سیمونه مارتینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۶

2025-02-04T06:46:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۶
خط ۴:		خط ۴:
	سیمونه مارتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)		سیمونه مارتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

	نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد [[دوتچو دی بوئونینسنیا\|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به [[ناپل]] در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با [[فرانسه]] و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و [[~~سنت لوییس\|~~سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به [[آوینیون]]<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با [[پترارک]]<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار [[ویرژیل]]<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در [[میلان، شهر\|میلان]] نگهداری می‌شود.		نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد [[دوتچو دی بوئونینسنیا\|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به [[ناپل]] در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با [[فرانسه]] و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و [[سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به [[آوینیون]]<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با [[پترارک]]<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار [[ویرژیل]]<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در [[میلان، شهر\|میلان]] نگهداری می‌شود.

	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹

2025-01-20T16:49:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۴:		خط ۴:
	سیمونه مارتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)		سیمونه مارتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

	نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد [[دوتچو دی ~~بویونینسنیا~~\|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به [[ناپل]] در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با [[فرانسه]] و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و [[سنت لوییس\|سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به [[آوینیون]]<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با [[پترارک]]<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار [[ویرژیل]]<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در [[میلان، شهر\|میلان]] نگهداری می‌شود.		نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد [[دوتچو دی بوئونینسنیا\|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به [[ناپل]] در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با [[فرانسه]] و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و [[سنت لوییس\|سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به [[آوینیون]]<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با [[پترارک]]<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار [[ویرژیل]]<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در [[میلان، شهر\|میلان]] نگهداری می‌شود.

	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-10-30T06:46:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~سیمونِه مارْتینی~~ (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=سیمونه مارتینی\|نام=Simone Martini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=ح ۱۲۸۴م\|تاریخ مرگ=۱۳۴۴م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=سیه‌نا\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک و عید بشارت (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی، فلورانس)، مریم عذرا بر سریر ملکوت، تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو، سوار بر اسب\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}
			[[پرونده:25358500-3.jpg\|بندانگشتی\|جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک (1333م) اثر سیمونه مارتینی]]
			سیمونه مارتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

	~~[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوی جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر سیمونه مارتینی]]~~		نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد [[دوتچو دی بویونینسنیا\|دوتچو]]<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ [[اوفیتسی]]<ref>Uffizi</ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به [[ناپل]] در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با [[فرانسه]] و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و [[سنت لوییس\|سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به [[آوینیون]]<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با [[پترارک]]<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار [[ویرژیل]]<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در [[میلان، شهر\|میلان]] نگهداری می‌شود.

	نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.

	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰

2024-10-29T08:10:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰
خط ۱:		خط ۱:

	سیمونِه مارْتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}سیمونِه مارْتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

	[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوی جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر سیمونه مارتینی]]		[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوی جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر سیمونه مارتینی]]

Mohammadi3 در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۴

2024-09-25T07:54:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۴
خط ۲:		خط ۲:
	سیمونِه مارْتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)		سیمونِه مارْتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

	[[File:25358500.jpg\|thumb\|~~تابلوي~~ جلوس باشکوه ~~مريم~~ عذرا و ~~مسيح~~ کودک، اثر ~~سيمونه مارتيني~~]]		[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوی جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک، اثر سیمونه مارتینی]]

	نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.		نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.

Reza rouzbahani در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۸

2024-09-25T04:48:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۸
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوي جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر سيمونه مارتيني]]		[[File:25358500.jpg\|thumb\|تابلوي جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر سيمونه مارتيني]]

	نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref> بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.		نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref>، نوعی سبک [[گوتیک، هنر\|گوتیک]] بسیار باظرافت، بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.

	~~ ~~

	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

سیمونِه مارْتینی (ح ۱۲۸۴ـ۱۳۴۴م)(Simone Martini)

[[File:25358500.jpg|thumb|تابلوي جلوس باشکوه مريم عذرا و مسيح کودک، اثر سيمونه مارتيني]]

نقاش ایتالیایی. از استادان مکتب سیه‌نا<ref>Sienese school</ref> بود. نقاشی را نزد دوتچو<ref>Duccio</ref> آموخت، و ضمن استفاده از رنگ‌های تابناک و خط‌های ظریف نقاشی سیه‌نایی، طبیعت‌گرایی<ref>naturalism</ref> تازه‌ای بدان افزود. ''جلوس باشکوه مریم عذرا و مسیح کودک''<ref>''Maestà''</ref> در ساختمان شهرداری سیِنا<ref>Town Hall of Siena</ref> و ''عید بشارت''<ref>''Annunciation''</ref> (۱۳۳۳م؛ اوفیتسی<ref>Uffizi</ref>، فلورانس<ref>Florence</ref>) از برجسته‌ترین آثار اویند. سیمونه از حمایت شهر سیه‌نا، شاه ناپل، و پاپ برخوردار بود. دو دیوارنگاره<ref>fresco</ref>اش در ساختمان شهرداری سیه‌ناست: ''مریم عذرا بر سریر ملکوت''، و تک‌چهره‌ای از قهرمان شهر، گوئیدوریتچو دا فولیانو<ref>''Guidoriccio da Fogliano''</ref>، سوار بر اسب. هنر گوتیک<ref>Gothic</ref> فرانسوی، و عنصر گوتیک در مجسمه‌سازیِ پیسانو<ref>Pisano</ref>ها (پدر و پسر)، سمت‌وسوی جدیدی به هنر سیمونه دادند، که تا دو قرن بعد در سیه‌نا مسلّط ماند. سفر به ناپل در ۱۳۱۷م، برای نخستین‌بار او را با فرانسه و زندگی دربار پیوند داد. در ناپل نقاشی محرابی<ref>altarpiece</ref> کلیسای سان لورنتسو<ref>San Lorenzo</ref> را برای روبر آنژویی<ref>Robert of Anjou</ref> آفرید، و سنت لوئیس<ref>St Louis</ref> را درحال‌گذاشتن تاج پادشاهی ناپل بر سر روبر تصویر کرد. در ۱۳۳۹م برای کاری دولتی به آوینیون<ref>Avignon</ref> رفت و باقی عمر را در آن‌جا گذراند، و با پترارک<ref>Petrarch</ref> طرح دوستی ریخت، و تک‌چهره‌ای (اکنون مفقود شده است) از لورا<ref>Laura</ref>ی ممدوحِ او پدید آورد، و دیوان اشعار ویرژیل<ref>Virgil</ref> را برای شاعر مصوّر ساخت، که اکنون در میلان نگهداری می‌شود.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]