سن پترزبورگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۳

2025-07-14T06:13:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br /> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br /> <!--25226500-->


			----
	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶

2025-04-16T05:46:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}
	[[پرونده:25226500-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای سن پترزبورگ]]		[[پرونده:25226500-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای سن پترزبورگ]]سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)
	سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)~~<br/>~~

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br /> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۵

2025-04-16T05:45:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}}		}}
	[[پرونده:25226500-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای سن پترزبورگ]]		[[پرونده:25226500-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای سن پترزبورگ]]
	سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> ~~[[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]~~		سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/>

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۵

2025-04-16T05:45:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۵
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\| برخی بناهای مهم =کاخ زمستانی؛ موزۀ اِرمیتاژ؛ موزۀ روسی و کلیسای جامع سنت آیزاک. قلعۀ سنت پطرس و سنت پُل در جزیرۀ نِوا		\| برخی بناهای مهم =کاخ زمستانی؛ موزۀ اِرمیتاژ؛ موزۀ روسی و کلیسای جامع سنت آیزاک. قلعۀ سنت پطرس و سنت پُل در جزیرۀ نِوا
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]		}}
			[[پرونده:25226500-1.jpg\|بندانگشتی\|کلیسای سن پترزبورگ]]
			سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱

2025-04-16T05:31:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]		}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از ~~دکابریست‌ها~~<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از [[دکامبریست ها\|دکامبریست‌ها]]<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۸

2025-04-16T05:28:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]		}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون ~~روسیه،~~ در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و~~ ~~لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و~~ ~~سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون [[روسیه]]، در رأس ''[[فنلاند، خلیج\|خلیج فنلاند]]''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود [[نوا]]<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به [[لادوگا، دریاچه\|دریاچۀ لادوگا]]<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای [[خزر، دریای\|خزر]] و [[دریای سیاه\|سیاه]] متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با [[دریای سفید]] در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های [[اونگا، دریاچه\|اونگا]]<ref>Onega</ref> و [[لادوگا، دریاچه\|لادوگا]]، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی [[ناتو]]<ref>NATO</ref> وارد [[بارنتس، دریای\|دریای بارنتس]]<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای [[باروک]] و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در [[جنگ جهانی دوم]] آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. [[پطر کبیر (۱۶۷۲ـ۱۷۲۵)\|پطر کبیر]]<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان ([[لوفت وافه\|لوفت‌وافه]]<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای [[کودتا]] برضد [[گورباچف، میخائیل\|میخائیل گورباچف]]<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱

2025-04-15T17:01:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱
خط ۷:		خط ۷:
	\| بخش =		\| بخش =
	\| موقعیت =رأس خلیج فنلاند		\| موقعیت =رأس خلیج فنلاند
	\| جمعیت =4,~~582~~,~~300~~ نفر		\| جمعیت =5,601,911 نفر (۲۰۲۱)
	\| مساحت =		\| مساحت = 1,439 کیلومتر مربع
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا = ۳ متر
	\| تولیدات و صنایع مهم =کشتی‌سازی، نساجی و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی		\| تولیدات و صنایع مهم =کشتی‌سازی، نساجی و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی
	\| برخی بناهای مهم =کاخ زمستانی؛ موزۀ اِرمیتاژ؛ موزۀ روسی و کلیسای جامع سنت آیزاک. قلعۀ سنت پطرس و سنت پُل در جزیرۀ نِوا		\| برخی بناهای مهم =کاخ زمستانی؛ موزۀ اِرمیتاژ؛ موزۀ روسی و کلیسای جامع سنت آیزاک. قلعۀ سنت پطرس و سنت پُل در جزیرۀ نِوا

Shahraabi در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۹

2025-04-15T16:59:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]		}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون روسیه، در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱).و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون روسیه، در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱) و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Shahraabi در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۷

2025-04-15T16:57:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]		}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg\|thumb\|کليساي سن پترزبورگ]]

	مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون روسیه، در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با ۴,~~۵۸۲~~,~~۳۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۳~~). صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->		مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون روسیه، در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با 5,601,911 نفر جمعیت (۲۰۲۱).و 1,439 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> <!--25226500-->

	[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =روسیه
| نام فارسی =سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ
|نام لاتین =St Petersburg
| استان =سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =رأس خلیج فنلاند
| جمعیت =4,582,300 نفر
| مساحت =
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =کشتی‌سازی، نساجی و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی
| برخی بناهای مهم =کاخ زمستانی؛ موزۀ اِرمیتاژ؛ موزۀ روسی و کلیسای جامع سنت آیزاک. قلعۀ سنت پطرس و سنت پُل در جزیرۀ نِوا
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} سَنْ‌پِتِرْزْبورْگ (St Petersburg)<br/> [[File:25226500.jpg|thumb|کليساي سن پترزبورگ]]

