https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%28%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%29امامزاده اسماعیل (اصفهان) - تاریخچهٔ نسخهها2026-09-08T22:31:07Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86)&diff=2010299430&oldid=prevMohammadi3 در ۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۳2026-09-08T08:13:16Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امامزاده اسماعیل (اصفهان)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امامزاده اسماعیل (اصفهان)</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی [[معماری]] در تاریخ [[اصفهان، شهر|اصفهان]] به شمار میآید. این اثر که در ۱۵ دیماه ۱۳۱۰ش با شماره ۱۱۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، لایههای ساختاری متعددی از سدههای نخستین اسلامی تا ادوار [[سلجوقیان|سلجوقی]]، [[آل مظفر|آلمظفر]]، [[صفویه|صفوی]] و [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] را در یک ترکیب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کالبدی </del>منسجم گرد آورده است. بر پایه منابع جغرافیای تاریخی نظیر ''محاسن اصفهان'' <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مافروخی، </del>هسته اولیه این مکان نخستین کانون عبادی مسلمانان در اصفهان موسوم به «جامع خوشینان» بوده که بعدها به نام مسجد شعیا، منسوب به آرامگاه شعیای نبی، شهرت یافت و در متون تاریخی و کتیبههای بنا از تجدید ساخت آن در عصر سلجوقی و دوران آلب ارسلان یاد شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی [[معماری]] در تاریخ [[اصفهان، شهر|اصفهان]] به شمار میآید. این اثر که در ۱۵ دیماه ۱۳۱۰ش با شماره ۱۱۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، لایههای ساختاری متعددی از سدههای نخستین اسلامی تا ادوار [[سلجوقیان|سلجوقی]]، [[آل مظفر|آلمظفر]]، [[صفویه|صفوی]] و [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] را در یک ترکیب منسجم گرد آورده است. بر پایه منابع جغرافیای تاریخی نظیر ''محاسن اصفهان'' <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مافروخی اصفهانی (قرن ۵ق)|مافروخی]]، </ins>هسته اولیه این مکان نخستین کانون عبادی مسلمانان در اصفهان موسوم به «جامع خوشینان» بوده که بعدها به نام مسجد شعیا، منسوب به آرامگاه شعیای نبی، شهرت یافت و در متون تاریخی و کتیبههای بنا از تجدید ساخت آن در عصر سلجوقی و دوران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آلب ارسلان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>یاد شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش شرقی این مجموعه به بارگاه امامزاده اسماعیل تعلق دارد که بر پایه کتیبههای تاریخی و شواهد نسبشناسی، با چند واسطه از نوادگان زید بن حسن مجتبی (ع) دانسته میشود. کهنترین نشانه کالبدی برجامانده در این فضا، ساقه ستبر و آجری یک مناره سلجوقی متعلق به سده 6ق است که بخش زیرین آن در میان دیوارهای شبستان مسجد محصور شده و فراز آن با کلاهک و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گلدستهای </del>باریکتر در ادوار بعدی تکمیل گردیده است. از دیگر یادگارهای کهن پیش از عصر صفوی، یک لنگه درِ منبتکاری چوبی بسیار نفیس در حدفاصل دالان ورودی و مقبره است که به دوران سلاطین آلمظفر در سده 8ق تعلق دارد و نمونهای نایاب از هنر چوبآرایی آن روزگار شمرده میشود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش شرقی این مجموعه به بارگاه امامزاده اسماعیل تعلق دارد که بر پایه کتیبههای تاریخی و شواهد نسبشناسی، با چند واسطه از نوادگان زید بن حسن مجتبی (ع) دانسته میشود. کهنترین نشانه کالبدی برجامانده در این فضا، ساقه ستبر و آجری یک مناره سلجوقی متعلق به سده 6ق است که بخش زیرین آن در میان دیوارهای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>شبستان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>مسجد محصور شده و فراز آن با کلاهک