472 2026-09-23T08:04:26Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(County) Qasr-e Qand|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=سیستان و بلوچستان|شهرستان=|بخش=|موقعیت=واقع در مناطق جنوب شرقی ایران و جنوب استان سیستان و بلوچستان|جمعیت=61,442نفر (1395ش)|نوع اقلیم=بیابانی گرم و نیمه‌خشک تا خشک|ارتفاع از سطح دریا=503متر (مرکز شهرستان)|تولیدات و صنایع مهم=|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> [[پرونده:2042192640.webp|بندانگشتی|360x360پیکسل|نقشۀ تقسیمات سیاسی شهرستان قصرقند با جانمایی نقاط جمعیتی آن]]<br /> قصرقند، شهرستان (County) Qasr-e Qand<br /> <br /> واقع در مناطق جنوب شرقی ایران و جنوب استان سیستان و بلوچستان، به مرکزیت اداری شهر قصرقند. در اواخر سال 1391ش، ضمن تغییر و اصلاحاتی در شهرستان‌های نیک‌شهر و چابهار و با انتزاع بخش قصرقند از نیک‌شهر ایجاد شده است. محدودۀ این شهرستان که از چندهزارسال پیش سکونتگاه جوامع انسانی و روستایی بوده، در سراسر دورۀ اسلامی از مناطق مکران بوده است؛ قصرقند در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنج‌آور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنج‌آور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت می‌گرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشته‌اند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیک‌شهر بوده است. مارکوپولو در حدود سال‌های 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامه‌اش می‌گوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش می‌کنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه می‌نویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصر قند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخش‌های تشکیل‌دهندۀ آن، و با تشکیل نیک‌شهر در سال 1369ش از بخش‌های آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیک‌شهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت.<br /> <br /> شهرستان قصرقند متشکل است از 3 بخش، 6 دهستان (با بیش از 150 روستا) و 2 شهر: بخش مرکزی (مشتمل بر دهستان‌‌های هلونچکان و هیت) به مرکزیت شهر قصرقند، بخش تلنگ (مشتمل بر دهستان‌های تلنگ و شارک) به مرکزیت روستای تلنگ، و بخش ساربوک (مشتمل بر دهستان‌های ساربوک و حمیری) به مرکزیت شهر ساربوک. آبادی‌ قصرقند در سال 1343ش و ساربوک در سال 1396ش به شهر ارتقاء یافته‌ است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قصرقند 61,442نفر بوده؛ از این رقم نزدیک به 23درصد شهرنشین و بیش از 77درصد ساکن نقاط روستایی بوده‌اند. مردم این شهرستان از اقوام بلوچ با اکثریت سنی حنفی و شیعۀ دوازده‌‌امامی هستند. شغل بیشتر آنها کشاورزی و سپس دامداری و محصولاتشان خرما، انبه، مرکبات، برنج، موز، گواوا، پاپایا، چیکو، ماش، باقلا، کنار و صیفی‌جات است. منابع آبی شهرستان را ده‌ها قنات و چاه و چشمه، و همچنین رودخانۀ فصلی کاجو تشکیل می‌دهد. از مهم‌ترین منابع درآمد اهالی منطقه پرورش دام و زنبور عسل است. پرورش حیوان بز به دلیل سازگاری بیشتر با اقلیم منطقه بیشترین فراوانی را در میان دام‌ها به خود اختصاص داده است. سوزن‌دوزی قصرقند و نوع دوخت متمایز شیرازه، به عنوان قدیمی‌ترین دوخت در بلوچستان، از شاهکارهای زنان صنعتگر شهرستان قصرقند است. مهم‌ترین مراکز سوزن‌دوزی در قصرقند عبارتند از روستاهای کاجو، هیت، ساربوک و حمیری. از دیگر صنایع دستی رایج این شهرستان به حصیربافی و سفالگری می‌توان اشاره کرد.<br /> <br /> قصرقند در غرب تا شمال غربی با شهرستان نیک‌شهر، در شمال با شهرستان سرباز، در شرق با شهرستان راسک، در جنوب شرقی با شهرستان دشتیاری، در جنوب با شهرستان چابهار، و در جنوب غربی با شهرستان کنارک محدود شده است. این شهرستان جزء نواحی کوهستانی و دشت به‌شمار می‌رود و رشته‌کوه آهوران و کارچان مهم‌ترین ارتفاعات آن را تشکیل می‌دهند. خصوصیات اقلیمی آن تحت تأثیر توپوگرافی این ارتفاعات از یک طرف و دریای عمان از طرف دیگر قرار دارد و جزء اقلیم بیابانی گرم و نیمه‌خشک تا خشک است. سد زیردان با حجم 205میلیون مترمکعب ظرفیت ذخیره‌سازی آب، به صورت یک دریاچه مصنوعی بزرگ در بخش ساربوگ شهرستان قصرقند، فضای مناسبی را برای گردشگری فراهم کرده است. وجود چشمه‌ها و آبشارهای متعدد را نیز باید به جاذبه‌های طبیعی شهرستان افزود. ارتفاع متوسط شهرستان از سطح دریا 503متر ، مساحت آن 5,395کیلومترمربع و عوارض طبیعی آن شامل کوهستان‌ها و رودخانۀ یادشده و چند جنگل کوچک است.<br /> <br /> از مهمترین آثار و محوطه‌های تاریخی قصرقند که به ثبت ملی هم رسیده‌اند به تپۀ دمبیگان مربوط به پس از اسلام، تپۀ سیاهبون مربوط به هزارۀ دوم پیش از میلاد، تپۀ کوشکک مربوط به دوران پیش از تاریخ، سنگ‌نگاره‌های قصرقند مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام در کوهستان آهوران در مجاورت رودخانۀ کاجو، قلعۀ بگ در بخش ساربوک مربوط به سدهٔ ۷ق تا دورۀ قاجار و قلعۀ قصرقند در مرکز شهر مربوط به دورۀ صفویه می‌توان اشاره کرد.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:سیستان و بلوچستان]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%B5%D8%B1%D9%82%D9%86%D8%AF%D8%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&diff=2010300471 2026-09-23T08:03:20Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(County) Qasr-e Qand|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=زابلی (نام قدیم)|استان=سیستان و بلوچستان|شهرستان=|بخش=مرکزی، آشار، بیرک|موقعیت=واقع در مناطق جنوب شرقی ایران و جنوب استان سیستان و بلوچستان|جمعیت=61,442نفر (1395ش)|نوع اقلیم=بیابانی گرم و نیمه‌خشک تا خشک|ارتفاع از سطح دریا=503متر (مرکز شهرستان)|تولیدات و صنایع مهم=|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> [[پرونده:2042192640.webp|بندانگشتی|360x360پیکسل|نقشۀ تقسیمات سیاسی شهرستان قصرقند با جانمایی نقاط جمعیتی آن]]<br /> قصرقند، شهرستان (County) Qasr-e Qand<br /> <br /> واقع در مناطق جنوب شرقی ایران و جنوب استان سیستان و بلوچستان، به مرکزیت اداری شهر قصرقند. در اواخر سال 1391ش، ضمن تغییر و اصلاحاتی در شهرستان‌های نیک‌شهر و چابهار و با انتزاع بخش قصرقند از نیک‌شهر ایجاد شده است. محدودۀ این شهرستان که از چندهزارسال پیش سکونتگاه جوامع انسانی و روستایی بوده، در سراسر دورۀ اسلامی از مناطق مکران بوده است؛ قصرقند در گذشته به گنداوک معروف بوده و به مرور زمان نامش به گنج‌آور تغییر یافته است. به علت وضعیت آب و هوایی خاص منطقه که بیشترین میزان تولید شکر را داشته نام گنج‌آور بعدتر به قصرقند تبدیل شد. بنابر نوشتۀ حدود العالم من المشرق و المغرب (کتاب جغرافیایی به زبان فارسی متعلق به سدۀ 4ق)، بازرگانی بلوچستان از طریق دریا صورت می‌گرفته و بازرگانان بعضی از شهرها با هند روابط تجاری داشته‌اند و عمدۀ صادرات آنها پوست و چرم، نعلین، خرما، قند سفید، شکر و شیره شکر بوده که محصول شهرهای گنداوک، قصرقند و نیک‌شهر بوده است. مارکوپولو در حدود سال‌های 683 - 687ق هنگام برگشت از چین که از حدود مکران و از قصرقند گذشته، در سفرنامه‌اش می‌گوید که مردم آن منطقه از راه تجارت و کشت گندم، نیشکر و برنج امرار معاش می‌کنند. محمدحسن خان اعتمادالسلطنه می‌نویسد: «قصرقند در واقع پایتخت همۀ مکران است، قلعۀ محکمی دارد و بر روی تپۀ بلندی واقع است و محل نشیمن ضابط (حکمران) است». آثار قلعه قصر قند (مربوط به دوره صفوی) هنوز برجاست و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قصرقند در تقسمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع شهرستان خاش، پس از تشکیل شهرستان چابهار در اواسط دهۀ 1320ش از بخش‌های تشکیل‌دهندۀ آن، و با تشکیل نیک‌شهر در سال 1369ش از بخش‌های آن بود. در سال 1391ش ضمن الحاق دهستان تلنگ از بخش پلان شهرستان چابهار به بخش قصرقند نیک‌شهر و تغییر و اصلاحاتی در این دو شهرستان، این بخش به شهرستان ارتقاء یافت.<br /> <br /> شهرستان قصرقند متشکل است از 3 بخش، 6 دهستان (با بیش از 150 روستا) و 2 شهر: بخش مرکزی (مشتمل بر دهستان‌‌های هلونچکان و هیت) به مرکزیت شهر قصرقند، بخش تلنگ (مشتمل بر دهستان‌های تلنگ و شارک) به مرکزیت روستای تلنگ، و بخش ساربوک (مشتمل بر دهستان‌های ساربوک و حمیری) به مرکزیت شهر ساربوک. آبادی‌ قصرقند در سال 1343ش و ساربوک در سال 1396ش به شهر ارتقاء یافته‌ است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قصرقند 61,442نفر بوده؛ از این رقم نزدیک به 23درصد شهرنشین و بیش از 77درصد ساکن نقاط روستایی بوده‌اند. مردم این شهرستان از اقوام بلوچ با اکثریت سنی حنفی و شیعۀ دوازده‌‌امامی هستند. شغل بیشتر آنها کشاورزی و سپس دامداری و محصولاتشان خرما، انبه، مرکبات، برنج، موز، گواوا، پاپایا، چیکو، ماش، باقلا، کنار و صیفی‌جات است. منابع آبی شهرستان را ده‌ها قنات و چاه و چشمه، و همچنین رودخانۀ فصلی کاجو تشکیل می‌دهد. از مهم‌ترین منابع درآمد اهالی منطقه پرورش دام و زنبور عسل است. پرورش حیوان بز به دلیل سازگاری بیشتر با اقلیم منطقه بیشترین فراوانی را در میان دام‌ها به خود اختصاص داده است. سوزن‌دوزی قصرقند و نوع دوخت متمایز شیرازه، به عنوان قدیمی‌ترین دوخت در بلوچستان، از شاهکارهای زنان صنعتگر شهرستان قصرقند است. مهم‌ترین مراکز سوزن‌دوزی در قصرقند عبارتند از روستاهای کاجو، هیت، ساربوک و حمیری. از دیگر صنایع دستی رایج این شهرستان به حصیربافی و سفالگری می‌توان اشاره کرد.<br /> <br /> قصرقند در غرب تا شمال غربی با شهرستان نیک‌شهر، در شمال با شهرستان سرباز، در شرق با شهرستان راسک، در جنوب شرقی با شهرستان دشتیاری، در جنوب با شهرستان چابهار، و در جنوب غربی با شهرستان کنارک محدود شده است. این شهرستان جزء نواحی کوهستانی و دشت به‌شمار می‌رود و رشته‌کوه آهوران و کارچان مهم‌ترین ارتفاعات آن را تشکیل می‌دهند. خصوصیات اقلیمی آن تحت تأثیر توپوگرافی این ارتفاعات از یک طرف و دریای عمان از طرف دیگر قرار دارد و جزء اقلیم بیابانی گرم و نیمه‌خشک تا خشک است. سد زیردان با حجم 205میلیون مترمکعب ظرفیت ذخیره‌سازی آب، به صورت یک دریاچه مصنوعی بزرگ در بخش ساربوگ شهرستان قصرقند، فضای مناسبی را برای گردشگری فراهم کرده است. وجود چشمه‌ها و آبشارهای متعدد را نیز باید به جاذبه‌های طبیعی شهرستان افزود. ارتفاع متوسط شهرستان از سطح دریا 503متر ، مساحت آن 5,395کیلومترمربع و عوارض طبیعی آن شامل کوهستان‌ها و رودخانۀ یادشده و چند جنگل کوچک است.<br /> <br /> از مهمترین آثار و محوطه‌های تاریخی قصرقند که به ثبت ملی هم رسیده‌اند به تپۀ دمبیگان مربوط به پس از اسلام، تپۀ سیاهبون مربوط به هزارۀ دوم پیش از میلاد، تپۀ کوشکک مربوط به دوران پیش از تاریخ، سنگ‌نگاره‌های قصرقند مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام در کوهستان آهوران در مجاورت رودخانۀ کاجو، قلعۀ بگ در بخش ساربوک مربوط به سدهٔ ۷ق تا دورۀ قاجار و قلعۀ قصرقند در مرکز شهر مربوط به دورۀ صفویه می‌توان اشاره کرد.