اسپارک، موریل (۱۹۳۸ـ۲۰۰۶م) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اسپارک، موریل (1918) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسپارک، موریل (۱۹۳۸ـ۲۰۰۶م) منتقل کرد

2024-10-06T18:25:19Z

Mohammadi3 صفحهٔ اسپارک، موریل (1918) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اسپارک، موریل (۱۹۳۸ـ۲۰۰۶م) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۵
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۴

2024-10-06T18:24:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = موریل ~~اسْپارك~~		\|عنوان = موریل اسْپارک
	\|نام =Muriel Spark		\|نام =Muriel Spark
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]		[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]
	[[پرونده:42207500-1.jpg\|بندانگشتی\|موریل اسپارک]]		[[پرونده:42207500-1.jpg\|بندانگشتی\|موریل اسپارک]]
	اسْپارک، موریِل (~~۱۹۳۸ـ۲۰۰۶~~) (Spark, Muriel)		اسْپارک، موریِل (۱۹۳۸ـ۲۰۰۶م) (Spark, Muriel)

	(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ~~۱۹۵۱~~ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ~~۱۹۵۴،~~ به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>''The Comfortes''</ref> (~~۱۹۵۷~~) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>''The Prime of Miss Jean Brodie''</ref> (~~۱۹۶۱~~) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>''A Far Cry from Kensington''</ref> (~~۱۹۸۸~~). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>''Memento Mori'' </ref> (~~۱۹۵۹~~)، ''مقالات''<ref>''Symposium''</ref> (~~۱۹۹۰~~) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>''Realities and Dreams''</ref> (~~۱۹۹۶~~) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>''Collected Poems''</ref> او در ~~۱۹۶۷~~ و ''مجموعه داستان‌''<ref>''The Collectd Stories''</ref>های او در ~~۱۹۹۴~~ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ~~۲۰۰۰~~ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>''The Girls of Slender Means''</ref> (~~۱۹۶۳~~)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (~~۱۹۶۵~~) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (~~۱۹۷۰~~) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ~~۱۹۹۳~~ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ~~۱۹۴۹~~ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (~~۱۹۵۱~~) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (~~۱۹۹۲~~)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ~~۱۹۹۷~~ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ~~۱۹۶۷~~ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال ~~2006~~ در [[فلورانس]] درگذشت.		(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱م در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴م، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>''The Comfortes''</ref> (۱۹۵۷م) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>''The Prime of Miss Jean Brodie''</ref> (۱۹۶۱م) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>''A Far Cry from Kensington''</ref> (۱۹۸۸م). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>''Memento Mori'' </ref> (۱۹۵۹م)، ''مقالات''<ref>''Symposium''</ref> (۱۹۹۰م) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>''Realities and Dreams''</ref> (۱۹۹۶م) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>''Collected Poems''</ref> او در ۱۹۶۷م و ''مجموعه داستان‌''<ref>''The Collectd Stories''</ref>های او در ۱۹۹۴م به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰م منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>''The Girls of Slender Means''</ref> (۱۹۶۳م)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵م) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰م) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳م نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹م سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱م) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲م)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷م برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷م به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۶م در [[فلورانس]] درگذشت.

Mohammadi3 در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۲

2024-10-06T18:22:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۲۲
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]		[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]
	[[پرونده:42207500-1.jpg\|بندانگشتی\|موریل اسپارک]]		[[پرونده:42207500-1.jpg\|بندانگشتی\|موریل اسپارک]]
	اسْپارک، موریِل (~~۱۹۱۸ـ2006~~) (Spark, Muriel)		اسْپارک، موریِل (۱۹۳۸ـ۲۰۰۶) (Spark, Muriel)

	(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>''The Comfortes''</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>''The Prime of Miss Jean Brodie''</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>''A Far Cry from Kensington''</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>''Memento Mori'' </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>''Symposium''</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>''Realities and Dreams''</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>''Collected Poems''</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>''The Collectd Stories''</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>''The Girls of Slender Means''</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.		(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>''The Comfortes''</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>''The Prime of Miss Jean Brodie''</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>''A Far Cry from Kensington''</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>''Memento Mori'' </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>''Symposium''</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>''Realities and Dreams''</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>''Collected Poems''</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>''The Collectd Stories''</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>''The Girls of Slender Means''</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.

Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۰

2022-04-18T08:20:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ2006) (Spark, Muriel)		اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ2006) (Spark, Muriel)

	(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.		(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>''The Comfortes''</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>''The Prime of Miss Jean Brodie''</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>''A Far Cry from Kensington''</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>''Memento Mori'' </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>''Symposium''</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>''Realities and Dreams''</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>''Collected Poems''</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>''The Collectd Stories''</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>''The Girls of Slender Means''</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.

Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۸

2022-04-18T08:18:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}

	[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ2006) (Spark, Muriel)		[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]
			[[پرونده:42207500-1.jpg\|بندانگشتی\|موریل اسپارک]]
			اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ2006) (Spark, Muriel)

	(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.		(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.

Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۵

2022-04-18T08:15:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۲:		خط ۲:
	\|عنوان = موریل اسْپارك		\|عنوان = موریل اسْپارك
	\|نام =Muriel Spark		\|نام =Muriel Spark
	\|نام دیگر=نام اصلی موريل سارا كمبِرگ		\|نام دیگر=
	~~\|نام اصلی=~~		\|نام اصلی=موريل سارا كمبِرگ
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=1918م		\|زادروز=ادینبورگ 1918م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=فلورانس 2006م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=زیمبابوه کنونی
	\|ملیت=اسكاتلندی		\|ملیت=اسكاتلندی
	\|محل زندگی= ایتالیا		\|محل زندگی= ایتالیا
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات = نشان افتخاری امپراتوری ~~بریتانیا، برندۀ~~ جايزۀ ادبیات بریتانیا		\|جوایز و افتخارات = نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا (۱۹۹۳)، جايزۀ ادبیات بریتانیا (۱۹۹۷)
	\|آثار =~~دروازۀ~~ مَندِل‌باوْم (۱۹۶۵) و صندلی راننده (۱۹۷۰)		\|آثار =عهد شباب دوشیزه جین برودی (۱۹۶۱)؛ تسلّی‌بخشان و پیردختران کم‌بضاعت (۱۹۶۳)؛ دعای مرگ، دروازه‌ی مَندِل‌باوْم (۱۹۶۵)؛ صندلی راننده (۱۹۷۰)؛ بسیار دور از کنزینگتون (۱۹۸۸)؛ دعای مرگ (۱۹۵۹)؛ مقالات (۱۹۹۰)؛ واقعیت‌ها و رؤیاها (۱۹۹۶)؛ شراکت در جرم (۲۰۰۰)

	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}

	[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]اسْپارک، موریِل (~~۱۹۱۸ـ~~ ) (Spark, Muriel)		[[File:42207500.jpg\|thumb\|اسپارک، موریل]]اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ2006) (Spark, Muriel)

	(با نام اصلی موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به مذهب کاتولیک در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی جنگ جهانی دوم در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به ایتالیا مهاجرت کرد و در سال 2006 در فلورانس درگذشت.		(نام اصلی: موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به [[کاتولیک، مذهب\|مذهب کاتولیک]] در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی [[جنگ جهانی دوم]] در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او ''شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی'' (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به [[ایتالیا]] مهاجرت کرد و در سال 2006 در [[فلورانس]] درگذشت.

Nazanin در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۰

2021-04-20T05:30:32Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = موریل اسْپارك
|نام =Muriel Spark
|نام دیگر=نام اصلی موريل سارا كمبِرگ
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1918م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=اسكاتلندی
|محل زندگی= ایتالیا
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر= سردبیر مجلۀ بررسی شعر
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا، برندۀ جايزۀ ادبیات بریتانیا
|آثار =دروازۀ مَندِل‌باوْم (۱۹۶۵) و صندلی راننده (۱۹۷۰)

|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

[[File:42207500.jpg|thumb|اسپارک، موریل]]اسْپارک، موریِل (۱۹۱۸ـ ) (Spark, Muriel)

(با نام اصلی موریل سارا کمبِرگ<ref>Muriel Sarah Camberg</ref>) رمان‌نویس اسکاتلندی. اسپارک در اوایل کار خود شعر، نقد، و زندگی‌نامه می‌نوشت، ولی پس از برنده‌شدن در ۱۹۵۱ در مسابقه‌ی داستان کوتاه مجله‌ی آبزرور<ref>Observer</ref> و گرویدن به مذهب کاتولیک در ۱۹۵۴، به نوشتن آثار داستانی تشویق شد. بیشتر شخصیت‌های داستان‌های او گویی وصله‌هایی ناجورند؛ مثل شخصیت‌های اصلی داستان‌های ''تسلّی‌بخشان''<ref>The Comfortes</ref> (۱۹۵۷) (نخستین رمان او)، ''عهد شباب دوشیزه جین برودی''<ref>The Prime of Miss Jean Brodie</ref> (۱۹۶۱) و ''بسیار دور از کنزینگتون''<ref>A Far Cry from Kensington</ref> (۱۹۸۸). طنزهای تلخ‌تری را در کتاب‌های ''دعای مرگ''<ref>Memento Mori </ref> (۱۹۵۹)، ''مقالات''<ref>Symposium</ref> (۱۹۹۰) و ''واقعیت‌ها و رؤیاها''<ref>Realities and Dreams</ref> (۱۹۹۶) نوشته است. ''مجموعه اشعار''<ref>Collected Poems</ref> او در ۱۹۶۷ و ''مجموعه داستان‌''<ref>The Collectd Stories</ref>های او در ۱۹۹۴ به‌چاپ رسید. رمان او با نام ''شراکت در جرم''<ref>''Aiding and Abetting''</ref> در ۲۰۰۰ منتشر شد. نخستین رمان‌های او نظیر تسلّی‌بخشان و ''پیردختران کم‌بضاعت''<ref>The Girls of Slender Means</ref> (۱۹۶۳)، خیال‌پردازی‌های غم‌انگیز و در عین حال آمیخته به شوخ‌طبعی است؛ رمان‌های بعدی او نظیر ''دعای مرگ''، ''دروازه‌ی مَندِل‌باوْم''<ref>''The Mandelbaum Gate''</ref> (۱۹۶۵) و ''صندلی راننده''<ref>''The Driver's Seat''</ref> (۱۹۷۰) درون‌مایه‌های عمیق‌تری دارند. در ۱۹۹۳ نشان افتخاری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. اسپارک در ادینبورگ زاده شد، مدتی در رُدِزیادی جنوبی (زیمبابوه کنونی) زندگی کرد و طی جنگ جهانی دوم در اداره‌ی اطلاعات سیاسی لندن مشغول به کار شد. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ سردبیر مجله‌ی ''بررسی شعر'' بود. نخستین اثر چاپ شده‌ی او شرح حال نقادانه‌ی مِری شِلی (۱۹۵۱) بود. در کتاب ''تاریخچه‌ی شغلی'' (۱۹۹۲)، زندگی‌نامه‌ی شخصی خود را تا ۱۹۵۷ نوشته است. اسپارک در ۱۹۹۷ برنده‌ی جایزه‌ی ادبیات بریتانیا شد. در سال ۱۹۶۷ به ایتالیا مهاجرت کرد و در سال 2006 در فلورانس درگذشت.

 

----

<br /> 

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
<references />