آنهوئی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ آنهویی را به آنهوئی منتقل کرد

2024-11-13T13:02:14Z

Mohammadi3 صفحهٔ آنهویی را به آنهوئی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۲
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۷

2024-11-13T12:17:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =~~آنهویی~~		\|نام فارسی =
	\|نام لاتین =Anhui		\|نام لاتین =Anhui
	\|نام های دیگر=		\|نام های دیگر=

Mohammadi2 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۳

2024-05-28T20:53:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	~~آنهوئی (Anhui)<br>~~

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =آنهویی		\|نام فارسی =آنهویی
خط ۱۳:		خط ۱۰:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)= ۱۳۹,۹۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)= ۱۳۹,۹۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=مس، پالایش نفت و کشاورزی		\|تولیدات و صنایع مهم=مس، پالایش نفت و کشاورزی
	}}استانی در شرق [[چین]]، با ۱۳۹,۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و 61,027,171 نفر جمعیت (2020م). از شمال به [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، از شرق به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>، از جنوب شرقی به [[ججیانگ]]<ref>Zhejiang</ref>، از جنوب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi</ref>، از جنوب غربی به [[هوبی]]<ref>Hubei</ref>، و از شمال غربی به [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> محدود است. آنهوئی استانی کاملاً [[کشاورزی]]، و مهم‌ترین محصولش [[گندم]] است. [[هفی\|هِفی]]<ref>Hefei</ref> مرکز آن است، و شهر‌های مهمش عبارت‌اند از آنکینگ<ref>Anqing</ref>، بِنْگبو<ref>Bengbu</ref>، هوای‌نان<ref>Huainan</ref>، و ووهو<ref>Wuhu</ref>. آنهوئی بخشی از کشور باستانی چو<ref>Chu</ref> بود که در زمان سلسلۀ چین<ref>Qin</ref> (۲۲۱ ـ۲۰۶پ‌م) ضمیمۀ چین شد. در ۱۶۶۷م به استانی مستقل تبدیل گردید. رود هوانگ‌ هو<ref>Huang Ho River</ref> سابقاً در این استان جریان داشت، اما در ۱۸۵۱م مسیر آن تغییر کرد. در ۱۹۳۸م حکومت ملّیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> مسیر آن را مجدداً به سوی آنهوئی تغییر داد؛ تونگ‌لینگ<ref>Tongling</ref> مرکز مهم استخراج [[مس (شیمی)\|مس]] و پالایش [[نفت]] به شمار می‌رود. صنایع سبک نیز در این استان توسعه یافته است، اما در دهۀ ۱۹۹۰م بسیاری از کارخانه‌های کوچک، به ویژه کارگاه‌های تولید [[کاغذ]] و دباغی [[چرم]]<ref>leather</ref>، تعطیل شد، زیرا آلاینده‌های فراوانی که وارد رود هوای ‌هه<ref>Huai He River</ref> می‌شد، آب آن را برای هر نوع مصرفی نامناسب کرده بود. صنعت ماشین لباسشویی (با تولید بیش از ۱.۵میلیون ماشین در ۱۹۹۶م) دومین صنعت بزرگ چین است.<br><!--10260100-->		}}
			[[پرونده:10260100.jpg\|بندانگشتی\|نمایی از شهر هفی و ساختمان مرکز پخش و تلویزیون آنهوئی ]]
			آنهوئی (Anhui)<br>

			استانی در شرق [[چین]]، با ۱۳۹,۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و 61,027,171 نفر جمعیت (2020م). از شمال به [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، از شرق به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>، از جنوب شرقی به [[ججیانگ]]<ref>Zhejiang</ref>، از جنوب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi</ref>، از جنوب غربی به [[هوبی]]<ref>Hubei</ref>، و از شمال غربی به [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> محدود است. آنهوئی استانی کاملاً [[کشاورزی]]، و مهم‌ترین محصولش [[گندم]] است. [[هفی\|هِفی]]<ref>Hefei</ref> مرکز آن است، و شهر‌های مهمش عبارت‌اند از آنکینگ<ref>Anqing</ref>، بِنْگبو<ref>Bengbu</ref>، هوای‌نان<ref>Huainan</ref>، و ووهو<ref>Wuhu</ref>. آنهوئی بخشی از کشور باستانی چو<ref>Chu</ref> بود که در زمان سلسلۀ چین<ref>Qin</ref> (۲۲۱ ـ۲۰۶پ‌م) ضمیمۀ چین شد. در ۱۶۶۷م به استانی مستقل تبدیل گردید. رود هوانگ‌ هو<ref>Huang Ho River</ref> سابقاً در این استان جریان داشت، اما در ۱۸۵۱م مسیر آن تغییر کرد. در ۱۹۳۸م حکومت ملّیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> مسیر آن را مجدداً به سوی آنهوئی تغییر داد؛ تونگ‌لینگ<ref>Tongling</ref> مرکز مهم استخراج [[مس (شیمی)\|مس]] و پالایش [[نفت]] به شمار می‌رود. صنایع سبک نیز در این استان توسعه یافته است، اما در دهۀ ۱۹۹۰م بسیاری از کارخانه‌های کوچک، به ویژه کارگاه‌های تولید [[کاغذ]] و دباغی [[چرم]]<ref>leather</ref>، تعطیل شد، زیرا آلاینده‌های فراوانی که وارد رود هوای ‌هه<ref>Huai He River</ref> می‌شد، آب آن را برای هر نوع مصرفی نامناسب کرده بود. صنعت ماشین لباسشویی (با تولید بیش از ۱.۵میلیون ماشین در ۱۹۹۶م) دومین صنعت بزرگ چین است.<br><!--10260100-->

