جنبش هنرها و صنایع دستی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸

2025-03-09T10:38:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:16097000-3.jpg\|بندانگشتی\|ملیله کلم و انگور، ویلیام موریس ]]
			جنبش هنرها و صنایع دستی (Arts and Crafts Movement)<br>

	~~جنبش هنرها و صنایع دستی (Arts and Crafts Movement)<br>~~		جنبش اجتماعی و زیباشناختی<ref>aesthetic</ref> اواخر قرن ۱۹م در [[انگلستان]]، که بر اهمیت مهارت‌های دستی و شأن نیروی کار تأکید می‌نهاد. این جنبش با صنعتی‌شدن و تولید انبوه عصر ویکتوریایی<ref>Victorian </ref> مخالف بود و بازگشت به زندگی خاطره‌انگیز قرون وسطایی<ref>medieval </ref> را آرزو می‌کرد. این جنبش بر آرنووُ<ref>art nouveau </ref>، و مدرسۀ طراحی باوهاوس<ref>Bauhaus </ref> به‌طور غیرمستقیم تأثیر گذاشت. آرمان‌های جنبش هنرها و صنایع دستی در عقاید اِی دبلیو اِن پیوجین<ref>A W N Pugin </ref> معمار، و [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)\|جان راسکین]]<ref>John Ruskin</ref>، منتقد هنری، ریشه داشت، که معتقد بودند هنر هر کشور بازتابندۀ شأن معنوی آن است، و با ازبین رفتن مهارت‌های سنّتی، معنویت آن هم کم‌فروغ می‌شود. مهم‌ترین شخصیتی که به آرمان‌های این جنبش پرداخت، [[موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶)\|ویلیام موریس]]<ref>William Morris </ref> بود، که در ۱۸۶۱م شرکت موریس‌، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Faulkner and Co</ref> را بنیاد نهاد و طیف گسترده‌ای از محصولاتِ بسیار مرغوب تولید کرد؛ ازجمله پارچه، مبلمان، شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref>، و کاغذ دیواری. ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)\|دانته گابر‌یل روسِتّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> از هنرمندانی بودند که با این جنبش همکاری داشتند. در ۱۸۸۴م، صنف کارگران هنری<ref>Art Workers Guild </ref> تأسیس شد تا بین «صنعتگر دستی» و «هنرمند» پُلی ایجاد کند؛ در ۱۸۸۶م شماری از اعضای آن،‌ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Exhibition Society</ref> را بنیاد نهادند که نام این جنبش نیز برگرفته از آن است. هر دو تشکّل درصدد تولید «هنری به‌وسیلۀ مردم و برای مردم» بودند. این هنرها عبارت‌اند از سفالگری، تولید و تصویرگری کتاب، فلزکاری و طراحی معماری. صنف مزبور از [[سوسیالیسم]]<ref>socialism</ref> تأثیر داشت، و ویلیام ماریس (عضو مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League</ref>)، تا هنگام درگذشتش در ۱۸۹۶م، آن را اداره می‌کرد. دیدگاه‌های ماریس در باب اهمیت اجتماعی طراحیِ خوب، بسیار تأثیرگذار بود؛ با این‌حال در جلب استقبال توده‌ها ناکام ماند،‌ زیرا کیفیت بالای این محصولات ناگزیر به گران‌شدن قیمت آن‌ها منتهی می‌شد. از دیگر اعضای مهم این جنبش [[اشبی، چارلز (۱۸۶۳ـ۱۹۴۲)\|چارلز اَشبی]]<ref>Charles Ashbee </ref>، طراح و معمار، نورمن شاو<ref>Norman Shaw</ref> معمار و [[کرین، والتر (۱۸۴۵ـ۱۹۱۵)\|والتر کرِین]]<ref>Walter Crane</ref> تصویرساز درخور ذکرند.
