Mohammadi2 در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵

2022-02-26T09:45:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۱:		خط ۱:

	اِستِقرا (induction)<br/> در منطق و ~~فلسفه،~~ فرآیند مشاهدۀ موارد جزیی اشیا و امور به‌منظور رسیدن به احکام کلی و استنتاج قوانین طبیعت. استقرا در مقابل قیاس<ref>deduction		اِستِقرا (induction)<br /> در [[منطق]] و [[فلسفه]]، فرآیند مشاهدۀ موارد جزیی اشیا و امور به‌منظور رسیدن به احکام کلی و استنتاج قوانین طبیعت. استقرا در مقابل [[قیاس]]<ref>deduction
			</ref> قرار دارد، که حرکتی است از احکام و اصول کلی به سمت موارد جزیی. [[هیوم، دیوید (۱۷۱۱ـ۱۷۷۶)\|دیوید هیوم]]<ref>David Hume </ref>، فیلسوف اسکاتلندی، از استقرا انتقاد می‌کرد زیرا آن را بیشتر متکی بر اعتقاد<ref>belief</ref> می‌انگاشت تا بر استدلال معتبر. در فلسفۀ علم، «مسئلۀ استقرا» حوزۀ بحث بسیار حساس و مهمی است: برای هر [[گزاره]]<ref> proposition </ref>ای، هر قدر هم قراین فراوان در دست باشد، باز امکان ظهور یک نمونۀ خلاف<ref>counter-instance</ref> در آینده وجود دارد که اعتبار توضیح را از بین ببرد. بنابراین استدلال هیچ حکم علمی را نمی‌توان صادق و قطعی دانست. اما به نظر برخی دیگر، استقرای رایج در علوم، محصّل یقین است و احکام متکی بر آن صادق و قطعی است.
	</ref> قرار دارد، که حرکتی است از احکام و اصول کلی ~~به‌سمت~~ موارد جزیی. دیوید هیوم<ref>David Hume </ref>، فیلسوف اسکاتلندی، از استقرا انتقاد می‌کرد زیرا آن را بیشتر متکی بر اعتقاد<ref>belief</ref> می‌انگاشت تا بر استدلال معتبر. در فلسفۀ علم، «مسئلۀ استقرا» حوزۀ بحث بسیار حساس و مهمی است: برای هر گزاره<ref> proposition </ref>ای، هر قدر هم قراین فراوان در دست باشد، باز امکان ظهور یک نمونۀ خلاف<ref>counter-instance</ref> در آینده وجود دارد که اعتبار توضیح را از بین ببرد. بنابراین استدلال هیچ حکم علمی را نمی‌توان صادق و قطعی دانست. اما به نظر برخی دیگر، استقرای رایج در علوم، محصّل یقین است و احکام متکی بر آن صادق و قطعی است.


خط ۸:		خط ۷:
	----		----

	[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:منطق]]		[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]]
			[[Category:منطق]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِستِقرا (induction)<br/> در منطق و فلسفه، فرآیند مشاهدۀ موارد جزیی اشیا و امور به‌منظور رسیدن به احکام کلی و استنتاج قوانین طبیعت. استقرا در مقابل قیاس<ref>deduction

</ref> قرار دارد، که حرکتی است از احکام و اصول کلی به‌سمت موارد جزیی. دیوید هیوم<ref>David Hume </ref>، فیلسوف اسکاتلندی، از استقرا انتقاد می‌کرد زیرا آن را بیشتر متکی بر اعتقاد<ref>belief</ref> می‌انگاشت تا بر استدلال معتبر. در فلسفۀ علم، «مسئلۀ استقرا» حوزۀ بحث بسیار حساس و مهمی است: برای هر گزاره<ref> proposition </ref>ای، هر قدر هم قراین فراوان در دست باشد، باز امکان ظهور یک نمونۀ خلاف<ref>counter-instance</ref> در آینده وجود دارد که اعتبار توضیح را از بین ببرد. بنابراین استدلال هیچ حکم علمی را نمی‌توان صادق و قطعی دانست. اما به نظر برخی دیگر، استقرای رایج در علوم، محصّل یقین است و احکام متکی بر آن صادق و قطعی است.

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:منطق]]

استقرا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۵

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