Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

طلا (gold)<br/> عنصری فلزی، به رنگ زرد، سنگین، قیمتی، با نماد Au، عدد اتمی<ref>atomic number </ref> ۷۹، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass </ref> ۱۹۷.۰. در طبیعت غالباً به‌‌صورت فلز آزاد<ref>free metal </ref> یافت می‌شود و دربرابر اسیدها، کدر شدن، و خوردگی<ref>corrosion </ref> بسیار مقاوم است. طلای خالص چکش‌خوارترین فلز است و برای ساختن ورقه‌های نازک و گَرد به‌کار می‌رود. مقدار اندکی از آن سطح وسیعی را می‌پوشاند و به‌همین سبب، برای پوشش گنبد‌ها یا مجسمه‌ها مصرف می‌شود. طلای خالص به‌حدی نرم است که برای افزایش استحکام، آن را با تعدادی از فلزات دیگر، مانند نقره<ref>silver </ref>، مس<ref>copper </ref>، و پلاتین<ref>platinum </ref>، آلیاژ<ref>alloy</ref> می‌کنند. از این‌رو، خلوص آن را با عیار در مقیاس ۲۴ که عیار طلای خالص است تعیین می‌کنند. طلا را عمدتاً برای زینت، جواهرات و طلا‌کاری، استفاده می‌کنند. برای ضرب سکه، دندان‌سازی، و به‌منظور رسانا در ابزار الکتریکی نیز به‌کار می‌رود. بشر طلا را از زمان باستان می‌شناخته و از آن بهره‌برداری می‌کرده است. در تمدن غرب مبنای نظام پولی بوده است. کشورهای غربی آن را برای اهداف اقتصادی و امپریالیستی، و به‌منظور تسلط اقتصادی بر دیگر کشورها استخراج می‌کردند. در ۱۹۹۰، سه کشور عمدۀ تولیدکنندۀ طلا عبارت بودند از افریقای جنوبی با ۶۰۵.۴ تن، امریکا با ۲۹۵ تن، و روسیه با ۲۶۰ تن تولید در سال. در ۱۹۸۹، ذخایری از طلا در گرینلند کشف، و تولید سالانۀ آن دوازده تن برآورد شد. در ۱۹۹۵، شرکتی در ژاپن با گرد بسیار نرم طلا، آب، و عامل چسباننده‌ای نامعلوم طلای چکش‌خوار تولید کرد. طراحان با این خمیر مانند گِل رُس کار می‌کنند. هنگامی ‌که خمیر در هزار درجۀ سانتی‌گراد پخته شود، آب و ملاط تبخیر می‌شوند و ذرات طلای به‌هم چسبیده باقی می‌ماند.

 

----

[[Category:فناوری و صنایع]] [[Category:فلزات، آلیاژها و مواد]]

طلا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