Mohammadi2 در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸

2024-05-28T20:48:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=		\|مرکز=
	\|شهرهای مهم= آنکینگ، بنگبو، هوای نان و ووهو		\|شهرهای مهم= آنکینگ، بنگبو، هوای نان و ووهو
	\|جمعیت=۶۰,~~۷۰۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت=61,027,171 نفر (2020م)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)= ۱۳۹,۹۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)= ۱۳۹,۹۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=کشاورزی		\|تولیدات و صنایع مهم=مس، پالایش نفت و کشاورزی
	}}استانی در شرق [[چین]]، با ۱۳۹,۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و ۶۰,~~۷۰۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). از شمال به [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، از شرق به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>، از جنوب شرقی به [[ججیانگ]]<ref>Zhejiang</ref>، از جنوب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi</ref>، از جنوب غربی به [[هوبی]]<ref>Hubei</ref>، و از شمال غربی به [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> محدود است. آنهوئی استانی کاملاً ~~کشاورزی،~~ و مهم‌ترین محصولش گندم است. [[هفی\|هِفی]]<ref>Hefei</ref> مرکز آن است، و شهر‌های مهمش عبارت‌اند از آنکینگ<ref>Anqing</ref>، بِنْگبو<ref>Bengbu</ref>، هوای‌نان<ref>Huainan</ref>، و ووهو<ref>Wuhu</ref>. آنهوئی بخشی از کشور باستانی چو<ref>Chu</ref> بود که در زمان سلسلۀ چین<ref>Qin</ref> (۲۲۱ ـ۲۰۶پ‌م) ضمیمۀ چین شد. در ~~۱۶۶۷~~ به استانی مستقل تبدیل گردید. رود هوانگ‌ هو<ref>Huang Ho River</ref> سابقاً در این استان جریان داشت، اما در ~~۱۸۵۱~~ مسیر آن تغییر کرد. در ~~۱۹۳۸~~ حکومت ملّیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> مسیر آن را مجدداً به سوی آنهوئی تغییر داد؛ تونگ‌لینگ<ref>Tongling</ref> مرکز مهم استخراج مس و پالایش نفت به شمار می‌رود. صنایع سبک نیز در این استان توسعه یافته است، اما در دهۀ ~~۱۹۹۰~~ بسیاری از کارخانه‌های کوچک، به ویژه کارگاه‌های تولید کاغذ و دباغی ~~چرم،~~ تعطیل شد، زیرا آلاینده‌های فراوانی که وارد رود هوای ‌هه<ref>Huai He River</ref> می‌شد، آب آن را برای هر نوع مصرفی نامناسب کرده بود. صنعت ماشین لباسشویی (با تولید بیش از~~ ~~۱.۵میلیون ماشین در ~~۱۹۹۶~~) دومین صنعت بزرگ چین است.<br><!--10260100-->		}}استانی در شرق [[چین]]، با ۱۳۹,۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و 61,027,171 نفر جمعیت (2020م). از شمال به [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، از شرق به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>، از جنوب شرقی به [[ججیانگ]]<ref>Zhejiang</ref>، از جنوب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi</ref>، از جنوب غربی به [[هوبی]]<ref>Hubei</ref>، و از شمال غربی به [[هنان\|هِنان]]<ref>Henan</ref> محدود است. آنهوئی استانی کاملاً [[کشاورزی]]، و مهم‌ترین محصولش [[گندم]] است. [[هفی\|هِفی]]<ref>Hefei</ref> مرکز آن است، و شهر‌های مهمش عبارت‌اند از آنکینگ<ref>Anqing</ref>، بِنْگبو<ref>Bengbu</ref>، هوای‌نان<ref>Huainan</ref>، و ووهو<ref>Wuhu</ref>. آنهوئی بخشی از کشور باستانی چو<ref>Chu</ref> بود که در زمان سلسلۀ چین<ref>Qin</ref> (۲۲۱ ـ۲۰۶پ‌م) ضمیمۀ چین شد. در ۱۶۶۷م به استانی مستقل تبدیل گردید. رود هوانگ‌ هو<ref>Huang Ho River</ref> سابقاً در این استان جریان داشت، اما در ۱۸۵۱م مسیر آن تغییر کرد. در ۱۹۳۸م حکومت ملّیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> مسیر آن را مجدداً به سوی آنهوئی تغییر داد؛ تونگ‌لینگ<ref>Tongling</ref> مرکز مهم استخراج [[مس (شیمی)\|مس]] و پالایش [[نفت]] به شمار می‌رود. صنایع سبک نیز در این استان توسعه یافته است، اما در دهۀ ۱۹۹۰م بسیاری از کارخانه‌های کوچک، به ویژه کارگاه‌های تولید [[کاغذ]] و دباغی [[چرم]]<ref>leather</ref>، تعطیل شد، زیرا آلاینده‌های فراوانی که وارد رود هوای ‌هه<ref>Huai He River</ref> می‌شد، آب آن را برای هر نوع مصرفی نامناسب کرده بود. صنعت ماشین لباسشویی (با تولید بیش از ۱.۵میلیون ماشین در ۱۹۹۶م) دومین صنعت بزرگ چین است.<br><!--10260100-->

