https://wikijoo.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Reza+rouzbahani 2026-06-10T10:55:18Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2&diff=2010293886 2026-06-10T08:11:41Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = عمارت کتابخانه ملی تبریز<br /> | نام لاتین =Tabriz National Library Mansion<br /> | نام‌های دیگر =خانه اردوبادی<br /> <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = آذربایجان شرقی<br /> <br /> <br /> | موقعیت = ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز<br /> <br /> <br /> | کاربري =خانه، کتابخانه<br /> <br /> <br /> | مشخصات معماری =ساختمان دارای سه ناو که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاق‌های مورد نیاز اختصاص یافته <br /> <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت =دوره پهلوی اول <br /> <br /> <br /> }}<br /> <br /> عمارت کتابخانه ملی تبریز Tabriz National Library Mansion<br /> <br /> (یا: خانه اردوبادی) عمارتی تاریخی در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین مالک آن پزشکی به نام موسی بیگ بوده که بخشی از خانه را به کلینیک خود تبدیل کرده بود. این خانه با شروع جنگ جهانی دوم تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ در این سال‌ها به کنسولگری عراق در تبریز تبدیل، و بعد از اشغال روس‌ها تعطیل شد. سال‌ها بعد، این خانه توسط دکتر اردوبادی خریداری و به کلینیک بیماران روانی تبدیل شد. کاربری این خانه در دهۀ 1350ش به چاپخانه و از دهۀ 1370ش تا به امروز به ساختمان مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه شمال‌ غرب کشور تغییر داده شده است. <br /> <br /> در زمینی به مساحت 1600مترمربع در 3 طبقه احداث شده است. ساختمان دارای سه ایوان می‌باشد که ایوان میانی به‌عنوان سالن و ایوان‌های جنوبی و شمالی به اتاق‌های مورد نیاز اختصاص یافته بود. بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاری‌های چشم‌گیری می‌باشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد هم‌شکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاق‌های پنجره‌ها و کنگره‌هایی با نقش گل. از نمونه‌های منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمی‌ترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب می‌شود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان [[سریانی]] (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیت‌های فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانت‌دار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2&diff=2010293885 2026-06-10T08:06:39Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5<br /> | نام = عمارت کتابخانه ملی تبریز<br /> | نام لاتین =Tabriz National Library Mansion<br /> | نام‌های دیگر =خانه اردوبادی<br /> <br /> <br /> | کشور = ایران<br /> |استان = آذربایجان شرقی<br /> <br /> <br /> | موقعیت = ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز<br /> <br /> <br /> | کاربري =خانه، کتابخانه<br /> <br /> <br /> | مشخصات معماری =ساختمان دارای سه ناو که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاق‌های مورد نیاز اختصاص یافته <br /> <br /> <br /> | سازنده =<br /> | زمان ساخت =دوره پهلوی اول <br /> <br /> <br /> }}<br /> <br /> عمارت کتابخانه ملی تبریز Tabriz National Library Mansion<br /> <br /> (یا: خانه اردوبادی) عمارتی تاریخی در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اولین مالک آن پزشکی به نام موسی بیگ بوده که بخشی از خانه را به کلینیک خود تبدیل کرده بود. این خانه با شروع جنگ جهانی دوم تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ در این سال‌ها به کنسولگری عراق در تبریز تبدیل، و بعد از اشغال روس‌ها تعطیل شد. سال‌ها بعد، این خانه توسط دکتر اردوبادی خریداری و به کلینیک بیماران روانی تبدیل شد. کاربری این خانه در دهۀ 1350ش به چاپخانه و از دهۀ 1370ش تا به امروز به ساختمان مدیریت اسناد و کتابخانه ملی منطقه شمال‌ غرب کشور تغییر داده شده است. <br /> <br /> در زمینی محصور به مساحت 3هزار مترمربع و با زیر بنایی در حدود ۲۸۶۰متر مربع ساخته شده است. ساختمان دارای سه ناو می‌باشد که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاق‌های مورد نیاز اختصاص یافته بود بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاری‌های چشم‌گیری می‌باشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد هم‌شکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاق‌های پنجره‌ها و کنگره‌هایی با نقش گل. از نمونه‌های منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمی‌ترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب می‌شود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان [[سریانی]] (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیت‌های فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانت‌دار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است.<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=Jalal_al-Din_Castle&diff=2010293881 2026-06-10T07:53:53Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قلعه جلال الدین</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قلعه جلال الدین]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86&diff=2010293880 2026-06-10T07:53:28Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قلعه جلال‌الدین (Jalal al-Din Castle)<br /> <br /> بقایای دژی تاریخی مربوط به دورۀ سلجوقیان در استان خراسان شمالی، شهرستان گرمه. بر فراز تپۀ سنگی مرتفعی مشرف به جادۀ جاجرم – گرمه و در 5کیلومتری شهر گرمه واقع شده است. براساس مشخصات معماری و آثار به دست آمده از آن، به نظر می‌رسد که از دژهای نظامی دورۀ سلجوقیان باشد. در سال ۱۳۵۶ش به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. چشمۀ آب شيرينی هم موسوم به چشمۀ جلال‌الدين در پايين تپه، و جنوب غربی قلعه وجود دارد كه آب آن به طرف جنوب شرق و به سمت دشت‌های جاجرم در جریان است. «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» با هدف احیای قلعۀ جلال‌الدین به عنوان موزه از سال 1386ش، مطالعه و مرمت قلعه را به طور متمرکز آغاز کرد و در خرداد سال ۱۳۹۰ این بنا با عنوان موزۀ معرفی شخصیت‌های جلال‌الدین مشهور تاریخ ایران با تأکید بر شخصیت جلال‌الدین خوارزمشاه افتتاح شد. با این وجود انتساب قطعی قلعه به شخصیت اخیر و حتی زمان دقیق ساخت آن معلوم نیست؛ اگرچه می‌توان گفت که ساخت قلعه در سده‌های 6 یا 7ق صورت گرفته است. در زمان مرمت قلعه از پایین تپه تا ورودی قلعه پلکانی از سنگ و ملات بتون برای رفت‌وآمد گردشگران ساخته‌اند. همچنین به منظور رفاه گردشگران امکاناتی چون سرویس بهداشتی، پارکینگ و سفره‌خانۀ سنتی در کنار چشمۀ جلال‌الدین تعبیه شده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> پلان این قلعه شش‌ضلعی (هر ضلع به طول 14.40متر از داخل) و مصالح به کار رفته در آن سنگ‌های نامنظم با ملات گچ است. در هرگوشۀ قلعه برجی مدور (مجموعاً 6برج) به ارتفاع 15متر ساخته‌اند و ورودی قلعه از جبهۀ شرقی است که احتمالاً عمارتی دو طبقه، سردر ورودی را تشکیل می‌داده. در شمال غربی صحن قلعه آثار چاهی (با قطر حدود 3متر) دیده می‌شود که لابد برای تأمین آب آشامیدنی در دل سنگ حفر شده است. در دورتادور دیوارهای داخلی قلعه خمره‌هایی برای ذخیرۀ آذوقه یا مایعات قرار داده‌اند. هر يک از اين خمره‌ها حدود 150 ليتر حجم دارد و با در نظر گرفتن مجموع 128 خمره موجود در قسمت‌های مختلف، تخمین زده می‌شود که در اين ظروف حدود 19هزار ليتر مايعات يا 20 تن غلات ذخيره می‌کرده‌اند. با در نظر گرفتن وجود چاهی که ذکر شد، گمان می‌رود که این خمره‌ها برای ذخیرۀ غلات یا آرد (آذوقه) کار گذاشته شده‌اند. در ضلع جنوبی و سمت راست ورودی قلعه راه‌پله‌ای برای دسترسی به برج‌ها تعبیه شده و روزنه‌هايی نيز در تمام طول ديوارهای اطراف و برج‌ها ايجاد شده است. از 6 برج قلعه چهار برج آن دو طبقه ساخته شده، كه طبقۀ پايين آنها برای استراحت نگهبانان و طبقۀ بالا برای ديده‌بانی کاربرد داشته است. دو برج ديگر سه طبقه هستند كه طبقۀ اول برای اسطبل، طبقۀ دوم برای استراحت نگهبانان و طبقۀ سوم برای ديده‌بانی بوده. طبقات دوم این دو برج اخیر از طریق راهرویی به هم متصل می‌شدند و در دیوار آن تیرکش‌هایی برای تأمین نور قرار داشت.