	~~[[پرونده: 16097000.jpg \| بندانگشتی\|جنبش هنرها و صنايع دستي]]~~جنبش اجتماعی و زیباشناختی<ref>aesthetic</ref> اواخر قرن ۱۹م در ~~انگلستان،~~ که بر اهمیت مهارت‌های دستی و شأن نیروی کار تأکید می‌نهاد. این جنبش با صنعتی‌شدن و تولید انبوه عصر ویکتوریایی<ref>Victorian </ref> مخالف بود و بازگشت به زندگی خاطره‌انگیز قرون وسطایی<ref>medieval </ref> را آرزو می‌کرد. این جنبش بر آرنووُ<ref>art nouveau </ref>، و مدرسۀ طراحی باوهاوس<ref>Bauhaus </ref> به‌طور غیرمستقیم تأثیر گذاشت. آرمان‌های جنبش هنرها و صنایع دستی در عقاید اِی دبلیو اِن پیوجین<ref>A W N Pugin </ref> معمار، و [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)\|جان راسکین]]<ref>John Ruskin</ref>، منتقد هنری، ریشه داشت، که معتقد بودند هنر هر کشور بازتابندۀ شأن معنوی آن است، و با ازبین رفتن مهارت‌های سنّتی، معنویت آن هم کم‌فروغ می‌شود. مهم‌ترین شخصیتی که به آرمان‌های این جنبش پرداخت، [[موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶)\|ویلیام موریس]]<ref>William Morris </ref> بود، که در ۱۸۶۱م شرکت موریس‌، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Faulkner and Co</ref> را بنیاد نهاد و طیف گسترده‌ای از محصولاتِ بسیار مرغوب تولید کرد؛ ازجمله پارچه، مبلمان، شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref>، و کاغذ دیواری. ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)\|دانته گابر‌یل روسِتّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> از هنرمندانی بودند که با این جنبش همکاری داشتند. در ۱۸۸۴م، صنف کارگران هنری<ref>Art Workers Guild </ref> تأسیس شد تا بین «صنعتگر دستی» و «هنرمند» پُلی ایجاد کند؛ در ۱۸۸۶م شماری از اعضای آن،‌ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Exhibition Society</ref> را بنیاد نهادند که نام این جنبش نیز برگرفته از آن است. هر دو تشکّل درصدد تولید «هنری به‌وسیلۀ مردم و برای مردم» بودند. این هنرها عبارت‌اند از سفالگری، تولید و تصویرگری کتاب، فلزکاری و طراحی معماری. صنف مزبور از [[سوسیالیسم]]<ref>socialism</ref> تأثیر داشت، و ویلیام ماریس (عضو مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League</ref>)، تا هنگام درگذشتش در ۱۸۹۶م، آن را اداره می‌کرد. دیدگاه‌های ماریس در باب اهمیت اجتماعی طراحیِ خوب، بسیار تأثیرگذار بود؛ با این‌حال در جلب استقبال توده‌ها ناکام ماند،‌ زیرا کیفیت بالای این محصولات ناگزیر به گران‌شدن قیمت آن‌ها منتهی می‌شد. از دیگر اعضای مهم این جنبش [[اشبی، چارلز (۱۸۶۳ـ۱۹۴۲)\|چارلز اَشبی]]<ref>Charles Ashbee </ref>، طراح و معمار، نورمن شاو<ref>Norman Shaw</ref> معمار و [[کرین، والتر (۱۸۴۵ـ۱۹۱۵)\|والتر کرِین]]<ref>Walter Crane</ref> تصویرساز درخور ذکرند.

