فتوریسم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵

2025-01-19T16:55:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	<p style="text-align: justify;">فتوریسم (futurism)<br/> [[File:33035300-1.jpg\|thumb\|«صور یگانۀ استمرار در فضا» (اثر اومبرتو بوتچونی، ۱۹۱۳م، موزۀ هنرهای معاصر تهران)، نمونه‌ای از هنر فتوریسم]]جنبش هنری پیشتاز که در ۱۹۰۹م پا گرفت و به ستایش از پویایی جهان مدرن پرداخت. اساساً جنبشی ایتالیایی بود و بیشتر در نقاشی مطرح شد؛ اما به سایر هنرها، ازجمله ادبیات و موسیقی، نیز راه یافت و غیر از [[ایتالیا]] در کشورهای دیگر، به‌ویژه در [[روسیه]]، نیز تأثیری عمیق برجا گذاشت. این جنبش در جریان [[جنگ جهانی اول]] در ایتالیا فروکش کرد، اما در روسیه تا پایان دهۀ ۱۹۲۰م رونق داشت. آغازگر این نهضت [[فیلیپو_تومازو_مارینتی\|فیلیپّو تومّازو ماریِنتّی]]<ref>Filippo Tommaso Marinetti </ref>، نویسندۀ ایتالیایی، بود که در بیستم فوریۀ ۱۹۰۹م، با چاپ بیانیه‌ای در روزنامۀ پاریسی ''[[فیگارو، روزنامه\|فیگارو]]''<ref>''Le Figaro''		<p style="text-align: justify;">فتوریسم (futurism)<br/> [[File:33035300-1.jpg\|thumb\|«صور یگانۀ استمرار در فضا» (اثر اومبرتو بوتچونی، ۱۹۱۳م، موزۀ هنرهای معاصر تهران)، نمونه‌ای از هنر فتوریسم]]جنبش هنری پیشتاز که در ۱۹۰۹م پا گرفت و به ستایش از پویایی جهان مدرن پرداخت. اساساً جنبشی ایتالیایی بود و بیشتر در نقاشی مطرح شد؛ اما به سایر هنرها، ازجمله ادبیات و موسیقی، نیز راه یافت و غیر از [[ایتالیا]] در کشورهای دیگر، به‌ویژه در [[روسیه]]، نیز تأثیری عمیق برجا گذاشت. این جنبش در جریان [[جنگ جهانی اول]] در ایتالیا فروکش کرد، اما در روسیه تا پایان دهۀ ۱۹۲۰م رونق داشت. آغازگر این نهضت [[فیلیپو_تومازو_مارینتی\|فیلیپّو تومّازو ماریِنتّی]]<ref>Filippo Tommaso Marinetti </ref>، نویسندۀ ایتالیایی، بود که در بیستم فوریۀ ۱۹۰۹م، با چاپ بیانیه‌ای در روزنامۀ پاریسی ''[[فیگارو، روزنامه\|فیگارو]]''<ref>''Le Figaro''

	</ref>، از ارزش‌های فرهنگی متداول به‌شدت انتقاد کرد. [[مارینتی، فیلیپو تومازو (۱۸۷۶ـ۱۹۴۴)\|مارینِتّی]] از خانواده‌ای مرفه بود و امکانات مالی فراوانی برای آوازه‌گری داشت. اهل جار و جنجال بود و هرجا که حضور می‌یافت‌ توجه همگان را به فتوریسم جلب می‌کرد. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های هم‌عصرش، عقیده داشت که کشور و هنر ایتالیا دچار رکود شده‌ است، و از این رو درپی هنری تازه‌ بود تا تکنولوژی مدرن، انرژی، و خشونت را زیبا جلوه دهد. فتوریسم با دیگر جنبش‌های هنری از این لحاظ متفاوت بود که ابتدا با یک نام و فکر شروع شد و، متعاقب آن، آثار هنری مطابق آن فکر عرضه شدند. بیانیۀ مارینِتّی در ایتالیا هواداران بسیاری