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:سیستان و بلوچستان]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%DB%8C_%D9%84%D8%AA%D9%87&diff=2010300470 2026-09-23T07:55:32Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Burkheyl <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =سوادکوه شمالی <br /> | بخش = نارنجستان<br /> | موقعیت = فاصله 9کیلومتری شمال غربی شهر شیرگاه<br /> | جمعیت = 725نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =50متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، گندم، مرکبات، صیفی‌جات و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=هتکه}}<br /> کتی‌لته (Keti Lateh)<br /> <br /> روستایی در دهستان هتکه، بخش نارنجستان شهرستان سوادکوه شمالی، استان مازندران. در فاصلۀ 7کیلومتری شمال غربی مرکز شهر شیرگاه، 30کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 43کیلومتری جنوب دریای خزر، 145کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 160متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی جلگه‌ای در دشت‌های شمالی سوادکوه، یک کیلومتری غرب جادۀ سوادکوه (حد واسط شهرهای قائمشهر و شیرگاه)، یک کیلومتری جنوب پارک جنگلی تلار، و در گذر جادۀ فرعی شیرگاه به قائمشهر (موسوم به جادۀ نظامی) است. در شرق روستا رودهای تیجون (از ریزابه‌های رود تالار) و تالار و در غرب آن رود هتکه/ کلاره به سمت شمال جریان دارند. روستاهای اطرافش عبارتند از: بورخیل در شمال، هتکه‌لو در غرب، نوآباد در جنوب، و چاکسر در شرق. روستا و شهرک صنعتی بشل در 3 - 4کیلومتری شرق و شمال شرق این آبادی قرار دارند. کتی‌لته دارای دبستان، دبیرستان، خانۀ بهداشت، نانوایی، قنادی، چند سوپرمارکت، مسجد، حسینیه و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدمحمد است. در اصطلاحات جغرافیایی مازندران، «کتی» به معنای تپه و بلندی و «لته» به معنای قطعه‌زمین، و بر این اساس کتی‌لته به معنای روستایی است که بر بلندی یا تپه ساخته شده. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کتی‌لته 445نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم کتی‌لته به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D8%A7&diff=2010300469 2026-09-23T07:54:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین = (Tonekabon) Habibabad<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =تنکابن<br /> | بخش = نشتا<br /> | موقعیت = فاصله 11کیلومتری جنوب شرقی شهر تنکابن<br /> | جمعیت = 215نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا = 5متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، کیوی و مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کترا}}<br /> کترا (Katra)<br /> <br /> روستایی در دهستان کترا، بخش «نشتا»ی شهرستان تنکابن، استان مازندران. مرکز دهستان است. در فاصلۀ 13کیلومتری جنوب شرقی شهر تنکابن، 185کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 3.5کیلومتری جنوب دریای خزر، 120کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 12متری از سطح دریا قرار دارد. آزادرود در شرق کترا به سمت دریای خزر در جریان است. در حد فاصل جنگل‌های هیرکانی و ارتفاعات شمالی البرز مرکزی (در جنوب) و دریای خزر (در شمال) واقع شده و راه روستا پس از طی 3کیلومتر مسافت، در شمال شرق به جادۀ ساحلی و از این طریق در شمال غرب به شهر تنکابن متصل است. این آبادی از طریق جادۀ شمال غربی نیز به جادۀ ساحلی راه دارد. روستاهای اطرافش عبارتند از: هنگو و قلعه‌سر در شرق، شمس‌آباد در شمال شرق، حبیب‌آباد در غرب، مازندران‌محله در جنوب غرب، و معلم‌کوه در جنوب. کترا دبستان، خانۀ بهداشت، داروخانه، سردخانۀ میوه، اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مغازه‌های گوناگون (فروشگاهی، تعمیرگاهی و خدماتی)، باشگاه فرهنگی - ورزشی، چند نانوایی، بانک، کتابخانۀ عمومی، حمام عمومی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدحسین قاضی میر دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کترا 1,832نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج، کیوی و مرکبات است. مردم کترا به زبان طبری (گویش تنکابنی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%BE%D9%88%D8%B1%DA%86%D8%A7%D9%84&diff=2010300468 2026-09-23T07:52:19Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Muzigaleh <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بابل <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 6 کیلومتری شرق شهر بابل<br /> | جمعیت = 755نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =6متر پایین‌تر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، انواع مرکبات و صیفی‌جات <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فیضیه}}<br /> کپورچال (بابل) (Kapur Chal (Mazandaran<br /> <br /> روستایی در دهستان فیضیه، بخش مرکزیِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 8کیلومتری شرق مرکز شهر بابل، 25کیلومتری غرب شهر ساری، 20کیلومتری جنوب دریای خزر، 150کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 4متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های شرقی شهر بابل و در مسیر جادۀ بابل - کیاکلا واقع شده است. در شرق به آبادی‌های شهرستان سیمرغ، در شمال به روستای قائمیه، در غرب به موزی‌گله، در جنوب غرب به کلمدان نقیب، و در جنوب شرق به روستاهای کلهودشت بالا و پایین محدود شده است. آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، دفتر پیشخوان خدمات دولت، بقالی، نانوایی، تعمیرگاه ماشین، مسجد و تکیه دارد. تپۀ کپورچال مربوط به هزارۀ یکم پیش از میلاد تا دورۀ اسلامی در 1380ش به ثبت ملی رسیده است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کپورچال 542نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج، ذرت و مرکبات است. مردم کپورچال به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AF%DA%A9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87&diff=2010300467 2026-09-23T07:51:17Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Tonekabon) Akhundmahalleh <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =تنکابن <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = 10 کیلومتری جنوب شهر تنکابن<br /> | جمعیت = 863نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =۶0متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = برنج، انواع مرکبات، کیوی و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=گلیجان}}<br /> کبودکلایه (Kabud Kalayeh)<br /> <br /> روستایی در دهستان گلیجان، بخش مرکزی شهرستان تنکابن، استان مازندران. در فاصلۀ 6.5کیلومتری جنوب غربی شهر تنکابن، 200کیلومتری غرب شهر ساری، 7.5کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع 70متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای و در میان دو رود چشمه‌کیله (500متری شرق) و شیرود (200متری غرب) واقع شده و فاصلۀ آن با جنگل‌ و ارتفاعات البرز مرکزی در جنوب حدود 3کیلومتر است. از طریق جادۀ زنگشاه‌محله به شهر تنکابن دسترسی دارد. روستاهای اطراف کبودکلایه عبارتند از: چرخچی‌محله و ملاحاجی‌محله در شمال، آخوندمحله در شمال غرب، کشکو در جنوب، و ملاعظیم رزگاه در شرق. کبودکلایه دبستان، کارخانۀ چای، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده سیدقوام‌الدین دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کبودکلایه 222نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج، چای، مرکبات و کیوی است. مردم کبودکلایه به زبان طبری (گویش تنکابنی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%AE%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87_(%D8%AA%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%A8%D9%86)&diff=2010300466 2026-09-23T07:50:52Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Tonekabon) Akhundmahalleh <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =تنکابن <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = 10 کیلومتری جنوب شهر تنکابن<br /> | جمعیت = 863نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =۶0متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = برنج، انواع مرکبات، کیوی و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=گلیجان}}<br /> آخوندمحله (تنکابن) (Tonekabon) Akhundmahalleh<br /> <br /> روستایی در دهستان گلیجان، در بخش مرکزیِ [[تنکابن، شهرستان|شهرستان تنکابن]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 10 کیلومتری جنوب [[تنکابن، شهر|شهر تنکابن]] و [[خزر، دریای|دریای خزر]]، در ارتفاع ۶0متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. آخوندمحله از طریق راه‌های فرعی به شهر تنکابن و «جادۀ شمالی مشهد - تهران» متصل است. در کوهپایه‌های شمالی کوهستان البرز مرکزی واقع شده؛ رودخانۀ شیرود در سمت شرق آن و رودخانۀ تیرم (از ریزابه‌های شیرود) در جانب غرب روستا و هردو در مسیری جنوبی - شمالی جریان دارند. اراضی آخوندمحله در جنوب با کوه‌های البرز و جنگل‌های هیرکانی و روستاهای جل آخوندمحله، سیاهگل‌چال و [[کشکو]]، در جنوب شرقی و شرق با روستاهای ملاعظیم‌رزگاه و چرخچی‌محله و [[ملاحاجی محله|ملاحاجی‌محله]]، در شمال با روستای [[آقامقیم محله|آقامقیم‌محله]]، و در غرب با روستای جل چلاسر محدود شده است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آخوندمحله 863نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامپروری]] است. محصولات مهم روستا شامل [[برنج]]، انواع [[مرکبات]]، [[کیوی]] و تولیدات دامی می‌شود. مردم آخوندمحله به زبان [[طبری]] (گویش گلیجانی) سخن می‌گویند.