و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[گلدسته|گلدسته]]<nowiki/>ای </ins>باریکتر در ادوار بعدی تکمیل گردیده است. از دیگر یادگارهای کهن پیش از عصر صفوی، یک لنگه درِ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[منبت کاری|</ins>منبتکاری<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>چوبی بسیار نفیس در حدفاصل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>دالان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>ورودی و مقبره است که به دوران سلاطین آلمظفر در سده 8ق تعلق دارد و نمونهای نایاب از هنر چوبآرایی آن روزگار شمرده میشود.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دوره شکوفایی معماری و تزئینات مجموعه با تحولات عصر صفوی در عهد شاه عباس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اول، </del>شاه صفی و شاه سلطان حسین رقم خورد. این تحولات کتیبههای خوشنویسی ارزندهای از استادان نامدار خطه اصفهان، بهویژه خاندان امامی، را در بنا به یادگار گذاشت؛ ازجمله کتیبه ثلث کاشی معرق بر ایوان بقعه اثر محمدرضا امامی مورخ ۱۰۴۳ق، کتیبههای سالهای ۱۱۰۰ و ۱۱۱۲ق در شبستان و سردر مسجد، و سنگنوشتهها و گچبریهای چشمنواز عهد شاه سلطان حسین به قلم علینقی امامی و محمدصالح اصفهانی مورخ ۱۱۱۱ تا ۱۱۱۴ق. در دالان مجموعه نیز سنگی منقوش به تاریخ ۱۱۱۵ق جای گرفته که فرمان معافیت ساکنان محل از پرداخت عوارض و نخلبندی در ایام عاشورا را بازتاب میدهد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دوره شکوفایی معماری و تزئینات مجموعه با تحولات عصر صفوی در عهد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>شاه عباس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کبیر|شاه عباس اول]]، [[شاه صفی (نور ۱۰۲۱ ـ ۱۰۵۲ ق)|</ins>شاه صفی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلطان حسین صفوی|</ins>شاه سلطان حسین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رقم خورد. این تحولات کتیبههای خوشنویسی ارزندهای از استادان نامدار خطه اصفهان، بهویژه خاندان امامی، را در بنا به یادگار گذاشت؛ ازجمله کتیبه ثلث کاشی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[معرق کاری|</ins>معرق<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بر ایوان بقعه اثر محمدرضا امامی مورخ ۱۰۴۳ق، کتیبههای سالهای ۱۱۰۰ و ۱۱۱۲ق در شبستان و سردر مسجد، و سنگنوشتهها و گچبریهای چشمنواز عهد شاه سلطان حسین به قلم علینقی امامی و محمدصالح اصفهانی مورخ ۱۱۱۱ تا ۱۱۱۴ق. در دالان مجموعه نیز سنگی منقوش به تاریخ ۱۱۱۵ق جای گرفته که فرمان معافیت ساکنان محل از پرداخت عوارض و نخلبندی در ایام عاشورا را بازتاب میدهد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صحن مرکزی مجموعه میزبان دو سنگاب سنگی نفیس از عهد صفوی است که با نقوش گیاهی برجسته و صلوات بر چهارده معصوم آراسته شدهاند؛ سنگاب شرقی بر پایه کتیبه ثلث پیرامون لبه آن، در سال ۱۰۴۹ق (دوران شاه صفی) به دست بانویی به نام حاجیه شاهمر جزی برخواری وقف شده و سنگاب غربی نیز دارای فرورفتگیهای مدور ویژهای برای استقرار پیالههای آبخوری است. علاوه بر جاذبههای معماری و هنری، این مجموعه به واسطه در بر داشتن آرامگاه شخصیتهای تاریخی و مذهبی مانند زینتنساء بیگم (دختر شاه اسماعیل سوم) و میرزا محمدهادی میرلوحی از علمای عهد صفوی، یکی از اسناد زنده و شاخص جغرافیای مذهبی و تاریخ شهری اصفهان شناخته میشود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صحن مرکزی مجموعه میزبان دو سنگاب سنگی نفیس از عهد صفوی است که با نقوش گیاهی برجسته و صلوات بر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>چهارده معصوم<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>آراسته شدهاند؛ سنگاب شرقی بر پایه کتیبه ثلث پیرامون لبه آن، در سال ۱۰۴۹ق (دوران شاه صفی) به دست بانویی به نام حاجیه شاهمر جزی برخواری وقف شده و سنگاب غربی نیز دارای فرورفتگیهای مدور ویژهای برای استقرار پیالههای آبخوری است. علاوه بر جاذبههای معماری و هنری، این مجموعه به واسطه در بر داشتن آرامگاه شخصیتهای تاریخی و مذهبی مانند زینتنساء بیگم (دختر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اسماعیل صفوی سوم|</ins>شاه اسماعیل سوم<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>) و میرزا محمدهادی میرلوحی از علمای عهد صفوی، یکی از اسناد زنده و شاخص جغرافیای مذهبی و تاریخ شهری اصفهان شناخته میشود.