یافت. [[اومبرتو_بوتچونی_(۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)\|اومبرتو بوتچونی]]<ref>Umberto Boccioni </ref>، [[کارلو_کارا_(۱۸۸۱_ـ_۱۹۶۶)\|کارلو کارّا]]<ref>Carlo Carra </ref>، و لوئیجی روسّولو<ref>Luigi Russolo </ref> ازجملۀ نقاشان میلانی بودند که هستۀ گروه فتوریست را شکل دادند. آنان در ۱۹۱۰م دو بیانیه برای نقاشی فتوریستی صادر کردند که [[جاکومو_بالا\|جاکومو بالاّ]]<ref>Giacomo Balla </ref> و [[جینو_سورینی\|جینو سِوِرینی]]<ref>Gino Severini</ref> نیز آن‌ها را امضا کردند. مضمون بیانیه‌های مذکور این بود که هنر باید حس حرکت و جنبش را منتقل کند. حرکت از ویژگی‌های اساسی نقاشی فتوریستی است که گاهی با تصویرهای تکرارشونده و محوشده یا ادغام آن دو القا می‌‌شود، مانند شیوۀ عکاسی با نوردهی متعدد در سرعت بالا. ایشان از سطوح برش‌خوردۀ [[کوبیسم\|کوبیسم]]<ref> cubism </ref> و ‌رنگ‌های درخشان و منکسر [[~~نیوامپرسیونیسم\|~~نئوامپرسیونیسم]]<ref>Neo-Impressionism </ref> بسیار تأثیر پذیرفتند. فتوریست‌ها معمولاً موضوع‌های خود را از زندگی مدرن شهری انتخاب می‌کردند. آنان نمایشگاه‌های بسیاری برپا کردند (در ۱۹۱۲م ـ ضمن سفر به شهرهای اروپایی مانند [[آمستردام]]، [[برلین]]، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و [[وین]] ـ نخستین نمایشگاه گروهی خویش را دایر کردند) و در جلسه‌های عمومی، و برنامه‌های دیگری که مارینِتّی ماهرانه آن‌ها را ترتیب می‌داد، عقاید خود را تبلیغ می‌کردند. اگرچه جنگ به این جنبش پایان داد، تأثیر عمیق آن بر جریان‌های دیگر ازجمله وُرتیسیسم<ref>Vorticism</ref> در [[انگلستان]] باقی ماند و [[~~داداییسم~~\|دادائیست]]<ref> Dadaist </ref>ها نیز در طول جنگ شگردهای تبلیغاتی تحریک‌آمیز آن را به‌کار گرفتند. مارینتّی پس از جنگ نیز به پیشبرد فتوریسم ادامه داد؛ او از دوستان [[موسولینی،_بنیتو_(۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]]<ref>Mussolini </ref> بود و از [[فاشیسم]] حمایت می‌کرد؛ اما فتوریسم را، چنان‌ که گاه ادعا شده است، نباید «هنر رسمی فاشیسم<ref>The Official Art of Fascism</ref>» قلمداد کرد. فاشیسم<ref> Fascism</ref> برای هدف‌های تبلیغاتی خود هم از هنر سنتی و هم از هنر پیشرو استفاده می‌کرد. درهرحال، در آن زمان، دیگر چیزی از فتوریسم باقی نمانده بود.</p> <p style="text-align: justify;"> </p>		</ref>، از ارزش‌های فرهنگی متداول به‌شدت انتقاد کرد. [[مارینتی، فیلیپو تومازو (۱۸۷۶ـ۱۹۴۴)\|مارینِتّی]] از خانواده‌ای مرفه بود و امکانات مالی فراوانی برای آوازه‌گری داشت. اهل جار و جنجال بود و هرجا که حضور می‌یافت‌ توجه همگان را به فتوریسم جلب می‌کرد. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های هم‌عصرش، عقیده داشت که کشور و هنر ایتالیا دچار رکود شده‌ است، و از این رو درپی هنری تازه‌ بود تا تکنولوژی مدرن، انرژی، و خشونت را زیبا جلوه دهد. فتوریسم با دیگر جنبش‌های هنری از این لحاظ متفاوت بود که ابتدا با یک نام و فکر شروع شد و، متعاقب آن، آثار هنری مطابق آن فکر عرضه شدند. بیانیۀ مارینِتّی در ایتالیا هواداران بسیاری یافت. [[اومبرتو_بوتچونی_(۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)\|اومبرتو بوتچونی]]<ref>Umberto Boccioni </ref>، [[کارلو_کارا_(۱۸۸۱_ـ_۱۹۶۶)\|کارلو کارّا]]<ref>Carlo Carra </ref>، و لوئیجی روسّولو<ref>Luigi Russolo </ref> ازجملۀ نقاشان میلانی بودند که هستۀ گروه فتوریست را شکل دادند. آنان در ۱۹۱۰م دو بیانیه برای نقاشی فتوریستی صادر کردند که [[جاکومو_بالا\|جاکومو بالاّ]]<ref>Giacomo Balla </ref> و [[جینو_سورینی\|جینو سِوِرینی]]<ref>Gino Severini</ref> نیز آن‌ها را امضا کردند. مضمون بیانیه‌های مذکور این بود که هنر باید حس حرکت و جنبش را منتقل کند. حرکت از ویژگی‌های اساسی نقاشی فتوریستی است که گاهی با تصویرهای تکرارشونده و محوشده یا ادغام آن دو القا می‌‌شود، مانند شیوۀ عکاسی با نوردهی متعدد در سرعت بالا. ایشان از سطوح برش‌خوردۀ [[کوبیسم\|کوبیسم]]<ref> cubism </ref> و ‌رنگ‌های درخشان و منکسر [[نئوامپرسیونیسم]]<ref>Neo-Impressionism </ref> بسیار تأثیر پذیرفتند. فتوریست‌ها معمولاً موضوع‌های خود را از زندگی مدرن شهری انتخاب می‌کردند. آنان نمایشگاه‌های بسیاری برپا کردند (در ۱۹۱۲م ـ ضمن سفر به شهرهای اروپایی مانند [[آمستردام]]، [[برلین]]، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و [[وین]] ـ نخستین نمایشگاه گروهی خویش را دایر کردند) و در جلسه‌های عمومی، و برنامه‌های دیگری که مارینِتّی ماهرانه آن‌ها را ترتیب می‌داد، عقاید خود را تبلیغ می‌کردند. اگرچه جنگ به این جنبش پایان داد، تأثیر عمیق آن بر جریان‌های دیگر ازجمله وُرتیسیسم<ref>Vorticism</ref> در [[انگلستان]] باقی ماند و [[دادائیسم\|دادائیست]]<ref> Dadaist </ref>ها نیز در طول جنگ شگردهای تبلیغاتی تحریک‌آمیز آن را به‌کار گرفتند. مارینتّی پس از جنگ نیز به پیشبرد فتوریسم ادامه داد؛ او از دوستان [[موسولینی،_بنیتو_(۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]]<ref>Mussolini </ref> بود و از [[فاشیسم]] حمایت می‌کرد؛ اما فتوریسم را، چنان‌ که گاه ادعا شده است، نباید «هنر رسمی فاشیسم<ref>The Official Art of Fascism</ref>» قلمداد کرد. فاشیسم<ref> Fascism</ref> برای هدف‌های تبلیغاتی خود هم از هنر سنتی و هم از هنر پیشرو استفاده می‌کرد. درهرحال، در آن زمان، دیگر چیزی از فتوریسم باقی نمانده بود.</p> <p style="text-align: justify;"> </p>
	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]