<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%84%D9%88%D8%B3%D8%A7&diff=2010300465 2026-09-23T07:48:48Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Faramdeh<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =محمودآباد <br /> | بخش = سرخرود<br /> | موقعیت = فاصله 12کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد<br /> | جمعیت = 550نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2متر پایین‌تر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات، صیفی‌جات، کیوی و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=هرازپی شمالی}}<br /> کلوسا (Kalusa)<br /> <br /> روستایی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرود شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در فاصلۀ 12.5کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد، 62کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 11کیلومتری جنوب دریای خزر، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 5متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای واقع شده و از طریق شبکۀ راه‌های روستایی در دو جانب شمال و جنوب، به ترتیب به بزرگراه سرخرود - محمودآباد (جادۀ ساحلی) و بزرگراه آمل - محمودآباد (بخشی از جادۀ شمالی مشهد - تهران) متصل است. با چند روستای شمال و جنوبش نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را تشکیل داده‌اند که از شمال به جنوب از این قرارند: عبدالله‌آباد، فرامده، اورطه‌دشت و کلوسا. در شرق با ولم علیا، در جنوب با سنگ‌بست (شهرستان آمل) و در غرب با رودبار (شهرستان آمل) محدود شده است. کلوسا بقالی، حمام عمومی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کلوسا 183نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و پرورش گل و گیاهان تزئینی، و محصولات اصلی آنها برنج، مرکبات، صیفی‌جات و کیوی دامی است. مردم کلوسا به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%DB%8C_%D8%B3%D8%B1&diff=2010300464 2026-09-23T07:47:39Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Bala Basra|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=بصرابالا|استان=مازندران|شهرستان=بابل|بخش=لاله‌آباد|موقعیت=فاصله 6.5کیلومتری غرب مرکز شهر بابل|جمعیت=622نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=5متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات، و صیفی‌جات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=کاری‌پی}}<br /> کتی‌سر (لاله‌آباد) (Lalehabad) Kati Sar<br /> <br /> روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آباد شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 7.5کیلومتری شرق شمالی مرکز شهر بابل، 40کیلومتری غرب شهر ساری، 16کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2متری پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. از طریق روستاهای غربی و جنوبی به ترتیب به جادۀ زرگرمحله و جادۀ بابل – آمل راه دارد. روستاهای اطرافش عبارتند از: راه‌کلا در شمال، بیجاکلا در شمال غرب، بصرا در غرب، بالابصرا در جنوب غرب، و برسمنان در جنوب شرق. کتی‌سر آب‌بندان، دبستان، کتابخانۀ عمومی، مسجد، تکیه، بقالی، زیارتگاهی به نام امامزاده شمس‌الدین و تپه‌ای تاریخی دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کتی‌سر 362نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات آنها برنج، مرکبات، و صیفی‌جات است. مردم کتی‌سر به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%DB%8C%D8%B1&diff=2010300463 2026-09-23T07:45:47Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Tuvir<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =چالوس<br /> | بخش = مرزن‌آباد<br /> | موقعیت = فاصله 32کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس<br /> | جمعیت = 519نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا = 1,040متر<br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، سیب، گلابی، گیلاس، انجیر، خرمالو، عسل و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> کتیر (Kotir)<br /> <br /> روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرزن‌آبادِ شهرستان چالوس، استان مازندران. در فاصلۀ 35کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس، 160کیلومتری غرب شهر ساری، 35کیلومتری جنوب دریای خزر، 80کیلومتری شمال غرب تهران، و در ارتفاع 1,300متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی با آب‌وهوای معتدل مایل به سرد در دامنه‌های شمالی البرز مرکزی است. در اوائل جاده‌ای قرار دارد که در غرب به روستاهای الیت و دلیر منتهی می‌شود. در جنوب آن روستای مرس و در شمالش روستاهای طویر و چال‌زمین قرار دارند. رودخانۀ چالوس، جادۀ چالوس و آزادراه تهران - شمال از 1.5کیلومتری شرق آن می‌گذرند. کُتیر دبستان، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کتیر 104نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، سیب، آلوچه، ازگیل، گلابی، گیلاس، انجیر، خرمالو، عسل و تولیدات دامی است. مردم کتیر به زبان طبری (گویش چالوسی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D9%87_%D9%BE%D8%B4%D8%AA_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%A7&diff=2010300462 2026-09-23T07:44:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kateh Posht-e Oly|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز شهر آمل|جمعیت=931نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=120متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات، کیوی، کلزا و صیفی‌جات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دشت‌سر سفلی}}<br /> کته‌پشت علیا (Kateh Posht-e Olya)<br /> <br /> روستایی در دهستان دشت‌سر سفلی، بخش مرکزی [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 60کیلومتری غرب جنوبی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 25کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 120کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 120متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های نزدیک به جنگل‌های ارتفاعات شمال البرز مرکزی واقع شده است. به علاوۀ روستاهای شمال شرقی‌اش، آب‌بخشان و [[تیرکان]]، نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را تشکیل داده‌اند که در حاشیۀ جنوب شرقی شهر آمل و در بین کمربندی جنوبی آمل (در شمال غربی) و جادۀ قدیم آمل - بابل (در شمال شرقی) قرار دارند. این دو روستا در گذشته محلاتِ آبادی کته‌پشت بوده‌اند. یکی از انشعابات رود هراز از این آبادی‌ها عبور می‌کند. دیگر روستاهای اطراف کته‌پشت عبارتند از: [[فیروزکلا سفلی|فیروزکلا]] در شرق، [[بزمینان]] در جنوب، و [[ترک کلا|ترک‌کلا]] و [[کنسی]] در غرب. کته‌پشت‌علیا خانۀ بهداشت، پست بانک، دفتر پیشخوان خدمات دولت، نانوایی، خشکشویی، قصابی و مرغ‌فروشی، آرایشگاه، سوپرمارکت، مسجد و تکیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کته‌پشت علیا 931نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولاتشان [[برنج]]، [[مرکبات]]، [[کیوی]]، [[کلزا]] و صیفی‌جات است. مردم کته‌پشت علیا به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D9%87_%D9%BE%D8%B4%D8%AA_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%A7&diff=2010300461 2026-09-23T07:41:44Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kateh Posht-e Oly|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 4.5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز شهر آمل|جمعیت=931نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=120متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات، کیوی، کلزا و صیفی‌جات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دشت‌سر سفلی}}<br /> کته‌پشت علیا (Kateh Posht-e Olya)<br /> <br /> روستایی در دهستان دشت‌سر سفلی، بخش مرکزی شهرستان آمل، استان مازندران. در فاصلۀ 5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز شهر آمل، 60کیلومتری غرب جنوبی شهر ساری، 25کیلومتری جنوب دریای خزر، 120کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 120متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های نزدیک به جنگل‌های ارتفاعات شمال البرز مرکزی واقع شده است. به علاوۀ روستاهای شمال شرقی‌اش، آب‌بخشان و تیرکان، نقاط جمعیتی یکپارچه‌ای را تشکیل داده‌اند که در حاشیۀ جنوب شرقی شهر آمل و در بین کمربندی جنوبی آمل (در شمال غربی) و جادۀ قدیم آمل - بابل (در شمال شرقی) قرار دارند. این دو روستا در گذشته محلاتِ آبادی کته‌پشت بوده‌اند. یکی از انشعابات رود هراز از این آبادی‌ها عبور می‌کند. دیگر روستاهای اطراف کته‌پشت عبارتند از: فیروزکلا در شرق، بزمینان در جنوب، و ترک‌کلا و کنسی در غرب. کته‌پشت‌علیا خانۀ بهداشت، پست بانک، دفتر پیشخوان خدمات دولت، نانوایی، خشکشویی، قصابی و مرغ‌فروشی، آرایشگاه، سوپرمارکت، مسجد و تکیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کته‌پشت علیا 931نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولاتشان برنج، مرکبات، کیوی، کلزا و صیفی‌جات است. مردم کته‌پشت علیا به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%85&diff=2010300456 2026-09-23T07:26:40Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Katrim<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =ساری <br /> | بخش = دودانگه<br /> | موقعیت = فاصله 44 کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری<br /> | جمعیت = 101نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,200متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، سیب زمینی و سیب<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فریم}}<br /> کتریم (Katrim)<br /> <br /> روستایی در دهستان فریم، بخش دودانگه [[ساری، شهرستان|شهرستان ساری]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 44کیلومتری جنوب شرقی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 73کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 175کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,200متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعاتِ غربی دشت فریم در البرز شرقی است و زمین‌هایی شمالی آن را جنگل تشکیل می‌دهد. از طریق جادۀ فریم به شهر ساری راه دارد. روستاهای پیرامونش عبارتند از: [[استخرسر (ساری)|استخرسر]] و [[تلاوک]] در شرق، و مرگاو علیا و [[مرگاو سفلی]] و [[کندلک]] در غرب. اشک‌رود از 1.5کیلومتری جنوب شرقی روستا می‌گذرد. کتریم تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کتریم 101نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[گندم]]، [[جو]]، [[سیب زمینی]] و [[سیب]] است. مردم کتریم به زبان [[طبری]] سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%85&diff=2010300454 2026-09-23T07:23:52Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Katrim<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =ساری <br /> | بخش = دودانگه<br /> | موقعیت = فاصله 44 کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری<br /> | جمعیت = 101نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,200متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، سیب زمینی و سیب<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فریم}}<br /> کتریم (Katrim)<br /> <br /> روستایی در دهستان فریم، بخش دودانگه شهرستان ساری، استان مازندران. در فاصلۀ 44کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری، 73کیلومتری جنوب دریای خزر، 175کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,200متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعاتِ غربی دشت فریم در البرز شرقی است و زمین‌هایی شمالی آن را جنگل تشکیل می‌دهد. از طریق جادۀ فریم به شهر ساری راه دارد. روستاهای پیرامونش عبارتند از: استخرسر و تلاوک در شرق، و مرگاو علیا و مرگاو سفلی و کندلک در غرب. اشک‌رود از 1.5کیلومتری جنوب شرقی روستا می‌گذرد. کتریم تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کتریم 101نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولاتشان گندم، جو، سیب زمینی و سیب است. مردم کتریم به زبان طبری سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%B1%D8%B3%D8%B1_(%D8%B3%D8%A7%D8%B1%DB%8C)&diff=2010300453 2026-09-23T07:20:42Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Sari) Estakhrsar <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =ساری <br /> | بخش = دودانگه<br /> | موقعیت = فاصله 42 کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری<br /> | جمعیت = 82نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,200متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم و جو و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=فریم}}<br /> استخرسر (ساری) (Sari) Estakhrsar<br /> <br /> روستایی در دهستان فریم، بخش دودانگه [[ساری، شهرستان|شهرستان ساری]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 42 کیلومتری جنوب شرقی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 72 کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 166 کیلومتری شرق شمالی تهران، و در ارتفاع حدود 1,200متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعاتِ دشت فریم در البرز شرقی و در منطقه‌ای که در احاطۀ جنگل‌های هیرکانی قرار دارد، است. از طریق شبکۀ راه‌های روستاهای منطقه به جاده‌های فریم - پل سفید و ساری - دامغان دسترسی دارد. روستاهای پیرامونش عبارتند از: [[تلاوک]] در شرق، [[دامادکلا]] در شمال، [[کتریم]] در غرب، و [[مجی]] در جنوب. استخرسر در سه جانب شمال، غرب و جنوب در احاطۀ جنگل است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت استخرسر 82نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری|دامداری،]] و محصولاتشان محدود به [[گندم]] و [[جو]] و تولیدات دامی است. مردم این روستا به زبان [[طبری]] سخن می‌گویند. <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%84%DB%8C%DA%A9_%D8%B3%D8%B1&diff=2010300450 2026-09-23T07:17:51Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kalik Sar<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 9کیلومتری شرق شمالی شهر آمل<br /> | جمعیت = 571نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =30متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم =<br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی جنوبی}}<br /> کلیک‌سر (Kalik Sar)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی جنوبی، بخش دابودشت [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 9کیلومتری شرق شمالی [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 55کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 21کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 30متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های شرقی آمل و در مسیر جادۀ دابودشت به فریدونکنار واقع شده است. این جاده در جنوب به جادۀ آمل - بابل و در شمال به کمربندی جنوبی شهر فریدونکنار منتهی می‌شود. آبادی‌های نزدیک به آن عبارتند از: شهر دابودشت در جنوب، [[کاشی محله|کاشی‌محله]] در شرق، شهیدآباد در شمال شرق، [[شریعت آباد (آمل)|شریعت‌آباد]] در شمال، دئوکلا در شمال غرب، [[پایین هشتل|پایین‌هشتل]] و [[بالاهشتل]] در غرب، و [[چاره (آمل)|چاره]] در جنوب غرب. کلیک‌سر دبستان، دبیرستان، بقالی، نانوایی، مسجد و تکیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کلیک‌سر 571نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم کلیک‌سر به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%84%DB%8C%DA%A9_%D8%B3%D8%B1&diff=2010300449 2026-09-23T07:15:21Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kalik Sar<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =آمل <br /> | بخش = دابودشت<br /> | موقعیت = فاصله 9کیلومتری شرق شمالی شهر آمل<br /> | جمعیت = 571نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =30متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =برنج، مرکبات<br /> | برخی بناهای مهم =<br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=دابوی جنوبی}}<br /> کلیک‌سر (Kalik Sar)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی جنوبی، بخش دابودشت شهرستان آمل، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شرق شمالی شهر آمل، 55کیلومتری غرب شهر ساری، 21کیلومتری جنوب دریای خزر، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 30متری از سطح دریا قرار دارد. در دشت‌های شرقی آمل و در مسیر جادۀ دابودشت به فریدونکنار واقع شده است. این جاده در جنوب به جادۀ آمل - بابل و در شمال به کمربندی جنوبی شهر فریدونکنار منتهی می‌شود. آبادی‌های نزدیک به آن عبارتند از: شهر دابودشت در جنوب، کاشی‌محله در شرق، شهیدآباد در شمال شرق، شریعت‌آباد در شمال، دئوکلا در شمال غرب، پایین‌هشتل و بالاهشتل در غرب، و چاره در جنوب غرب. کلیک‌سر دبستان، دبیرستان، بقالی، نانوایی، مسجد و تکیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کلیک‌سر 571نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم کلیک‌سر به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010300448 2026-09-23T07:10:22Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kenes Darreh<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =چالوس <br /> | بخش = مرزن‌آباد<br /> | موقعیت = فاصله 40کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس<br /> | جمعیت = 41نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,450متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =غلات و حبوبات، سیب، گیلاس، صیفی‌جات و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> کنس‌دره (Kenes Darreh)<br /> <br /> روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرزن‌آبادِ [[چالوس، شهرستان|شهرستان چالوس]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب غربی [[چالوس، شهر|شهر چالوس]]، 165کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 40کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 75کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع حدود 1,450متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات میانی البرز مرکزی و در شمال منطقۀ حفاظت‌شدۀ چهارباغ است. یکی از ریزابه‌های رود چالوس، به نام هنیسک، در غرب کنس‌دره جریان دارد و در جنوب آبادی به یکی دیگر از سرشاخه‌های رود چالوس (به اسم آسیاب‌رود) می‌ریزد. اراضی روستا در جنوب جنگلی‌ است و از طریق روستاهای شرق و شمال شرقی به جادۀ چالوس دسترسی دارد. آبادی‌های نزدیک به آن عبارتند از: مکار و مرس در شرق، [[تله (چالوس)|تله]] در شمال غرب، و [[فشکور]] در غرب. این روستا به دلیل داشتن جنگل، کوه‌های مرتفع، چشمه‌ساران، رود و مراتع چشم‌نواز از مناطق پر جاذبه در غرب مازندران به حساب می‌آید که اقامتگاه‌های اجراه‌ای متعدد، دبستان و مسجد دارد. کنس با تلفظ‌های مختلف در استان‌های گیلان و مازندران به درخت ازگیل گفته می‌شود.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنس‌دره 41نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[غلات (گیاهان)|غلات]] و [[حبوبات]]، [[سیب]]، [[گیلاس]]، صیفی‌جات و تولیدات دامی است. مردم کنس‌دره به زبان [[طبری]] (گویش چالوسی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010300447 2026-09-23T07:06:36Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kenes Darreh<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر =<br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =چالوس <br /> | بخش = مرزن‌آباد<br /> | موقعیت = فاصله 40کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس<br /> | جمعیت = 41نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,450متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم =غلات و حبوبات، سیب، گیلاس، صیفی‌جات و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=کوهستان}}<br /> کنس‌دره (Kenes Darreh)<br /> <br /> روستایی در دهستان کوهستان، بخش مرزن‌آبادِ شهرستان چالوس، استان مازندران. در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب غربی شهر چالوس، 165کیلومتری غرب شهر ساری، 40کیلومتری جنوب دریای خزر، 75کیلومتری شمال غربی تهران، و در ارتفاع حدود 1,450متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی ییلاقی در ارتفاعات میانی البرز مرکزی و در شمال منطقۀ حفاظت‌شدۀ چهارباغ است. یکی از ریزابه‌های رود چالوس، به نام هنیسک، در غرب کنس‌دره جریان دارد و در جنوب آبادی به یکی دیگر از سرشاخه‌های رود چالوس (به اسم آسیاب‌رود) می‌ریزد. اراضی روستا در جنوب جنگلی‌ است و از طریق روستاهای شرق و شمال شرقی به جادۀ چالوس دسترسی دارد. آبادی‌های نزدیک به آن عبارتند از: مکار و مرس در شرق، تله در شمال غرب، و فشکور در غرب. این روستا به دلیل داشتن جنگل، کوه‌های مرتفع، چشمه‌ساران، رود و مراتع چشم‌نواز از مناطق پر جاذبه در غرب مازندران به حساب می‌آید که اقامتگاه‌های اجراه‌ای متعدد، دبستان و مسجد دارد. کنس با تلفظ‌های مختلف در استان‌های گیلان و مازندران به درخت ازگیل گفته می‌شود.