شوبرت، فرانتس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۶

2025-04-15T07:46:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانتس‌ شوبرت‌\|نام=Fran Schubert\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=وین۱۷۹۷م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=اتریشی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه، کوینتت ماهی قزل‌آلا، کاخ لذت شیطان (۱۸۱۴)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانتس‌ شوبرت‌\|نام=Fran Schubert\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=وین۱۷۹۷م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=اتریشی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه، کوینتت ماهی قزل‌آلا، کاخ لذت شیطان (۱۸۱۴)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	شوبرت‌، فرانتس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)[[File:26136400.jpg\|thumb\|فرانتس‌ شوبرت‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای [[پیانو]] نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در [[وین]]<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و [[ویولن]] را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر [[~~سالیری ،~~ آنتونیو ~~(۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)~~\|سالیِری]]<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade		شوبرت‌، فرانتس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)[[File:26136400.jpg\|thumb\|فرانتس‌ شوبرت‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای [[پیانو]] نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در [[وین]]<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و [[ویولن]] را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر [[سالیری، آنتونیو\|سالیِری]]<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade

	</ref>»، نیز در همین هنگام ساخته شد. در ۱۸۱۷ با میشائل فوگِل، خواننده، آشنا شد، که علاقۀ زیادی به ترانه‌هایش داشت و در اجرای نمایش همراه با موسیقی او، ''برادران دوقلو''<ref>''Die Zwillingsbrüder/The Twin Brothers''</ref> در ۱۸۲۰ شرکت کرد. تا پیش از ۱۸۱۲ که دوستانش بیست ترانه از او را به هزینۀ خود منتشر کردند، هیچ ناشری او را نمی‌شناخت. (بااین‌حال بیشترآثار بزرگ وی تا پایان عمرش منتشر نشدند). استادی او در گونه‌های مختلف موسیقیِ سازی در سمفونی «ناتمام<ref>Unfinished</ref>» و فانتزی «آواره<ref>Wanderer</ref>» برای پیانو (۱۸۲۲) آشکار است؛ سه کوآرتت زهی آخر، لا مینور، رِ مینور، «مرگ و دوشیزه<ref>Death and the Maiden</ref>»، و سل، در ۱۸۲۴ و ۱۸۲۶ خلق شدند. سمفونی نهم (۱۸۲۵) وی پرداخت دقیقی دارد و در نوع خود اثری بسیار الهام‌بخش است.		</ref>»، نیز در همین هنگام ساخته شد. در ۱۸۱۷ با میشائل فوگِل، خواننده، آشنا شد، که علاقۀ زیادی به ترانه‌هایش داشت و در اجرای نمایش همراه با موسیقی او، ''برادران دوقلو''<ref>''Die Zwillingsbrüder/The Twin Brothers''</ref> در ۱۸۲۰ شرکت کرد. تا پیش از ۱۸۱۲ که دوستانش بیست ترانه از او را به هزینۀ خود منتشر کردند، هیچ ناشری او را نمی‌شناخت. (بااین‌حال بیشترآثار بزرگ وی تا پایان عمرش منتشر نشدند). استادی او در گونه‌های مختلف موسیقیِ سازی در سمفونی «ناتمام<ref>Unfinished</ref>» و فانتزی «آواره<ref>Wanderer</ref>» برای پیانو (۱۸۲۲) آشکار است؛ سه کوآرتت زهی آخر، لا مینور، رِ مینور، «مرگ و دوشیزه<ref>Death and the Maiden</ref>»، و سل، در ۱۸۲۴ و ۱۸۲۶ خلق شدند. سمفونی نهم (۱۸۲۵) وی پرداخت دقیقی دارد و در نوع خود اثری بسیار الهام‌بخش است.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸) را به شوبرت، فرانتس منتقل کرد

2025-04-15T07:35:46Z

Mohammadi3 صفحهٔ شوبرت ، فرانتس (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸) را به شوبرت، فرانتس منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۵
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۲

