https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8Cاستخوان بناگوشی - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-15T06:42:23Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C&diff=2010131308&oldid=prevMohammadi2 در ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۸2022-02-13T10:58:27Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>استخوانِ بناگوشی (mastoid)<br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>استخوانِ بناگوشی (mastoid)<br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>بخش تحتانی استخوان گیجگاهی. استخوانی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمجمهای </del>است که گوش در آن جای دارد. دو استخوان بناگوشی، یکی پشت هر گوش، وجود دارد. پایینتر از استخوان بناگوشی، زایدۀ ماستوئید واقع است که مخروطیشکل است و میتوان آن را به صورت یک برآمدگی، درست پشت بخش پایینی نرمۀ گوش، لمس کرد. زایدۀ ماستوئید لانهزنبوری است و از تعدادی فضای کوچک پُر از هوا، با نام سلولهای ماستوئید، تشکیل میشود که با لایههای نازک استخوان از هم جدا شدهاند. سوراخ کوچکی با نام حفرۀ صماخی زایدۀ ماستوئید را به گوش میانی مرتبط میکند. عفونت گوش میانی از طریق این سوراخ میتواند به سلولهای ماستوئید سرایت کند و سبب عفونت استخوان شود. این عفونت را التهاب ماستوئیدی مینامند و عوارض آن گوشدرد، سردرد، و تب است. موارد جدی آن ممکن است به تشکیل آبسۀ ماستوئیدی، خروج چرک از گوش، و کاهش تدریجی شنوایی منتهی شود. اگر این عفونت تا عمق جمجمه گسترش یابد، ممکن است مننژها را ملتهب کند. مننژها سه غشاییاند که مغز و نخاع را دربرمیگیرند. از دیگر عوارض احتمالی آن ایجاد آبسۀ مغزی یا لختهشدن خون است. ممکن است ماهیچههای صورت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براثر </del>رعشه کشیده شوند و فلج ناقص یا کامل روی دهد. تا دهۀ ۱۹۵۰، التهاب ماستوئیدی نسبتاً متداول بود و از عوامل اصلی مرگومیر کودکان بهشمار میرفت. مداوای التهاب ماستوئیدی معمولاً مستلزم برداشتن بخشی از زایدۀ ماستوئید یا همۀ آن بود و در موارد حاد، پردۀ گوش و بخش عمدۀ گوش میانی را نیز برمیداشتند. اکنون برای مداوای عفونتهای گوش میانی از آنتیبیوتیک استفاده میکنند و بروز عفونتهای حاد ماستوئیدی بهندرت مشاهده میشود. در نتیجه، جراحی برای برداشتن زایدۀ ماستوئید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهندرت </del>صورت میگیرد.</p></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><p>بخش تحتانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>استخوان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>گیجگاهی. استخوانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[جمجمه|جمجمه]]<nowiki/>ای </ins>است که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>گوش<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در آن جای دارد. دو استخوان بناگوشی، یکی پشت هر گوش، وجود دارد. پایینتر از استخوان بناگوشی، زایدۀ ماستوئید واقع است که مخروطیشکل است و میتوان آن را به صورت یک برآمدگی، درست پشت بخش پایینی نرمۀ گوش، لمس کرد. زایدۀ ماستوئید لانهزنبوری است و از تعدادی فضای کوچک پُر از هوا، با نام سلولهای ماستوئید، تشکیل میشود که با لایههای نازک استخوان از هم جدا شدهاند. سوراخ کوچکی با نام حفرۀ صماخی زایدۀ ماستوئید را به گوش میانی مرتبط میکند. عفونت گوش میانی از طریق این سوراخ میتواند به سلولهای ماستوئید سرایت کند و سبب عفونت استخوان شود. این عفونت را التهاب ماستوئیدی مینامند و عوارض آن گوشدرد، سردرد، و تب است. موارد جدی آن ممکن است به