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنس‌دره 41نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولاتشان غلات و حبوبات، سیب، گیلاس، صیفی‌جات و تولیدات دامی است. مردم کنس‌دره به زبان طبری (گویش چالوسی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3_%D9%85%D8%B1%D8%B2&diff=2010300446 2026-09-23T07:03:53Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kones Marz|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=محمودآباد|بخش=سرخرود |موقعیت=فاصله 14کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد|جمعیت=344نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=2متر پایین‌تر|تولیدات و صنایع مهم= برنج، مرکبات، صیفی‌جات و کیوی |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دابوی شمالی}}<br /> کنس‌مرز (Kones Marz)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی شمالی، بخش سرخرود [[محمودآباد، شهرستان|شهرستان محمودآباد]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 14کیلومتری جنوب شرقی [[محمودآباد، شهر|شهر محمودآباد]]، 60کیلومتری غرب شمالی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 10کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 2متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای، در گذر جادۀ آمل - سرخرود، واقع شده است و رود هراز بیرون اراضی آن در 1 - 1.5کیلومتری جنوب شرق و شرق در جریان است. روستاهای پیرامونش عبارتند از: [[علوی کلامیر|علوی‌کلامیر]] در شمال، [[میرده سفلی]] و [[میرده علیا]] در شرق، شیخ‌آباد (شهرستان آمل) در جنوب، و تازه‌آباد در غرب. کنس با تلفظ‌های مختلف در استان‌های گیلان و مازندران به درخت [[ازگیل]] گفته می‌شود. کنس‌مرز آب‌بندان (با 8هکتار مساحت)، مسجد، حسینیه، سقانفار، بقالی، پست بانک و خانۀ بهداشت دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنس‌مرز 344نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات آنها [[برنج]]، [[مرکبات]]، صیفی‌جات و [[کیوی]] است. مردم کنس‌مرز به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3_%D9%85%D8%B1%D8%B2&diff=2010300445 2026-09-23T07:01:30Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kones Marz|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=محمودآباد|بخش=سرخرود |موقعیت=فاصله 14کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد|جمعیت=344نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=2متر پایین‌تر|تولیدات و صنایع مهم= برنج، مرکبات، صیفی‌جات و کیوی |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دابوی شمالی}}<br /> کنس‌مرز (Kones Marz)<br /> <br /> روستایی در دهستان دابوی شمالی، بخش سرخرود شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در فاصلۀ 14کیلومتری جنوب شرقی شهر محمودآباد، 60کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 10کیلومتری جنوب دریای خزر، 125کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 2متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای، در گذر جادۀ آمل - سرخرود، واقع شده است و رود هراز بیرون اراضی آن در 1 - 1.5کیلومتری جنوب شرق و شرق در جریان است. روستاهای پیرامونش عبارتند از: علوی‌کلامیر در شمال، میرده سفلی و میرده علیا در شرق، شیخ‌آباد (شهرستان آمل) در جنوب، و تازه‌آباد در غرب. کنس با تلفظ‌های مختلف در استان‌های گیلان و مازندران به درخت ازگیل گفته می‌شود. کنس‌مرز آب‌بندان (با 8هکتار مساحت)، مسجد، حسینیه، سقانفار، بقالی، پست بانک و خانۀ بهداشت دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنس‌مرز 344نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات آنها برنج، مرکبات، صیفی‌جات و کیوی است. مردم کنس‌مرز به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3%DB%8C&diff=2010300443 2026-09-23T06:59:14Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Konesi|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 3.5کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر آمل|جمعیت=871نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=140متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات، صیفی‌جات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دشت‌سر سفلی}}<br /> کنسی (Konesi)<br /> <br /> روستایی در دهستان دشت‌سر سفلی، بخش مرکزی [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در نزدیکی محلات جنوبی [[آمل، شهر|شهر آمل]] و در فاصلۀ 3.5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز شهر آمل، 64کیلومتری غرب جنوبی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 25کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 140متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی جلگه‌ای در گذر کمربندی جنوبی آمل و در 1.5کیلومتری رود هراز است. در 1.5کیلومتری غرب این آبادی، جادۀ هراز به کمربندی جنوبی آمل متصل می‌شود. در غرب و شمال با شهر آمل، در شمال شرق با روستاهای پلک علیا و سفلی، در شرق با [[کته پشت علیا|کته‌پشت علیا]] و [[پاسکی محله|پاسکی‌محله]]، و در جنوب غرب با [[ترک کلا|ترک‌کلا]] محدود شده است. کنسی دبستان، بقالی، نانوایی، کافه - رستوران، تالار پذیرایی، تعمیرگاه ماشین، مغازه لوازم الکتریکی، خانۀ بهداشت، مسجد و تکیه دارد. ممکن است نام روستا از ریشۀ کنس، به معنای درخت ازگیل در زبان مازندرانی، باشد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنسی 871نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولاتشان [[برنج]]، [[مرکبات]] و صیفی‌جات است. مردم کنسی به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%D8%B3%DB%8C&diff=2010300441 2026-09-23T06:47:19Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Konesi|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 3.5کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر آمل|جمعیت=871نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=140متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات، صیفی‌جات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دشت‌سر سفلی}}<br /> کنسی (Konesi)<br /> <br /> روستایی در دهستان دشت‌سر سفلی، بخش مرکزی شهرستان آمل، استان مازندران. در نزدیکی محلات جنوبی شهر آمل و در فاصلۀ 3.5کیلومتری جنوب شرقیِ مرکز شهر آمل، 64کیلومتری غرب جنوبی شهر ساری، 25کیلومتری جنوب دریای خزر، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 140متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی جلگه‌ای در گذر کمربندی جنوبی آمل و در 1.5کیلومتری رود هراز است. در 1.5کیلومتری غرب این آبادی، جادۀ هراز به کمربندی جنوبی آمل متصل می‌شود. در غرب و شمال با شهر آمل، در شمال شرق با روستاهای پلک علیا و سفلی، در شرق با کته‌پشت علیا و پاسکی‌محله، و در جنوب غرب با ترک‌کلا محدود شده است. کنسی دبستان، بقالی، نانوایی، کافه - رستوران، تالار پذیرایی، تعمیرگاه ماشین، مغازه لوازم الکتریکی، خانۀ بهداشت، مسجد و تکیه دارد. ممکن است نام روستا از ریشۀ کنس، به معنای درخت ازگیل در زبان مازندرانی، باشد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنسی 871نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولاتشان برنج، مرکبات و صیفی‌جات است. مردم کنسی به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1_(%D9%86%D9%88%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010300439 2026-09-23T06:41:08Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Kangar (Nowshahr |نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نوشهر|بخش=کجور|موقعیت=فاصله 43کیلومتری جنوب شرقی نوشهر|جمعیت=34نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,700متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، گیاهان علوفه‌ای و لبنیات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=توابع کجور}}<br /> کنگر (نوشهر) (Kangar (Nowshahr <br /> <br /> روستایی در دهستان توابع کجور، بخش کجورِ [[نوشهر، شهرستان|شهرستان نوشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 43کیلومتری جنوب شرقی [[نوشهر، شهر|شهر نوشهر]]، 120کیلومتری غرب جنوبی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 32کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 75کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,700متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در دامنۀ ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در مناطق جنوب شرقی شهرستان نوشهر است. دارای آب‌وهوای معتدل کوهستانی، با زمستان‌های سرد و برف‌گیر و تابستان‌های معتدل و خنک است. راه آن در شمال پس از گذر از روستاهای [[خاچک]]، لیگوش و پی‌جلو به کجور می‌رسد و از طریق جادۀ کجور، در شمال شرق به رویان و نور و در غرب به جادۀ چالوس دسترسی دارد. اراضی کنگر در شرق و غرب جنگلی است و رودخانۀ کجور با جریان عمومی جنوبی - شمالی از میان روستا می‌گذرد. روستاهای اطرافش عبارتند از: [[شاه ناجر|شاه‌ناجر]] در شرق، نیتل در جنوب، واشکن در شمال غرب، و خاچک در شمال. کنگر حمام عمومی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگر 34نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولات آنها [[گندم]]، [[جو]]، گیاهان علوفه‌ای و لبنیات است. مردم کنگر به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1_(%D9%86%D9%88%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010300438 2026-09-23T06:37:40Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Kangar (Nowshahr |نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نوشهر|بخش=کجور|موقعیت=فاصله 43کیلومتری جنوب شرقی نوشهر|جمعیت=34نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,700متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، گیاهان علوفه‌ای و لبنیات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=توابع کجور}}<br /> کنگر (نوشهر) (Kangar (Nowshahr <br /> <br /> روستایی در دهستان توابع کجور، بخش کجورِ شهرستان نوشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 43کیلومتری جنوب شرقی شهر نوشهر، 120کیلومتری غرب جنوبی شهر ساری، 32کیلومتری جنوب دریای خزر، 75کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,700متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی در دامنۀ ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در مناطق جنوب شرقی شهرستان نوشهر است. دارای آب‌وهوای معتدل کوهستانی، با زمستان‌های سرد و برف‌گیر و تابستان‌های معتدل و خنک است. راه آن در شمال پس از گذر از روستاهای خاچک، لیگوش و پی‌جلو به کجور می‌رسد و از طریق جادۀ کجور، در شمال شرق به رویان و نور و در غرب به جادۀ چالوس دسترسی دارد. اراضی کنگر در شرق و غرب جنگلی است و رودخانۀ کجور با جریان عمومی جنوبی - شمالی از میان روستا می‌گذرد. روستاهای اطرافش عبارتند از: شاه‌ناجر در شرق، نیتل در جنوب، واشکن در شمال غرب، و خاچک در شمال. کنگر حمام