	<!--16097000-->		<!--16097000-->

Nazanin در ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۵

2025-03-09T10:35:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:

	جنبش هنرها و صنایع دستی (Arts and Crafts Movement)<br>		جنبش هنرها و صنایع دستی (Arts and Crafts Movement)<br>
	[[پرونده: 16097000.jpg \| بندانگشتی\|جنبش هنرها و صنايع دستي]]جنبش اجتماعی و زیباشناختی<ref>aesthetic</ref> اواخر قرن ۱۹ در انگلستان، که بر اهمیت مهارت‌های دستی و شأن نیروی کار تأکید می‌نهاد. این جنبش با صنعتی‌شدن و تولید انبوه عصر ویکتوریایی<ref>Victorian </ref> مخالف بود و بازگشت به زندگی خاطره‌انگیز قرون وسطایی<ref>medieval </ref> را آرزو می‌کرد. این جنبش بر آرنووُ<ref>art nouveau </ref>، و مدرسۀ طراحی باوهاوس<ref>Bauhaus </ref> به‌طور غیرمستقیم تأثیر گذاشت. آرمان‌های جنبش هنرها و صنایع دستی در عقاید اِی دبلیو اِن پیوجین<ref>A W N Pugin </ref> معمار، و جان راسکین<ref>John Ruskin</ref>، منتقد هنری، ریشه داشت، که معتقد بودند هنر هر کشور بازتابندۀ شأن معنوی آن است، و با ازبین رفتن مهارت‌های سنّتی، معنویت آن هم کم‌فروغ می‌شود. مهم‌ترین شخصیتی که به آرمان‌های این جنبش پرداخت، ویلیام ~~ماریس~~<ref>William Morris </ref> بود، که در ~~۱۸۶۱~~ شرکت موریس‌، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Faulkner and Co</ref> را بنیاد نهاد و طیف گسترده‌ای از محصولاتِ بسیار مرغوب تولید کرد؛ ازجمله پارچه، مبلمان، شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref>، و کاغذ دیواری. ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، دانته گابر‌یل روسِتّی<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> از هنرمندانی بودند که با این جنبش همکاری داشتند. در ~~۱۸۸۴،~~ صنف کارگران هنری<ref>Art Workers Guild </ref> تأسیس شد تا بین «صنعتگر دستی» و «هنرمند» پُلی ایجاد کند؛ در ~~۱۸۸۶~~ شماری از اعضای آن،‌ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Exhibition Society</ref> را بنیاد نهادند که نام این جنبش نیز برگرفته از آن است. هر دو تشکّل درصدد تولید «هنری به‌وسیلۀ مردم و برای مردم» بودند. این هنرها عبارت‌اند از سفالگری، تولید و تصویرگری کتاب، فلزکاری و طراحی معماری. صنف مزبور از سوسیالیسم<ref>socialism</ref> تأثیر داشت، و ویلیام ماریس (عضو مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League</ref>)، تا هنگام درگذشتش در ~~۱۸۹۶،~~ آن را اداره می‌کرد. دیدگاه‌های ماریس در باب اهمیت اجتماعی طراحیِ خوب، بسیار تأثیرگذار بود؛ با این‌حال در جلب استقبال توده‌ها ناکام ماند،‌ زیرا کیفیت بالای این محصولات ناگزیر به گران‌شدن قیمت آن‌ها منتهی می‌شد. از دیگر اعضای مهم این جنبش چارلز اَشبی<ref>Charles Ashbee </ref>، طراح و معمار، نورمن شاو<ref>Norman Shaw</ref> معمار و والتر کرِین<ref>Walter Crane</ref> تصویرساز درخور ذکرند.		[[پرونده: 16097000.jpg \| بندانگشتی\|جنبش هنرها و صنايع دستي]]جنبش اجتماعی و زیباشناختی<ref>aesthetic</ref> اواخر قرن ۱۹م در انگلستان، که بر اهمیت مهارت‌های دستی و شأن نیروی کار تأکید می‌نهاد. این جنبش با صنعتی‌شدن و تولید انبوه عصر ویکتوریایی<ref>Victorian </ref> مخالف بود و بازگشت به زندگی خاطره‌انگیز قرون وسطایی<ref>medieval </ref> را آرزو می‌کرد. این جنبش بر آرنووُ<ref>art nouveau </ref>، و مدرسۀ طراحی باوهاوس<ref>Bauhaus </ref> به‌طور غیرمستقیم تأثیر گذاشت. آرمان‌های جنبش هنرها و صنایع دستی در عقاید اِی دبلیو اِن پیوجین<ref>A W N Pugin </ref> معمار، و [[راسکین، جان (۱۸۱۹ـ۱۹۰۰)\|جان راسکین]]<ref>John Ruskin</ref>، منتقد هنری، ریشه داشت، که معتقد بودند هنر هر کشور بازتابندۀ شأن معنوی آن است، و با ازبین رفتن مهارت‌های سنّتی، معنویت آن هم کم‌فروغ می‌شود. مهم‌ترین شخصیتی که به آرمان‌های این جنبش پرداخت، [[موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶)\|ویلیام موریس]]<ref>William Morris </ref> بود، که در ۱۸۶۱م شرکت موریس‌، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Faulkner and Co</ref> را بنیاد نهاد و طیف گسترده‌ای از محصولاتِ بسیار مرغوب تولید کرد؛ ازجمله پارچه، مبلمان، شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref>، و کاغذ دیواری. ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، [[روستی، دانته گابریل (۱۸۲۸ـ۱۸۸۲)\|دانته گابر‌یل روسِتّی]]<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> از هنرمندانی بودند که با این جنبش همکاری داشتند. در ۱۸۸۴م، صنف کارگران هنری<ref>Art Workers Guild </ref> تأسیس شد تا بین «صنعتگر دستی» و «هنرمند» پُلی ایجاد کند؛ در ۱۸۸۶م شماری از اعضای آن،‌ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Exhibition Society</ref> را بنیاد نهادند که نام این جنبش نیز برگرفته از آن است. هر دو تشکّل درصدد تولید «هنری به‌وسیلۀ مردم و برای مردم» بودند. این هنرها عبارت‌اند از سفالگری، تولید و تصویرگری کتاب، فلزکاری و طراحی معماری. صنف مزبور از [[سوسیالیسم]]<ref>socialism</ref> تأثیر داشت، و ویلیام ماریس (عضو مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League</ref>)، تا هنگام درگذشتش در ۱۸۹۶م، آن را اداره می‌کرد. دیدگاه‌های ماریس در باب اهمیت اجتماعی طراحیِ خوب، بسیار تأثیرگذار بود؛ با این‌حال در جلب استقبال توده‌ها ناکام ماند،‌ زیرا کیفیت بالای این محصولات ناگزیر به گران‌شدن قیمت آن‌ها منتهی می‌شد. از دیگر اعضای مهم این جنبش [[اشبی، چارلز (۱۸۶۳ـ۱۹۴۲)\|چارلز اَشبی]]<ref>Charles Ashbee </ref>، طراح و معمار، نورمن شاو<ref>Norman Shaw</ref> معمار و [[کرین، والتر (۱۸۴۵ـ۱۹۱۵)\|والتر کرِین]]<ref>Walter Crane</ref> تصویرساز درخور ذکرند.