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:خراسان شمالی]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86&diff=2010293879 2026-06-10T07:52:51Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قلعه جلال‌الدین (Jalal al-Din Castle)<br /> <br /> بقایای دژی تاریخی مربوط به دورۀ سلجوقیان در استان خراسان شمالی، شهرستان گرمه. بر فراز تپۀ سنگی مرتفعی مشرف به جادۀ جاجرم – گرمه و در 5کیلومتری شهر گرمه واقع شده است. براساس مشخصات معماری و آثار به دست آمده از آن، به نظر می‌رسد که از دژهای نظامی دورۀ سلجوقیان باشد. در سال ۱۳۵۶ش به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. چشمۀ آب شيرينی هم موسوم به چشمۀ جلال‌الدين در پايين تپه، و جنوب غربی قلعه وجود دارد كه آب آن به طرف جنوب شرق و به سمت دشت‌های جاجرم در جریان است. «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» با هدف احیای قلعۀ جلال‌الدین به عنوان موزه از سال 1386ش، مطالعه و مرمت قلعه را به طور متمرکز آغاز کرد و در خرداد سال ۱۳۹۰ این بنا با عنوان موزۀ معرفی شخصیت‌های جلال‌الدین مشهور تاریخ ایران با تأکید بر شخصیت جلال‌الدین خوارزمشاه افتتاح شد. با این وجود انتساب قطعی قلعه به شخصیت اخیر و حتی زمان دقیق ساخت آن معلوم نیست؛ اگرچه می‌توان گفت که ساخت قلعه در سده‌های 6 یا 7ق صورت گرفته است. در زمان مرمت قلعه از پایین تپه تا ورودی قلعه پلکانی از سنگ و ملات بتون برای رفت‌وآمد گردشگران ساخته‌اند. همچنین به منظور رفاه گردشگران امکاناتی چون سرویس بهداشتی، پارکینگ و سفره‌خانۀ سنتی در کنار چشمۀ جلال‌الدین تعبیه شده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> پلان این قلعه شش‌ضلعی (هر ضلع به طول 14.40متر از داخل) و مصالح به کار رفته در آن سنگ‌های نامنظم با ملات گچ است. در هرگوشۀ قلعه برجی مدور (مجموعاً 6برج) به ارتفاع 15متر ساخته‌اند و ورودی قلعه از جبهۀ شرقی است که احتمالاً عمارتی دو طبقه، سردر ورودی را تشکیل می‌داده. در شمال غربی صحن قلعه آثار چاهی (با قطر حدود 3متر) دیده می‌شود که لابد برای تأمین آب آشامیدنی در دل سنگ حفر شده است. در دورتادور دیوارهای داخلی قلعه خمره‌هایی برای ذخیرۀ آذوقه یا مایعات قرار داده‌اند. هر يک از اين خمره‌ها حدود 150 ليتر حجم دارد و با در نظر گرفتن مجموع 128 خمره موجود در قسمت‌های مختلف، تخمین زده می‌شود که در اين ظروف حدود 19هزار ليتر مايعات يا 20 تن غلات ذخيره می‌کرده‌اند. با در نظر گرفتن وجود چاهی که ذکر شد، گمان می‌رود که این خمره‌ها برای ذخیرۀ غلات یا آرد (آذوقه) کار گذاشته شده‌اند. در ضلع جنوبی و سمت راست ورودی قلعه راه‌پله‌ای برای دسترسی به برج‌ها تعبیه شده و روزنه‌هايی نيز در تمام طول ديوارهای اطراف و برج‌ها ايجاد شده است. از 6 برج قلعه چهار برج آن دو طبقه ساخته شده، كه طبقۀ پايين آنها برای استراحت نگهبانان و طبقۀ بالا برای ديده‌بانی کاربرد داشته است. دو برج ديگر سه طبقه هستند كه طبقۀ اول برای اسطبل، طبقۀ دوم برای استراحت نگهبانان و طبقۀ سوم برای ديده‌بانی بوده. طبقات دوم این دو برج اخیر از طریق راهرویی به هم متصل می‌شدند و در دیوار آن تیرکش‌هایی برای تأمین نور قرار داشت.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86&diff=2010293878 2026-06-10T07:52:30Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قلعه جلال‌الدین (Jalal al-Din Castle) بقایای دژی تاریخی مربوط به دورۀ سلجوقیان در استان خراسان شمالی، شهرستان گرمه. بر فراز تپۀ سنگی مرتفعی مشرف به جادۀ جاجرم – گرمه و در 5کیلومتری شهر گرمه واقع شده است. براساس مشخصات معماری و آثار به دست آمده از آن، ب...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قلعه جلال‌الدین (Jalal al-Din Castle)<br /> <br /> بقایای دژی تاریخی مربوط به دورۀ سلجوقیان در استان خراسان شمالی، شهرستان گرمه. بر فراز تپۀ سنگی مرتفعی مشرف به جادۀ جاجرم – گرمه و در 5کیلومتری شهر گرمه واقع شده است. براساس مشخصات معماری و آثار به دست آمده از آن، به نظر می‌رسد که از دژهای نظامی دورۀ سلجوقیان باشد. در سال ۱۳۵۶ش به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. چشمۀ آب شيرينی هم موسوم به چشمۀ جلال‌الدين در پايين تپه، و جنوب غربی قلعه وجود دارد كه آب آن به طرف جنوب شرق و به سمت دشت‌های جاجرم در جریان است. «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» با هدف احیای قلعۀ جلال‌الدین به عنوان موزه از سال 1386ش، مطالعه و مرمت قلعه را به طور متمرکز آغاز کرد و در خرداد سال ۱۳۹۰ این بنا با عنوان موزۀ معرفی شخصیت‌های جلال‌الدین مشهور تاریخ ایران با تأکید بر شخصیت جلال‌الدین خوارزمشاه افتتاح شد. با این وجود انتساب قطعی قلعه به شخصیت اخیر و حتی زمان دقیق ساخت آن معلوم نیست؛ اگرچه می‌توان گفت که ساخت قلعه در سده‌های 6 یا 7ق صورت گرفته است. در زمان مرمت قلعه از پایین تپه تا ورودی قلعه پلکانی از سنگ و ملات بتون برای رفت‌وآمد گردشگران ساخته‌اند. همچنین به منظور رفاه گردشگران امکاناتی چون سرویس بهداشتی، پارکینگ و سفره‌خانۀ سنتی در کنار چشمۀ جلال‌الدین تعبیه شده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293876 2026-06-10T07:46:51Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی « رجوع شود به: عمارت سردار مفخم (بجنورد)» ایجاد کرد</p> <hr /> <div> رجوع شود به: [[عمارت سردار مفخم (بجنورد)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85&diff=2010293875 2026-06-10T07:45:55Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی « رجوع شود به: عمارت سردار مفخم (بجنورد)» ایجاد کرد</p> <hr /> <div> رجوع شود به: [[عمارت سردار مفخم (بجنورد)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AD%D9%83%D9%88%D9%85%D9%87_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85&diff=2010293868 2026-06-10T06:39:49Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی « رجوع شود به: عمارت سردار مفخم (بجنورد)» ایجاد کرد</p> <hr /> <div> رجوع شود به: [[عمارت سردار مفخم (بجنورد)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293867 2026-06-10T06:38:57Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>عمارت سردار مفخم (بجنورد)<br /> <br /> (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ قاجار د‌ر خراسان شمالی است. در د‌ورۀ حکومت ناصرالد‌ین شاه به د‌ستور یارمحمد‌خان شاد‌لو (معروف به سرد‌ار مفخم) ساخته شد‌ه و به منزلۀ ساختمانی اداری و دیوانی و همچنین محل سکونت خانوادۀ وی مورد استفاده قرار گرفته است. پس از سقوط سلسلۀ قاجار بخش اعظم املاک خانوادۀ شادلو از جمله ساختمان عمارت که در آن زمان محل سکونت سردار معزز، نوۀ سردار مفخم، بود به تصرف رضاشاه درآمد و سرهنگ رخشا، فرماندار و رییس کل املاک پهلوی بجنورد، در آن اقامت گزید. در سال ۱۳۱۶ش در طبقۀ فوقانی بنا آتش‌سوزی رخ داد و سقف عمارت که با تیر ارس و پوشش سفالی ساخته شده بود نابود گردید و سقف شیروانی کنونی با ورق گالوانیزه جایگزین آن شد. در دهۀ 1320ش ورثۀ سردار مفخم عمارت را به منظور بیمارستان به ادارۀ بهداری واگذار کرد. در سال 1370ش عمارت در اختیار «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» قرار گرفت و از سال ۱۳۷۹ش تاکنون به عنوان موزۀ اسناد و نسخ خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> مجموعۀ عمارت دارالحكومه مفخم متشکل از عمارت کلاه‌فرنگی، عمارت مفخم، باغ فواره، و حوض‌خانه بوده که عمارت کلاه‌فرنگی آن بر اثر زلزله به طور کامل نابود شده است. مصالح به کار رفته در این بنا شامل آجر، ماسه، آهک و گچ می‌شود. علاوه بر آن برای رعایت اصول معماری، در زیرسازی و پی این بنا، از سنگ استفاده شده و همچنین چوب ارس به صورت عمودی و افقی نیز به منظور استحکام بنا به کار رفته است. بنای عمارت مفخم دو طبقه و به ابعاد تقریبی 50 × 23متر و به ارتفاع حدود 9متر ساخته شده است. در ورودی بنا چهار منارۀ بلند با تزئینات کاشیکاری وجود دارد. عمارت در مجموع 34 اتاق و دو تالار بزرگ دارد که با آیینه‌کاری، کاشیکاری و گچبری تزیین شده است. در هر طبقه دو ایوان، یکی در ضلع شمالی و یکی در ضلع جنوبی دارد که در جلوی هر یک ردیفی از ستون‌ها برای نگهداری سقف ایجاد شده و پنجره، در اتاق‌های بنا به این ایوان‌ها باز می‌شود. در ضلع‌های شرقی و غربی عمارت نیز دو در ورودی وجود دارد که با 18 پله به طبقۀ فوقانی راه پیدا می‌کند. ایوان‌های طبقۀ اول 38متر طول و 14متر عرض دارند و در جلوی هر یک 9 ستون ستبر هشت‌ضلعی و دو نیم‌ستون آجری با نمای ساده، بار سقف و طبقۀ فوقانی را به دوش می‌کشند. ستون‌های طبقۀ فوقانی استوانه‌ای هستند و به‌ویژه در ایوان جنوبی تمام بدنۀ آنها با انواع کاشی تزئین شده است. آیینه‌خانه (تالار آیینه) که محور اصلی این ساختمان است در طبقۀ دوم قرار گرفته و از طریق دو رشته پلکان انتهای شرقی و غربیِ راهروی طبقۀ اول قابل دسترسی است. این اتاق، سه در از جنس چوب صندل دارد که با استخوان ترصیع شده‌اند. در ازارۀ تالار سنگ مرمر مرغوب به­ کار رفته و بلافاصله از بالای آن آیینه­‌کاری شروع شده و تمام بدنه و سقف تالار را دربرگرفته است. بیشتر تزئینات عمارت در نمای جنوبی بنا تمرکز یافته و شامل انواع کاشیکاری است. سرتاسر نمای ضلع جنوبی، از بالای ستون‌های هشت‌ضلعی ایوان طبقۀ پایین تا زیر سقف طبقۀ دوم و حتی ساقه‌های ستون‌های ایوان فوقانی با کاشیکاری‌های معرق، معقلی و کاشی‌های هفت‌رنگ و ابعاد خشتی تزئین شده است. تزئینات مربوط به آیینه، تنها در فضای داخلی تالار آیینه مشاهده می‌شود. این تزئینات آیینه‌ای به صورت قاب‌های بزرگ آیینه‌ای به شکل مربع، مستطیل و یا دایره‌ای، با تزئینات اطراف آن است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293866 2026-06-10T06:38:31Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>عمارت سردار مفخم (بجنورد)<br /> <br /> (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ قاجار د‌ر خراسان شمالی است. در د‌ورۀ حکومت ناصرالد‌ین شاه به د‌ستور یارمحمد‌خان شاد‌لو (معروف به سرد‌ار مفخم) ساخته شد‌ه و به منزلۀ ساختمانی اداری و دیوانی و همچنین محل سکونت خانوادۀ وی مورد استفاده قرار گرفته است. پس از سقوط سلسلۀ قاجار بخش اعظم املاک خانوادۀ شادلو از جمله ساختمان عمارت که در آن زمان محل سکونت سردار معزز، نوۀ سردار مفخم، بود به تصرف رضاشاه درآمد و سرهنگ رخشا، فرماندار و رییس کل املاک پهلوی بجنورد، در آن اقامت گزید. در سال ۱۳۱۶ش در طبقۀ فوقانی بنا آتش‌سوزی رخ داد و سقف عمارت که با تیر ارس و پوشش