سرکین ، رودولف (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۷

2025-04-22T04:37:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	سِرکین‌، رودولف‌ (~~۱۹۰۳ـ۱۹۹۱~~)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه		سِرکین‌، رودولف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱م)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = رودولف سرکین‌		\|عنوان = رودولف سرکین‌
	\|نام = Rudolf Serkin		\|نام = Rudolf Serkin
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]		[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]

	نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ~~۱۹۳۹~~ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ~~۱۹۵۲~~ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ~~۱۹۲۰~~ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ~~۱۹۳۶~~ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ~~۱۹۷۵~~ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ~~۱۹۷۵~~ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.		نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹م آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲م تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰م گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶م با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵م در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا م۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.

Nazanin در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۵

2025-04-15T07:45:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]		[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]

	نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[~~شوبرت ،~~ فرانتس ~~(۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)~~\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.		نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت، فرانتس\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.

Nazanin در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۳

2024-05-20T07:03:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]~~
	سِرکین‌، رودولف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه		سِرکین‌، رودولف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = رودولف سرکین‌		\|عنوان = رودولف سرکین‌
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]

	نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.		نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.

Nazanin در ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۳

2024-05-20T07:03:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Serkin, Rudolf.jpg\|بندانگشتی\|رودولف سرکین]]
	سِرکین‌، ~~رودولْف‌~~ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br/> ~~[[File:25142000.jpg\|thumb\|سِرکين‌، رودولْف‌]]~~		سِرکین‌، رودولف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br /> {{جعبه زندگینامه
			\|عنوان = رودولف سرکین‌
	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = ~~رودولْف سِرکین‌~~
	\|نام = Rudolf Serkin		\|نام = Rudolf Serkin
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
خط ۱۴:		خط ۱۲:
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=~~مدرس در مؤسسۀ کِرتیس، بنیادگذار و مدیر جشنوارۀ مارلبورو در ورمانت~~		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~نـوازندۀ~~ پـیـانو و ~~مــدرّس~~		\| شغل و تخصص اصلی =نوازنده پـیـانو و مدرّس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =مدرس در مؤسسه کرتیس، بنیادگذار و مدیر جشنوارۀ مارلبورو در ورمانت
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
خط ۳۱:		خط ۲۹:
	}}		}}

	~~نـوازندۀ پـیـانو~~ و ~~مــدرّس~~ امریکایی، زادۀ اتریش. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach</ref>~~ ~~و موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref>Schubert </ref>، و برامس<ref>Brahms </ref>~~ ~~در یادها مانده است. همراه با ~~ویولن‌نواز~~ آلمانی آدولف بوش<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref>~~ ~~را در ورمانت<ref>Vermont </ref>~~ ~~بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref>~~ ~~اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref>~~ ~~به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، آرتورو توسکانینی<ref>Arturo Toscanini </ref>~~ ~~و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref>~~ ~~در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به امریکا به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref>~~ ~~در فیلادلفیا پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref>~~ ~~و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.		نوازندۀ [[پیانو]] و مدرّس امریکایی، زادۀ [[اتریش]]. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، [[شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)\|شوبرت]]<ref>Schubert </ref>، و [[برامس، یوهانس (۱۸۳۳ـ۱۸۹۷)\|برامس]]<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با [[ویولن\|ویولن‌]]<nowiki/>نواز آلمانی [[بوش، آدولف (۱۸۹۱ـ۱۹۵۲)\|آدولف بوش]]<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در [[ورمانت]]<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|آرنولد شونبرگ]]<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، [[توسکانینی، آرتورو (۱۸۶۷ـ۱۹۵۷)\|آرتورو توسکانینی]]<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در [[فیلادلفیا]] پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سِرکین‌، رودولْف‌ (۱۹۰۳ـ۱۹۹۱)(Serkin, Rudolf)<br/> [[File:25142000.jpg|thumb|سِرکين‌، رودولْف‌]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = رودولْف سِرکین‌
|نام = Rudolf Serkin
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=اتریش 1903م
|تاریخ مرگ=1991م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=مدرس در مؤسسۀ کِرتیس، بنیادگذار و مدیر جشنوارۀ مارلبورو در ورمانت
| شغل و تخصص اصلی =نـوازندۀ پـیـانو و مــدرّس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

نـوازندۀ پـیـانو و مــدرّس امریکایی، زادۀ اتریش. اقامت او در این کشور از ۱۹۳۹ آغاز شد، و نامش به‌سبب کیفیت و صدادهی اجراهای پرقدرتش از آثار یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach</ref> و موتسارت، بتهوون، شوبرت<ref>Schubert </ref>، و برامس<ref>Brahms </ref> در یادها مانده است. همراه با ویولن‌نواز آلمانی آدولف بوش<ref>Adolf Busch </ref>، جشنوارۀ مارلبورو<ref>Marlboro Festival</ref> را در ورمانت<ref>Vermont </ref> بنیاد گذاشت که مخصوص آثار مجلسی است، و مدیریت آن را از ۱۹۵۲ تا پایان عمر برعهده داشت. سرکین نخستین کنسرت خود را در ۱۲‌سالگی همراه با ارکستر سمفونی وین<ref>Vienna Symphony</ref> اجرا کرد. نزد آهنگ‌ساز آلمانی آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت و او را یکی از سه شخصیت اصلی تأثیرگذار زندگی خود می‌دانست؛ دو شخصیت دیگر رهبر ارکستر ایتالیایی، آرتورو توسکانینی<ref>Arturo Toscanini </ref> و آدولف بوش بودند. بوش و سرکین در دهۀ ۱۹۲۰ گروه دونوازی موفقی تشکیل دادند و در ارکستر مجلسی بوش که در برلین پایه‌گذاری شده بود نیز فعالیت می‌کردند. در ۱۹۳۶ با ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic orchestra</ref> در سوئیس برنامه اجرا کرد. پس از مهاجرت به امریکا به بخش پیانوی مؤسسۀ کِرتیس<ref>Curtis Institute</ref> در فیلادلفیا پیوست، و تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد، و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ مدیریت آن را نیز برعهده داشت. سرکین ضمن تدریس در فیلادلفیا در اجرای کنسرت‌های حرفه‌ای بسیار پرکار بود و اهمیت سرازیرشدن استعدادهای موسیقایی به امریکا را در تغییر برداشت این کشور از سهم موسیقی در حیات فرهنگی می‌دانست. با خدمت در شورای ملّی هنرها<ref>National Council of the Arts</ref> و پایه‌گذاری جشنواره و مدرسۀ موسیقی مارلبورو نقش بزرگی در این پیشرفت ایفا کرد.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:مدرن جهان]]