2024-07-11T06:32:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۲
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}~~شوبِرْت‌، فرانْتْس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)~~		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرانتس‌ شوبرت‌\|نام=Fran Schubert\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=وین۱۷۹۷م\|تاریخ مرگ=۱۸۲۸م\|دوره زندگی=\|ملیت=اتریشی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه، کوینتت ماهی قزل‌آلا، کاخ لذت شیطان (۱۸۱۴)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}

	[[File:26136400~~-1.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-2~~.jpg\|thumb\|~~شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-3.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌~~]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای پیانو نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در وین<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و ویولن را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر سالیِری<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade		شوبرت‌، فرانتس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)[[File:26136400.jpg\|thumb\|فرانتس‌ شوبرت‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای [[پیانو]] نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در [[وین]]<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و [[ویولن]] را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر [[سالیری ، آنتونیو (۱۷۵۰ـ۱۸۲۵)\|سالیِری]]<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade

	</ref>»، نیز در همین هنگام ساخته شد. در ۱۸۱۷ با میشائل فوگِل، خواننده، آشنا شد، که علاقۀ زیادی به ترانه‌هایش داشت و در اجرای نمایش همراه با موسیقی او، ''برادران دوقلو''<ref>''Die Zwillingsbrüder/The Twin Brothers''</ref> در ۱۸۲۰ شرکت کرد. تا پیش از ۱۸۱۲ که دوستانش بیست ترانه از او را به هزینۀ خود منتشر کردند، هیچ ناشری او را نمی‌شناخت. (بااین‌حال بیشترآثار بزرگ وی تا پایان عمرش منتشر نشدند). استادی او در گونه‌های مختلف موسیقیِ سازی در سمفونی «ناتمام<ref>Unfinished</ref>» و فانتزی «آواره<ref>Wanderer</ref>» برای پیانو (۱۸۲۲) آشکار است؛ سه کوآرتت زهی آخر، لا مینور، رِ مینور، «مرگ و دوشیزه<ref>Death and the Maiden</ref>»، و سل، در ۱۸۲۴ و ۱۸۲۶ خلق شدند. سمفونی نهم (۱۸۲۵) وی پرداخت دقیقی دارد و در نوع خود اثری بسیار الهام‌بخش است.		</ref>»، نیز در همین هنگام ساخته شد. در ۱۸۱۷ با میشائل فوگِل، خواننده، آشنا شد، که علاقۀ زیادی به ترانه‌هایش داشت و در اجرای نمایش همراه با موسیقی او، ''برادران دوقلو''<ref>''Die Zwillingsbrüder/The Twin Brothers''</ref> در ۱۸۲۰ شرکت کرد. تا پیش از ۱۸۱۲ که دوستانش بیست ترانه از او را به هزینۀ خود منتشر کردند، هیچ ناشری او را نمی‌شناخت. (بااین‌حال بیشترآثار بزرگ وی تا پایان عمرش منتشر نشدند). استادی او در گونه‌های مختلف موسیقیِ سازی در سمفونی «ناتمام<ref>Unfinished</ref>» و فانتزی «آواره<ref>Wanderer</ref>» برای پیانو (۱۸۲۲) آشکار است؛ سه کوآرتت زهی آخر، لا مینور، رِ مینور، «مرگ و دوشیزه<ref>Death and the Maiden</ref>»، و سل، در ۱۸۲۴ و ۱۸۲۶ خلق شدند. سمفونی نهم (۱۸۲۵) وی پرداخت دقیقی دارد و در نوع خود اثری بسیار الهام‌بخش است.

