https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B4%D9%88%DA%AF%D9%88%D9%86شوگون - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-10T12:32:02Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%88%DA%AF%D9%88%D9%86&diff=1292496&oldid=prevMohammadi2 در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
شوگون (shogun)<br />
<br />
اصطلاح ژاپنی برای دیکتاتور نظامی، مخفف سئیتای شوگون<ref>Seii tai shogun</ref> ـ «سردار بزرگ فاتح وحشیان». این مقام که از لحاظ فنی منصوبِ امپراتور بود بهصورت موروثی درآمد و چندین خانواده آن را در اختیار داشتند: میناموتو<ref>Minamoto</ref> (۱۱۹۲ـ۱۲۱۹م)، آشیکاگا<ref>Ashikaga</ref> (۱۳۳۶ـ۱۵۷۳م)، و توکوگاوا<ref>Tokugawa</ref> (۱۶۰۳ـ۱۸۶۸م). شوگون دارای اختیارات قانونگذاری، قضایی و اجرایی بود. عنوان شوگون اولبار در دورۀ نارا (۷۱۰ـ۷۹۴م) به سردارانی داده شد که در سرکوب مردان قبیلۀ اِزو در شمال ژاپن پیروزیهای بزرگی کسب کردند. سرداران دورههای کاماکورا<ref>Kamakura</ref> و موروماچی<ref>Muromachi</ref> (۱۱۸۵ـ۱۵۶۸) نیز معمولاً چنین عنوانی داشتند. باکوفو<ref>bakufu</ref> (نظام شوگونی)، ساختاری اداری بود که اولین شوگون میناموتو تأسیس کرد و گسترۀ عملکرد آن رفتهرفته همۀ جنبههای حکومت را دربر گرفت. پایان نظام شوگونی درپی یک رشته پیمانها در دهۀ ۱۸۵۰ روی داد که طی آنها شوگونهای توکوگاوا به خارجیان ـ امریکاییها، بریتانیاییها، روسها و هلندیها ـ اجازۀ تجارت با ژاپن را دادند و بدین ترتیب انزوای ژاپن که از دهۀ ۱۶۳۰ آغاز شده بود پایان یافت. دشمنان توکوگاوا در اعتراض به این پیمانها همداستان شدند و در جنگ داخلی کوتاهمدت، آخرین شوگون، یوشینوبو<ref>Yoshinobu</ref>، را به استعفا واداشتند. با بازگشت قدرت به موتسوهیتو<ref>Mutsuhito</ref>، امپراتور پانزده ساله، او و مشاورانش برنامۀ اصلاحات را آغاز کردند.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:امور نظامی و نظامی گری]] [[Category:اصطلاحات و عناوین]]</div>Mohammadi2