سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷

2024-10-28T08:07:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|ملیت=فرانسوی		\|ملیت=فرانسوی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل= ~~مدرسۀ~~ بوربون در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس		\|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسه بوربون در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس
	\| شغل و تخصص اصلی =نقاش		\| شغل و تخصص اصلی =نقاش
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار = قماربازان (ح ~~1890‌ـ‌1895؛~~ لوور، پاریس)		\|آثار = قماربازان (ح 1890‌ـ‌1895م؛ لوور، پاریس)، خانه مرد حلق‌آویزشده، نقش اشیا: سیب‌های درشت، پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:25156400.jpg\|thumb\|تابلوی ~~ورق‌بازان،~~ اثر پل سزان]]		}}[[File:25156400.jpg\|thumb\|تابلوی قماربازان، اثر پل سزان]]
	سِزان، پُل (~~۱۸۳۹ـ۱۹۰۶~~)(Cezanne, Paul)<br />		[[پرونده:25156400-3.jpg\|بندانگشتی\|خانه مرد حلق‌آویزشده اثر پل سزان]]
			سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶م)(Cezanne, Paul)<br />

	نقاش [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref>~~ ~~فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref>~~ ~~بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>''~~ ~~(ح ~~۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛~~ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref>~~ ~~در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref>~~ ~~درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)\|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ~~ورودیِ~~ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref>~~ ~~در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)\|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)\|دومیه]]<ref>Doumier</ref>~~ ~~و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)\|کوربه]]<ref>Courbet</ref>~~ ~~نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>''~~ ~~و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.		نقاش [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در [[اکس ـ آن ـ پرووانس\|اکس ـ ‌آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)\|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودی [[بوزار، مدرسه\|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)\|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)\|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)\|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.

	~~هنرآموزیِ~~ واقعی سزان در دهۀ ~~۱۸۷۰~~ آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)\|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref>~~ ~~به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref>~~ ~~و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref>~~ ~~در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.		هنرآموزی واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰م آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)\|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.

	سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در ~~اکس‌آن~~ پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|پوسن]]<ref>Poussin</ref>~~ ~~را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت.		سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌ آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|پوسن]]<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت.

	انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>''~~ ~~نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر [[کوبیسم]]<ref>cubism</ref>~~ ~~برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ~~۱۹۰۷~~ شکل گرفت. در ~~۱۹۹۳،~~ تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ~~۱۹۹۹~~ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>''~~ ~~با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.		انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر [[کوبیسم]]<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷م شکل گرفت. در ۱۹۹۳م، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹م نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.

Aeen در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۳

2021-12-20T10:43:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)(Cezanne, Paul)<br />		سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)(Cezanne, Paul)<br />

	نقاش پُست‌امپرسیونیست<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با امیل زولا<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودیِ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر دولاکروا<ref>Delacroix</ref>، دومیه<ref>Doumier</ref> و کوربه<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است. هنرآموزیِ واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰ آغاز شد، زمانی که از طریق کامی پیسارو<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که امپرسیونیسم<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان. سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر پوسن<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت. انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر کوبیسم<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷ شکل گرفت. در ۱۹۹۳، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.		نقاش [[پست امپرسیونیسم\|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)\|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودیِ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)\|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)\|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)\|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.

			هنرآموزیِ واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰ آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)\|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.

			سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر [[پوسن، نیکلا (۱۵۹۴ـ۱۶۶۵)\|پوسن]]<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت.

			انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر [[کوبیسم]]<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷ شکل گرفت. در ۱۹۹۳، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.

Aeen در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸

2021-12-20T10:38:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)(Cezanne, Paul)<br/> [[File:25156400.jpg\|thumb\|تابلوي ورق‌بازان، اثر پل سزان]]~~ {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = پُل سِزان		\|عنوان = پُل سِزان
	\|نام = Paul Cezanne		\|نام = Paul Cezanne
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}نقاش پُست‌امپرسیونیست<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با امیل زولا<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودیِ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر دولاکروا<ref>Delacroix</ref>، دومیه<ref>Doumier</ref> و کوربه<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است. هنرآموزیِ واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰ آغاز شد، زمانی که از طریق کامی پیسارو<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که امپرسیونیسم<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان. سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر پوسن<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت. انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر کوبیسم<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷ شکل گرفت. در ۱۹۹۳، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.		}}[[File:25156400.jpg\|thumb\|تابلوی ورق‌بازان، اثر پل سزان]]
			سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)(Cezanne, Paul)<br />

