مانیسا

مانیسا (Manisa)

(با نام باستانی ماگنسیای واقع بر سیپولوم) مرکز استان مانیسا، در غرب ترکیه، به فاصلۀ ۳۰‌کیلومتری شمال شرقی ازمیر، با ۱۵۸,۹۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۰). در درّۀ حاصل‌خیز رود گدیز، پایین‌تر از کوه‌های بوزداغ و قلۀ سیپیلوس، واقع شده است. مرکز تجارت تولیدات کشاورزی است. صنایع سبک متنوع دارد. ذخایر کوچکی از منیزیوم و روی در نزدیکی آن قرار دارد. ویرانه‌های شهر باستانی ساردیس در ۵۰‌کیلومتری شرق این شهر قرار دارد، که مقرّ کروروس، پادشاه لیدیه، بود. بیشتر مرکز شهر قدیمی درخلال جنگ استقلال از ترکیه (۱۹۲۲) از بین رفت، اما بناهایی مانند مسجد جامع مرادیه، از قرن ۱۶، و مسجد جامع سلطان باقی مانده‌اند. مانیسا به‌ترتیب در اشغال حِتی‌ها)، یونانیان، رومی‌ها، ایرانیان، سلوکیان، مصریان، امپراتوری بیزانسیها، و ترک‌های سلجوقی و عثمانی بود. در چهارمین جنگ صلیبی، این شهر برای مدت کوتاهی پایتخت امپراتوری بیزانس شد.  

---