سوماترا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۷

2025-02-25T10:37:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۲:		خط ۲:
	سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]		سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]

	دومین جزیرۀ بزرگ [[اندونزی]]، و یکی از [[جزایر سوندا]]<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل [[~~کایوچو\|~~کائوچو]]، برنج، تنباکو، چای، الوار، [[قلع]]، نفت، [[بوکسیت]]، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ توبا<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از [[مدان\|مِدان]]<ref>Medan</ref>، [[پالمبانگ\|پالِمبانگ]]<ref>Palembang</ref>، و [[پادانگ]]<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری [[هندو]] در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.		دومین جزیرۀ بزرگ [[اندونزی]]، و یکی از [[جزایر سوندا]]<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل [[کائوچو]]، برنج، تنباکو، چای، الوار، [[قلع]]، نفت، [[بوکسیت]]، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ توبا<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از [[مدان\|مِدان]]<ref>Medan</ref>، [[پالمبانگ\|پالِمبانگ]]<ref>Palembang</ref>، و [[پادانگ]]<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری [[هندو]] در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.

Shahraabi در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۵

2023-10-13T14:25:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]		سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]

	دومین جزیرۀ بزرگ [[اندونزی]]، و یکی از [[جزایر سوندا]]<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل [[کایوچو\|کائوچو]]، برنج، تنباکو، چای، الوار، [[قلع]]، نفت، [[بوکسیت]]، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ [[توبا]]<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از [[مدان\|مِدان]]<ref>Medan</ref>، [[پالمبانگ\|پالِمبانگ]]<ref>Palembang</ref>، و [[پادانگ]]<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری [[هندو]] در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.		دومین جزیرۀ بزرگ [[اندونزی]]، و یکی از [[جزایر سوندا]]<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل [[کایوچو\|کائوچو]]، برنج، تنباکو، چای، الوار، [[قلع]]، نفت، [[بوکسیت]]، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ توبا<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از [[مدان\|مِدان]]<ref>Medan</ref>، [[پالمبانگ\|پالِمبانگ]]<ref>Palembang</ref>، و [[پادانگ]]<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری [[هندو]] در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.

Shahraabi در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۴

2023-10-13T14:24:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۲:		خط ۲:
	سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]		سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg\|thumb\|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]

	دومین جزیرۀ بزرگ ~~اندونزی،~~ و یکی از جزایر سوندا<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل ~~کائوچو،~~ برنج، تنباکو، چای، الوار، ~~قلع،~~ نفت، ~~بوکسیت،~~ طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ توبا<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از مِدان<ref>Medan</ref>، پالِمبانگ<ref>Palembang</ref>، و پادانگ<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری هندو در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.		دومین جزیرۀ بزرگ [[اندونزی]]، و یکی از [[جزایر سوندا]]<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل [[کایوچو\|کائوچو]]، برنج، تنباکو، چای، الوار، [[قلع]]، نفت، [[بوکسیت]]، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ [[توبا]]<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از [[مدان\|مِدان]]<ref>Medan</ref>، [[پالمبانگ\|پالِمبانگ]]<ref>Palembang</ref>، و [[پادانگ]]<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری [[هندو]] در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.

Mohammadi2 در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۰۲

2021-06-23T07:02:33Z

صفحهٔ تازه

سوماتْرا (Sumatra)[[File:25287300.jpg|thumb|یوکی‌تینگی، سوماترای غربی]]

دومین جزیرۀ بزرگ اندونزی، و یکی از جزایر سوندا<ref>Sunda Islands</ref>، با ۴۷۳,۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰,۳۴۳,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۵). طول آن ۱,۷۶۰ کیلومتر و عرض آن ۴۰۰ کیلومتر است. حدود یک‌سوم ناحیه، عمدتاً در جنوب شرقی، همواره پوشیده از آب است. بلندترین نقطۀ آن در گونونگ کرینچی<ref>Gunug Kerinci</ref>، در غرب، قرار دارد، که در آن ارتفاع رشته‌کوه آتشفشانی بوکیت باریسان<ref>Bukit Barisan</ref> ۳,۸۰۵ متر است. در شرق این کوه‌ها، جلگه‌ای پهناور قرار دارد؛ هر دو منطقه از جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند. محصولات آن شامل کائوچو، برنج، تنباکو، چای، الوار، قلع، نفت، بوکسیت، طلا، گاز طبیعی، قهوه، و فلفل است. سوماترای شمالی<ref>Northern Sumatra</ref> به‌سرعت صنعتی شده است. در ۱۹۷۴، بر رود آساکان<ref>Asakan River</ref>، که از دریاچۀ توبا<ref>Lake Toba</ref> منشعب می‌شود، سد بسته شد. شهر‌های اصلی سوماترا عبارت‌اند از مِدان<ref>Medan</ref>، پالِمبانگ<ref>Palembang</ref>، و پادانگ<ref>Padang</ref>. در قرن ۸ م امپراتوری هندو در سوماترا تشکیل شد، اما بازرگانان مسلمان از قرن ۱۳م اسلام را به جزیره آوردند، که تا قرن ۱۶ در سراسر جزیره رواج یافت. سوماترا از قرن ۷ تا ۱۳م بخش اصلی پادشاهی بودایی سری‌ویجایه<ref>Srivijaya</ref> بود.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]]
[[Category:جغرافیای انسانی سایر کشورهای آسیایی]]
<references />