https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8Cبزرگ علوی - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-03T17:47:51Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8C&diff=2010126973&oldid=prevMohammadi2 در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۱۳2021-12-19T06:13:21Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>بزرگ علوی (تهران ۱۲۸۲ـ برلین ۱۳۷۵ش)<br><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = مجتبی علوی (بزرگ علوی)<br />
|نام =<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=تهران ۱۲۸۲ش<br />
|تاریخ مرگ= برلین ۱۳۷۵ش<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=ایرانی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=علوم تربیتی و روانشناسی در آلمان (1302ـ1307ش)<br />
| شغل و تخصص اصلی =داستاننویس<br />
|شغل و تخصص های دیگر=فعال سیاسی و روزنامهنگار<br />
|سبک = رمانتیسم<br />
|مکتب =<br />
|سمت =تدریس در مدرسۀ صنعتی آلمانیها، تدریس در دانشگاه هومبولت <br />
|جوایز و افتخارات =از بنیادگذاران داستاننویسی جدید ایران<br />
|آثار = چمدان (1313ش)؛ ورقپارههای زندان (1321ش)؛ پنجاه و سه نفر (1321ش)؛ چشمهایش (1331ش)؛ تاریخ تحول ادبیات معاصر ایران (1342ش)؛ فرهنگ فارسی به آلمانی؛ ترجمه به فارسی: حماسۀ ملی ایرانیان، اثر نُلدکه<br />
|خویشاوندان سرشناس = ابوالحسن علوی (پدر)<br />
|گروه مقاله =ادبیات فارسی، تاریخ ایران، رسانهها و ارتباطات<br />
|دوره =<br />
|فعالیتهای مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}[[پرونده: 31097600-1.jpg | بندانگشتی|عَلَوی، بزرگ]][[پرونده: 31097600-2.jpg | بندانگشتی|عَلَوی، بزرگ]][[پرونده: 31097600-3.jpg | بندانگشتی|عَلَوی، بزرگ]][[پرونده: 31097600-4.jpg | بندانگشتی|عَلَوی، بزرگ]][[پرونده: 31097600.jpg | بندانگشتی|عَلَوی، بزرگ]](سیدمجتبی آقابزرگ علوی) از بنیادگذاران داستاننویسی جدید ایران، فعال سیاسی و روزنامهنگار. پدرش، ابوالحسن علوی، تاجری سیاستگرا بود و در آلمان اقامت داشت. بزرگ علوی در آلمان علوم تربیتی و روانشناسی خواند (۱۳۰۲ـ۱۳۰۷ش). پس از بازگشت به ایران، به تدریس در مدرسۀ صنعتی آلمانیها، و نویسندگی پرداخت. او هم عضو محفل ادبی (گروه رَبْعه) صادق هدایت بود و هم با تقی ارانی در انتشار مجلۀ دنیا همکاری میکرد. سالهای ۱۳۱۶ـ۱۳۲۰ش را، به جرم ارتباط با گروه چپگرای ۵۳ نفره، در زندان گذراند. پس از تشکیل حزب تودۀ ایران، به آن حزب پیوست و در ۱۳۲۰ـ۱۳۳۲ش با مجلههایی چون ''سخن''، ''پیام نو''، و ''مردم'' همکاری کرد. در برگزاری نخستین کنگرۀ نویسندگان ایران با انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی همکاری داشت. او، که برای دریافت مدال شورای جهانی صلح به اروپا رفته بود، بهسبب کودتای ۲۸ مرداد ناگزیر در برلن شرقی اقامت گزید و از آن پس از صحنۀ فعالیت سیاسی کنار رفت و بقیۀ عمر را به تدریس در دانشگاه هومبولت و معرفی ادبیات ایران به آلمانیزبانها گذراند. علوی از پیشروان داستاننویسی جدید ایران است. داستانهایش فضایی رمانتیک و روانشناختی دارد و نشانگر گرایش اجتماعی او، همراه با جستوجوی شیوههای جدید روایتگری است. مواجهۀ'''' راویِ جستوجوگر با روایتهایی متفاوت از ماجرایی واحد، به داستانهایش حال و هوای معماییِ داستانهای پلیسی میبخشد. آثاری نیز به فارسی ترجمه کرد که از مهمترین آنها میتوان به ''حماسۀ ملی ایرانیان''، اثر نُلدکه، اشاره کرد. از آثارش: ''چمدان'' (۱۳۱۳ش)؛ ''ورقپارههای زندان'' (۱۳۲۱ش)؛ و ''پنجاه و سه نفر'' (۱۳۲۱ش) که با نشر این دو اثر «ادبیات زندان» را در ایران پایهگذاری کرد؛'' نامهها'' (۱۳۳۰ش)؛ ''چشمهایش'' (۱۳۳۱ش)؛ ''میرزا'' (۱۳۴۷ش)؛ ''سالاریها'' (۱۳۵۴ش)؛ ''موریانه'' (۱۳۶۸ش)؛ ''روایت'' (۱۳۷۷ش)؛ ''تاریخ تحول ادبیات معاصر ایران'' (۱۳۴۲ش)؛&nbsp;''فرهنگ فارسی به آلمانی''.<br />
<br><!--31097600--><br />
[[رده:ادبیات فارسی]]<br />
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]<br />
[[رده:تاریخ ایران]]<br />
[[رده:دورۀ پهلوی]]<br />
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]<br />
[[رده:رسانه های نوشتاری ایران]]</div>Mohammadi2