امامزاده اسکو
امامزاده اسکو
امامزاده در استان آذربایجان شرقی، جنوب شهر اسکو در بلندترین نقطه بر فراز تپهای مرتفع واقع شده. زائران و گردشگران برای رسیدن به این بارگاه باید از مسیری سربالایی عبور کنند که در نهایت با چشماندازی بینظیر از طبیعت بکر منطقه و هوایی کوهستانی و مطبوع پاداش میگیرند. این اثر در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۸۶ش با شمارۀ ثبت ۱۹۲۳۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است
شخصیت مدفون در این بقعه طبق روایات محلی و کتب انساب، از نوادگان امام موسی کاظم (ع) به شمار میرود که در ادوار تاریخی گذشته به این منطقه پناه آورده و در همین مکان وفات یافته یا به شهادت رسیده است. بنای قدیمی این امامزاده در گذشته ساختاری ساده و گلی داشت، گنبدی آجری و بلند دارد كه چهار منفذ كوچک در چهارسوی آنتعبیه شده است. در ورودی بقعه مشرف به شهر است و به دهلیز كوچكی باز میشود و راهی به درون بقعه دارد. چند عَلَم كوچکسبز و سیاه و یكی دو دعا و تصویر چاپی تازه تزئینات داخلی دیوارهای بقعه را تشكیل میدهند. عبارت یا «مفتح الابواب» نیز در دوسه جای پاطاق گنبد گچبری شده است. ضریح چوبی و كهنهای روی قبر امامزاده نهادهاند و لوح قبر دیده نمیشود. طبق اظهارات اهالی، نسبت صاحب قبر به امام جعفر صادق میرسد كه بعید نیست وی همان میرسید حسین بن سید عبدالغفار اسكوئی جدّ سادات حسینی اسكو باشد كه نسبش بواسطه حضرت صادق به حضرت سیدالشهدا (ع) میرسد كه از خلخال به اسكو آمده و پس از بناكردن خانقاهی در اسكو به تربیت مریدان میپردازد و در روز دوشنبه ٢٢ شنبه سال ٩١٨ هـ ق درگذشته و در همان جا به خاکسپرده شد. اطراف این امامزاده را محوطهای وسیع فرا گرفته که به دلیل اشراف کامل بر درههای اطراف، همواره مورد توجه عکاسان و طبیعتگردان بوده است. وجود درختان کهنسال در دامنههای پاییندست تپه و نسیم دائمی که از سمت کوهستان سهند میوزد، فضایی متفاوت از مرکز شهر را در این نقطه ایجاد کرده است.