سفالی ساخته شده بود نابود گردید و سقف شیروانی کنونی با ورق گالوانیزه جایگزین آن شد. در دهۀ 1320ش ورثۀ سردار مفخم عمارت را به منظور بیمارستان به ادارۀ بهداری واگذار کرد. در سال 1370ش عمارت در اختیار «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» قرار گرفت و از سال ۱۳۷۹ش تاکنون به عنوان موزۀ اسناد و نسخ خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> مجموعۀ عمارت دارالحكومه مفخم متشکل از عمارت کلاه‌فرنگی، عمارت مفخم، باغ فواره، و حوض‌خانه بوده که عمارت کلاه‌فرنگی آن بر اثر زلزله به طور کامل نابود شده است. مصالح به کار رفته در این بنا شامل آجر، ماسه، آهک و گچ می‌شود. علاوه بر آن برای رعایت اصول معماری، در زیرسازی و پی این بنا، از سنگ استفاده شده و همچنین چوب ارس به صورت عمودی و افقی نیز به منظور استحکام بنا به کار رفته است. بنای عمارت مفخم دو طبقه و به ابعاد تقریبی 50 × 23متر و به ارتفاع حدود 9متر ساخته شده است. در ورودی بنا چهار منارۀ بلند با تزئینات کاشیکاری وجود دارد. عمارت در مجموع 34 اتاق و دو تالار بزرگ دارد که با آیینه‌کاری، کاشیکاری و گچبری تزیین شده است. در هر طبقه دو ایوان، یکی در ضلع شمالی و یکی در ضلع جنوبی دارد که در جلوی هر یک ردیفی از ستون‌ها برای نگهداری سقف ایجاد شده و پنجره، در اتاق‌های بنا به این ایوان‌ها باز می‌شود. در ضلع‌های شرقی و غربی عمارت نیز دو در ورودی وجود دارد که با 18 پله به طبقۀ فوقانی راه پیدا می‌کند. ایوان‌های طبقۀ اول 38متر طول و 14متر عرض دارند و در جلوی هر یک 9 ستون ستبر هشت‌ضلعی و دو نیم‌ستون آجری با نمای ساده، بار سقف و طبقۀ فوقانی را به دوش می‌کشند. ستون‌های طبقۀ فوقانی استوانه‌ای هستند و به‌ویژه در ایوان جنوبی تمام بدنۀ آنها با انواع کاشی تزئین شده است. آیینه‌خانه (تالار آیینه) که محور اصلی این ساختمان است در طبقۀ دوم قرار گرفته و از طریق دو رشته پلکان انتهای شرقی و غربیِ راهروی طبقۀ اول قابل دسترسی است. این اتاق، سه در از جنس چوب صندل دارد که با استخوان ترصیع شده‌اند. در ازارۀ تالار سنگ مرمر مرغوب به­ کار رفته و بلافاصله از بالای آن آیینه­‌کاری شروع شده و تمام بدنه و سقف تالار را دربرگرفته است. بیشتر تزئینات عمارت در نمای جنوبی بنا تمرکز یافته و شامل انواع کاشیکاری است. سرتاسر نمای ضلع جنوبی، از بالای ستون‌های هشت‌ضلعی ایوان طبقۀ پایین تا زیر سقف طبقۀ دوم و حتی ساقه‌های ستون‌های ایوان فوقانی با کاشیکاری‌های معرق، معقلی و کاشی‌های هفت‌رنگ و ابعاد خشتی تزئین شده است. تزئینات مربوط به آیینه، تنها در فضای داخلی تالار آیینه مشاهده می‌شود. این تزئینات آیینه‌ای به صورت قاب‌های بزرگ آیینه‌ای به شکل مربع، مستطیل و یا دایره‌ای، با تزئینات اطراف آن است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293865 2026-06-10T06:36:54Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>عمارت سردار مفخم (بجنورد)<br /> <br /> (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ قاجار د‌ر خراسان شمالی است. در د‌ورۀ حکومت ناصرالد‌ین شاه به د‌ستور یارمحمد‌خان شاد‌لو (معروف به سرد‌ار مفخم) ساخته شد‌ه و به منزلۀ ساختمانی اداری و دیوانی و همچنین محل سکونت خانوادۀ وی مورد استفاده قرار گرفته است. پس از سقوط سلسلۀ قاجار بخش اعظم املاک خانوادۀ شادلو از جمله ساختمان عمارت که در آن زمان محل سکونت سردار معزز، نوۀ سردار مفخم، بود به تصرف رضاشاه درآمد و سرهنگ رخشا، فرماندار و رییس کل املاک پهلوی بجنورد، در آن اقامت گزید. در سال ۱۳۱۶ش در طبقۀ فوقانی بنا آتش‌سوزی رخ داد و سقف عمارت که با تیر ارس و پوشش سفالی ساخته شده بود نابود گردید و سقف شیروانی کنونی با ورق گالوانیزه جایگزین آن شد. در دهۀ 1320ش ورثۀ سردار مفخم عمارت را به منظور بیمارستان به ادارۀ بهداری واگذار کرد. در سال 1370ش عمارت در اختیار «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» قرار گرفت و از سال ۱۳۷۹ش تاکنون به عنوان موزۀ اسناد و نسخ خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> مجموعۀ عمارت دارالحكومه مفخم متشکل از عمارت کلاه‌فرنگی، عمارت مفخم، باغ فواره، و حوض‌خانه بوده که عمارت کلاه‌فرنگی آن بر اثر زلزله به طور کامل نابود شده است. مصالح به کار رفته در این بنا شامل آجر، ماسه، آهک و گچ می‌شود. علاوه بر آن برای رعایت اصول معماری، در زیرسازی و پی این بنا، از سنگ استفاده شده و همچنین چوب ارس به صورت عمودی و افقی نیز به منظور استحکام بنا به کار رفته است. بنای عمارت مفخم دو طبقه و به ابعاد تقریبی 50 × 23متر و به ارتفاع حدود 9متر ساخته شده است. در ورودی بنا چهار منارۀ بلند با تزئینات کاشیکاری وجود دارد. عمارت در مجموع 34 اتاق و دو تالار بزرگ دارد که با آیینه‌کاری، کاشیکاری و گچبری تزیین شده است. در هر طبقه دو ایوان، یکی در ضلع شمالی و یکی در ضلع جنوبی دارد که در جلوی هر یک ردیفی از ستون‌ها برای نگهداری سقف ایجاد شده و پنجره، در اتاق‌های بنا به این ایوان‌ها باز می‌شود. در ضلع‌های شرقی و غربی عمارت نیز دو در ورودی وجود دارد که با 18 پله به طبقۀ فوقانی راه پیدا می‌کند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293864 2026-06-10T06:35:21Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>عمارت سردار مفخم (بجنورد)<br /> <br /> (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ قاجار د‌ر خراسان شمالی است. در د‌ورۀ حکومت ناصرالد‌ین شاه به د‌ستور یارمحمد‌خان شاد‌لو (معروف به سرد‌ار مفخم) ساخته شد‌ه و به منزلۀ ساختمانی اداری و دیوانی و همچنین محل سکونت خانوادۀ وی مورد استفاده قرار گرفته است. پس از سقوط سلسلۀ قاجار بخش اعظم املاک خانوادۀ شادلو از جمله ساختمان عمارت که در آن زمان محل سکونت سردار معزز، نوۀ سردار مفخم، بود به تصرف رضاشاه درآمد و سرهنگ رخشا، فرماندار و رییس کل املاک پهلوی بجنورد، در آن اقامت گزید. در سال ۱۳۱۶ش در طبقۀ فوقانی بنا آتش‌سوزی رخ داد و سقف عمارت که با تیر ارس و پوشش سفالی ساخته شده بود نابود گردید و سقف شیروانی کنونی با ورق گالوانیزه جایگزین آن شد. در دهۀ 1320ش ورثۀ سردار مفخم عمارت را به منظور بیمارستان به ادارۀ بهداری واگذار کرد. در سال 1370ش عمارت در اختیار «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» قرار گرفت و از سال ۱۳۷۹ش تاکنون به عنوان موزۀ اسناد و نسخ خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%85%D9%81%D8%AE%D9%85_(%D8%A8%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF)&diff=2010293863 2026-06-10T06:34:44Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «عمارت سردار مفخم (بجنورد) (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>عمارت سردار مفخم (بجنورد)<br /> <br /> (یا: عمارت دارالحكومه مفخم؛ آیینه‌خانه مفخم؛ عمارت مفخم) بنایی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، شمال شرق شهر بجنورد، خیابان شریعتی شمالی. بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین اثر معماری از د‌ورۀ قاجار د‌ر خراسان شمالی است. عمارت د‌ر د‌هۀ ‪ 1250ش و در د‌ورۀ حکومت ناصرالد‌ین شاه به د‌ستور یارمحمد‌خان شاد‌لو (معروف به سرد‌ار مفخم) ساخته شد‌ه و به منزلۀ ساختمانی اداری و دیوانی و همچنین محل سکونت خانوادۀ وی مورد استفاده قرار گرفته است. پس از سقوط سلسلۀ قاجار بخش اعظم املاک خانوادۀ شادلو از جمله ساختمان عمارت که در آن زمان محل سکونت سردار معزز، نوۀ سردار مفخم، بود به تصرف رضاشاه درآمد و سرهنگ رخشا، فرماندار و رییس کل املاک پهلوی بجنورد، در آن اقامت گزید. در سال ۱۳۱۶ش در طبقۀ فوقانی بنا آتش‌سوزی رخ داد و سقف عمارت که با تیر ارس و پوشش سفالی ساخته شده بود نابود گردید و سقف شیروانی کنونی با ورق گالوانیزه جایگزین آن شد. در دهۀ 1320ش ورثۀ سردار مفخم عمارت را به منظور بیمارستان به ادارۀ بهداری واگذار کرد. در سال 1370ش عمارت در اختیار «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» قرار گرفت و از سال ۱۳۷۹ش تاکنون به عنوان موزۀ اسناد و نسخ خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=Qaleh-ye_Zu&diff=2010293861 2026-06-10T06:27:15Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قلعه زو</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قلعه زو]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%B2%D9%88&diff=2010293860 2026-06-10T06:26:40Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قلعه‌ زو (Qaleh-ye Zu)<br /> <br /> روستایی در دهستان زیارت، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 24کیلومتری شمال غربی شهر شیروان قرار دارد و از طریق روستاهای جنوبی به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. این روستای ییلاقی در ارتفاع حدود 1,200متری از سطح دریا و در میان دره‌ای موسوم به زو واقع شده است. ارتفاعات کمردراز و بخوریک و تنگۀ تیمور لنگ آبادی را احاطه کرده‌اند. رودخانۀ کال شور، آبشار قلعه، چشمه‌ساران متعدد، قلعۀ تیموری و آرامگاه شیخ بابا از جاذبه‌های آن هستند. قلعه‌ زو در قدیم خان‌نشین و محل حکمرانی امرای محلی تیموری بوده است. قلعۀ بزرگ تیموری در ارتفاعات غربی روستا واقع شده و آثاری از برج و باروها، سنگرها، پل، حمام، تنورهای نان، و برخی بناهای دیگر آن بر جا مانده است. بنای اولیۀ روستا در ابتدای درۀ زو و همجواری آن با قلعه دلیل نام‌گذاری روستاست. قلعه‌زو به خاطر وضعیت جغرافیایی (جاذبه‌های طبیعی) و وجود آثار تاریخی به عنوان یکی از مناطق نمونه گردشگری شهرستان شیروان انتخاب شده است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قلعه‌ زو 79نفر بوده است. شغل مردم آبادی کشاورزی و دامداری، و محصولات اصلی آنها غلات، حبوبات و صیفی‌جات است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:خراسان شمالی]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87_%D8%B2%D9%88&diff=2010293859 2026-06-10T06:26:11Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قلعه‌ زو (Qaleh-ye Zu) روستایی در دهستان زیارت، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 24کیلومتری شمال غربی شهر شیروان قرار دارد و از طریق روستاهای جنوبی به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. این روستای ییلاقی در ارتفاع حدود 1,200متری از سط...