Nazanin در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱

2019-09-29T08:11:58Z

صفحهٔ تازه

تَنْگْسْتِن (tungsten)<br /> برگرفته از عبارتی سوئدی به‌معنای سنگ سنگین. عنصری فلزی، به‌رنگ سفید خاکستری، سنگین و سخت، با نماد W، برگرفته از واژۀ آلمانی ولفرام<ref>Wolfram </ref>، با عدد اتمی<ref>atomic number</ref> ۷۴، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass</ref> ۱۸۳.۸۵. در کانی‌های ولفرامیت<ref>wolframite </ref>، شیلیت<ref>Scheelite </ref>، و هوبرتیت<ref>hubertite </ref> یافت می‌شود. بالاترین نقطۀ ذوب را در بین فلزات دارد (۳۴۱۰درجۀ سانتی‌گراد). با فولاد آلیاژ می‌شود و آن را سخت‌تر، قوی‌تر، کشسان‌تر می‌کند. در ابزارهای برش سرعت بالا، المنت‌های الکتریکی<ref>electrical elements</ref>، و در اتصالات گرمایونی<ref>thermionic couplings</ref> نیز به‌کار می‌رود. نمک‌های آن در صنایع رنگ و دباغی کاربرد دارند. تنگستن را اولین‌بار شیمی‌دان سوئدی، کارل شِله<ref>Karl Scheele</ref>، از کانی شیلیت به‌دست آورد (۱۷۸۱). در ۱۷۸۳، شیمی‌دانان اسپانیایی، فائوستو دالویار<ref>Fausto D Elhuyar</ref> (۱۷۵۵ـ۱۸۳۳) و برادرش خوان خوزه<ref>Juan Jose</ref> (۱۷۵۴ـ۱۷۹۶)، تنگستن را جداسازی کردند. در بهار ۱۹۹۹، ارتش امریکا سربازان را با گلوله‌های سازگار با محیط زیستی تجهیز کرد که از تنگستن ساخته می‌شوند و خاک را آلوده نمی‌کنند. پیش از این از سرب در گلوله‌ها استفاده می‌کردند.

 

----

[[Category:فناوری و صنایع]]
[[Category:فلزات، آلیاژها و مواد]]
<references />

تنگستن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