عمومی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگر 34نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، گیاهان علوفه‌ای و لبنیات است. مردم کنگر به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DA%AF%D9%84%D9%88_(%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D9%88%D9%87)&diff=2010300437 2026-09-23T06:26:23Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kangelo<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =سوادکوه <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 20کیلومتری جنوب شرقی شهر پل‌ سفید<br /> | جمعیت = 66نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2,000متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=راستوپی}}<br /> کنگلو (Kangelo)<br /> <br /> روستایی در دهستان راستوپی، بخش مرکزی [[سوادکوه، شهرستان|شهرستان سوادکو]]&lt;nowiki/&gt;ه، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 20کیلومتری جنوب شرقی [[پل سفید، شهر|شهر پل‌ سفید]]، 68کیلومتری جنوب شرقی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 98کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 160کیلومتری شرق شمالی تهران، و در ارتفاع حدود 2,000متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات میانی البرز مرکزی است که در جنگل‌های کم‌تراکم جنوب سوادکوه واقع شده و از طریق راه‌های غربی به جادۀ فیروزکوه (سوادکوه) دسترسی دارد. زمین‌های [[کنگلو]] در جنوب تا [[مهدی شهر، شهرستان|شهرستان مهدی‌شهر]] ([[سمنان، استان|استان سمنان]]) گسترده است؛ در شرق آن روستای [[آریم (سوادکوه)|آریم]] و در شمال شرقش روستای امافت قرار دارد. روستایی ییلاقی با جاذبه‌های تاریخی و طبیعی است. آثار قلعۀ کنگلو مربوط به دورۀ ساسانیان در یک کیلومتری جنوب غرب آبادی برجا مانده است. این اثر تاریخ در سال 1379ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کنگلو بقالی، مسجد و اقامتگاه‌های اجاره‌ای دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگلو 66نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[غلات (گیاهان)|غلات]] و [[حبوبات]]، [[عسل]] و تولیدات دامی است. مردم کنگلو به زبان [[طبری]] (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DA%AF%D9%84%D9%88_(%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D9%88%D9%87)&diff=2010300436 2026-09-23T06:16:00Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kangelo<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =سوادکوه <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 20کیلومتری جنوب شرقی شهر پل‌ سفید<br /> | جمعیت = 66نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2,000متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی <br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=راستوپی}}<br /> کنگلو (Kangelo)<br /> <br /> روستایی در دهستان راستوپی، بخش مرکزی شهرستان سوادکوه، استان مازندران. در فاصلۀ 20کیلومتری جنوب شرقی شهر پل‌ سفید، 68کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری، 98کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شرق شمالی تهران، و در ارتفاع حدود 2,000متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات میانی البرز مرکزی است که در جنگل‌های کم‌تراکم جنوب سوادکوه واقع شده و از طریق راه‌های غربی به جادۀ فیروزکوه (سوادکوه) دسترسی دارد. زمین‌های کنگلو در جنوب تا شهرستان مهدی‌شهر (استان سمنان) گسترده است؛ در شرق آن روستای آریم و در شمال شرقش روستای امافت قرار دارد. روستایی ییلاقی با جاذبه‌های تاریخی و طبیعی است. آثار قلعۀ کنگلو مربوط به دورۀ ساسانیان در یک کیلومتری جنوب غرب آبادی برجا مانده است. این اثر تاریخ در سال 1379ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کنگلو بقالی، مسجد و اقامتگاه‌های اجاره‌ای دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگلو 66نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولاتشان غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی است. مردم کنگلو به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%D8%B1%DB%8C%D9%85_(%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D9%88%D9%87)&diff=2010300435 2026-09-23T06:12:58Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =(Savadkuh) Arim <br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =سوادکوه <br /> | بخش = مرکزی<br /> | موقعیت = فاصله 23 کیلومتری جنوب شرقی شهر پل‌ سفید<br /> | جمعیت = 61نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =2,000متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، گردو، سیب، آلبالو، آلو، گیلاس و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=راستوپی}}<br /> آریم (سوادکوه) (Savadkuh) Arim<br /> <br /> روستایی در دهستان راستوپی، در بخش مرکزی [[سوادکوه، شهرستان|شهرستان سوادکوه]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 23 کیلومتری جنوب شرقی [[پل سفید، شهر|شهر پل‌ سفید]]، 65 کیلومتری جنوب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 98 کیلومتری جنوب دریای خزر، 160 کیلومتری شرق تهران، و در ارتفاع حدود 2,000متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی مرتفع در احاطۀ جنگل‌های جنوبی سوادکوه، در دامنه‌های میانیِ البرز مرکزی است. اراضی آن در شرق و جنوب با [[سمنان، استان|استان سمنان]] (شهرستان مهدیشهر)، و در غرب با روستای [[کنگلو]] محدود شده است. آریم از طریق جادۀ جنگلی و کوهستانی روستاهای غربی به جادۀ فیروزآباد و شهر پل سفید راه دارد. روستایی ییلاقی با مناظر طبیعیِ چشم‌نواز است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت آریم 61نفر بوده است. اقتصاد مردم این روستا برپایۀ [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]] است. محصولات آریم شامل [[گندم]]، [[جو]]، [[گردو]]، [[سیب]]، [[آلبالو]]، [[آلو]]، [[گیلاس]] و تولیدات دامی می‌شود. مردم این روستا به زبان [[طبری]] (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند. <br /> ----<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF_(%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84)&diff=2010300434 2026-09-23T06:10:37Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Ardabil) Fakhrabad|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مشکین‌شهر|شهرستان=مشکین‌شهر|بخش=مشکین شرقی|موقعیت=450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر|جمعیت=999نفر (1395ش)|نوع اقلیم=معتدل و نیمه‌خشک|ارتفاع از سطح دریا=1,150متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم،جو، غلات، حبوبات، سیب، انگور|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> [[پرونده:2042192590-2.jpg|بندانگشتی|امامزاده سلیمان در فخرآباد]]<br /> فخرآباد (اردبیل) (Ardabil) Fakhrabad<br /> <br /> شهری در شمال غرب ایران، استان مشکین‌شهر، [[مشکین شهر، شهرستان|شهرستان مشکین‌شهر]]، بخش مشکین شرقی و مرکز دهستان قره‌سو. روستای فخرآباد در سال 1386ش، براساس مصوبۀ هیأت دولت به شهر ارتقاء یافت. با ارتفاع حدود 1,150متر از سطح دریا در دشتی در 450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر و بر سر راه اردبیل به مشکین‌شهر و اهر واقع شده و دارای آب و هوای معتدل و نیمه‌خشک است. از طریق جادۀ شمالی به شهرهای مرزی [[اردبیل، استان|استان اردبیل]] (پارس‌آباد، اسلام‌آباد و [[اصلاندوز]]) دسترسی دارد. یکی از ریزابه‌های رودخانۀ قره‌سو از شرق فخرآباد می‌گذرد؛ در جنوب با کوهستان سبلان محدود شده؛ و شهر لاهرود در 2کیلومتری جنوب غرب آن قرار دارد. در جنوب با روستاهای علی‌آباد و انار، در شمال با روستاهای دده بيگلو و چپقان و قادرلو، و در شرق با روستاهای میرعلیلو و لحاق همسایه است. بنای امامزاده سیدسلیمان در این شهر که منسوب است به یکی از فرزندان امام موسی کاظم، در دورۀ قاجار ساخته شده.<br /> <br /> در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 999نفر بوده است. مردم فخرآباد به زبان ترکی آذری سخن می‌گویند و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. اقتصاد بیشتر اهالی این شهر بر پایۀ [[کشاورزی]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]] و [[جو]] و سایر اقلام [[غلات (گیاهان)|غلات]] و [[حبوبات]]، [[سیب]] و [[انگور]] است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:اردبیل]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:2042192590-2.jpg&diff=2010300433 2026-09-23T06:08:25Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>2042192590-2</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF_(%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84)&diff=2010300432 2026-09-23T06:02:54Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Ardabil) Fakhrabad|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مشکین‌شهر|شهرستان=مشکین‌شهر|بخش=مشکین شرقی|موقعیت=450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر|جمعیت=999نفر (1395ش)|نوع اقلیم=معتدل و نیمه‌خشک|ارتفاع از سطح دریا=1,150متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم،جو، غلات، حبوبات، سیب، انگور|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> <br /> فخرآباد (اردبیل) (Ardabil) Fakhrabad<br /> <br /> شهری در شمال غرب ایران، استان مشکین‌شهر، [[مشکین شهر، شهرستان|شهرستان مشکین‌شهر]]، بخش مشکین شرقی و مرکز دهستان قره‌سو. روستای فخرآباد در سال 1386ش، براساس مصوبۀ هیأت دولت به شهر ارتقاء یافت. با ارتفاع حدود 1,150متر از سطح دریا در دشتی در 450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر و بر سر راه اردبیل به مشکین‌شهر و اهر واقع شده و دارای آب و هوای معتدل و نیمه‌خشک است. از طریق جادۀ شمالی به شهرهای مرزی [[اردبیل، استان|استان اردبیل]] (پارس‌آباد، اسلام‌آباد و [[اصلاندوز]]) دسترسی دارد. یکی از ریزابه‌های رودخانۀ قره‌سو از شرق فخرآباد می‌گذرد؛ در جنوب با کوهستان سبلان محدود شده؛ و شهر لاهرود در 2کیلومتری جنوب غرب آن قرار دارد. در جنوب با روستاهای علی‌آباد و انار، در شمال با روستاهای دده بيگلو و چپقان و قادرلو، و در شرق با روستاهای میرعلیلو و لحاق همسایه است. بنای امامزاده سیدسلیمان در این شهر که منسوب است به یکی از فرزندان امام موسی کاظم، در دورۀ قاجار ساخته شده.