Mohammadi2 در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۷

2021-12-11T08:57:21Z

صفحهٔ تازه

اِحیای گوتیک (Gothic Revival)<br /> [[File:11141500.jpg|thumb|اِحيای گوتيک]]تمایل مجدد به [[گوتیک، معماری|معماری گوتیک]]، که در اواخر قرن ۱۸ و قرن ۱۹ به‌ویژه در [[انگلستان]] و [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] رخ داد. برخی از بناهای این سبک عبارت بودند از ساختمان‌های پارلمان<ref>Houses of Parliament</ref> (۱۸۳۶ـ۱۸۶۵) از چارلز بَری<ref>Charles Barry</ref> و [[پیوجین، اوگوستوس (۱۸۱۲ـ۱۸۵۲)|اوگوستوس پیوجین]]<ref>Augustus Pugin</ref>، و هتل ایستگاه سنت پنکراس<ref>St Pancras Station Hotel</ref> (۱۸۶۸ـ۱۸۷۴) ساختۀ گیلبرت اسکات<ref>Gilbert Scott</ref> در [[لندن (انگلستان)|لندن]]؛ شهرداری [[وین]]<ref>Town Hall, Vienna</ref> (۱۸۷۲ـ۱۸۸۳) از فریدریش فون اشمیت<ref>Friedrich von Schmidt</ref> (۱۸۲۵ـ۱۸۹۱)؛ و کلیسای ترینیتی<ref>Trinity Church</ref> نیویورک (۱۸۴۶) ساختۀ ریچارد آپجان<ref>Richard Upjohn</ref> (۱۸۰۲ـ۱۸۷۸). با رشد [[رمانتیسم (هنر و ادبیات)|رمانتیسم]]<ref>Romanticism</ref>، برخی از نویسندگان و هنرمندان و عتیقه‌دوستان، شیفتۀ اشکال گوتیک شدند؛ اشکالی که بر غرابت و وهم‌انگیزی تأکید داشتند، و از ویژگی‌های [[قرون وسطا]]<nowiki/>یی بودند. اما در دورۀ ویکتوریا<ref>Victorian period</ref> درک عمیق‌تری از اشکال گوتیک حاصل شد، و ساخت بناهای خیره‌کننده‌ای در معماری نئوگوتیک <ref>neo-Gothic</ref> را در پی داشت. از طرفی با نام «بازگشت»، بی‌حرمتی‌هایی نیز به کلیساهای گوتیک اصیل صورت گرفت. طرفداران گوتیک کلیسایی، معمولاً به [[جنبش آکسفورد]]<ref>Oxford Movement</ref> منتسب می‌شدند. تألیفات [[اسکات، والتر (۱۷۷۱ـ۱۸۳۲)|والتر اسکات]]<ref>Walter Scott</ref>، ویلیام ماریس<ref>William Morris</ref>، و [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)|جان راسکین]]<ref>John Ruskin</ref> نیز از این دلبستگی به قرون وسطا در قرن ۱۹ نشان دارند.

<br />

----

[[Category:معماری]]
[[Category:اصطلاحات و مفاهیم، سبک ها و تاریخ عمومی]]
<references />

احیای گوتیک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۵۷