</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:معماری]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:ابنیه سنتی ایران]]</ins></div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86)&diff=2010299424&oldid=prevMohammadi3 در ۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۰2026-09-08T07:50:33Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امامزاده اسماعیل (اصفهان)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امامزاده اسماعیل (اصفهان)</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی معماری در تاریخ اصفهان به شمار میآید. این اثر که در ۱۵ دیماه ۱۳۱۰ش با شماره ۱۱۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، لایههای ساختاری متعددی از سدههای نخستین اسلامی تا ادوار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلجوقی، آلمظفر، </del>صفوی و قاجار را در یک ترکیب کالبدی منسجم گرد آورده است. بر پایه منابع جغرافیای تاریخی نظیر ''محاسن اصفهان'' مافروخی، هسته اولیه این مکان نخستین کانون عبادی مسلمانان در اصفهان موسوم به «جامع خوشینان» بوده که بعدها به نام مسجد شعیا، منسوب به آرامگاه شعیای نبی، شهرت یافت و در متون تاریخی و کتیبههای بنا از تجدید ساخت آن در عصر سلجوقی و دوران آلب ارسلان یاد شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>معماری<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در تاریخ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اصفهان، شهر|</ins>اصفهان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به شمار میآید. این اثر که در ۱۵ دیماه ۱۳۱۰ش با شماره ۱۱۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، لایههای ساختاری متعددی از سدههای نخستین اسلامی تا ادوار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلجوقیان|سلجوقی]]، [[آل مظفر|آلمظفر]]، [[صفویه|</ins>صفوی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[قاجاریه، سلسله|</ins>قاجار<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را در یک ترکیب کالبدی منسجم گرد آورده است. بر پایه منابع جغرافیای تاریخی نظیر ''محاسن اصفهان'' مافروخی، هسته اولیه این مکان نخستین کانون عبادی مسلمانان در اصفهان موسوم به «جامع خوشینان» بوده که بعدها به نام مسجد شعیا، منسوب به آرامگاه شعیای نبی، شهرت یافت و در متون تاریخی و کتیبههای بنا از تجدید ساخت آن در عصر سلجوقی و دوران آلب ارسلان یاد شده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش شرقی این مجموعه به بارگاه امامزاده اسماعیل تعلق دارد که بر پایه کتیبههای تاریخی و شواهد نسبشناسی، با چند واسطه از نوادگان زید بن حسن مجتبی (ع) دانسته میشود. کهنترین نشانه کالبدی برجامانده در این فضا، ساقه ستبر و آجری یک مناره سلجوقی متعلق به سده 6ق است که بخش زیرین آن در میان دیوارهای شبستان مسجد محصور شده و فراز آن با کلاهک و گلدستهای باریکتر در ادوار بعدی تکمیل گردیده است. از دیگر یادگارهای کهن پیش از عصر صفوی، یک لنگه درِ منبتکاری چوبی بسیار نفیس در حدفاصل دالان ورودی و مقبره است که به دوران سلاطین آلمظفر در سده 8ق تعلق دارد و نمونهای نایاب از هنر چوبآرایی آن روزگار شمرده میشود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش شرقی این مجموعه به بارگاه امامزاده اسماعیل تعلق دارد که بر پایه کتیبههای تاریخی و شواهد نسبشناسی، با چند واسطه از نوادگان زید بن حسن مجتبی (ع) دانسته میشود. کهنترین نشانه کالبدی برجامانده در این فضا، ساقه ستبر و آجری یک مناره سلجوقی متعلق به سده 6ق است که بخش زیرین آن در میان دیوارهای شبستان مسجد محصور شده و فراز آن با کلاهک و گلدستهای باریکتر در ادوار بعدی تکمیل گردیده است. از دیگر یادگارهای کهن پیش از عصر صفوی، یک لنگه درِ منبتکاری چوبی بسیار نفیس در حدفاصل دالان ورودی و مقبره است که به دوران سلاطین آلمظفر در سده 8ق تعلق دارد و نمونهای نایاب از هنر چوبآرایی آن روزگار شمرده میشود.