Aeen در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

خودایمنی (autoimmunity)

در پزشکی، بیماریی که واکنش‌های ایمنی بدن به‌جای آن‌که بر ضد عوامل بیگانه، مثل میکروب‌های مهاجم، عمل کنند، علیه خود بدن عمل می‌کنند. بیماری‌هایی که گفته می‌شود منشأ خودایمنی دارند عبارت‌اند از میاستنی گراویس<ref>myasthenia gravis</ref>، آرتریت روماتوئید<ref>rheumatoid arthritis</ref>، و لوپوس اریتماتو<ref>lupus erythematosus</ref>. در بیماری‌های خودایمنی<ref>autoimmune diseases</ref>، لنفوسیت‌های تی به‌منظور حرکت به‌سوی هدفی تکثیر می‌شوند که در حالت طبیعی یک مولکول خارجی بیماری‌زاست، اما به برخی از مولکول‌های بافت‌های بدن که شبیه مولکول‌های هدف‌اند نیز ممکن است حمله شود. فعال‌شدن سلول‌های تی علیه یاخته‌های تولیدکنندۀ انسولین موجب ایجاد دیابت وابسته به انسولین<ref>insulin dependent diabetes </ref> می‌شود. اگر به برخی از یاخته‌های غشای مفصل حمله شود، آرتریت روماتوئید پدید می‌آید و اگر به میلین<ref>myelin</ref>، پروتئین اصلی دستگاه عصبی، حمله شود، آن‌گاه مولتیپل اسکلروز<ref>multiple sclerosis</ref> ایجاد می‌شود. در ۱۹۹۰، در اسرائیل واکسنی ساخته شد که تکثیر بی‌رویۀ لنفوسیت‌های تی را، که علیه بافت‌های هدف سالم فعال شده‌اند، متوقف می‌کند.

 

----

<br/> 

[[Category:پزشکی]] [[Category:تجهیزات، مراکز، مواد و اصطلاحات]]

خودایمنی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aeen در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