تئاتر ابی
تئاتر اَبی (Abbey Theatre)
تماشاخانهای در دوبلین[۱]، جمهوری ایرلند[۲]، که با احیای ادبی اوایل دهۀ ۱۹۰۰م که بخشی از احیای کلی فرهنگ ایرلندی بود، پیوستگی داشت. این تماشاخانه در ۱۹۰۴م گشایش یافت و آثار بسیاری از نمایشنامهنویسان ایرلندی، ازجمله بانو گرگوری[۳]، ویلیام بی ییتس[۴]، جی ام سینگ[۵]، و شون اُوکیسی[۶]، را بر روی صحنه آورد. در ۱۹۵۱م، تئاتر اَبی در آتش سوخت ولی در ۱۹۶۶م بازسازی شد. این تماشاخانه برای استقرار «انجمن تئاتر ملی ایرلند[۷]» با تأمین هزینه توسط آنی هورنیمَن[۸] ساخته شد؛ در ۱۹۰۱م این انجمن را دبلیو جی فی[۹]، ییتس، و بانو گرگوری برای اجرای نمایشنامههای نمایشنامهنویسان جدید ایرلندی تشکیل دادند. پروانۀ تماشاخانه به بانو گرگوری تعلق داشت و در سالهای آغازین آن، او و ییتس یگانه کارگردانهایش بودند. این تماشاخانه بهزودی مستقل شد و با نمایشهای عالی و اجراهای فوقالعاده، به تماشاخانۀ تخصصی نمایشهای کوتاه[۱۰] شهرت یافت. جی ام سینگ، پادریک کالم[۱۱]، جورج فیتسموریس[۱۲]، و جورج برنارد شاو[۱۳]، علاوهبر ییتس و بانو گرگوری، از نخستین نویسندگان آن بودند. این گروه با سفر به انگلستان و امریکا، جاییکه برتری کارگردانی و بازیگری آن در سالهای قبل از ۱۹۱۴م تأثیری ژرف داشت، نمایشهای خود را برگزار کرد. تئاتر اَبی از خطرهای جنگ جهانی اول مصون ماند و سالهای بعد، نخستین نمایشنامههای شون اُو کیسی را بهروی صحنه آورد. بازیگران بسیاری، همچون سارا آلگود[۱۴] و آرتور سینکلر[۱۵]، از آنجا فارغالتحصیل شدند. سیل نمایشنامهنویسان جوان در دهۀ ۱۹۲۰ و دهۀ ۱۹۳۰م اَبی را از نمایش شاعرانه بهسوی نمایش واقعگرایانه[۱۶] سوق داد، اما بهرغم خسارتدیدن ساختمان تماشاخانه براثر آتشسوزی در ۱۹۵۱م، کیفیت نمایشها در سطح بالا باقی ماند. این گروه، تا گشایش تئاتر جدید اَبی در ۱۹۶۶م، در تئاتر کوئینز[۱۷] به اجرای نمایش پرداخت. از دهۀ ۱۹۶۰م به بعد، تئاتر اَبی شیوههایی بسیار نوآورانه را در پیش گرفت؛ چنانکه با تغییرندادن رپرتوار مرسوم، که با آثار نمایشنامهنویسانی چون شون اُ وکیسی و تی سی ماری[۱۸] پیوند مییافت، از نمایش ایرلندی جدید ساختۀ تام مورفی[۱۹]، تامس کیلروی[۲۰]، فرانک مگینیس[۲۱]، سباستین بری[۲۲]، مارینا کار[۲۳] و دیگران، استقبال کرد. بازیگرانی چون دونال مککان[۲۴] و فیونا شاو[۲۵] جانشین سیریل کیوزاک، سیوبان هککنا[۲۶]، اف جی مککورمیک[۲۷] از نسلهای پیشین شدند. اَبی با نمایشنامههایی از برایان فریل[۲۸]، کانر مکفرسون[۲۹]، و دیگران با موفقیت به سفرهای هنری خود ادامه میدهد.
- ↑ Dublin
- ↑ Repulic of Ireland
- ↑ Lady Gregory
- ↑ William B Yeats
- ↑ J M Synge
- ↑ Sean O'casey
- ↑ Irish National Theatre Society
- ↑ Annie Horniman
- ↑ W G Fay
- ↑ repertory
- ↑ Padraic Colum
- ↑ George Fitzmaurice
- ↑ George Bernard Shaw
- ↑ Sara Allgood
- ↑ Arthur Sinclair
- ↑ realistic drama
- ↑ Queen's Theatre
- ↑ TC Murray
- ↑ Tom Murphy
- ↑ Thomas Kilroy
- ↑ Frank McGuinness
- ↑ Sebastian Barry
- ↑ Marina Carr
- ↑ Donal McCann
- ↑ Fiona Shaw
- ↑ Siobhan McKenna
- ↑ FJ McCormick
- ↑ Brian Friel
- ↑ Conor MacPherson