Nazanin در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۵

2024-11-03T09:45:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	<p style="text-align: justify;">فتوریسم (futurism)<br/> [[File:33035300-1.jpg\|thumb\|«صور یگانۀ استمرار در فضا» (اثر اومبرتو بوتچونی، ~~۱۹۱۳،~~ موزۀ هنرهای معاصر تهران)، ~~نمونه‌اي~~ از هنر ~~فتوريسم~~]]جنبش هنری پیشتاز که در ~~۱۹۰۹~~ پا گرفت و به ستایش از پویایی جهان مدرن پرداخت. اساساً جنبشی ایتالیایی بود و بیشتر در نقاشی مطرح شد؛ اما به سایر هنرها، ازجمله ادبیات و موسیقی، نیز راه یافت و غیر از ایتالیا در کشورهای دیگر، به‌ویژه در ~~روسیه،~~ نیز تأثیری عمیق برجا گذاشت. این جنبش در جریان جنگ جهانی اول در ایتالیا فروکش کرد، اما در روسیه تا پایان دهۀ ~~۱۹۲۰~~ رونق داشت. آغازگر این نهضت [[فیلیپو_تومازو_مارینتی\|فیلیپّو تومّازو ماریِنتّی]]<ref>Filippo Tommaso Marinetti </ref>، نویسندۀ ایتالیایی، بود که در بیستم فوریۀ ~~۱۹۰۹،~~ با چاپ بیانیه‌ای در روزنامۀ پاریسی ''فیگارو''<ref>''Le Figaro''		<p style="text-align: justify;">فتوریسم (futurism)<br/> [[File:33035300-1.jpg\|thumb\|«صور یگانۀ استمرار در فضا» (اثر اومبرتو بوتچونی، ۱۹۱۳م، موزۀ هنرهای معاصر تهران)، نمونه‌ای از هنر فتوریسم]]جنبش هنری پیشتاز که در ۱۹۰۹م پا گرفت و به ستایش از پویایی جهان مدرن پرداخت. اساساً جنبشی ایتالیایی بود و بیشتر در نقاشی مطرح شد؛ اما به سایر هنرها، ازجمله ادبیات و موسیقی، نیز راه یافت و غیر از [[ایتالیا]] در کشورهای دیگر، به‌ویژه در [[روسیه]]، نیز تأثیری عمیق برجا گذاشت. این جنبش در جریان [[جنگ جهانی اول]] در ایتالیا فروکش کرد، اما در روسیه تا پایان دهۀ ۱۹۲۰م رونق داشت. آغازگر این نهضت [[فیلیپو_تومازو_مارینتی\|فیلیپّو تومّازو ماریِنتّی]]<ref>Filippo Tommaso Marinetti </ref>، نویسندۀ ایتالیایی، بود که در بیستم فوریۀ ۱۹۰۹م، با چاپ بیانیه‌ای در روزنامۀ پاریسی ''[[فیگارو، روزنامه\|فیگارو]]''<ref>''Le Figaro''

	</ref>، از ارزش‌های فرهنگی متداول به‌شدت انتقاد کرد. مارینِتّی از خانواده‌ای مرفه بود و امکانات مالی فراوانی برای آوازه‌گری داشت. اهل جار و جنجال بود و هرجا که حضور می‌یافت‌ توجه همگان را به فتوریسم جلب می‌کرد. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های هم‌عصرش، عقیده داشت که کشور و هنر ایتالیا دچار رکود شده‌ است، و از این رو درپی هنری تازه‌ بود تا تکنولوژی مدرن، انرژی، و خشونت را زیبا جلوه دهد. فتوریسم با دیگر جنبش‌های هنری از این لحاظ متفاوت بود که ابتدا با یک نام و فکر شروع شد و، متعاقب آن، آثار هنری مطابق آن فکر عرضه شدند. بیانیۀ مارینِتّی در ایتالیا هواداران بسیاری یافت. [[اومبرتو_بوتچونی_(۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)\|اومبرتو