ابرمیکروب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۲

2024-12-14T11:52:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۲
خط ۱:		خط ۱:

	اَبَرمیکروب (superbug)<br>		اَبَرمیکروب (superbug)<br>
	[[پرونده: 11016300.jpg \| بندانگشتی\|اَبَرميکروب]]اصطلاح رایجی برای [[میکروب\|میکروب‌]]<ref>microbe</ref>هایی که نسبت به بیشتر یا همۀ پادزی‌های شناخته‌شده مقاوم شده‌اند. استافیلوکوک طلاییِ<ref>staphylococcus aureus</ref> مقاوم به متی‌سیلین<ref>methicillin</ref> ابر‌میکروبی است که در بیمارستان‌ها مشکل‌ساز است. شیوع این ابرمیکروب باعث تعطیلی موقت اتاق‌های عمل و واحدهای مراقبت ویژه می‌شود. این ابرمیکروب را تا به حال با ونکومایسین<ref>vancomycin</ref> مهار کرده‌اند. استفاده از [[آنتی بیوتیک\|آنتی‌بیوتیک]]<ref>antibiotic</ref> ونکومایسین در حقیقت آخرین چاره است. این [[پادزی]] در حالت عادی فقط برای درمان [[عفونت\|عفونت‌]]<ref>infection</ref>های کشنده به‌کار می‌رود. در بهار ۱۹۹۷م، پزشکان ژاپنی شواهد انکارناپذیری در زمینۀ پیدایش گونه‌های مقاوم به ونکومایسین گزارش کردند. در ۱۹۹۸م، پژوهشگران امریکایی موفق شدند ونکومایسین مصنوعی بسازند. بدین‌ترتیب، با دستیابی به روش مصنوعی تهیۀ ونکومایسین می‌شود انواع گوناگونی از ونکومایسین را با اعمال تغییراتی مختصر تهیه کرد و برای درمان عفونت‌های مقاوم به ونکومایسین به‌کار برد. در ۲۰۰۰م، ادارۀ مواد غذایی و دارویی امریکا<ref>US Food and Drug Administration</ref> استفاده از نوعی داروی جدید را برای مبارزه با ابرمیکروب‌های مقاوم دربرابر سایر پادزی‌ها تأیید کرد. پادزی زیووکس<ref>Zyvox</ref> بر میکروب‌های مقاوم به ونکومایسین و متی‌سیلین مؤثر است. این دارو از تکثیر [[باکتری ها\|باکتری‌]]<ref>bacteria</ref>ها جلوگیری می‌کند و سریع‌تر از پادزی‌هایی که مانع از ساخت [[~~پروتیین~~\|پروتئین‌]]<ref>protein</ref>های لازم برای رشد باکتری می‌شوند عمل می‌کند. براساس نتایج تحقیقی در مه ۲۰۰۱م، یک کودک از هر ده کودک ناقل ابرمیکروب مقاوم به پادزی است. غالباً باکتری‌ها نسبت به پادزی‌هایی که کودکان تا به آن زمان مصرف نکرده‌اند هم مقاوم‌اند. این امر نشان‌دهندۀ ارتباط بین مقاومت به پادزی‌های رایج و مقاومت به پادزی‌هایی است که فقط برای درمان عفونت‌های خطرناک‌تر به‌کار می‌روند.		