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قلعه‌ زو (Qaleh-ye Zu)<br /> <br /> روستایی در دهستان زیارت، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 24کیلومتری شمال غربی شهر شیروان قرار دارد و از طریق روستاهای جنوبی به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. این روستای ییلاقی در ارتفاع حدود 1,200متری از سطح دریا و در میان دره‌ای موسوم به زو واقع شده است. ارتفاعات کمردراز و بخوریک و تنگۀ تیمور لنگ آبادی را احاطه کرده‌اند. رودخانۀ کال شور، آبشار قلعه، چشمه‌ساران متعدد، قلعۀ تیموری و آرامگاه شیخ بابا از جاذبه‌های آن هستند. قلعه‌ زو در قدیم خان‌نشین و محل حکمرانی امرای محلی تیموری بوده است. قلعۀ بزرگ تیموری در ارتفاعات غربی روستا واقع شده و آثاری از برج و باروها، سنگرها، پل، حمام، تنورهای نان، و برخی بناهای دیگر آن بر جا مانده است. بنای اولیۀ روستا در ابتدای درۀ زو و همجواری آن با قلعه دلیل نام‌گذاری روستاست. قلعه‌زو به خاطر وضعیت جغرافیایی (جاذبه‌های طبیعی) و وجود آثار تاریخی به عنوان یکی از مناطق نمونه گردشگری شهرستان شیروان انتخاب شده است. <br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قلعه‌ زو 79نفر بوده است. شغل مردم آبادی کشاورزی و دامداری، و محصولات اصلی آنها غلات، حبوبات و صیفی‌جات است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=(Khosraviyeh_(North_Khorasan&diff=2010293855 2026-06-10T06:20:30Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به خسرویه (فاروج)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[خسرویه (فاروج)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%87_(%D9%81%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%AC)&diff=2010293854 2026-06-10T06:20:07Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>خسرویه (فاروج) (Khosraviyeh (North Khorasan<br /> <br /> روستایی در دهستان شاه جهان، بخش مرکزی شهرستان فاروج، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 25کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان و در میان دره‌ای سرسبز در میان رشته‌کوه‌های شاه جهان که رودی کوچک از آن می‌گذرد واقع شده است. با روستای استاد در شمال غربی، رشوانلو در شرق، و کلاته شاه‌میر و قره‌جقه و هشت مرخ در جنوب همسایه است. از طریق روستاهای شمالی به جادۀ شیروان – فاروج راه دارد. رودخانه‌ای معروف به کال خونی از وسط خسرویه می‌گذرد و این روستا را به دو قسمت شرقی - غربی تقسیم می‌کند. خانه‌های روستا اکثراً در سمت شرق رودخانه واقع شده است. آب و هوای خسرویه در زمستان‌ بسیار سرد و در تابستان معتدل است. این روستا که از مناطق نمونه گردشگری خراسان شمالی است، حمام، دو مسجد، شبکۀ تلفن ثابت و دکل‌های تلفن همراه، ایستگاه صدا و سیما، مغازه، خانۀ بهداشت، استخرهای پرورش ماهی، و مدرسۀ ابتدایی دارد. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت خسرویه 662نفر بوده است. مردم این آبادی به زبان فارسی خراسانی سخن می‌گویند و شغل اصلی آنها باغداری، کشاورزی و دامداری است. محصولات روستا شامل گیلاس، آلبالو، گلابی، گردو، سیب، زردآلو، انگور، عسل، صیفی‌جات، و غلات و حبوبات می‌شود. خسرویه زادگاه آقانجفی قوچانی، فقیه و ادیب معاصر، است.<br /> <br /> بافت سنتی و خانه‌های گلی؛ آرامگاه بابا حسین و بی‌بی مربوط به دورۀ تیموریان (در سال 1381ش ثبت ملی شده)؛ قلعۀ سنگی و سنگ قبرهای گورستان قدیمی با خط ثلث جلی با قدمت بیش از 700 سال؛ یخدان (یخچال) طبیعی در منطقۀ کرکان؛ رودخانه؛ مراتع سرسبز با گیاهان دارویی؛ تفرجگاه‌های طبیعی؛ باغات گیلاس، گلابی، گردو، سیب و زردآلو؛ و همچنین کوه شاه جهان (با ارتفاع 3032متر از سطح دریا) در جنوب روستا از جاذبه‌های خسرویه هستند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:خراسان شمالی]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%87_(%D9%81%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%AC)&diff=2010293853 2026-06-10T06:19:01Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «خسرویه (فاروج) روستایی در دهستان شاه جهان، بخش مرکزی شهرستان فاروج، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 25کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان و در میان دره‌ای سرسبز در میان رشته‌کوه‌های شاه جهان که رودی کوچک از آن می‌گذرد واقع شده است. با روستای استاد در...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>خسرویه (فاروج)<br /> <br /> روستایی در دهستان شاه جهان، بخش مرکزی شهرستان فاروج، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 25کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان و در میان دره‌ای سرسبز در میان رشته‌کوه‌های شاه جهان که رودی کوچک از آن می‌گذرد واقع شده است. با روستای استاد در شمال غربی، رشوانلو در شرق، و کلاته شاه‌میر و قره‌جقه و هشت مرخ در جنوب همسایه است. از طریق روستاهای شمالی به جادۀ شیروان – فاروج راه دارد. رودخانه‌ای معروف به کال خونی از وسط خسرویه می‌گذرد و این روستا را به دو قسمت شرقی - غربی تقسیم می‌کند. خانه‌های روستا اکثراً در سمت شرق رودخانه واقع شده است. آب و هوای خسرویه در زمستان‌ بسیار سرد و در تابستان معتدل است. این روستا که از مناطق نمونه گردشگری خراسان شمالی است، حمام، دو مسجد، شبکۀ تلفن ثابت و دکل‌های تلفن همراه، ایستگاه صدا و سیما، مغازه، خانۀ بهداشت، استخرهای پرورش ماهی، و مدرسۀ ابتدایی دارد. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت خسرویه 662نفر بوده است. مردم این آبادی به زبان فارسی خراسانی سخن می‌گویند و شغل اصلی آنها باغداری، کشاورزی و دامداری است. محصولات روستا شامل گیلاس، آلبالو، گلابی، گردو، سیب، زردآلو، انگور، عسل، صیفی‌جات، و غلات و حبوبات می‌شود. خسرویه زادگاه آقانجفی قوچانی، فقیه و ادیب معاصر، است.<br /> <br /> بافت سنتی و خانه‌های گلی؛ آرامگاه بابا حسین و بی‌بی مربوط به دورۀ تیموریان (در سال 1381ش ثبت ملی شده)؛ قلعۀ سنگی و سنگ قبرهای گورستان قدیمی با خط ثلث جلی با قدمت بیش از 700 سال؛ یخدان (یخچال) طبیعی در منطقۀ کرکان؛ رودخانه؛ مراتع سرسبز با گیاهان دارویی؛ تفرجگاه‌های طبیعی؛ باغات گیلاس، گلابی، گردو، سیب و زردآلو؛ و همچنین کوه شاه جهان (با ارتفاع 3032متر از سطح دریا) در جنوب روستا از جاذبه‌های خسرویه هستند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%88%D8%AD%D8%B4_%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%85%DA%A9%DB%8C&diff=2010293850 2026-06-09T12:54:24Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191139-1.jpg|بندانگشتی|کوه کیامکی]]<br /> پناهگاه حیات وحش کیامکی Kiamaki Wildlife Sanctuary<br /> <br /> زیستگاه‌ نمونۀ گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران، در شمال‌غربی استان [[آذربایجان شرقی]]، در قسمت جنوبی [[ارس، رودخانه|رودخانه ارس]]، نزدیک [[جلفا، شهرستان|شهرستان جلفا]]. موقعیت جغرافیایی خاص این منطقه، به‌ویژه قرار گرفتن آن در نوار مرزی ایران و جمهوری خودمختار [[نخجوان]]، باعث شده است که از نظر تنوع زیستی و ارزش‌های طبیعی اهمیت فراوانی داشته باشد. این منطقه در سال ۱۳۵۲ش به عنوان منطقه حفاظت‌شده معرفی شد و بعدها به دلیل اهمیت زیست‌محیطی و وجود گونه‌های ارزشمند جانوری، عنوان پناهگاه حیات‌وحش را دریافت کرد و تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت.<br /> <br /> وسعت پناهگاه حیات‌وحش کیامکی حدود 95هزار هکتار است و از نظر ناهمواری‌های طبیعی، منطقه‌ای کاملاً کوهستانی به شمار می‌آید. ارتفاع آن از حدود ۱,۲۰۰متر در پایین‌ترین نقاط آغاز می‌شود و در بلندترین ارتفاعات به بیش از ۳,۳۴۰متر از سطح دریا می‌رسد. این اختلاف ارتفاع زیاد موجب شکل‌گیری شرایط اقلیمی و زیستگاهی متنوع در داخل منطقه شده است. کوه کیامکی که نام پناهگاه نیز از آن گرفته شده، یکی از شاخص‌ترین عوارض طبیعی این محدوده محسوب می‌شود و در کنار آن، دره‌ها، پرتگاه‌ها و دامنه‌های شیب‌دار سیمای اصلی چشم‌انداز منطقه را تشکیل می‌دهند. اقلیم این منطقه عمدتاً سرد و نیمه‌خشک کوهستانی است. زمستان‌ها معمولاً طولانی و همراه با بارش برف و سرمای شدید هستند و تابستان‌ها نسبتاً معتدل و کوتاه‌اند. وجود چشمه‌ها، آبراهه‌های فصلی و پوشش گیاهی مناسب باعث شده است که شرایط مطلوبی برای زیست گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری فراهم شود.<br /> '''پوشش گیاهی'''<br /> <br /> '''پوشش گیاهی'''<br /> <br /> پوشش گیاهی منطقه بیشتر از نوع استپی کوهستانی است و گونه‌هایی مانند گون، [[درمنه]]، انواع گندمیان، بادام کوهی و در برخی نقاط درختچه‌های ارس در آن مشاهده می‌شود.