بوتچونی]]<ref>Umberto Boccioni </ref>، [[کارلو_کارا_(۱۸۸۱_ـ_۱۹۶۶)\|کارلو کارّا]]<ref>Carlo Carra </ref>، و لوئیجی روسّولو<ref>Luigi Russolo </ref> ازجملۀ نقاشان میلانی بودند که هستۀ گروه فتوریست را شکل دادند. آنان در ~~۱۹۱۰~~ دو بیانیه برای نقاشی فتوریستی صادر کردند که [[جاکومو_بالا\|جاکومو بالاّ]]<ref>Giacomo Balla </ref> و [[جینو_سورینی\|جینو سِوِرینی]]<ref>Gino Severini</ref> نیز آن‌ها را امضا کردند. مضمون بیانیه‌های مذکور این بود که هنر باید حس حرکت و جنبش را منتقل کند. حرکت از ویژگی‌های اساسی نقاشی فتوریستی است که گاهی با تصویرهای تکرارشونده و محوشده یا ادغام آن دو القا می‌‌شود، مانند شیوۀ عکاسی با نوردهی متعدد در سرعت بالا. ایشان از سطوح برش‌خوردۀ [[کوبیسم\|کوبیسم]]<ref> cubism </ref> و ‌رنگ‌های درخشان و منکسر [[نیوامپرسیونیسم\|نئوامپرسیونیسم]]<ref>Neo-Impressionism </ref> بسیار تأثیر پذیرفتند. فتوریست‌ها معمولاً موضوع‌های خود را از زندگی مدرن شهری انتخاب می‌کردند. آنان نمایشگاه‌های بسیاری برپا کردند (در ~~۱۹۱۲ـ~~ ضمن سفر به شهرهای اروپایی مانند ~~آمستردام، برلین، لندن،~~ پاریس، و وین ـ نخستین نمایشگاه گروهی خویش را دایر کردند) و در جلسه‌های عمومی، و برنامه‌های دیگری که مارینِتّی ماهرانه آن‌ها را ترتیب می‌داد، عقاید خود را تبلیغ می‌کردند. اگرچه جنگ به این جنبش پایان داد، تأثیر عمیق آن بر جریان‌های دیگر ازجمله وُرتیسیسم<ref>Vorticism</ref> در انگلستان باقی ماند و [[داداییسم\|دادائیست]]<ref> Dadaist </ref>ها نیز در طول جنگ شگردهای تبلیغاتی تحریک‌آمیز آن را به‌کار گرفتند. مارینتّی پس از جنگ نیز به پیشبرد فتوریسم ادامه داد؛ او از دوستان [[موسولینی،_بنیتو_(۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]]<ref>Mussolini </ref> بود و از فاشیسم حمایت می‌کرد؛ اما فتوریسم را، چنان‌ که گاه ادعا شده است، نباید «هنر رسمی فاشیسم<ref>The Official Art of Fascism</ref>» قلمداد کرد. فاشیسم<ref> Fascism</ref> برای هدف‌های تبلیغاتی خود هم از هنر سنتی و هم از هنر پیشرو استفاده می‌کرد. درهرحال، در آن زمان، دیگر چیزی از فتوریسم باقی نمانده بود.</p> <p style="text-align: justify;"> </p>		</ref>، از ارزش‌های فرهنگی متداول به‌شدت انتقاد کرد. [[مارینتی، فیلیپو تومازو (۱۸۷۶ـ۱۹۴۴)\|مارینِتّی]] از خانواده‌ای مرفه بود و امکانات مالی فراوانی برای آوازه‌گری داشت. اهل جار و جنجال بود و هرجا که حضور می‌یافت‌ توجه همگان را به فتوریسم جلب می‌کرد. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های هم‌عصرش، عقیده داشت که کشور و هنر ایتالیا دچار رکود شده‌ است، و از این رو درپی هنری تازه‌ بود تا تکنولوژی مدرن، انرژی، و خشونت را زیبا جلوه دهد. فتوریسم با دیگر جنبش‌های هنری از این لحاظ متفاوت بود که ابتدا با یک نام و فکر شروع شد و، متعاقب آن، آثار هنری مطابق آن فکر عرضه شدند. بیانیۀ مارینِتّی در ایتالیا هواداران بسیاری یافت. [[اومبرتو_بوتچونی_(۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)\|اومبرتو بوتچونی]]<ref>Umberto Boccioni </ref>، [[کارلو_کارا_(۱۸۸۱_ـ_۱۹۶۶)\|کارلو کارّا]]<ref>Carlo Carra </ref>، و لوئیجی روسّولو<ref>Luigi Russolo </ref> ازجملۀ نقاشان میلانی بودند که هستۀ گروه فتوریست را شکل دادند. آنان در ۱۹۱۰م دو بیانیه برای نقاشی فتوریستی صادر کردند که [[جاکومو_بالا\|جاکومو بالاّ]]<ref>Giacomo Balla </ref> و [[جینو_سورینی\|جینو سِوِرینی]]<ref>Gino Severini</ref> نیز آن‌ها را امضا کردند. مضمون بیانیه‌های مذکور این بود که هنر باید حس حرکت و جنبش را منتقل کند. حرکت از ویژگی‌های اساسی نقاشی فتوریستی است که گاهی با تصویرهای تکرارشونده و محوشده یا ادغام آن دو القا می‌‌شود، مانند شیوۀ عکاسی با نوردهی متعدد در سرعت بالا. ایشان از سطوح برش‌خوردۀ [[کوبیسم\|کوبیسم]]<ref> cubism </ref> و ‌رنگ‌های درخشان و منکسر [[نیوامپرسیونیسم\|نئوامپرسیونیسم]]<ref>Neo-Impressionism </ref> بسیار تأثیر پذیرفتند. فتوریست‌ها معمولاً موضوع‌های خود را از زندگی مدرن شهری انتخاب می‌کردند. آنان نمایشگاه‌های بسیاری برپا کردند (در ۱۹۱۲م ـ ضمن سفر به شهرهای اروپایی مانند [[آمستردام]]، [[برلین]]، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، [[پاریس، شهر\|پاریس]]، و [[وین]] ـ نخستین نمایشگاه گروهی خویش را دایر کردند) و در جلسه‌های عمومی، و برنامه‌های دیگری که مارینِتّی ماهرانه آن‌ها را ترتیب می‌داد، عقاید خود را تبلیغ می‌کردند. اگرچه جنگ به این جنبش پایان داد، تأثیر عمیق آن بر جریان‌های دیگر ازجمله وُرتیسیسم<ref>Vorticism</ref> در [[انگلستان]] باقی ماند و [[داداییسم\|دادائیست]]<ref> Dadaist </ref>ها نیز در طول جنگ شگردهای تبلیغاتی تحریک‌آمیز آن را به‌کار گرفتند. مارینتّی پس از جنگ نیز به پیشبرد فتوریسم ادامه داد؛ او از دوستان [[موسولینی،_بنیتو_(۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]]<ref>Mussolini </ref> بود و از [[فاشیسم]] حمایت می‌کرد؛ اما فتوریسم را، چنان‌ که گاه ادعا شده است، نباید «هنر رسمی فاشیسم<ref>The Official Art of Fascism</ref>» قلمداد کرد. فاشیسم<ref> Fascism</ref> برای هدف‌های تبلیغاتی خود هم از هنر سنتی و هم از هنر پیشرو استفاده می‌کرد. درهرحال، در آن زمان، دیگر چیزی از فتوریسم باقی نمانده بود.</p> <p style="text-align: justify;"> </p>
	----		----

	[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]		[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]