<br /> <br /> در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 999نفر بوده است. مردم فخرآباد به زبان ترکی آذری سخن می‌گویند و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. اقتصاد بیشتر اهالی این شهر بر پایۀ [[کشاورزی]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]] و [[جو]] و سایر اقلام [[غلات (گیاهان)|غلات]] و [[حبوبات]]، [[سیب]] و [[انگور]] است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:اردبیل]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF_(%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84)&diff=2010300431 2026-09-23T05:58:52Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Ardabil) Fakhrabad|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مشکین‌شهر|شهرستان=مشکین‌شهر|بخش=مشکین شرقی|موقعیت=450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر|جمعیت=999نفر (1395ش)|نوع اقلیم=معتدل و نیمه‌خشک|ارتفاع از سطح دریا=1,150متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم،جو، غلات، حبوبات، سیب، انگور|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=}}<br /> <br /> فخرآباد (اردبیل) (Ardabil) Fakhrabad<br /> <br /> شهری در شمال غرب ایران، استان مشکین‌شهر، [[مشکین شهر، شهرستان|شهرستان مشکین‌شهر]]، بخش مشکین شرقی و مرکز دهستان قره‌سو. روستای فخرآباد در سال 1386ش، براساس مصوبۀ هیأت دولت به شهر ارتقاء یافت. با ارتفاع حدود 1,150متر از سطح دریا در دشتی در 450کیلومتری شمال غرب تهران، 50کیلومتری شمال غرب اردبیل، 20کیلومتری شمال شرقی مشکین‌شهر و بر سر راه اردبیل به مشکین‌شهر و اهر واقع شده و دارای آب و هوای معتدل و نیمه‌خشک است. از طریق جادۀ شمالی به شهرهای مرزی [[اردبیل، استان|استان اردبیل]] (پارس‌آباد، اسلام‌آباد و اصلاندوز) دسترسی دارد. یکی از ریزابه‌های رودخانۀ قره‌سو از شرق فخرآباد می‌گذرد؛ در جنوب با کوهستان سبلان محدود شده؛ و شهر لاهرود در 2کیلومتری جنوب غرب آن قرار دارد. در جنوب با روستاهای علی‌آباد و انار، در شمال با روستاهای دده بيگلو و چپقان و قادرلو، و در شرق با روستاهای میرعلیلو و لحاق همسایه است. بنای امامزاده سیدسلیمان در این شهر که منسوب است به یکی از فرزندان امام موسی کاظم، در دورۀ قاجار ساخته شده.<br /> <br /> در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 999نفر بوده است. مردم فخرآباد به زبان ترکی آذری سخن می‌گویند و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. اقتصاد بیشتر اهالی این شهر بر پایۀ کشاورزی، و محصولات اصلی آنها گندم و جو و سایر اقلام غلات و حبوبات، سیب و انگور است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:اردبیل]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AC_%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010300425 2026-09-23T05:30:51Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kanij Kola|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=سوادکوه|بخش=زیراب|موقعیت=فاصله 9کیلومتری شمال غربی پل‌سفید|جمعیت=92نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=650متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، برنج و لبنیات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=سرخ‌کلا}}<br /> کنیج‌کلا (Kanij Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان سرخ‌کلا، بخش زیراب [[سوادکوه، شهرستان|شهرستان سوادکوه]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی [[پل سفید، شهر|شهر پل‌ سفید]]، 44کیلومتری جنوب شرقی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 67کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 150کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 650متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی جنگلی و کوهستانی در یک کیلومتری جنوب شهر زیراب است و جادۀ سوادکوه، رود تالار و راه‌آهن شمال از شمال آن می‌گذرند. ایستگاه راه‌آهن زیراب در 1.5کیلومتری شمال غرب این آبادی قرار دارد. در شرق تا شمال با [[زیراب، شهر|شهر زیراب]] و در غرب با روستای معدن همسایه است و از همه‌طرف با جنگل احاطه شده. کنیج‌کلا اقامتگاه‌های اجاره‌ای متعدد، دبستان، مسجد، دانشگاه و معدن زغال‌سنگ دارد و اهالی آن از امکانات شهر زیراب استفاده می‌کنند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیج‌کلا 92نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[گندم]]، [[جو]]، [[برنج]] و [[لبنیات]] است. مردم بومی کنیج‌کلا به زبان [[طبری]] (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.   <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]<br /> <br /> <br /> <br />  </div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AC_%DA%A9%D9%84%D8%A7&diff=2010300423 2026-09-23T05:26:34Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kanij Kola|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=سوادکوه|بخش=زیراب|موقعیت=فاصله 9کیلومتری شمال غربی پل‌سفید|جمعیت=92نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=650متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، برنج و لبنیات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=سرخ‌کلا}}<br /> کنیج‌کلا (Kanij Kola)<br /> <br /> روستایی در دهستان سرخ‌کلا، بخش زیراب شهرستان سوادکوه، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی شهر پل‌ سفید، 44کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری، 67کیلومتری جنوب دریای خزر، 150کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 650متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی جنگلی و کوهستانی در یک کیلومتری جنوب شهر زیراب است و جادۀ سوادکوه، رود تالار و راه‌آهن شمال از شمال آن می‌گذرند. ایستگاه راه‌آهن زیراب در 1.5کیلومتری شمال غرب این آبادی قرار دارد. در شرق تا شمال با شهر زیراب و در غرب با روستای معدن همسایه است و از همه‌طرف با جنگل احاطه شده. کنیج‌کلا اقامتگاه‌های اجاره‌ای متعدد، دبستان، مسجد، دانشگاه و معدن زغال‌سنگ دارد و اهالی آن از امکانات شهر زیراب استفاده می‌کنند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیج‌کلا 92نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولاتشان گندم، جو، برنج و لبنیات است. مردم بومی کنیج‌کلا به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.   <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]<br /> <br /> <br /> <br />  </div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%B3&diff=2010300420 2026-09-23T05:11:16Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kenis|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نوشهر|بخش=کجور |موقعیت=فاصله 22کیلومتری جنوب غربی شهر نوشهر|جمعیت=231نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا= 580متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، عدس، سیب، گلابی، گیلاس، خرمالو، صیفی‌جات، عسل و تولیدات دامی |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=پنجک رستاق}}<br /> کنیس (Kenis)<br /> <br /> روستایی در دهستان پنجک رستاق، بخش کجور [[نوشهر، شهرستان|شهرستان نوشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 22کیلومتری جنوب غربی [[نوشهر، شهر|شهر نوشهر]] و [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 150کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 85کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 580متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جنگلی - کوهستانی، در میانۀ جنگل‌های کجور و در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، در گذر جادۀ کجور واقع شده است. جادۀ کجور در 9کیلومتری غرب و در محل روستای دوآب به جادۀ چالوس متصل می‌شود. زمین‌های روستا در جنوب و غرب و سرحدات شمالی جنگلی است و یکی از سرشاخه‌های رود چالوس، به نام رود حنیسک، در جنوب کنیس به سمت غرب جریان دارد. روستای [[حسن آباد (نوشهر)|حسن‌آباد]] در غرب، [[ساروس (نوشهر)|ساروس]] در شمال غرب، و [[حیرت (نوشهر)|حیرت]] و [[کندیس کلا|کندیس‌کلا]] در شرق آن قرار دارند. کنیس دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی و مسجد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیس 231نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]]، و محصولاتشان [[گندم]]، [[جو]]، [[عدس]]، [[سیب]]، [[گلابی]]، [[گیلاس]]، [[خرمالو]]، صیفی‌جات، [[عسل]] و تولیدات دامی است. مردم کنیس به زبان [[طبری]] (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%B3&diff=2010300418 2026-09-23T05:08:34Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kenis|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=نوشهر|بخش=کجور |موقعیت=فاصله 22کیلومتری جنوب غربی شهر نوشهر|جمعیت=231نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا= 580متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، عدس، سیب، گلابی، گیلاس، خرمالو، صیفی‌جات، عسل و تولیدات دامی |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=پنجک رستاق}}<br /> کنیس (Kenis)<br /> <br /> روستایی در دهستان پنجک رستاق، بخش کجور شهرستان نوشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 22کیلومتری جنوب غربی شهر نوشهر و دریای خزر، 150کیلومتری غرب شهر ساری، 85کیلومتری شمال تهران، و در ارتفاع 580متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جنگلی - کوهستانی، در میانۀ جنگل‌های کجور و در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، در گذر جادۀ کجور واقع شده است. جادۀ کجور در 9کیلومتری غرب و در محل روستای دوآب به جادۀ چالوس متصل می‌شود. زمین‌های روستا در جنوب و غرب و سرحدات شمالی جنگلی است و یکی از سرشاخه‌های رود چالوس، به نام رود حنیسک، در جنوب کنیس به سمت غرب جریان دارد. روستای حسن‌آباد در غرب، ساروس در شمال غرب، و حیرت و کندیس‌کلا در شرق آن قرار دارند. کنیس دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی و مسجد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیس 231نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولاتشان گندم، جو، عدس، سیب، گلابی، گیلاس، خرمالو، صیفی‌جات، عسل و تولیدات دامی است. مردم کنیس به زبان طبری (گویش کجوری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85&diff=2010300417 2026-09-23T05:05:16Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Konim|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=ساری|بخش=چهاردانگه|موقعیت=فاصله 48کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری|جمعیت=338نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1.460متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، برنج، عسل