			نقاش پُست‌امپرسیونیست<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با امیل زولا<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودیِ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر دولاکروا<ref>Delacroix</ref>، دومیه<ref>Doumier</ref> و کوربه<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است. هنرآموزیِ واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰ آغاز شد، زمانی که از طریق کامی پیسارو<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که امپرسیونیسم<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان. سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر پوسن<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت. انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر کوبیسم<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷ شکل گرفت. در ۱۹۹۳، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.


خط ۳۳:		خط ۳۵:
	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)(Cezanne, Paul)<br/> [[File:25156400.jpg|thumb|تابلوي ورق‌بازان، اثر پل سزان]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان = پُل سِزان
|نام = Paul Cezanne
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1839م
|تاریخ مرگ=1906م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= مدرسۀ بوربون در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =پُست‌امپرسیونیسم
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار = قماربازان (ح 1890‌ـ‌1895؛ لوور، پاریس)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}نقاش پُست‌امپرسیونیست<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در اکس ـ ‌آن ـ پرووانس<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با امیل زولا<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودیِ مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر دولاکروا<ref>Delacroix</ref>، دومیه<ref>Doumier</ref> و کوربه<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است. هنرآموزیِ واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰ آغاز شد، زمانی که از طریق کامی پیسارو<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که امپرسیونیسم<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان. سزان پاریس را ناخوشایند یافت و در اکس‌آن پرووانس انزوا گزید؛ این دوران پرحاصل‌ترین مرحلۀ زندگی هنری‌اش بود. پس از مرگ پدر توانگرش، استقلال مالی یافت و بیش از پیش به طبیعت و مسائل هنری خویش پرداخت، و خود را با تناقض‌های جالب و پرثمر بسیاری روبه‌رو یافت. آرزو داشت که مناظر پوسن<ref>Poussin</ref> را بازآفرینی کند. برداشت سزان از ساختار، که با دل‌مشغولی‌های امپرسیونیست‌ها دربارۀ جوّ در تقابل بود، او را برآن داشت تا با استفاده از سطوح رنگی، اشیا و فضا را بازنمایی کند (ازجمله در نقاشی ''کوه سن ویکتوار<ref>''Montagne St Victoire''</ref>''). زیبایی آثار بعدی‌اش حاصل تغییر تدریجی رنگ‌های شفاف از سرد به گرم است، که با سادگی فرمی درآمیخته‌اند. در آبرنگ‌هایش نیز استعداد فوق‌العادۀ خود را نشان داد، و از شفافیت آن در آثار رنگ روغنی‌اش به‌خوبی بهره گرفت. انسان در هنر سزان، چنان‌که در تابلوی ''قماربازان'' می‌بینیم، نتیجۀ کار است نه محرک اولیۀ آن؛ گرچه اتود پیکر انسان را ممارست مهمی می‌دانست و نقاشی‌های بسیارش از ''آب‌تنی‌کنندگان<ref>''Bathers''</ref>'' نشان از اشتیاق او برای رسیدن به ترکیب‌بندی هنرمندانه‌ای از اندام‌های برهنه دارد. منطق اندیشه‌هایش ناگزیر او را به‌سوی نقش اشیا، که در آن بسیار ماهر بود، و در نهایت به انتزاع<ref>abstraction</ref>، رهنمون شد. از این لحاظ آغازگر کوبیسم<ref>cubism</ref> برشمرده می‌شود، این سبک اندکی پس از نمایشگاه مرور آثارش در ۱۹۰۷ شکل گرفت. در ۱۹۹۳، تابلوی رنگ روغنی‌اش با نام ''نقش اشیا: سیب‌های درشت<ref>''Nature Morte: les grosses pommes''</ref>''، به قیمت ۲۸.۶میلیون دلار به‌فروش رسید که تا آن زمان بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای آثار سزان بود. در ۱۹۹۹ نقاشی ''پارچه، تُنگ، ظرف میوه‌خوری<ref>''Rideau,Cruchon et Compotier''</ref>'' با قیمت ۵۵‌میلیون دلار، به‌فروش رسید.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]