https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86افسنتین - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-05T05:02:04Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86&diff=2010221955&oldid=prevReza rouzbahani در ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۲2025-03-08T09:12:15Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:11406700.jpg|بندانگشتی|افسنطین]]</ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین (Artemisia absinthium)<br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین (Artemisia absinthium)<br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86&diff=2010221951&oldid=prevReza rouzbahani در ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۹2025-03-08T09:09:50Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین (Artemisia absinthium)<br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین (Artemisia absinthium)<br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----<br><!--11406700--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----<br><!--11406700--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86&diff=2010221950&oldid=prevReza rouzbahani در ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۹2025-03-08T09:09:36Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین <br></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Artemisia absinthium)</ins><br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم''<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><ref>Artemisia absinthium </ref> </del>متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر و تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----<br><!--11406700--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----<br><!--11406700--></div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86&diff=2010221949&oldid=prevReza rouzbahani در ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸2025-03-08T09:08:54Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین <br></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَفْسَنْتین <br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><p></del>گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از دیگر اسامی آن ''شیخ رومی''، ''کَشوث رومی'' </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''خَتْرَق'' </del>است. تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></p></del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(یا: افسنطین؛ مروه، خاراگوش، ''شیح رومی''، ''کَشوث رومی''؛ ''خَتْرَق'') </ins>گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم''<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><ref>Artemisia absinthium </ref> </ins>متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گیاهی علفی، چندساله، پایا، به بلندی 50 ـ 100 سانتیمتر و با برگهای نقرهای سبز میباشد. گلهایی زرد و میوهای قهوهایشکل دارد. افسنطین به واسطۀ بذر </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تقسیم بوته تکثیر میشود و در تابستان تا اواسط پاییز به گل مینشیند. گیاهی حساس به سرما است ولی به خشکی مقاوم </ins>است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--11406700--></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----</ins><br><!--11406700--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:پزشکی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:طب جایگزین – گیاهان، شیوه های درمانی و اصطلاحات]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:طب جایگزین – گیاهان، شیوه های درمانی و اصطلاحات]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گیاه شناسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گیاه شناسی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گیاهان و قارچ ها]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گیاهان و قارچ ها]]</div></td></tr>
</table>Reza rouzbahanihttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C%D9%86&diff=1190734&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
اَفْسَنْتین <br><br />
<p>گیاهی دارویی با نام علمی ''آرتمیزیا آبسینتیوم'' متعلّق به خانوادۀ مرکبان (کاسنی). از دیگر اسامی آن ''شیخ رومی''، ''کَشوث رومی'' و ''خَتْرَق'' است. تاریخ شناسایی این گیاه را به دورانهای قدیم، در حدود ۱۶۰۰پم نسبت دادهاند؛ چنانکه مصریان اختصاصات افسنتین را بر روی اوراق پاپیروس نوشتهاند، در آثار بقراط، دیوسقوریدس، پلینی، و جالینوس از این گیاه نام برده شده است که شاید در مواردی منظور گونههای دیگری از جنس ''آرتمیزیا'' بوده است. این گیاه در مناطق گرم و خشک مدیترانه بهخوبی رشد میکند. در قرون وسطا، پرورش آن در سرزمین پهناوری در شمال اروپا، از شبهجزیرۀ اسکاندیناوی تا ایسلند و در قرن ۱۹، در غالب نواحی اروپا مخصوصاً منطقۀ مدیترانه معمول گردید. این گیاه در ایران در مناطقی از اردبیل، تهران، مازندران، گیلان و خراسان میروید. موارد درمانی افسنتین در طی قرون قبل با اختلاف اندکی با موارد استفادۀ امروزی آن شباهت دارد، مثلاً از این گیاه به عنوان هضمکننده، تببُر، رفع خنازیر، یرقان، آبآوردن، فلج، رماتیسم، دفع کِرْم و حتی در موارد شیوع بیماریهای طاعون، وبا و باد سرخ استفاده میکردهاند. همچنین، این گیاه دارای اثر مقوی، مقوی قلب، مدر، قاعدهآور و ضدعفونیکننده است. مصرف زیاد آن مسمومکننده است و مبتلایان به ناراحتیهای هضمی و خونریزیهای داخلی و زنان باردار نباید از آن استفاده کنند.</p><br />
<br><!--11406700--><br />
[[رده:پزشکی]]<br />
[[رده:طب جایگزین – گیاهان، شیوه های درمانی و اصطلاحات]]<br />
[[رده:گیاه شناسی]]<br />
[[رده:گیاهان و قارچ ها]]</div>DaneshGostar