<br /> <br /> <br /> '''تنوع جانوری'''<br /> <br /> پناهگاه حیات‌وحش کیامکی از نظر تنوع جانوری نیز اهمیت قابل توجهی دارد. در این منطقه گونه‌های مختلفی از پستانداران زندگی می‌کنند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به [[کل کوهی|کل]] و [[بز وحشی]]، [[قوچ کوهی|قوچ]] و میش ارمنی، خرس قهوه‌ای، [[گرگ]]، [[روباه]]، [[شغال]] و [[گراز]] اشاره کرد. وجود این گونه‌های علف‌خوار و گوشت‌خوار نشان‌دهندۀ پویایی اکوسیستم منطقه است. همچنین گزارش‌هایی از حضور پلنگ ایرانی در این محدوده وجود دارد که اهمیت حفاظتی آن را بیشتر می‌کند. علاوه بر پستانداران، گونه‌های متنوعی از پرندگان نیز در این پناهگاه زیست می‌کنند؛ از جمله عقاب طلایی، [[دال (پرندگان)|دال]]، هما و سایر پرندگان شکاری که در ارتفاعات کوهستانی منطقه دیده می‌شوند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:زیست شناسی]]<br /> [[رده:بوم شناسی و محیط زیست]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D9%82%D8%B1%D9%87_%D9%82%D8%B4%D9%84%D8%A7%D9%82&diff=2010293849 2026-06-09T12:51:18Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>[[پرونده:2042191143-1.jpg|بندانگشتی|تالاب قره قشلاق]]<br /> تالاب قره‌قشلاق (Qara Qeshlaq Lagoon)<br /> <br /> تالاب بین‌المللی در شمال‌غربی استان [[آذربایجان شرقی]]، بخش جنوبی [[ارومیه، دریاچه|دریاچه ارومیه]]، در 13کیلومتری [[بناب، شهرستان|شهرستان بناب]]. مساحت تالاب قره‌قشلاق حدود ۴۰ هزار هکتار برآورد می‌شود و به‌علت تنوع گیاهی و جانوری خاص به عروس تالاب‌های شمال غرب شهرت یافته است. این تالاب عمدتاً از آب رودخانه‌های محلی، زهاب‌های کشاورزی و بخشی از جریان‌های سطحی منطقه تغذیه می‌شود. نزدیکی آن به دریاچه ارومیه باعث می‌شود که تغییرات سطح آب دریاچه نیز بر وضعیت آب تالاب اثر بگذارد. در سال‌هایی که سطح آب دریاچه ارومیه بالا بوده، بخشی از آب این دریاچه وارد تالاب می‌شده و به پایداری آن کمک می‌کرده است. از نظر اقلیمی، منطقه دارای آب‌وهوای نسبتاً نیمه‌خشک است، اما وجود تالاب باعث ایجاد یک ریزاقلیم متفاوت و مرطوب‌تر در محدوده اطراف خود شده است. کاهش منابع آب ورودی، توسعه کشاورزی در اطراف تالاب، برداشت بی‌رویه آب‌های سطحی و زیرزمینی و همچنین تأثیرات خشکسالی از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر وضعیت این تالاب اثر منفی بگذارند. کاهش سطح آب نه تنها زیستگاه‌های طبیعی را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند موجب افزایش شوری خاک و از بین رفتن پوشش گیاهی شود. به همین دلیل، حفاظت و مدیریت پایدار منابع آبی در حوضه دریاچه ارومیه و مناطق اطراف آن برای بقای این تالاب اهمیت زیادی دارد.<br /> <br /> <br /> '''گونه‌های جانوری'''<br /> <br /> تالاب 153 گونه پرندۀ مختلف را در خود جای داده است. یکی از نقاط مهم برای توقف و زمستان‌گذرانی پرندگان مهاجر محسوب می‌شود. هر ساله گونه‌هایی مانند [[فلامینگو]]، پلیکان سفید، انواع اردک‌ها، غازها و پرندگان کنارآبزی در این تالاب دیده می‌شوند. وجود پوشش گیاهی مناسب مانند نی‌زارها و گیاهان آبزی، محیط مناسبی برای تغذیه و لانه‌سازی پرندگان فراهم کرده است. علاوه بر پرندگان، برخی پستانداران کوچک، خزندگان و گونه‌های مختلف ماهی نیز در اکوسیستم این تالاب حضور دارند و بخشی از زنجیره غذایی آن را تشکیل می‌دهند.<br /> <br /> <br /> '''پوشش گیاهی'''<br /> <br /> پوشش گیاهی تالاب قره‌قشلاق بیشتر شامل گیاهان آبزی و نیمه‌آبزی است. [[نی (گیاه شناسی)|نی]]، [[جگن]] و گونه‌های مختلف گیاهان شورپسند در بخش‌های مختلف تالاب رشد می‌کنند. این گیاهان علاوه بر فراهم کردن زیستگاه برای جانوران، نقش مهمی در تثبیت خاک، کاهش فرسایش و تصفیه طبیعی آب دارند. در واقع، تالاب مانند یک فیلتر طبیعی عمل می‌کند و بخشی از آلودگی‌ها و رسوبات را جذب می‌کند. همین ویژگی باعث شده است که تالاب‌ها در بسیاری از مناطق جهان به عنوان عناصر حیاتی در حفظ سلامت محیط زیست شناخته شوند. با وجود ارزش‌های طبیعی فراوان، تالاب قره‌قشلاق در سال‌های اخیر با چالش‌هایی نیز روبه‌رو شده است. <br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=(Devin_(North_Khorasan&diff=2010293836 2026-06-09T06:12:30Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به دوین (شیروان)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[دوین (شیروان)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%86_(%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86)&diff=2010293834 2026-06-09T06:12:04Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>دوین (شیروان) (Devin (North Khorasan<br /> <br /> روستایی در دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شرقی شهر شیروان قرار دارد و راه آن در 4کیلومتری شمال به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. از روستاهای قدیمی شیروان است؛ در دورۀ قاجار مرکز نایب‌الحکومه، و ارگ روستا محل حکمرانی بوده است. دوین تپه در میان روستا و تپۀ گبرخانه در یک کیلومتری آن از آثار تاریخی دوین هستند که آثار و نشانه‌های سکونت غیرمستمر از هزارۀ پنجم پیش از میلاد تا دوره‌های اسلامی در آنها مشاهده و کشف شده است. هر دو محوطۀ باستانی ذکرشده، سال ۱۳۴۶ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت دوین 945نفر بوده است. مردم این آبادی شیعۀ دوازده‌امامی هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند. تا پیش از دهۀ 1380ش دوین به دلیل گستردگی و حاصلخیزی زمین‌های کشاورزی، باغات و مراتع یکی از مراکز اصلی تولیدات کشاورزی و باغی خراسانی شمالی بود. از این تاریخ به بعد با احداث و راه‌اندازی پروژه‌های بزرگی چون نیروگاه سیکل ترکیبی شیروان، شهرک صنعتی، شهرک عشایری، دانشگاه و شهرک دامپروری، ضمن تصرف بخش‌های بزرگی از اراضی روستا و صرف منابع آبی آن، شکل اقتصاد روستاییان دگرگونی زیاده پیدا کرده و در حال حاضر دامداری و تولید محصولات گلخانه‌ای در آن رواج بیشتری دارد. این آبادی دارای پست بانک، مدرسۀ ابتدایی، هنرستان دخترانه، خانۀ بهداشت، چند مغازه و مسجد، کتابخانۀ عمومی و نانوایی است. در گذشته، انگور و غلات و حبوبات مهم‌ترین محصولات کشاورزی روستا بوده و هم‌اکنون انگور و میوه‌های جالیزی و صیفی‌جات مهم‌ترین تولیدات کشاورزی روستاییان است. پوستین‌دوزی از قدیم در دوین رواج داشته است.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:خراسان شمالی]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%86_(%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86)&diff=2010293833 2026-06-09T06:11:33Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>دوین (شیروان) (Devin (North Khorasan<br /> <br /> روستایی در دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شرقی شهر شیروان قرار دارد و راه آن در 4کیلومتری شمال به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. از روستاهای قدیمی شیروان است؛ در دورۀ قاجار مرکز نایب‌الحکومه، و ارگ روستا محل حکمرانی بوده است. دوین تپه در میان روستا و تپۀ گبرخانه در یک کیلومتری آن از آثار تاریخی دوین هستند که آثار و نشانه‌های سکونت غیرمستمر از هزارۀ پنجم پیش از میلاد تا دوره‌های اسلامی در آنها مشاهده و کشف شده است. هر دو محوطۀ باستانی ذکرشده، سال ۱۳۴۶ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت دوین 945نفر بوده است. مردم این آبادی شیعۀ دوازده‌امامی هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند. تا پیش از دهۀ 1380ش دوین به دلیل گستردگی و حاصلخیزی زمین‌های کشاورزی، باغات و مراتع یکی از مراکز اصلی تولیدات کشاورزی و باغی خراسانی شمالی بود. از این تاریخ به بعد با احداث و راه‌اندازی پروژه‌های بزرگی چون نیروگاه سیکل ترکیبی شیروان، شهرک صنعتی، شهرک عشایری، دانشگاه و شهرک دامپروری، ضمن تصرف بخش‌های بزرگی از اراضی روستا و صرف منابع آبی آن، شکل اقتصاد روستاییان دگرگونی زیاده پیدا کرده و در حال حاضر دامداری و تولید محصولات گلخانه‌ای در آن رواج بیشتری دارد. این آبادی دارای پست بانک، مدرسۀ ابتدایی، هنرستان دخترانه، خانۀ بهداشت، چند مغازه و مسجد، کتابخانۀ عمومی و نانوایی است. در گذشته، انگور و غلات و حبوبات مهم‌ترین محصولات کشاورزی روستا بوده و هم‌اکنون انگور و میوه‌های جالیزی و صیفی‌جات مهم‌ترین تولیدات کشاورزی روستاییان است. پوستین‌دوزی از قدیم در دوین رواج داشته است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AF%D9%88%DB%8C%D9%86_(%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86)&diff=2010293832 2026-06-09T06:11:23Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «دوین (شیروان) (Devin (North Khorasan روستایی در دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شرقی شهر شیروان قرار دارد و راه آن در 4کیلومتری شمال به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. از روستاهای قدیمی شیروان است؛ در دورۀ...