بلفاست - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۵

2025-06-28T08:35:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	[[File:12304300-1.jpg\|thumb\|قلعه بِلْفاسْت]](به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste		[[File:12304300-1.jpg\|thumb\|قلعه بِلْفاسْت]](به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste

	</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند ~~شمالی،~~ واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است. ۳۴۸هزار نفر جمعیت (۲۰۲۲) و ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت ~~کاتولیک‌ها~~ در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.		</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی [[ایرلند شمالی]]، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است. ۳۴۸هزار نفر جمعیت (۲۰۲۲) و ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ [[هوگنوها]]<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت [[کاتولیک\|کاتولیک‌]]<nowiki/>ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که [[پروتستان، مذهب\|پروتستان]]<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. [[تایتانیک، کشتی\|کشتی تایتانیک]]<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال [[دوبلین، شهر\|دوبلین]]<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به [[لیورپول]]<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن ([[آیل آو من]])<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۰

2025-06-28T08:30:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:

	{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6		{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
	\| کشور =~~ایرلند~~		\| کشور =انگلستان
	\| نام فارسی =بِلْفاسْت		\| نام فارسی =بِلْفاسْت

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۸

2025-06-28T08:28:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} بِلْفاسْت (Belfast)		}} بِلْفاسْت (Belfast)

	[[File:12304300-1.jpg\|thumb\|قلعه بِلْفاسْت]]~~[[File:12304300.jpg\|thumb\|قلعه بِلْفاسْت]]~~		[[File:12304300-1.jpg\|thumb\|قلعه بِلْفاسْت]](به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste

	(به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste

	</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند شمالی، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است. ۳۴۸هزار نفر جمعیت (۲۰۲۲) و ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت کاتولیک‌ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.		</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند شمالی، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است. ۳۴۸هزار نفر جمعیت (۲۰۲۲) و ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت کاتولیک‌ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.

Shahraabi در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰

2025-06-17T08:40:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| موقعیت =مرکز ایرلند شمالی		\| موقعیت =مرکز ایرلند شمالی

	\| جمعیت =~~484,800~~ نفر		\| جمعیت =۳۴۸هزار نفر (۲۰۲۲)

	\| مساحت =		\| مساحت = ۱۳۳ کیلومتر مربع

Shahraabi در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۹

2025-06-17T08:39:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۹
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	(به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste		(به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste

	</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند شمالی، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است ~~و ۴۸۴,۸۰۰~~ نفر جمعیت ~~دارد~~ (~~۲۰۰۳~~). از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت کاتولیک‌ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.		</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند شمالی، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است. ۳۴۸هزار نفر جمعیت (۲۰۲۲) و ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت کاتولیک‌ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =ایرلند
| نام فارسی =بِلْفاسْت

|نام لاتین =Belfast

| استان =
| شهرستان =
| بخش =آنتریم و داون
| موقعیت =مرکز ایرلند شمالی

| جمعیت =484,800 نفر

| مساحت =

| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی

| برخی بناهای مهم =قلعۀ بلفاست و سالن گراند اوپرا
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} بِلْفاسْت (Belfast)

[[File:12304300-1.jpg|thumb|قلعه بِلْفاسْت]][[File:12304300.jpg|thumb|قلعه بِلْفاسْت]]

(به ایرلندی: بیل فئیرست<ref>Beal Feirste

</ref>) به معنی مصب فارْسِت<ref>Farset mouth </ref>. مرکز و بندر صنعتی ایرلند شمالی، واقع در بخش آنتریم<ref>County Antrim</ref> و بخش داون<ref> County Down </ref>. در مصب رود لاگان<ref>River Lagan </ref>، کنار بلفاست لاخ<ref>Belfast Lough </ref>، واقع شده است و ۴۸۴,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۳). از ۱۹۲۰ مرکز ایرلند شمالی بوده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و علوم مهندسی. با اِسکان انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌‌ها، بلفاست به مرکز نهضت پروتستان ایرلند<ref>Irish Protestantism </ref> در قرن ۱۷ تبدیل شد. با ورود گستردۀ هوگنوها<ref>Huguenot </ref> (پروتستان‌های فرانسوی) پس از ۱۶۸۵، صنعت تولید پارچه‌های نخی پایه‌گذاری شد و قانون اتحاد با انگلستان<ref>Act of Union With England </ref> (۱۸۰۱) به پیشرفت بلفاست به‌منزلۀ مرکز صنعتی کمک کرد. در قرن ۱۹، مهاجران زیادی از مناطق روستایی اطراف وارد بلفاست شدند و جمعیت کاتولیک‌ها در ۱۸۵۰ به حدود ۳۰ درصد کل جمعیت رسید. بلفاست در ۱۸۸۸ به شهر تبدیل، و از ۱۸۹۲ دارای شهردار شد. از ۱۹۶۸ به بعد ناآرامی‌های داخلی و فعالیت‌های تِروریستی به شهر آسیب فراوان رساند و نخستین آتش‌بس در ۱۹۹۴ برقرار شد. تا ۱۹۹۱، جمعیت کاتولیک‌ها به ۳۹ درصد رسیده بود، در حالی که پروتستان<ref>Protestant </ref>ها ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. جدایی محله‌های مسکونی کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها هنوز هم ادامه دارد. اشتغال در بلفاست عمدتاً در ارتباط با بخش دولتی است که جایگزین مشاغل سنتی بومی، همچون کشتی‌سازی، شده است؛ اگرچه کارگاه‌های کشتی‌سازی هارلند<ref>Harland </ref> و ولف<ref>Wolff </ref> هنوز فعال‌اند. کشتی تایتانیک<ref>Titanic</ref> در ۱۹۱۲ در این‌جا ساخته شد. بناهای دیدنی بلفاست عبارت‌اند از کتابخانۀ لاینن هال<ref> Linen Hall Library </ref> (۱۷۸۸)، دانشگاه کوئینز (۱۸۴۹)، قلعۀ بلفاست<ref>Belfast Castle </ref>(۱۸۷۰) و سالن گراند اوپرا<ref>Grand Opera House </ref> (۱۸۹۵). بلفاست در ۱۸۰کیلومتری شمال دوبلین<ref>Dublin </ref> قرار دارد و مرکز شبکۀ جاده و راه‌آهن ایرلند شمالی است؛ همچنین دارای خطوط کشتی‌رانی به لیورپول<ref>Liverpool </ref> و هیشم<ref>Heysham </ref>، در انگلستان، و جزیرۀ مَن (آیل آو من)<ref>Isle of Man </ref> است. فرودگاه بلفاست سیتی<ref>Belfast City</ref> در ۱۹۳۷ ساخته شد و فرودگاه بین‌المللی آن در ۳۱کیلومتری غرب شهر واقع شده است.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی بریتانیا]]