	<!--16097000-->		<!--16097000-->

Nazanin در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۱

2019-11-16T11:11:27Z

صفحهٔ تازه

جنبش هنرها و صنایع دستی (Arts and Crafts Movement)<br>
[[پرونده: 16097000.jpg | بندانگشتی|جنبش هنرها و صنايع دستي]]جنبش اجتماعی و زیباشناختی<ref>aesthetic</ref> اواخر قرن ۱۹ در انگلستان، که بر اهمیت مهارت‌های دستی و شأن نیروی کار تأکید می‌نهاد. این جنبش با صنعتی‌شدن و تولید انبوه عصر ویکتوریایی<ref>Victorian </ref> مخالف بود و بازگشت به زندگی خاطره‌انگیز قرون وسطایی<ref>medieval </ref> را آرزو می‌کرد. این جنبش بر آرنووُ<ref>art nouveau </ref>، و مدرسۀ طراحی باوهاوس<ref>Bauhaus </ref> به‌طور غیرمستقیم تأثیر گذاشت. آرمان‌های جنبش هنرها و صنایع دستی در عقاید اِی دبلیو اِن پیوجین<ref>A W N Pugin </ref> معمار، و جان راسکین<ref>John Ruskin</ref>، منتقد هنری، ریشه داشت، که معتقد بودند هنر هر کشور بازتابندۀ شأن معنوی آن است، و با ازبین رفتن مهارت‌های سنّتی، معنویت آن هم کم‌فروغ می‌شود. مهم‌ترین شخصیتی که به آرمان‌های این جنبش پرداخت، ویلیام ماریس<ref>William Morris </ref> بود، که در ۱۸۶۱ شرکت موریس‌، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Faulkner and Co</ref> را بنیاد نهاد و طیف گسترده‌ای از محصولاتِ بسیار مرغوب تولید کرد؛ ازجمله پارچه، مبلمان، شیشه‌های منقوش<ref>stained glass </ref>، و کاغذ دیواری. ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، دانته گابر‌یل روسِتّی<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> از هنرمندانی بودند که با این جنبش همکاری داشتند. در ۱۸۸۴، صنف کارگران هنری<ref>Art Workers Guild </ref> تأسیس شد تا بین «صنعتگر دستی» و «هنرمند» پُلی ایجاد کند؛ در ۱۸۸۶ شماری از اعضای آن،‌ انجمن نمایشگاهی هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Exhibition Society</ref> را بنیاد نهادند که نام این جنبش نیز برگرفته از آن است. هر دو تشکّل درصدد تولید «هنری به‌وسیلۀ مردم و برای مردم» بودند. این هنرها عبارت‌اند از سفالگری، تولید و تصویرگری کتاب، فلزکاری و طراحی معماری. صنف مزبور از سوسیالیسم<ref>socialism</ref> تأثیر داشت، و ویلیام ماریس (عضو مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League</ref>)، تا هنگام درگذشتش در ۱۸۹۶، آن را اداره می‌کرد. دیدگاه‌های ماریس در باب اهمیت اجتماعی طراحیِ خوب، بسیار تأثیرگذار بود؛ با این‌حال در جلب استقبال توده‌ها ناکام ماند،‌ زیرا کیفیت بالای این محصولات ناگزیر به گران‌شدن قیمت آن‌ها منتهی می‌شد. از دیگر اعضای مهم این جنبش چارلز اَشبی<ref>Charles Ashbee </ref>، طراح و معمار، نورمن شاو<ref>Norman Shaw</ref> معمار و والتر کرِین<ref>Walter Crane</ref> تصویرساز درخور ذکرند.



----
[[رده:جامعه شناسی]]
[[رده:فمینیسم و جنبش های اجتماعی]]
[[رده:هنر]]
[[رده:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]
<references />