[[پرونده: 11016300.jpg \| بندانگشتی\|اَبَرميکروب]]اصطلاح رایجی برای [[میکروب\|میکروب‌]]<ref>microbe</ref>هایی که نسبت به بیشتر یا همۀ پادزی‌های شناخته‌شده مقاوم شده‌اند. استافیلوکوک طلاییِ<ref>staphylococcus aureus</ref> مقاوم به متی‌سیلین<ref>methicillin</ref> ابر‌میکروبی است که در بیمارستان‌ها مشکل‌ساز است. شیوع این ابرمیکروب باعث تعطیلی موقت اتاق‌های عمل و واحدهای مراقبت ویژه می‌شود. این ابرمیکروب را تا به حال با ونکومایسین<ref>vancomycin</ref> مهار کرده‌اند. استفاده از [[آنتی بیوتیک\|آنتی‌بیوتیک]]<ref>antibiotic</ref> ونکومایسین در حقیقت آخرین چاره است. این [[پادزی]] در حالت عادی فقط برای درمان [[عفونت\|عفونت‌]]<ref>infection</ref>های کشنده به‌کار می‌رود. در بهار ۱۹۹۷م، پزشکان ژاپنی شواهد انکارناپذیری در زمینۀ پیدایش گونه‌های مقاوم به ونکومایسین گزارش کردند. در ۱۹۹۸م، پژوهشگران امریکایی موفق شدند ونکومایسین مصنوعی بسازند. بدین‌ترتیب، با دستیابی به روش مصنوعی تهیۀ ونکومایسین می‌شود انواع گوناگونی از ونکومایسین را با اعمال تغییراتی مختصر تهیه کرد و برای درمان عفونت‌های مقاوم به ونکومایسین به‌کار برد. در ۲۰۰۰م، ادارۀ مواد غذایی و دارویی امریکا<ref>US Food and Drug Administration</ref> استفاده از نوعی داروی جدید را برای مبارزه با ابرمیکروب‌های مقاوم دربرابر سایر پادزی‌ها تأیید کرد. پادزی زیووکس<ref>Zyvox</ref> بر میکروب‌های مقاوم به ونکومایسین و متی‌سیلین مؤثر است. این دارو از تکثیر [[باکتری ها\|باکتری‌]]<ref>bacteria</ref>ها جلوگیری می‌کند و سریع‌تر از پادزی‌هایی که مانع از ساخت [[پروتئین\|پروتئین‌]]<ref>protein</ref>های لازم برای رشد باکتری می‌شوند عمل می‌کند. براساس نتایج تحقیقی در مه ۲۰۰۱م، یک کودک از هر ده کودک ناقل ابرمیکروب مقاوم به پادزی است. غالباً باکتری‌ها نسبت به پادزی‌هایی که کودکان تا به آن زمان مصرف نکرده‌اند هم مقاوم‌اند. این امر نشان‌دهندۀ ارتباط بین مقاومت به پادزی‌های رایج و مقاومت به پادزی‌هایی است که فقط برای درمان عفونت‌های خطرناک‌تر به‌کار می‌روند.
	<br><!--11016300-->		<br><!--11016300-->