Mohammadi2 در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۶

2021-07-27T10:56:35Z

صفحهٔ تازه

آنهوئی (Anhui)<br>

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =آنهویی
|نام لاتین =Anhui
|نام های دیگر=
|کشور=چین
|موقعیت= شرق چین
|مرکز=
|شهرهای مهم= آنکینگ، بنگبو، هوای نان و ووهو
|جمعیت=۶۰,۷۰۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)= ۱۳۹,۹۰۰
|تولیدات و صنایع مهم=کشاورزی
}}استانی در شرق [[چین]]، با ۱۳۹,۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت، و ۶۰,۷۰۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، از شرق به [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>، از جنوب شرقی به [[ججیانگ]]<ref>Zhejiang</ref>، از جنوب به [[جیانگسی]]<ref>Jiangxi</ref>، از جنوب غربی به [[هوبی]]<ref>Hubei</ref>، و از شمال غربی به [[هنان|هِنان]]<ref>Henan</ref> محدود است. آنهوئی استانی کاملاً کشاورزی، و مهم‌ترین محصولش گندم است. [[هفی|هِفی]]<ref>Hefei</ref> مرکز آن است، و شهر‌های مهمش عبارت‌اند از آنکینگ<ref>Anqing</ref>، بِنْگبو<ref>Bengbu</ref>، هوای‌نان<ref>Huainan</ref>، و ووهو<ref>Wuhu</ref>. آنهوئی بخشی از کشور باستانی چو<ref>Chu</ref> بود که در زمان سلسلۀ چین<ref>Qin</ref> (۲۲۱ ـ۲۰۶پ‌م) ضمیمۀ چین شد. در ۱۶۶۷ به استانی مستقل تبدیل گردید. رود هوانگ‌ هو<ref>Huang Ho River</ref> سابقاً در این استان جریان داشت، اما در ۱۸۵۱ مسیر آن تغییر کرد. در ۱۹۳۸ حکومت ملّیون گوئومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> مسیر آن را مجدداً به سوی آنهوئی تغییر داد؛ تونگ‌لینگ<ref>Tongling</ref> مرکز مهم استخراج مس و پالایش نفت به شمار می‌رود. صنایع سبک نیز در این استان توسعه یافته است، اما در دهۀ ۱۹۹۰ بسیاری از کارخانه‌های کوچک، به ویژه کارگاه‌های تولید کاغذ و دباغی چرم، تعطیل شد، زیرا آلاینده‌های فراوانی که وارد رود هوای ‌هه<ref>Huai He River</ref> می‌شد، آب آن را برای هر نوع مصرفی نامناسب کرده بود. صنعت ماشین لباسشویی (با تولید بیش از ۱.۵میلیون ماشین در ۱۹۹۶) دومین صنعت بزرگ چین است.<br>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]
<references />