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>دوین (شیروان) (Devin (North Khorasan<br /> <br /> روستایی در دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شرقی شهر شیروان قرار دارد و راه آن در 4کیلومتری شمال به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. از روستاهای قدیمی شیروان است؛ در دورۀ قاجار مرکز نایب‌الحکومه، و ارگ روستا محل حکمرانی بوده است. دوین تپه در میان روستا و تپۀ گبرخانه در یک کیلومتری آن از آثار تاریخی دوین هستند که آثار و نشانه‌های سکونت غیرمستمر از هزارۀ پنجم پیش از میلاد تا دوره‌های اسلامی در آنها مشاهده و کشف شده است. هر دو محوطۀ باستانی ذکرشده، سال ۱۳۴۶ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%DA%86%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87&diff=2010293830 2026-06-09T06:07:49Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی « رجوع شود به: بند النگ» ایجاد کرد</p> <hr /> <div> رجوع شود به: [[بند النگ]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%86%DA%AF&diff=2010293829 2026-06-09T06:07:10Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند النگ<br /> <br /> (یا: بند چارده) سدی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 5کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران و در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این اثر تاریخی در سال ۱۳۸۰ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> ارتفاع سازه 5، طول تاج سد 22 و عرض تاج 4.20بین 3.30 تا 3.60متر است. مصالح به کار رفته در آن سنگ و آجر و ملات ساروج است. سد از لحاظ معماری بنایی ساده است که پیچیدگی زیادی ندارد. ضخامت سد در پایه 4.80متر و در تاج 3.30متر است. دو پشت‌بند در دو طرف کانال تخلیۀ آب وجود دارد که به استحکام بند می‌افزوده است. این دو پشت‌بند با سنگ و ساروج ، به طول یک متر و عرض 80 سانتیمتر و در بالای سازه، یعنی در 5متری ساخته شده است. کانال تخلیۀ بند به ارتفاع 2متر و عرض 1.3متر، کار تخلیۀ آب در زمان پر شدن مخزن را بر عهده دارد. با کار گذاشتن سه عدد تنبوشه (لوله) سفالی در ارتفاع دیواره که هر کدام دارای قطری از 10 الی 20سانتیمتر هستند، تخلیۀ آب پشت سد در موقع اضطرار انجام می‌پذیرد.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%86%DA%AF&diff=2010293828 2026-06-09T06:06:45Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند النگ<br /> <br /> (یا: بند چارده) سدی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 5کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران و در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این اثر تاریخی در سال ۱۳۸۰ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> <br /> '''مشخصات'''<br /> <br /> ارتفاع سازه 5، طول تاج سد 22 و عرض تاج 4.20بین 3.30 تا 3.60متر است. مصالح به کار رفته در آن سنگ و آجر و ملات ساروج است. سد از لحاظ معماری بنایی ساده است که پیچیدگی زیادی ندارد. ضخامت سد در پایه 4.80متر و در تاج 3.30متر است. دو پشت‌بند در دو طرف کانال تخلیۀ آب وجود دارد که به استحکام بند می‌افزوده است. این دو پشت‌بند با سنگ و ساروج ، به طول یک متر و عرض 80 سانتیمتر و در بالای سازه، یعنی در 5متری ساخته شده است. کانال تخلیۀ بند به ارتفاع 2متر و عرض 1.3متر، کار تخلیۀ آب در زمان پر شدن مخزن را بر عهده دارد. با کار گذاشتن سه عدد تنبوشه (لوله) سفالی در ارتفاع دیواره که هر کدام دارای قطری از 10 الی 20سانتیمتر هستند، تخلیۀ آب پشت سد در موقع اضطرار انجام می‌پذیرد.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%86%DA%AF&diff=2010293821 2026-06-09T05:06:15Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «بند النگ (یا: بند چارده) سدی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 5کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران و د...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>بند النگ<br /> <br /> (یا: بند چارده) سدی تاریخی مربوط به دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 5کیلومتری جنوب شرقی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران و در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این اثر تاریخی در سال ۱۳۸۰ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%87&diff=2010293820 2026-06-09T05:03:45Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند عمرشاه<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اوایل دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 2کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این سازۀ تاریخی در سال 1380ش در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> ارتفاع سازه حدود 15، طول تاج سد 28 و عرض تاج 4.20متر است. مصالح به کار رفته در آن سنگ و آجر و ملات ساروج است. سد دارای یک برج آبگیری و 7 دریچه به فاصلۀ 1.20متر از یکدیگر است. این بند که فاقد سرریز می‌باشد از منابع مهم تأمین آب بیرجند در قدیم بوده است. بند عمرشاه از لحاظ مهندسی و طراحی، جزو سدهای هم‌پایه‌ای و قوسی به‌شمار می‌آید. این اثر تاریخی به مرور زمان دچار فرسایش شده و بنابراین در دوره‌های مختلف مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است. برای مقابله با فشار آب، دو پایه به عرض 1.70متر برای پشت‌بند دیواره‌های سد ساخته‌اند.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%87&diff=2010293819 2026-06-09T05:02:59Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند عمرشاه<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اوایل دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 2کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این سازۀ تاریخی در سال 1380ش در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.<br /> <br /> ارتفاع سازه حدود 15، طول تاج سد 28 و عرض تاج 4.20متر است. مصالح به کار رفته در آن سنگ و آجر و ملات ساروج است. سد دارای یک برج آبگیری و 7 دریچه به فاصلۀ 1.20متر از یکدیگر است. این بند که فاقد سرریز می‌باشد از منابع مهم تأمین آب بیرجند در قدیم بوده است. بند عمرشاه از لحاظ مهندسی و طراحی، جزو سدهای هم‌پایه‌ای و قوسی به‌شمار می‌آید. این اثر تاریخی به مرور زمان دچار فرسایش شده و بنابراین در دوره‌های مختلف مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است. برای مقابله با فشار آب، دو پایه به عرض 1.70متر برای پشت‌بند دیواره‌های سد ساخته‌اند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%87&diff=2010293818 2026-06-09T05:02:48Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «بند عمرشاه سدی تاریخی مربوط به اوایل دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 2کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران در مسیر ر...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>بند عمرشاه<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اوایل دورۀ قاجار، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند،  و در 2کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند. در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران در مسیر رودخانه‌ای فصلی ساخته شده است. این سازۀ تاریخی در سال 1380ش در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010293817 2026-06-09T04:56:37Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند دره<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اواخر دورۀ زندیه، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند، 5کیلومتری جنوب شهر بیرجند. مهم‌ترین سد تاریخی و بزرگ‌ترین سد کوهستانی شهر بیرجند محسوب می‌شود که در 5کیلومتری انتهای خیابان مدرس بیرجند واقع شده و راه ارتباطی آن از بیرجند از طریق خیابان پاسداران امکان‌پذیر است. این بند تاریخی که در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، و به دستور امیر شوکت‌الملک در سال 1294ق در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران روی طبقات رسوبی کف رودخانه ساخته شده، سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مساحت دریاچۀ پشت سد در حدود 3هکتار است. محوطۀ سد، دریاچۀ پشت بند و دره‌ای که رودخانۀ پشت سد از آن می‌گذرد از تفرجگاه‌های طبیعی مردم بیرجند و جزو مناطق نمونه گردشگری این شهرستان است.<br /> <br /> در ساخت بند از آجر، سنگ، و ملات آهک و ساروج استفاده کرده‌اند و نمای بیرونی آن از آجر است. ارتفاع این سازۀ آبی 13، طول تاج آن 31 و عرض آن بین 3 تا 5متر است؛ گنجایش نگهداری آب در مخزن بند (دریاچۀ پشت سد) 150 هزار مترمکعب است. آب دریاچۀ پشت سد از رود فصلی و نزولات آسمانی تأمین می‌شود و در صخرۀ شرقی بدنۀ سد سرریزی تعبیه شده که مازاد آب بند از طریق آن به بیرون می‌ریزد. عمل آبگیری از بند، به وسیلۀ یک برج آبگیر انجام می‌شود که دارای 4 دریچه در ارتفاعات مختلف است. بنده دره مانند بندهای مشابه با قدرت وزنی بوده و علاوه بر بندهای پایه‌ای، برای تقویت دیوار بند پشت‌بند بزرگی درآن احداث شده است. از الحاقات این اثر می‌توان به دو حوض موسوم به غلامکش و شیری اشاره کرد که مسألۀ شیب آب و اختلاف ارتفاع با استفاده از جوی‌های باریک بر بدنۀ کوه توسط آنها برطرف شده است.<br /> ----<br /> [[رده:معماری]]<br /> [[رده:ابنیه سنتی ایران]]<br /> [[رده:جهانگردی]]<br /> [[رده:گردشگری]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010293816 2026-06-09T04:55:19Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>بند دره<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اواخر دورۀ زندیه، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند، 5کیلومتری جنوب شهر بیرجند. مهم‌ترین سد تاریخی و بزرگ‌ترین سد کوهستانی شهر بیرجند محسوب می‌شود که در 5کیلومتری انتهای خیابان مدرس بیرجند واقع شده و راه ارتباطی آن از بیرجند از طریق خیابان پاسداران امکان‌پذیر است. این بند تاریخی که در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، و به دستور امیر شوکت‌الملک در سال 1294ق در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران روی طبقات رسوبی کف رودخانه ساخته شده، سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مساحت دریاچۀ پشت سد در حدود 3هکتار است. محوطۀ سد، دریاچۀ پشت بند و دره‌ای که رودخانۀ پشت سد از آن می‌گذرد از تفرجگاه‌های طبیعی مردم بیرجند و جزو مناطق نمونه گردشگری این شهرستان است.