Mohammadi3 در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۲

2024-09-15T09:02:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

	اَبَرمیکروب (superbug)<br>		اَبَرمیکروب (superbug)<br>
	[[پرونده: 11016300.jpg \| بندانگشتی\|اَبَرميکروب]]اصطلاح رایجی برای ~~میکروب‌هایی~~ که نسبت به بیشتر یا همۀ پادزی‌های شناخته‌شده مقاوم شده‌اند. استافیلوکوک طلاییِ<ref>staphylococcus aureus</ref> مقاوم به متی‌سیلین<ref>methicillin</ref> ابر‌میکروبی است که در بیمارستان‌ها مشکل‌ساز است. شیوع این ابرمیکروب باعث تعطیلی موقت اتاق‌های عمل و واحدهای مراقبت ویژه می‌شود. این ابرمیکروب را تا به حال با ونکومایسین<ref>vancomycin</ref> مهار کرده‌اند. استفاده از [[آنتی بیوتیک\|آنتی‌بیوتیک]] ونکومایسین در حقیقت آخرین چاره است. این [[پادزی]] در حالت عادی فقط برای درمان [[عفونت\|عفونت‌]]<~~nowiki~~/>های کشنده به‌کار می‌رود. در بهار ~~۱۹۹۷،~~ پزشکان ژاپنی شواهد انکارناپذیری در زمینۀ پیدایش گونه‌های مقاوم به ونکومایسین گزارش کردند. در ~~۱۹۹۸،~~ پژوهشگران امریکایی موفق شدند ونکومایسین مصنوعی بسازند. بدین‌ترتیب، با دستیابی به روش مصنوعی تهیۀ ونکومایسین می‌شود انواع گوناگونی از ونکومایسین را با اعمال تغییراتی مختصر تهیه کرد و برای درمان عفونت‌های مقاوم به ونکومایسین به‌کار برد. در ~~۲۰۰۰،~~ ادارۀ مواد غذایی و دارویی امریکا<ref>US Food and Drug Administration</ref> استفاده از نوعی داروی جدید را برای مبارزه با ابرمیکروب‌های مقاوم دربرابر سایر پادزی‌ها تأیید کرد. پادزی زیووکس<ref>Zyvox</ref> بر میکروب‌های مقاوم به ونکومایسین و متی‌سیلین مؤثر است. این دارو از تکثیر ~~باکتری‌ها~~ جلوگیری می‌کند و سریع‌تر از پادزی‌هایی که مانع از ساخت ~~پروتئین‌های~~ لازم برای رشد باکتری می‌شوند عمل می‌کند. براساس نتایج تحقیقی در مه ~~۲۰۰۱،~~ یک کودک از هر ده کودک ناقل ابرمیکروب مقاوم به پادزی است. غالباً باکتری‌ها نسبت به پادزی‌هایی که کودکان تا به آن زمان مصرف نکرده‌اند هم مقاوم‌اند. این امر نشان‌دهندۀ ارتباط بین مقاومت به پادزی‌های رایج و مقاومت به پادزی‌هایی است که فقط برای درمان عفونت‌های خطرناک‌تر به‌کار می‌روند.		[[پرونده: 11016300.jpg \| بندانگشتی\|اَبَرميکروب]]اصطلاح رایجی برای [[میکروب\|میکروب‌]]<ref>microbe</ref>هایی که نسبت به بیشتر یا همۀ پادزی‌های شناخته‌شده مقاوم شده‌اند. استافیلوکوک طلاییِ<ref>staphylococcus aureus</ref> مقاوم به متی‌سیلین<ref>methicillin</ref> ابر‌میکروبی است که در بیمارستان‌ها مشکل‌ساز است. شیوع این ابرمیکروب باعث تعطیلی موقت اتاق‌های عمل و واحدهای مراقبت ویژه می‌شود. این ابرمیکروب را تا به حال با ونکومایسین<ref>vancomycin</ref> مهار کرده‌اند. استفاده از [[آنتی بیوتیک\|آنتی‌بیوتیک]]<ref>antibiotic</ref> ونکومایسین در حقیقت آخرین چاره است. این [[پادزی]] در حالت عادی فقط برای درمان [[عفونت\|عفونت‌]]<ref>infection</ref>های کشنده به‌کار می‌رود. در بهار ۱۹۹۷م، پزشکان ژاپنی شواهد انکارناپذیری در زمینۀ پیدایش گونه‌های مقاوم به ونکومایسین گزارش کردند. در ۱۹۹۸م، پژوهشگران امریکایی موفق شدند ونکومایسین مصنوعی بسازند. بدین‌ترتیب، با دستیابی به روش مصنوعی تهیۀ ونکومایسین می‌شود انواع گوناگونی از ونکومایسین را با اعمال تغییراتی مختصر تهیه کرد و برای درمان عفونت‌های مقاوم به ونکومایسین به‌کار برد. در ۲۰۰۰م، ادارۀ مواد غذایی و دارویی امریکا<ref>US Food and Drug Administration</ref> استفاده از نوعی داروی جدید را برای مبارزه با ابرمیکروب‌های مقاوم دربرابر سایر پادزی‌ها تأیید کرد. پادزی زیووکس<ref>Zyvox</ref> بر میکروب‌های مقاوم به ونکومایسین و متی‌سیلین مؤثر است. این دارو از تکثیر [[باکتری ها\|باکتری‌]]<ref>bacteria</ref>ها جلوگیری می‌کند و سریع‌تر از پادزی‌هایی که مانع از ساخت [[پروتیین\|پروتئین‌]]<ref>protein</ref>های لازم برای رشد باکتری می‌شوند عمل می‌کند. براساس نتایج تحقیقی در مه ۲۰۰۱م، یک کودک از هر ده کودک ناقل ابرمیکروب مقاوم به پادزی است. غالباً باکتری‌ها نسبت به پادزی‌هایی که کودکان تا به آن زمان مصرف نکرده‌اند هم مقاوم‌اند. این امر نشان‌دهندۀ ارتباط بین مقاومت به پادزی‌های رایج و مقاومت به پادزی‌هایی است که فقط برای درمان عفونت‌های خطرناک‌تر به‌کار می‌روند.
	<br><!--11016300-->		<br><!--11016300-->