و فراورده‌های دامی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=چهاردانگه}}<br /> کنیم (Konim)<br /> <br /> روستایی در دهستان چهاردانگه، بخش چهاردانگه [[ساری، شهرستان|شهرستان ساری]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 48کیلومتری جنوب شرقی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 67کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 200کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1.460متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات میانی البرز شرقی و در میانۀ جنگل‌های چهاردانگه است و راه آن پس از طی 3کیلومتر در جنوب شرق به جادۀ ساری - دامغان متصل می‌شود. در شمال با جنگل و کوهستان، در غرب با روستای [[اسکارد]]، در جنوب غرب با شهرک صنعتی کیاسر، در جنوب با جادۀ ساری - کیاسر، در جنوب شرق با شهرک ذوب‌ آهن (مسکونی) و در شرق با روستای [[وری]] محدود شده است. شهر کیاسر در 10کیلومتری جنوب شرق (مسافت جاده‌ای) کنیم قرار دارد. دارای دبستان، بقالی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد و علی است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیم 338نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]]، زنبورداری و [[دامداری]]، و محصولات آنها [[گندم]]، [[جو]]، [[برنج]]، [[عسل]] و فراورده‌های دامی است. مردم کنیم به زبان [[طبری]] (گویش ساروی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85&diff=2010300416 2026-09-23T05:01:15Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Konim|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=ساری|بخش=چهاردانگه|موقعیت=فاصله 48کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری|جمعیت=338نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1.460متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، برنج، عسل و فراورده‌های دامی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=چهاردانگه}}<br /> کنیم (Konim)<br /> <br /> روستایی در دهستان چهاردانگه، بخش چهاردانگه شهرستان ساری، استان مازندران. در فاصلۀ 48کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری، 67کیلومتری جنوب دریای خزر، 200کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1.460متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات میانی البرز شرقی و در میانۀ جنگل‌های چهاردانگه است و راه آن پس از طی 3کیلومتر در جنوب شرق به جادۀ ساری - دامغان متصل می‌شود. در شمال با جنگل و کوهستان، در غرب با روستای اسکارد، در جنوب غرب با شهرک صنعتی کیاسر، در جنوب با جادۀ ساری - کیاسر، در جنوب شرق با شهرک ذوب‌ آهن (مسکونی) و در شرق با روستای وری محدود شده است. شهر کیاسر در 10کیلومتری جنوب شرق (مسافت جاده‌ای) کنیم قرار دارد. دارای دبستان، بقالی، مسجد و زیارتگاهی به نام امامزاده محمد و علی است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنیم 338نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی، زنبورداری و دامداری، و محصولات آنها گندم، جو، برنج، عسل و فراورده‌های دامی است. مردم کنیم به زبان طبری (گویش ساروی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%A7&diff=2010300415 2026-09-23T04:57:39Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kava<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بهشهر <br /> | بخش = یانه‌سر<br /> | موقعیت = فاصله 35کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر<br /> | جمعیت = 568نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,600متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، ارزن، عسل و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=عشرستاق}}<br /> کوا (Kava)<br /> <br /> روستایی در دهستان عشرستاق، بخش یانه‌سر [[بهشهر، شهرستان|شهرستان بهشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 35کیلومتری جنوب شرقی [[بهشهر، شهر|شهر بهشهر]]، 72کیلومتری شرق [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 30کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] (خلیج گرگان)، 240کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,600متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز شرقی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع پابند است. روستاهای اطراف آن عبارتند از: کوادره در شمال، غلامی در شرق، [[لترگاز سفلی|لترگاز]] در جنوب، و [[سنگدره]] در شمال غرب. کوا بقالی، نانوایی، چند حمام عمومی، چندین چشمه، دبستان و مسجد دارد. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کوا 568نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، [[دامداری]]، نمدمالی و گلیم‌بافی، و محصولات آنها [[گندم]]، [[جو]]، [[ارزن]]، [[عسل]] و تولیدات دامی است. مردم کوا به زبان [[طبری]] (گویش بهشهری) سخن می‌گویند. <br /> <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]<br /> <br />  </div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%A7&diff=2010300413 2026-09-23T04:53:33Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران<br /> | نام فارسی = <br /> |نام لاتین =Kava<br /> | نام‌ قدیمی = <br /> | نام دیگر = <br /> | استان = مازندران<br /> | شهرستان =بهشهر <br /> | بخش = یانه‌سر<br /> | موقعیت = فاصله 35کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر<br /> | جمعیت = 568نفر (1395ش)<br /> | نوع اقلیم = <br /> | ارتفاع از سطح دریا =1,600متر <br /> | تولیدات و صنایع مهم = گندم، جو، ارزن، عسل و تولیدات دامی<br /> | برخی بناهای مهم = <br /> | شهر ها و آبادی های مهم = <br /> |دهستان=عشرستاق}}<br /> کوا (Kava)<br /> <br /> روستایی در دهستان عشرستاق، بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 35کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر، 72کیلومتری شرق شهر ساری، 30کیلومتری جنوب دریای خزر (خلیج گرگان)، 240کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1,600متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز شرقی و در محدودۀ منطقۀ شکارممنوع پابند است. روستاهای اطراف آن عبارتند از: کوادره در شمال، غلامی در شرق، لترگاز در جنوب، و سنگدره در شمال غرب. کوا بقالی، نانوایی، چند حمام عمومی، چندین چشمه، دبستان و مسجد دارد. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کوا 568نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، دامداری، نمدمالی و گلیم‌بافی، و محصولات آنها گندم، جو، ارزن، عسل و تولیدات دامی است. مردم کوا به زبان طبری (گویش بهشهری) سخن می‌گویند. <br /> <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]<br /> <br />  </div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%DA%A9%D8%AF%D9%87&diff=2010300410 2026-09-23T04:44:45Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kuk Deh|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 9.5کیلومتری غرب شمالی مرکز شهر آمل|جمعیت=894نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=30متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات و کیوی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=پایین‌خیابان لیتکوه}}<br /> کوک‌ده (Kuk Deh)<br /> <br /> روستایی در دهستان پایین‌خیابانِ لیتکوه، بخش مرکزیِ [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در منطقه‌ای جلگه‌ای در فاصلۀ 9.5کیلومتری غرب شمالی مرکز [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 72کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 16کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 30متری از سطح دریا قرار دارد. از چند راه در شرق به جادۀ ولیسده - کلوده متصل است. این جاده در شمال شرق به بزرگراه آمل - محمودآباد (بخشی از جادۀ شمالی مشهد - تهران) و در جنوب به جادۀ آمل - چمستان ختم می‌شود. یکی از انشعابات رود هراز با جریان جنوبی - شمالی از میان، و شلود از شرق کوکده می‌گذرد. روستاهای اطراف آن عبارتند از: مرانده در شمال شرق، [[سیاه لش|سیاه‌لش]] در شمال، [[درکاپی]] در شمال غرب، [[گلان]] در جنوب، و [[روکش (آمل)|روکش]] در شرق. کوکده در غرب به [[نور، شهرستان|شهرستان نور]] محدود شده است. به نظر می‌رسد کوک‌ده تلفظ محلی کبک‌ده (روستای پرندۀ کبک) باشد. کوک‌ده دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کوک‌ده 894نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها [[برنج]]، [[مرکبات]] و [[کیوی]] است. مردم کوک‌ده به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin https://wikijoo.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%DA%A9%D8%AF%D9%87&diff=2010300405 2026-09-23T04:32:29Z

<p>Nazanin: </p> <hr /> <div>{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Kuk Deh|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=آمل|بخش=مرکزی|موقعیت=فاصله 9.5کیلومتری غرب شمالی مرکز شهر آمل|جمعیت=894نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=30متر|تولیدات و صنایع مهم=برنج، مرکبات و کیوی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=پایین‌خیابان لیتکوه}}<br /> کوک‌ده (Kuk Deh)<br /> <br /> روستایی در دهستان پایین‌خیابانِ لیتکوه، بخش مرکزیِ [[آمل، شهرستان|شهرستان آمل]]، استان [[مازندران]]. در منطقه‌ای جلگه‌ای در فاصلۀ 9.5کیلومتری غرب شمالی مرکز [[آمل، شهر|شهر آمل]]، 72کیلومتری غرب [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 16کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 30متری از سطح دریا قرار دارد. از چند راه در شرق به جادۀ ولیسده - کلوده متصل است. این جاده در شمال شرق به بزرگراه آمل - محمودآباد (بخشی از جادۀ شمالی مشهد - تهران) و در جنوب به جادۀ آمل - چمستان ختم می‌شود. یکی از انشعابات رود هراز با جریان جنوبی - شمالی از میان، و شلود از شرق کوکده می‌گذرد. روستاهای اطراف آن عبارتند از: مرانده در شمال شرق، [[سیاه لش|سیاه‌لش]] در شمال، [[درکاپی]] در شمال غرب، [[گلان]] در جنوب، و [[روکش (آمل)|روکش]] در شرق. کوکده در غرب به [[نور، شهرستان|شهرستان نور]] محدود شده است. به نظر می‌رسد کوک‌ده تلفظ محلی کبک‌ده (روستای پرندۀ کبک) باشد. کوک‌ده دبستان، خانۀ بهداشت، بقالی، نانوایی، مسجد و حسینیه دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کوک‌ده 894نفر بوده است. شغل اهالی این روستا [[کشاورزی]] و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج، مرکبات و کیوی است. مردم کوک‌ده به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Nazanin