سوار آبی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۲

2024-10-28T14:12:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۴:		خط ۴:
	[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]		[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]

	نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱م در [[مونیخ]] شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲م، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲م، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز [[جنگ جهانی اول]] متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.		نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱م در [[مونیخ]] شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲م، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲م، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز [[جنگ جهانی اول]] متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم [[آلمان]] به‌شمار می‌آید.

Nazanin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۱

2024-10-28T14:11:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)		سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)

			[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]

	نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱م در [[مونیخ]] شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲م، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲م، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز [[جنگ جهانی اول]] متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.		نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱م در [[مونیخ]] شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲م، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲م، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز [[جنگ جهانی اول]] متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.
	~~[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]~~

Nazanin در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۱

2024-10-28T14:11:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)		سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)

	نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ~~۱۹۱۱~~ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ~~۱۹۱۲،~~ جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ~~۱۹۱۲،~~ دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.		نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱م در [[مونیخ]] شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲م، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲م، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز [[جنگ جهانی اول]] متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.
	[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]		[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]

Aeen در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۹

2021-12-21T06:39:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)		سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)

	~~[[File:25254600.jpg\|thumb\|ترکيب‌بندي 4، اثر واسيلي کاندينسکي]]~~

	نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.		نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.
			[[پرونده:25254600-2.jpg\|بندانگشتی\|سوار آبی اثر کاندینسکی]]

Aeen در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۷

2021-12-21T06:37:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۷
خط ۳:		خط ۳:
	[[File:25254600.jpg\|thumb\|ترکيب‌بندي 4، اثر واسيلي کاندينسکي]]		[[File:25254600.jpg\|thumb\|ترکيب‌بندي 4، اثر واسيلي کاندينسکي]]

	نام گروهی نامنسجم از نقاشان اکسپرسیونیست<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. واسیلی کاندینسکی<ref>Wassily Kandinsky</ref> و فرانتس مارک<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، اوگوست ماکه<ref>August Macke</ref>، آلفرد کوبین<ref>Alfred Kubin</ref>، آلکسی فون یاولنسکی<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و پل کله<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول امپرسیونیست‌<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون پیکاسو<ref>Picasso</ref>، براک<ref>Braque</ref> و دُرَن<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.		نام گروهی نامنسجم از نقاشان [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. [[کاندینسکی، واسیلی (۱۸۶۶ـ۱۹۴۴)\|واسیلی کاندینسکی]]<ref>Wassily Kandinsky</ref> و [[مارک، فرانتس (۱۸۸۰ـ۱۹۱۶)\|فرانتس مارک]]<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، [[ماکه، اوگوست (۱۸۸۷ـ۱۹۱۴)\|اوگوست ماکه]]<ref>August Macke</ref>، [[کوبین، آلفرد (۱۸۷۷ـ۱۹۵۹)\|آلفرد کوبین]]<ref>Alfred Kubin</ref>، [[یاولنسکی، آلکسی فون (۱۸۶۴ـ۱۹۴۱)\|آلکسی فون یاولنسکی]]<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و [[کله، پل (۱۸۷۹ـ۱۹۴۰)\|پل کله]]<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول [[امپرسیونیسم\|امپرسیونیست‌]]<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پیکاسو]]<ref>Picasso</ref>، [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)\|براک]]<ref>Braque</ref> و [[درن، آندره (۱۸۸۰ـ۱۹۵۴)\|دُرَن]]<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.


خط ۹:		خط ۹:
	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
			[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سوار آبی ‌ (Blaue Reiter, der)

[[File:25254600.jpg|thumb|ترکيب‌بندي 4، اثر واسيلي کاندينسکي]]

نام گروهی نامنسجم از نقاشان اکسپرسیونیست<ref>expressionist</ref> آلمانی، که در ۱۹۱۱ در مونیخ شکل گرفت. این نقاشان به اهمیت ویژگی‌های بیانیِ رنگ در هنرهای محلی<ref>folk arts</ref> و بدْوی<ref>primitive arts</ref>، و نیز ضرورت نمایاندن جنبه‌های باطنی و معنوی طبیعت، اعتقاد داشتند. واسیلی کاندینسکی<ref>Wassily Kandinsky</ref> و فرانتس مارک<ref>Franz Marc</ref>، دو شخصیت اصلی گروه بودند. در ۱۹۱۲، جُنگی با نام ''سالنامه''<ref>''Almanach''</ref> در شرح اهداف سوار آبی انتشار یافت، و در ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲، دو نمایشگاه از آثار آنان برپا شد. دیگر اعضای گروه عبارت بودند از گابر‌یله مونتر<ref>Gabriele Münter</ref>، اوگوست ماکه<ref>August Macke</ref>، آلفرد کوبین<ref>Alfred Kubin</ref>، آلکسی فون یاولنسکی<ref>Alexei Von Jawlensky</ref>، هاینریش کامپندُنْک<ref>Heinrich Campendonck</ref>، و پل کله<ref>Paul Klee</ref>. هدف‌های این گروه هیچ‌گاه به‌طور دقیق تعریف نشد، و هنرمندان همبسته با آن دارای دیدگاه‌ها و شیوه‌های هنری کاملاً متفاوتی بودند. وجه مشترک آنان، این گرایش عمومی بود که می‌خواستند به‌گونه‌ای نمادین به واقعیاتی روحی و معنوی تجسّم بخشند، که مغفول امپرسیونیست‌<ref>Impressionist</ref>ها قرار گرفته بود. اعضای گروه چند نمایشگاه سیّار ترتیب دادند، که پیوندهای بین‌المللی آنان را تقویت کرد، و آثار نقاشانی همچون پیکاسو<ref>Picasso</ref>، براک<ref>Braque</ref> و دُرَن<ref>Derain</ref> در آن‌ها به‌نمایش درآمد. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندۀ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:قرن 20 - اشخاص]]