<br /> <br /> در ساخت بند از آجر، سنگ، و ملات آهک و ساروج استفاده کرده‌اند و نمای بیرونی آن از آجر است. ارتفاع این سازۀ آبی 13، طول تاج آن 31 و عرض آن بین 3 تا 5متر است؛ گنجایش نگهداری آب در مخزن بند (دریاچۀ پشت سد) 150 هزار مترمکعب است. آب دریاچۀ پشت سد از رود فصلی و نزولات آسمانی تأمین می‌شود و در صخرۀ شرقی بدنۀ سد سرریزی تعبیه شده که مازاد آب بند از طریق آن به بیرون می‌ریزد. عمل آبگیری از بند، به وسیلۀ یک برج آبگیر انجام می‌شود که دارای 4 دریچه در ارتفاعات مختلف است. بنده دره مانند بندهای مشابه با قدرت وزنی بوده و علاوه بر بندهای پایه‌ای، برای تقویت دیوار بند پشت‌بند بزرگی درآن احداث شده است. از الحاقات این اثر می‌توان به دو حوض موسوم به غلامکش و شیری اشاره کرد که مسألۀ شیب آب و اختلاف ارتفاع با استفاده از جوی‌های باریک بر بدنۀ کوه توسط آنها برطرف شده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%86%D8%AF_%D8%AF%D8%B1%D9%87&diff=2010293815 2026-06-09T04:55:06Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «بند دره سدی تاریخی مربوط به اواخر دورۀ زندیه، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند، 5کیلومتری جنوب شهر بیرجند. مهم‌ترین سد تاریخی و بزرگ‌ترین سد کوهستانی شهر بیرجند محسوب می‌شود که در 5کیلومتری انتهای خیابان مدرس بیرجند واقع شده و راه ارت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>بند دره<br /> <br /> سدی تاریخی مربوط به اواخر دورۀ زندیه، در استان خراسان جنوبی، شهرستان بیرجند، 5کیلومتری جنوب شهر بیرجند. مهم‌ترین سد تاریخی و بزرگ‌ترین سد کوهستانی شهر بیرجند محسوب می‌شود که در 5کیلومتری انتهای خیابان مدرس بیرجند واقع شده و راه ارتباطی آن از بیرجند از طریق خیابان پاسداران امکان‌پذیر است. این بند تاریخی که در زمان حکمرانی محمد ابراهيم علم (ملقب به حشمت‌الملک) بر منطقۀ قهستان، و به دستور امیر شوکت‌الملک در سال 1294ق در یکی از دره‌های رشته‌کوه باقران روی طبقات رسوبی کف رودخانه ساخته شده، سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مساحت دریاچۀ پشت سد در حدود 3هکتار است. محوطۀ سد، دریاچۀ پشت بند و دره‌ای که رودخانۀ پشت سد از آن می‌گذرد از تفرجگاه‌های طبیعی مردم بیرجند و جزو مناطق نمونه گردشگری این شهرستان است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=Qadi_Kola-ye_Bozorg&diff=2010293814 2026-06-09T04:51:14Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قادیکلا بزرگ</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قادیکلا بزرگ]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF&diff=2010293813 2026-06-09T04:50:43Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلای بزرگ (Qadi Kola-ye Bozorg)<br /> <br /> روستایی در دهستان علی‌آباد، در بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 5.5کیلومتری جنوب شرقی شهر قائمشهر، 20کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 37کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 75متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای در 5کیلومتری شمال جنگل‌های سوادکوه واقع شده و سیاه‌رود در یک کیلومتری شمال آن در جریان است. در شرق با روستای آهنگرکلا، در شمال با میانرود، و در غرب با وسطی‌کلا همسایه است؛ و اراضی آن در جنوب تا شهرستان سوادکوه شمالی ادامه دارد. این آبادی که از چند محله تشکیل شده مرکز دهستان است. مرداب روستا در 4.5کیلومتری جنوب شرق قادی‌کلا که در میان جنگل قرار دارد از جاذبه‌های آبادی است. قادی‌کلای بزرگ اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، دبیرستان، کتابخانۀ عمومی، سالن و زمین ورزشی، مرکز بهداشتی درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، درمانگاه، چندین مسجد و حسینیه، مغازه‌های مختلف (سوپرمارکت، قصابی، قنادی و...)، چند نانوایی، و زیارتگاه‌هایی به نام آستانۀ سیداحمد، امامزاده مالک و امامزاده علی دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلای بزرگ 2,483نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات برنج، مرکبات، سویا و فرآورده‌های دامی است. مردم قادی‌کلای بزرگ به زبان طبری (گویش قائمشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF&diff=2010293812 2026-06-09T04:50:22Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلای بزرگ (Qadi Kola-ye Bozorg)<br /> <br /> روستایی در دهستان علی‌آباد، در بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 5.5کیلومتری جنوب شرقی شهر قائمشهر، 20کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 37کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 75متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای در 5کیلومتری شمال جنگل‌های سوادکوه واقع شده و سیاه‌رود در یک کیلومتری شمال آن در جریان است. در شرق با روستای آهنگرکلا، در شمال با میانرود، و در غرب با وسطی‌کلا همسایه است؛ و اراضی آن در جنوب تا شهرستان سوادکوه شمالی ادامه دارد. این آبادی که از چند محله تشکیل شده مرکز دهستان است. مرداب روستا در 4.5کیلومتری جنوب شرق قادی‌کلا که در میان جنگل قرار دارد از جاذبه‌های آبادی است. قادی‌کلای بزرگ اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، دبیرستان، کتابخانۀ عمومی، سالن و زمین ورزشی، مرکز بهداشتی درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، درمانگاه، چندین مسجد و حسینیه، مغازه‌های مختلف (سوپرمارکت، قصابی، قنادی و...)، چند نانوایی، و زیارتگاه‌هایی به نام آستانۀ سیداحمد، امامزاده مالک و امامزاده علی دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلای بزرگ 2,483نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات برنج، مرکبات، سویا و فرآورده‌های دامی است. مردم قادی‌کلای بزرگ به زبان طبری (گویش قائمشهری) سخن می‌گویند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF&diff=2010293811 2026-06-09T04:50:12Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قادی‌کلای بزرگ (Qadi Kola-ye Bozorg) روستایی در دهستان علی‌آباد، در بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 5.5کیلومتری جنوب شرقی شهر قائمشهر، 20کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 37کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتف...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قادی‌کلای بزرگ (Qadi Kola-ye Bozorg)<br /> <br /> روستایی در دهستان علی‌آباد، در بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 5.5کیلومتری جنوب شرقی شهر قائمشهر، 20کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 37کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 75متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای در 5کیلومتری شمال جنگل‌های سوادکوه واقع شده و سیاه‌رود در یک کیلومتری شمال آن در جریان است. در شرق با روستای آهنگرکلا، در شمال با میانرود، و در غرب با وسطی‌کلا همسایه است؛ و اراضی آن در جنوب تا شهرستان سوادکوه شمالی ادامه دارد. این آبادی که از چند محله تشکیل شده مرکز دهستان است. مرداب روستا در 4.5کیلومتری جنوب شرق قادی‌کلا که در میان جنگل قرار دارد از جاذبه‌های آبادی است. قادی‌کلای بزرگ اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دبستان، دبیرستان، کتابخانۀ عمومی، سالن و زمین ورزشی، مرکز بهداشتی درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، درمانگاه، چندین مسجد و حسینیه، مغازه‌های مختلف (سوپرمارکت، قصابی، قنادی و...)، چند نانوایی، و زیارتگاه‌هایی به نام آستانۀ سیداحمد، امامزاده مالک و امامزاده علی دارد.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=(Qadi_Kola_(Qaem_Shahr&diff=2010293810 2026-06-09T04:48:01Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قادیکلا (قائمشهر)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قادیکلا (قائمشهر)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010293809 2026-06-09T04:47:32Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلا (قائمشهر) (Qadi Kola (Qaem Shahr<br /> <br /> روستایی در دهستان نوکنده‌کلا، بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر قائمشهر، 15کیلومتری غرب شهر ساری، 24کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای بر سر راه جادۀ قائمشهر به جویبار، بین روستای رکابدارکلا (جنوب) و روستاهای رستم‌کلا و ابجر (شمال)، واقع شده و سیاه‌رود در 1.5کیلومتری شرق آن از جنوب به شمال جریان دارد. اراضی قادی‌کلا در شمال غرب به آبادی‌های شهرستان سیمرغ محدود شده است و دیگر روستاهای اطرافش عبارتند از: موارم‌کلا در شمال شرق و اوجابندان در جنوب غرب. خانۀ بهداشت، بقالی، غذافروشی، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده زین‌العابدین دارد. سقانفار روستا که در دورۀ قاجار ساخته شده در سال 138۵ش به ثبت ملی رسیده است.