تشکیل آبسۀ ماستوئیدی، خروج چرک از گوش، و کاهش تدریجی شنوایی منتهی شود. اگر این عفونت تا عمق جمجمه گسترش یابد، ممکن است مننژها را ملتهب کند. مننژها سه غشاییاند که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مغز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>نخاع<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را دربرمیگیرند. از دیگر عوارض احتمالی آن ایجاد آبسۀ مغزی یا لختهشدن خون است. ممکن است ماهیچههای صورت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بر اثر </ins>رعشه کشیده شوند و فلج ناقص یا کامل روی دهد. تا دهۀ ۱۹۵۰، التهاب ماستوئیدی نسبتاً متداول بود و از عوامل اصلی مرگومیر کودکان بهشمار میرفت. مداوای التهاب ماستوئیدی معمولاً مستلزم برداشتن بخشی از زایدۀ ماستوئید یا همۀ آن بود و در موارد حاد، پردۀ گوش و بخش عمدۀ گوش میانی را نیز برمیداشتند. اکنون برای مداوای عفونتهای گوش میانی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آنتی بیوتیک|</ins>آنتیبیوتیک<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>استفاده میکنند و بروز عفونتهای حاد ماستوئیدی بهندرت مشاهده میشود. در نتیجه، جراحی برای برداشتن زایدۀ ماستوئید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به ندرت </ins>صورت میگیرد.</p></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--11252000--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--11252000--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:استخوان و رماتولوژی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:استخوان و رماتولوژی]]</div></td></tr>
</table>Mohammadi2https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C&diff=1188895&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
استخوانِ بناگوشی (mastoid)<br><br />
<p>بخش تحتانی استخوان گیجگاهی. استخوانی جمجمهای است که گوش در آن جای دارد. دو استخوان بناگوشی، یکی پشت هر گوش، وجود دارد. پایینتر از استخوان بناگوشی، زایدۀ ماستوئید واقع است که مخروطیشکل است و میتوان آن را به صورت یک برآمدگی، درست پشت بخش پایینی نرمۀ گوش، لمس کرد. زایدۀ ماستوئید لانهزنبوری است و از تعدادی فضای کوچک پُر از هوا، با نام سلولهای ماستوئید، تشکیل میشود که با لایههای نازک استخوان از هم جدا شدهاند. سوراخ کوچکی با نام حفرۀ صماخی زایدۀ ماستوئید را به گوش میانی مرتبط میکند. عفونت گوش میانی از طریق این سوراخ میتواند به سلولهای ماستوئید سرایت کند و سبب عفونت استخوان شود. این عفونت را التهاب ماستوئیدی مینامند و عوارض آن گوشدرد، سردرد، و تب است. موارد جدی آن ممکن است به تشکیل آبسۀ ماستوئیدی، خروج چرک از گوش، و کاهش تدریجی شنوایی منتهی شود. اگر این عفونت تا عمق جمجمه گسترش یابد، ممکن است مننژها را ملتهب کند. مننژها سه غشاییاند که مغز و نخاع را دربرمیگیرند. از دیگر عوارض احتمالی آن ایجاد آبسۀ مغزی یا لختهشدن خون است. ممکن است ماهیچههای صورت براثر رعشه کشیده شوند و فلج ناقص یا کامل روی دهد. تا دهۀ ۱۹۵۰، التهاب ماستوئیدی نسبتاً متداول بود و از عوامل اصلی مرگومیر کودکان بهشمار میرفت. مداوای التهاب ماستوئیدی معمولاً مستلزم برداشتن بخشی از زایدۀ ماستوئید یا همۀ آن بود و در موارد حاد، پردۀ گوش و بخش عمدۀ گوش میانی را نیز برمیداشتند. اکنون برای مداوای عفونتهای گوش میانی از آنتیبیوتیک استفاده میکنند و بروز عفونتهای حاد ماستوئیدی بهندرت مشاهده میشود. در نتیجه، جراحی برای برداشتن زایدۀ ماستوئید بهندرت صورت میگیرد.</p><br />
<br><!--11252000--><br />
[[رده:پزشکی]]<br />
[[رده:استخوان و رماتولوژی]]</div>DaneshGostar