Mohammadi2 در ‏۲۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۲

2021-08-28T08:22:35Z

صفحهٔ تازه

اَبَرمیکروب (superbug)<br>
[[پرونده: 11016300.jpg | بندانگشتی|اَبَرميکروب]]اصطلاح رایجی برای میکروب‌هایی که نسبت به بیشتر یا همۀ پادزی‌های شناخته‌شده مقاوم شده‌اند. استافیلوکوک طلاییِ<ref>staphylococcus aureus</ref> مقاوم به متی‌سیلین<ref>methicillin</ref> ابر‌میکروبی است که در بیمارستان‌ها مشکل‌ساز است. شیوع این ابرمیکروب باعث تعطیلی موقت اتاق‌های عمل و واحدهای مراقبت ویژه می‌شود. این ابرمیکروب را تا به حال با ونکومایسین<ref>vancomycin</ref> مهار کرده‌اند. استفاده از [[آنتی بیوتیک|آنتی‌بیوتیک]] ونکومایسین در حقیقت آخرین چاره است. این [[پادزی]] در حالت عادی فقط برای درمان [[عفونت|عفونت‌]]<nowiki/>های کشنده به‌کار می‌رود. در بهار ۱۹۹۷، پزشکان ژاپنی شواهد انکارناپذیری در زمینۀ پیدایش گونه‌های مقاوم به ونکومایسین گزارش کردند. در ۱۹۹۸، پژوهشگران امریکایی موفق شدند ونکومایسین مصنوعی بسازند. بدین‌ترتیب، با دستیابی به روش مصنوعی تهیۀ ونکومایسین می‌شود انواع گوناگونی از ونکومایسین را با اعمال تغییراتی مختصر تهیه کرد و برای درمان عفونت‌های مقاوم به ونکومایسین به‌کار برد. در ۲۰۰۰، ادارۀ مواد غذایی و دارویی امریکا<ref>US Food and Drug Administration</ref> استفاده از نوعی داروی جدید را برای مبارزه با ابرمیکروب‌های مقاوم دربرابر سایر پادزی‌ها تأیید کرد. پادزی زیووکس<ref>Zyvox</ref> بر میکروب‌های مقاوم به ونکومایسین و متی‌سیلین مؤثر است. این دارو از تکثیر باکتری‌ها جلوگیری می‌کند و سریع‌تر از پادزی‌هایی که مانع از ساخت پروتئین‌های لازم برای رشد باکتری می‌شوند عمل می‌کند. براساس نتایج تحقیقی در مه ۲۰۰۱، یک کودک از هر ده کودک ناقل ابرمیکروب مقاوم به پادزی است. غالباً باکتری‌ها نسبت به پادزی‌هایی که کودکان تا به آن زمان مصرف نکرده‌اند هم مقاوم‌اند. این امر نشان‌دهندۀ ارتباط بین مقاومت به پادزی‌های رایج و مقاومت به پادزی‌هایی است که فقط برای درمان عفونت‌های خطرناک‌تر به‌کار می‌روند.
<br>

----[[رده:پزشکی]]
[[رده:عوامل بیماری زا]]
<references />