بتا، ذره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ بتا ، ذره را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به بتا، ذره منتقل کرد

2025-05-05T05:51:15Z

Mohammadi3 صفحهٔ بتا ، ذره را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به بتا، ذره منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۱
(بدون تفاوت)

Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۹

2024-04-18T22:09:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۹
خط ۱:		خط ۱:

	بِتا ، ذَرّه (beta particle)<br/> الکترون (يا ~~گاهي پوزيترون~~)~~ ~~با سرعت زیاد، گسیل‌شده از هستۀ اتمی پرتوزا<ref>radioactive atom</ref>، وقتی خودبه‌خود متلاشی شود. ذرۀ بتا می‌تواند با سرعتی تا حدّ سرعت نور حرکت کند. این ذرات در هسته و ضمن نوعی تلاشیِ هسته‌ای، با نام واپاشی بتا<ref>beta decay</ref>، به‌وجود می‌آیند. طی این فرآیند، یک نوترون با گسیلِ‌ الکترون به یک پروتون تبدیل می‌شود و عدد اتمی یک واحد زیاد می‌شود، اما عدد جرمی ثابت می‌ماند. جرم ازدست رفته در این تحول به انرژی جنبشی<ref>kinetic energy</ref> ذره بتا تبدیل می‌شود. استرونسیم ـ ۹۰ (Sr۹۰) ازجمله موادی است که ذرات بتا گسیل می‌کنند. نفوذپذیری ذرات بتا از ذرات آلفا<ref>alpha particle</ref> بیشتر، اما از تابش گاما<ref>gamma radiation </ref> کمتر است. این ذرات می‌توانند تا چند متر در هوا سیر کنند، اما در دو تا سه میلی‌متری آلومینیوم متوقف می‌شوند. این ذرات توان یونش کمتری از ذرات آلفا دارند. ذرات بتا به‌سبب جرم کمشان، مانند پرتوهای کاتدی، براثر میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی<ref>magnetic and electric field</ref> به آسانی منحرف می‌شوند. واپاشی بتا ناشی از نیروهای ضعیف هسته‌ای است.		بِتا ، ذَرّه (beta particle)<br/> الکترون (يا گاهی پوزیترون) با سرعت زیاد، گسیل‌شده از هستۀ اتمی پرتوزا<ref>radioactive atom</ref>، وقتی خودبه‌خود متلاشی شود. ذرۀ بتا می‌تواند با سرعتی تا حدّ سرعت نور حرکت کند. این ذرات در هسته و ضمن نوعی تلاشیِ هسته‌ای، با نام واپاشی بتا<ref>beta decay</ref>، به‌وجود می‌آیند. طی این فرآیند، یک نوترون با گسیلِ‌ الکترون به یک پروتون تبدیل می‌شود و عدد اتمی یک واحد زیاد می‌شود، اما عدد جرمی ثابت می‌ماند. جرم ازدست رفته در این تحول به انرژی جنبشی<ref>kinetic energy</ref> ذره بتا تبدیل می‌شود. استرونسیم ـ ۹۰ (Sr۹۰) ازجمله موادی است که ذرات بتا گسیل می‌کنند. نفوذپذیری ذرات بتا از ذرات آلفا<ref>alpha particle</ref> بیشتر، اما از تابش گاما<ref>gamma radiation </ref> کمتر است. این ذرات می‌توانند تا چند متر در هوا سیر کنند، اما در دو تا سه میلی‌متری آلومینیوم متوقف می‌شوند. این ذرات توان یونش کمتری از ذرات آلفا دارند. ذرات بتا به‌سبب جرم کمشان، مانند پرتوهای کاتدی، براثر میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی<ref>magnetic and electric field</ref> به آسانی منحرف می‌شوند. واپاشی بتا ناشی از نیروهای ضعیف هسته‌ای است.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

بِتا ، ذَرّه (beta particle)<br/> الکترون (يا گاهي پوزيترون) با سرعت زیاد، گسیل‌شده از هستۀ اتمی پرتوزا<ref>radioactive atom</ref>، وقتی خودبه‌خود متلاشی شود. ذرۀ بتا می‌تواند با سرعتی تا حدّ سرعت نور حرکت کند. این ذرات در هسته و ضمن نوعی تلاشیِ هسته‌ای، با نام واپاشی بتا<ref>beta decay</ref>، به‌وجود می‌آیند. طی این فرآیند، یک نوترون با گسیلِ‌ الکترون به یک پروتون تبدیل می‌شود و عدد اتمی یک واحد زیاد می‌شود، اما عدد جرمی ثابت می‌ماند. جرم ازدست رفته در این تحول به انرژی جنبشی<ref>kinetic energy</ref> ذره بتا تبدیل می‌شود. استرونسیم ـ ۹۰ (Sr۹۰) ازجمله موادی است که ذرات بتا گسیل می‌کنند. نفوذپذیری ذرات بتا از ذرات آلفا<ref>alpha particle</ref> بیشتر، اما از تابش گاما<ref>gamma radiation </ref> کمتر است. این ذرات می‌توانند تا چند متر در هوا سیر کنند، اما در دو تا سه میلی‌متری آلومینیوم متوقف می‌شوند. این ذرات توان یونش کمتری از ذرات آلفا دارند. ذرات بتا به‌سبب جرم کمشان، مانند پرتوهای کاتدی، براثر میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی<ref>magnetic and electric field</ref> به آسانی منحرف می‌شوند. واپاشی بتا ناشی از نیروهای ضعیف هسته‌ای است.

 

----

<br/> 

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:مفاهیم و اصطلاحات، عناصر و فراورده ها]]