</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_(%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86)&diff=2010299418&oldid=prevMohammadi3: صفحهای تازه حاوی «امامزاده اسماعیل (اصفهان) مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی معماری در تاریخ اصفهان به شمار میآید. این اثر که در ۱...» ایجاد کرد2026-09-08T07:46:40Z<p>صفحهای تازه حاوی «امامزاده اسماعیل (اصفهان) مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی معماری در تاریخ اصفهان به شمار میآید. این اثر که در ۱...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>امامزاده اسماعیل (اصفهان)<br />
<br />
مجموعه مذهبی و تاریخی مسجد شعیا و بقعه امامزاده اسماعیل واقع در بافت کهن محله خوشینان، در مجاورت خیابان هاتف و میدان امام علی، از ارزشمندترین کانونهای پیوستگی معماری در تاریخ اصفهان به شمار میآید. این اثر که در ۱۵ دیماه ۱۳۱۰ش با شماره ۱۱۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، لایههای ساختاری متعددی از سدههای نخستین اسلامی تا ادوار سلجوقی، آلمظفر، صفوی و قاجار را در یک ترکیب کالبدی منسجم گرد آورده است. بر پایه منابع جغرافیای تاریخی نظیر ''محاسن اصفهان'' مافروخی، هسته اولیه این مکان نخستین کانون عبادی مسلمانان در اصفهان موسوم به «جامع خوشینان» بوده که بعدها به نام مسجد شعیا، منسوب به آرامگاه شعیای نبی، شهرت یافت و در متون تاریخی و کتیبههای بنا از تجدید ساخت آن در عصر سلجوقی و دوران آلب ارسلان یاد شده است.<br />
<br />
بخش شرقی این مجموعه به بارگاه امامزاده اسماعیل تعلق دارد که بر پایه کتیبههای تاریخی و شواهد نسبشناسی، با چند واسطه از نوادگان زید بن حسن مجتبی (ع) دانسته میشود. کهنترین نشانه کالبدی برجامانده در این فضا، ساقه ستبر و آجری یک مناره سلجوقی متعلق به سده 6ق است که بخش زیرین آن در میان دیوارهای شبستان مسجد محصور شده و فراز آن با کلاهک و گلدستهای باریکتر در ادوار بعدی تکمیل گردیده است. از دیگر یادگارهای کهن پیش از عصر صفوی، یک لنگه درِ منبتکاری چوبی بسیار نفیس در حدفاصل دالان ورودی و مقبره است که به دوران سلاطین آلمظفر در سده 8ق تعلق دارد و نمونهای نایاب از هنر چوبآرایی آن روزگار شمرده میشود.<br />
<br />
دوره شکوفایی معماری و تزئینات مجموعه با تحولات عصر صفوی در عهد شاه عباس اول، شاه صفی و شاه سلطان حسین رقم خورد. این تحولات کتیبههای خوشنویسی ارزندهای از استادان نامدار خطه اصفهان، بهویژه خاندان امامی، را در بنا به یادگار گذاشت؛ ازجمله کتیبه ثلث کاشی معرق بر ایوان بقعه اثر محمدرضا امامی مورخ ۱۰۴۳ق، کتیبههای سالهای ۱۱۰۰ و ۱۱۱۲ق در شبستان و سردر مسجد، و سنگنوشتهها و گچبریهای چشمنواز عهد شاه سلطان حسین به قلم علینقی امامی و محمدصالح اصفهانی مورخ ۱۱۱۱ تا ۱۱۱۴ق. در دالان مجموعه نیز سنگی منقوش به تاریخ ۱۱۱۵ق جای گرفته که فرمان معافیت ساکنان محل از پرداخت عوارض و نخلبندی در ایام عاشورا را بازتاب میدهد.<br />
<br />
صحن مرکزی مجموعه میزبان دو سنگاب سنگی نفیس از عهد صفوی است که با نقوش گیاهی برجسته و صلوات بر چهارده معصوم آراسته شدهاند؛ سنگاب شرقی بر پایه کتیبه ثلث پیرامون لبه آن، در سال ۱۰۴۹ق (دوران شاه صفی) به دست بانویی به نام حاجیه شاهمر جزی برخواری وقف شده و سنگاب غربی نیز دارای فرورفتگیهای مدور ویژهای برای استقرار پیالههای آبخوری است. علاوه بر جاذبههای معماری و هنری، این مجموعه به واسطه در بر داشتن آرامگاه شخصیتهای تاریخی و مذهبی مانند زینتنساء بیگم (دختر شاه اسماعیل سوم) و میرزا محمدهادی میرلوحی از علمای عهد صفوی، یکی از اسناد زنده و شاخص جغرافیای مذهبی و تاریخ شهری اصفهان شناخته میشود.</div>Mohammadi3