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلا 178نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم قادی‌کلا به زبان طبری (گویش قائمشهری) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%B1)&diff=2010293808 2026-06-09T04:46:58Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قادی‌کلا (قائمشهر) (Qadi Kola (Qaem Shahr روستایی در دهستان نوکنده‌کلا، بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر قائمشهر، 15کیلومتری غرب شهر ساری، 24کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قادی‌کلا (قائمشهر) (Qadi Kola (Qaem Shahr<br /> <br /> روستایی در دهستان نوکنده‌کلا، بخش مرکزیِ شهرستان قائمشهر، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر قائمشهر، 15کیلومتری غرب شهر ساری، 24کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای بر سر راه جادۀ قائمشهر به جویبار، بین روستای رکابدارکلا (جنوب) و روستاهای رستم‌کلا و ابجر (شمال)، واقع شده و سیاه‌رود در 1.5کیلومتری شرق آن از جنوب به شمال جریان دارد. اراضی قادی‌کلا در شمال غرب به آبادی‌های شهرستان سیمرغ محدود شده است و دیگر روستاهای اطرافش عبارتند از: موارم‌کلا در شمال شرق و اوجابندان در جنوب غرب. خانۀ بهداشت، بقالی، غذافروشی، مسجد، تکیه و زیارتگاهی به نام امامزاده زین‌العابدین دارد. سقانفار روستا که در دورۀ قاجار ساخته شده در سال 138۵ش به ثبت ملی رسیده است.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=(Qadi_Kola_(Chahardangeh&diff=2010293807 2026-06-09T04:43:52Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قادیکلا (چهاردانگه)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قادیکلا (چهاردانگه)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%87)&diff=2010293806 2026-06-09T04:43:30Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلا (چهاردانگه) (Qadi Kola (Chahardangeh<br /> <br /> روستایی در دهستان گرماب، بخش چهاردانگه شهرستان ساری، استان مازندران. در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر ساری، 58کیلومتری جنوب دریای خزر، 200کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 800متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جنگلی - کوهستانی در دامنه‌های میانی البرز شرقی و در میان جنگل‌های چهاردانگه واقع شده است. روستایی با طبیعت زیبا، آب‌وهوای معتدل، و جاذبه‌های طبیعی زیاد است و در شمال و شرق با جنگل احاطه شده. یکی از سرشاخه‌های اصلی رود تجن در یک کیلومتری جنوب آن به سمت غرب جریان دارد. متشکل از دو محلۀ بالا و پایین است. راه روستا پس از 3کیلومتر مسافت، در غرب به جادۀ ساری - کیاسر متصل می‌شود. روستاهای نزدیک آن عبارتند از: رودبار خارخون در جنوب شرق، خارخون در شرق، و وناجم در شمال. قادی‌کلا دبستان، دبیرستان شبانه‌روزی، مرکز مخابرات، بقالی، نانوایی و مسجد دارد.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلا 454نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات آنها برنج، گندم، جو، کلزا، سیب زمینی، گردو، سیب، گلابی، آلوچه، خرمالو و صیفی‌جات است. مردم قادی‌کلا به زبان طبری (گویش ساروی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%87)&diff=2010293805 2026-06-09T04:42:56Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قادی‌کلا (چهاردانگه) (Qadi Kola (Chahardangeh روستایی در دهستان گرماب، بخش چهاردانگه شهرستان ساری، استان مازندران. در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر ساری، 58کیلومتری جنوب دریای خزر، 200کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 800متری از سطح دریا قرار دا...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قادی‌کلا (چهاردانگه) (Qadi Kola (Chahardangeh<br /> <br /> روستایی در دهستان گرماب، بخش چهاردانگه شهرستان ساری، استان مازندران. در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر ساری، 58کیلومتری جنوب دریای خزر، 200کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 800متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقه‌ای جنگلی - کوهستانی در دامنه‌های میانی البرز شرقی و در میان جنگل‌های چهاردانگه واقع شده است. روستایی با طبیعت زیبا، آب‌وهوای معتدل، و جاذبه‌های طبیعی زیاد است و در شمال و شرق با جنگل احاطه شده. یکی از سرشاخه‌های اصلی رود تجن در یک کیلومتری جنوب آن به سمت غرب جریان دارد. متشکل از دو محلۀ بالا و پایین است. راه روستا پس از 3کیلومتر مسافت، در غرب به جادۀ ساری - کیاسر متصل می‌شود. روستاهای نزدیک آن عبارتند از: رودبار خارخون در جنوب شرق، خارخون در شرق، و وناجم در شمال. قادی‌کلا دبستان، دبیرستان شبانه‌روزی، مرکز مخابرات، بقالی، نانوایی و مسجد دارد.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=(Qadi_Kola_(Babol&diff=2010293804 2026-06-09T04:39:34Z

<p>Reza rouzbahani: تغییرمسیر به قادیکلا (بابل)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[قادیکلا (بابل)]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84)&diff=2010293803 2026-06-09T04:39:12Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلا (بابل) (Qadi Kola (Babol<br /> <br /> روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی شهر بابل، 42کیلومتری غرب شهر ساری،13کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 7متری پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای و در مسیر جادۀ زرگرمحله به هادیشهر بنا شده و از طریق همین جاده، در جنوب به جادۀ آمل - بابل و در شمال به جادۀ ساحلی (جادۀ شمالی مشهد - تهران) متصل است. روستاهای اطرافش عبارتند از: ارچی در شمال، شاره در شمال غرب، روستاهای کریم‌کلا در غرب، تلی‌گران در جنوب، و راه‌کلا و نی‌کلا و تاج‌الدله در شرق. متشکل از دو محلۀ بالا و پایین است. آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، حمام عمومی، زمین ورزشی، بقالی، نانوایی، مسجد و تکیه دارد. سقانفار قادی‌کلا که در دورۀ قاجار ساخته شده در سال 138۶ش به ثبت ملی رسیده است. شالیزارهای قادی‌کلا حدود 130هکتار از زمین‌های کشاورزی آبادی را در برمی‌گیرند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلا 508نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم قادی‌کلا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.<br /> ----<br /> [[رده:جغرافیای ایران]]<br /> [[رده:مازندران]]</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84)&diff=2010293802 2026-06-09T04:38:51Z

<p>Reza rouzbahani: </p> <hr /> <div>قادی‌کلا (بابل) (Qadi Kola (Babol<br /> <br /> روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی شهر بابل، 42کیلومتری غرب شهر ساری،13کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 7متری پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای و در مسیر جادۀ زرگرمحله به هادیشهر بنا شده و از طریق همین جاده، در جنوب به جادۀ آمل - بابل و در شمال به جادۀ ساحلی (جادۀ شمالی مشهد - تهران) متصل است. روستاهای اطرافش عبارتند از: ارچی در شمال، شاره در شمال غرب، روستاهای کریم‌کلا در غرب، تلی‌گران در جنوب، و راه‌کلا و نی‌کلا و تاج‌الدله در شرق. متشکل از دو محلۀ بالا و پایین است. آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، حمام عمومی، زمین ورزشی، بقالی، نانوایی، مسجد و تکیه دارد. سقانفار قادی‌کلا که در دورۀ قاجار ساخته شده در سال 138۶ش به ثبت ملی رسیده است. شالیزارهای قادی‌کلا حدود 130هکتار از زمین‌های کشاورزی آبادی را در برمی‌گیرند.<br /> <br /> در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قادی‌کلا 508نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و باغداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم قادی‌کلا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.</div>

Reza rouzbahani https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D9%84%D8%A7_(%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84)&diff=2010293801 2026-06-09T04:38:42Z

<p>Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «قادی‌کلا (بابل) (Qadi Kola (Babol روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی شهر بابل، 42کیلومتری غرب شهر ساری،13کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 7متری پایین‌...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>قادی‌کلا (بابل) (Qadi Kola (Babol<br /> <br /> روستایی در دهستان کاری‌پی، بخش لاله‌آبادِ شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 9کیلومتری شمال غربی شهر بابل، 42کیلومتری غرب شهر ساری،13کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 7متری پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای جلگه‌ای و در مسیر جادۀ زرگرمحله به هادیشهر بنا شده و از طریق همین جاده، در جنوب به جادۀ آمل - بابل و در شمال به جادۀ ساحلی (جادۀ شمالی مشهد - تهران) متصل است. روستاهای اطرافش عبارتند از: ارچی در شمال، شاره در شمال غرب، روستاهای کریم‌کلا در غرب، تلی‌گران در جنوب، و راه‌کلا و نی‌کلا و تاج‌الدله در شرق. متشکل از دو محلۀ بالا و پایین است. آب‌بندان، دبستان، خانۀ بهداشت، حمام عمومی، زمین ورزشی، بقالی، نانوایی، مسجد و تکیه دارد. سقانفار قادی‌کلا که در دورۀ قاجار ساخته شده در سال 138۶ش به ثبت ملی رسیده است. شالیزارهای قادی‌کلا حدود 130هکتار از زمین‌های کشاورزی آبادی را در برمی‌گیرند.</div>

Reza rouzbahani