https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D8%AFباد، ایزد - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-14T18:11:46Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D8%AF&diff=2010107018&oldid=prevMohammadi2 در ۱۶ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۳2021-05-16T09:33:22Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
باد، ایزَد <br><br />
<p>هجدهمین آفریدۀ اَهورامَزدا، همکار خُرداد و ایزد موکل بر ازدواج و نِکاح. در اَوِستایی، واتَه؛ و در پهلوی، وات است. در ''بُنَدهِش''، باد مردِ روشن پانزده سالهای است که از زمین آفریده شده و جامۀ سبز بر تن و موزۀ چوبین بر پا دارد و سخت دلپذیر و به آیین است و برای مردمان چون جان در بدن میماند. باد زهری را که اهریمن با زمین و گیاه آمیخته بود، با آب شست و با این آب، دریاها را فراهم آورد. دیوان برآشفتند و باد را آلودند و سست و تکهتکه کردند. این است که باد در دم و بازدم مردمان و جانوران میوزد. نظم چیزها از باد است؛ از باد است که آب در هوا معلق نمیماند و فرومیبارد. آب را باد به دریا غلتانده است. دیوان از توانایی باد در خشم میشوند و او را میفریبند، تا به این اندیشه بیفتد که کس از او نیرومندتر نیست. آنگاه باد چنان میوزد که همۀ دار و درخت سر راهش را از جا میکند و تاریکی همهجا را فرامیگیرد. سرانجام گَرشاسپ بر او چیره شده و او را ناگزیر میکند که پیمان بندد تا به زیر زمین رفته و نگهداری زمین و آسمان را که اَهورامَزدا به او سپرده است برعهده گیرد. اَهورامَزدا در روز رستاخیز برای زندهکردن مردگان، استخوان را از زمین، خون را از آب، موی را از گیاه و جان را از باد میخواهد. در تقویم زردشتی روز بیست و دوم هر ماه باد روز نامیده میشود.</p><br />
<br><!--12017700--><br />
[[رده:اسطوره شناسی]]<br />
[[رده:اسطوره های ایران]]<br />
[[رده:ادیان و فرقه های غیراسلام]]<br />
[[رده:زردشتی]]</div>Mohammadi2