Nazanin در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۵

2024-07-08T16:55:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱:		خط ۱:

	شوبِرْت‌، فرانْتْس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}شوبِرْت‌، فرانْتْس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)

	[[File:26136400-1.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-2.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-3.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای پیانو نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در وین<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و ویولن را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر سالیِری<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade		[[File:26136400-1.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-2.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-3.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400.jpg\|thumb\|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای پیانو نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در وین<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و ویولن را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر سالیِری<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

شوبِرْت‌، فرانْتْس‌ (۱۷۹۷ـ ۱۸۲۸)(Schubert, Fran)

[[File:26136400-1.jpg|thumb|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-2.jpg|thumb|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400-3.jpg|thumb|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]][[File:26136400.jpg|thumb|شوبِرْت‌، فرانْتْس‌]]آهنگ‌ساز اتریشی. در میان ده سمفونی او آثاری همچون سمفونی «ناتمام» (شمارۀ هشت) در سی مینور و سمفونی «بزرگ» در دو ماژور شمارۀ نُه یافت می‌شوند. آثار مجلسی و موسیقی برای پیانو نیز داشت، ازجمله «کوینتت ماهی قزل‌آلا<ref>Trout Quintet</ref>»، و بیش از ۶۰۰ لید (ترانه) که ترکیبی از بیان رُمانتیک عواطف و ملودی ناب بودند. این لیدها عبارت‌اند از دوره‌های ترانۀ ''دختر زیبای آسیابان''<ref>''Die Schöne Müllerin/The Beautiful Maid of the Mill''</ref> (۱۸۲۳) و ''سفر زمستانی''<ref>''Die Winterreise/The Winter Journey''</ref> (۱۸۲۷). شوبرت در وین<ref>Vienna</ref> به‌دنیا آمد، و موسیقی را از پدرش آموخت که مدیر مدرسه بود. از خردسالی آموختن پیانو و ویولن را آغاز کرد. در ۱۸۰۸ وارد مدرسۀ کُر نمازخانۀ سلطنتی<ref>Imperial Chapel</ref> شد، در ارکستر آن ویولن می‌نواخت و گاهی رهبر جانشین ارکستر نیز بود. در ۱۳سالگی یک فانتزی برای دوئت پیانو ساخت و چند اثر دیگر نیز طرح‌ریزی کرد. در ۱۸۱۱ نخستین لید و در ۱۸۱۳ نخستین سمفونی‌اش را ساخت و تحصیلات خود را زیرنظر سالیِری<ref>Salieri</ref> ادامه داد. در ۱۷سالگی مس سل ماژور، سمفونی‌های دوم و سوم و چند اثر نمایشی را خلق کرد. نخستین اپرایش، ''کاخ لذت شیطان''<ref>''Des Teufels Lustschloss''</ref>، را در ۱۸۱۴ ساخت. نخستین ترانۀ بزرگ وی، «مارگارتِ کوچک (گرِتشِن) پشت چرخ نخ‌ریسی<ref>Gretchen am Spinnrade

</ref>»، نیز در همین هنگام ساخته شد. در ۱۸۱۷ با میشائل فوگِل، خواننده، آشنا شد، که علاقۀ زیادی به ترانه‌هایش داشت و در اجرای نمایش همراه با موسیقی او، ''برادران دوقلو''<ref>''Die Zwillingsbrüder/The Twin Brothers''</ref> در ۱۸۲۰ شرکت کرد. تا پیش از ۱۸۱۲ که دوستانش بیست ترانه از او را به هزینۀ خود منتشر کردند، هیچ ناشری او را نمی‌شناخت. (بااین‌حال بیشترآثار بزرگ وی تا پایان عمرش منتشر نشدند). استادی او در گونه‌های مختلف موسیقیِ سازی در سمفونی «ناتمام<ref>Unfinished</ref>» و فانتزی «آواره<ref>Wanderer</ref>» برای پیانو (۱۸۲۲) آشکار است؛ سه کوآرتت زهی آخر، لا مینور، رِ مینور، «مرگ و دوشیزه<ref>Death and the Maiden</ref>»، و سل، در ۱۸۲۴ و ۱۸۲۶ خلق شدند. سمفونی نهم (۱۸۲۵) وی پرداخت دقیقی دارد و در نوع خود اثری بسیار الهام‌بخش است.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]