مرکز ناحیۀ سن‌پترزبورگ، در فدراسیون روسیه، در رأس ''خلیج فنلاند''<ref>Gulf of Finland</ref>، با ۴,۵۸۲,۳۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نساجی، و توليد ماشين‌آلات و مواد شیمیایی. در ۱۹۱۴ پتروگراد<ref>Petrograd</ref>، و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ لنینگراد نام داشت، سپس به نام اصلی خود بازگشت. سن‌پترزبورگ، واقع در زمینی پست و تالابی، با مصب‌<ref>mouth</ref>های رود نوا<ref>River Neva</ref> به چند قسمت تقسیم شده است؛ رود مزبور آن را به دریاچۀ لادوگا<ref>Lake Ladoga</ref> متصل می‌کند. هوای آن بسیار سرد است. با احداث آبراه کشتی‌رو<ref>ship canal</ref> (‌۱۸۷۵‌ـ‌۱۸۹۳) تا بالتیک، به دریابندر<ref>seaport</ref> تبدیل شد. این شهر همچنین با رود و آبراه به دریاهای خزر و سیاه متصل است. در ۱۹۷۵، ارتباط دریایی با دریای سفید در نزدیکی بلومورسک<ref>Belomorsk</ref>، از طریق دریاچه‌های اونگا<ref>Onega</ref> و لادوگا، کامل شد؛ درنتیجه به نیروی دریایی اجازه می‌داد بدون ردیابی ناتو<ref>NATO</ref> وارد دریای بارنتس<ref>Barents Sea</ref> شود. سن‌پترزبورگ دارای بلوارهای وسیع است و معماری آن شهرت دارد. بیشتر بناهای باروک و کلاسیک آن متعلق به قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، در جنگ جهانی دوم آسیب ندیدند. موزه‌های آن عبارت‌اند از کاخ زمستانی<ref>Winter Palace</ref>، اقامتگاه تزارها تا ۱۹۱۷؛ موزۀ اِرمیتاژ<ref>Hermitage</ref>؛ موزۀ روسی<ref>Russian Museum</ref> (کاخ میخائیل<ref>Michael Palace</ref> سابق)، و کلیسای جامع سنت آیزاک<ref>St Isaac’s Cathedral</ref>. قلعۀ سنت پطرس<ref>St Peter</ref> و سنت پُل<ref>St Paul</ref>، در جزیرۀ نِوا<ref>Neva</ref>، قدیمی‌ترین بنای این شهر است و اکنون زندان سیاسی است. دانشگاه آن در ۱۸۱۹ تأسیس شد. پطر کبیر<ref>Peter the Great</ref> سن‌پترزبورگ را در ۱۷۰۳ به‌منزلۀ راه خروجی به بالتیک ساخت و از ۱۷۱۲ در آن اقامت گزید. این شهر پایتخت امپراتوری روسیه (۱۷۰۹‌ـ‌۱۹۱۸) و مرکز همۀ جنبش‌های انقلابی اصلی، از دکابریست‌ها<ref>Decembrists</ref> در ۱۸۲۵ گرفته تا انقلاب ۱۹۱۷، بود. شهر در زمان هجوم آلمان در جنگ جهانی دوم، از ۳۰ اوت ۱۹۴۱ تا ۲۷ ژانویۀ ۱۹۴۴، دربرابر محاصره و بمباران‌ها مقاومت کرد. نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه<ref>Luftwaffe</ref>) بیش از ۱۰۰‌هزار بمب و ۱۵۰‌هزار تا ۲۰۰‌هزار گلوله توپ بر شهر فروریخت، اما بیشتر تلفات (حدود ۱.۳ تا ۱.۵ ‌میلیون نفر) ناشی از گرسنگی و سرما بود. پاتک‌های شوروی از ۱۹۴۳ آغاز شد، اما محاصره تا ۱۹۴۴ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۹۱، ۵۵ درصد از ساکنان شهر با نام تزاری سن‌پترزبورگ، موافق و ۴۳ درصد مخالف بودند؛ در سپتامبر ۱۹۹۱، پارلمان آن را تأیید کرد. یک ماه پیش از آن، آناتولی سوبچاک<ref>Anatoly Sobchak</ref>، شهردار، و هزاران شهروند از تلاش برای کودتا برضد میخائیل گورباچف<ref>Mikhail Gorbachev</ref>، رهبر شوروی، جلوگیری کرده بودند.<br/> 

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی روسیه]]