ختن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۴

2026-01-05T08:04:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[پرونده:19029700.jpg\|بندانگشتی\|موزه فرهنگی ختن]]		[[پرونده:19029700.jpg\|بندانگشتی\|موزه فرهنگی ختن]]
	خُتَن (Khotan)		خُتَن (Khotan)

	(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با 175,298 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,591 کیلومتر مربع مساحت. در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.		(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با 175,298 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,591 کیلومتر مربع مساحت. در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.

Shahraabi در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۴

2026-01-05T08:04:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:19029700.jpg\|بندانگشتی\|موزه فرهنگی ختن]]~~
	~~خُتَن (Khotan)~~
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
	\|نام فارسی =ختن		\|نام فارسی =ختن
خط ۱۶:		خط ۱۴:
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=
	}}		}}
			[[پرونده:19029700.jpg\|بندانگشتی\|موزه فرهنگی ختن]]
			خُتَن (Khotan)
	(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با 175,298 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,591 کیلومتر مربع مساحت. در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.		(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با 175,298 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,591 کیلومتر مربع مساحت. در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.

Shahraabi در ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۹

2026-01-05T07:39:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:19029700.jpg\|بندانگشتی\|موزه فرهنگی ختن]]
	خُتَن (Khotan)		خُتَن (Khotan)
	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹

2026-01-02T14:19:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	خُتَن (Khotan)		خُتَن (Khotan)

	{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا		{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
	\|نام فارسی =ختن		\|نام فارسی =ختن
خط ۱۳:		خط ۱۲:
	\|شهرها و آبادی های مهم=		\|شهرها و آبادی های مهم=
	\|موقعیت=شمال غربی چین		\|موقعیت=شمال غربی چین
	\|جمعیت=~~۱۴۲~~,~~۹۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۴~~)		\|جمعیت= 175,298 نفر (۲۰۲۱)
	\|تولیدات و صنایع مهم=غلات، پنبه، میوه، ابریشم، و قالی		\|تولیدات و صنایع مهم=غلات، پنبه، میوه، ابریشم، و قالی
	\|بناهای مهم=		\|بناهای مهم=

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۸

2026-01-02T14:18:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	}}		}}

	(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با ~~۱۴۲~~,~~۹۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۴~~). در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.		(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با 175,298 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,591 کیلومتر مربع مساحت. در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.

	----		----

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۴

2026-01-02T14:14:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	}}		}}

	(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و واحه<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار سین کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی ~~چین،~~ با ۱۴۲,۹۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در رأس شمالی کوه‌های کونلون<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان تاکلاماکان<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی شاچه<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز کشاورزی است و ~~غلات، پنبه، میوه، ابریشم،~~ و قالی تولید می‌کند. استخراج طلا نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که یشم و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه جادۀ ابریشم<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ مسیحیت مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از هند به چین وارد شد. اسلام در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه کاشغر<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، چنگیزخان<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.		(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و [[واحه]]<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار [[سین کیانگ اویغور]]<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی [[چین]]، با ۱۴۲,۹۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در رأس شمالی [[کونلون، کوه های\|کوه‌های کونلون]]<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان [[تاکلاماکان]]<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی [[شاچه]]<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز [[کشاورزی]] است و [[غلات (گیاهان)\|غلات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[ابریشم]]، و [[قالی]] تولید می‌کند. استخراج [[طلا]] نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که [[یشم]] و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه [[جاده ابریشم\|جادۀ ابریشم]]<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ [[مسیحیت]] مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از [[هند]] به چین وارد شد. [[اسلام]] در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه [[کاشغر]]<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، [[چنگیزخان]]<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.

	----		----

Aeen در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

خُتَن (Khotan)

{{جعبه اطلاعات شهرهای آسیا
|نام فارسی =ختن
|نام لاتین =Khotan
|نام های دیگر=هوتن
|نام پیشین=
|کشور=چین
|ایالت=سین کیانگ اویغور
|شهرستان=
|بخش=
|شهرها و آبادی های مهم=
|موقعیت=شمال غربی چین
|جمعیت=۱۴۲,۹۰۰ نفر (۱۹۹۴)
|تولیدات و صنایع مهم=غلات، پنبه، میوه، ابریشم، و قالی
|بناهای مهم=
}}

(یا: هوتن<ref>Hotan</ref>) شهر و واحه<ref>oasis</ref>ای در ناحیۀ خودمختار سین کیانگ اویغور<ref>Xinjiang Uygur Autonomous Region</ref>، در شمال غربی چین، با ۱۴۲,۹۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۴). در رأس شمالی کوه‌های کونلون<ref>Kunlun Mountains</ref> و در حاشیۀ بیابان تاکلاماکان<ref>Taklamakan Desert </ref>، حدود ۲۰۰کیلومتری جنوب شرقی شاچه<ref>Shache </ref>، واقع شده است. مرکز کشاورزی است و غلات، پنبه، میوه، ابریشم، و قالی تولید می‌کند. استخراج طلا نیز تا حدودی رواج دارد. ختن همچنین مرکز منطقه‌ای است که یشم و سایر سنگ‌های قیمتی تولید می‌کند. این شهر بر سر راه جادۀ ابریشم<ref>Silk Road</ref> قرار داشت و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین پایگاه تهیۀ آذوقه بر حاشیۀ جنوبی بیابان تاکلاماکان بود. ظاهراً در اوایل دورۀ مسیحیت مردم آن به مذهب بودایی گرویدند. فرهنگ بودایی، از طریق ختن، از هند به چین وارد شد. اسلام در اواخر قرن ۴م یا اوایل قرن ۵م در این سرزمین رواج یافت. بعدها ختن به همراه کاشغر<ref>Kashgar</ref> تحت استیلای ایلک‌خانیان و قراختائیان قرار گرفت. در قرن ۱۳م، چنگیزخان<ref>Genghis Khan </ref> مغول آن را فتح کرد. ختن بعدها همواره در سرنوشت کاشغر سهیم و دستخوش تغییرات سیاسی متعدد بود. از ۱۸۷۸ به چین تعلق دارد. در مأخذ چینی مربوط به قرن ۲م از ختن به نام هوتیِن<ref>Ho-t’ien</ref> نام برده شده است؛ این نام هنوز هم به ویرانه‌های شهر پیش از اسلام، در ۸کیلومتری شهر کنونی، اطلاق می‌شود.

----

<br/> 

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]