Amir در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فتوریسم (futurism) [[File:33035300-1.jpg|thumb|«صور یگانۀ استمرار در فضا» (اثر اومبرتو بوتچونی، ۱۹۱۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران)، نمونه‌اي از هنر فتوريسم]]جنبش هنری پیشتاز که در ۱۹۰۹ پا گرفت و به ستایش از پویایی جهان مدرن پرداخت. اساساً جنبشی ایتالیایی بود و بیشتر در نقاشی مطرح شد؛ اما به سایر هنرها، ازجمله ادبیات و موسیقی، نیز راه یافت و غیر از ایتالیا در کشورهای دیگر، به‌ویژه در روسیه، نیز تأثیری عمیق برجا گذاشت. این جنبش در جریان جنگ جهانی اول در ایتالیا فروکش کرد، اما در روسیه تا پایان دهۀ ۱۹۲۰ رونق داشت. آغازگر این نهضت [[فیلیپو_تومازو_مارینتی|فیلیپّو تومّازو ماریِنتّی]]<ref>Filippo Tommaso Marinetti </ref>، نویسندۀ ایتالیایی، بود که در بیستم فوریۀ ۱۹۰۹، با چاپ بیانیه‌ای در روزنامۀ پاریسی ''فیگارو''<ref>''Le Figaro''

</ref>، از ارزش‌های فرهنگی متداول به‌شدت انتقاد کرد. مارینِتّی از خانواده‌ای مرفه بود و امکانات مالی فراوانی برای آوازه‌گری داشت. اهل جار و جنجال بود و هرجا که حضور می‌یافت‌ توجه همگان را به فتوریسم جلب می‌کرد. مانند بسیاری از ایتالیایی‌های هم‌عصرش، عقیده داشت که کشور و هنر ایتالیا دچار رکود شده‌ است، و از این رو درپی هنری تازه‌ بود تا تکنولوژی مدرن، انرژی، و خشونت را زیبا جلوه دهد. فتوریسم با دیگر جنبش‌های هنری از این لحاظ متفاوت بود که ابتدا با یک نام و فکر شروع شد و، متعاقب آن، آثار هنری مطابق آن فکر عرضه شدند. بیانیۀ مارینِتّی در ایتالیا هواداران بسیاری یافت. [[اومبرتو_بوتچونی_(۱۸۸۲ـ۱۹۱۶)|اومبرتو بوتچونی]]<ref>Umberto Boccioni </ref>، [[کارلو_کارا_(۱۸۸۱_ـ_۱۹۶۶)|کارلو کارّا]]<ref>Carlo Carra </ref>، و لوئیجی روسّولو<ref>Luigi Russolo </ref> ازجملۀ نقاشان میلانی بودند که هستۀ گروه فتوریست را شکل دادند. آنان در ۱۹۱۰ دو بیانیه برای نقاشی فتوریستی صادر کردند که [[جاکومو_بالا|جاکومو بالاّ]]<ref>Giacomo Balla </ref> و [[جینو_سورینی|جینو سِوِرینی]]<ref>Gino Severini</ref> نیز آن‌ها را امضا کردند. مضمون بیانیه‌های مذکور این بود که هنر باید حس حرکت و جنبش را منتقل کند. حرکت از ویژگی‌های اساسی نقاشی فتوریستی است که گاهی با تصویرهای تکرارشونده و محوشده یا ادغام آن دو القا می‌‌شود، مانند شیوۀ عکاسی با نوردهی متعدد در سرعت بالا. ایشان از سطوح برش‌خوردۀ [[کوبیسم|کوبیسم]]<ref> cubism </ref> و ‌رنگ‌های درخشان و منکسر [[نیوامپرسیونیسم|نئوامپرسیونیسم]]<ref>Neo-Impressionism </ref> بسیار تأثیر پذیرفتند. فتوریست‌ها معمولاً موضوع‌های خود را از زندگی مدرن شهری انتخاب می‌کردند. آنان نمایشگاه‌های بسیاری برپا کردند (در ۱۹۱۲ـ ضمن سفر به شهرهای اروپایی مانند آمستردام، برلین، لندن، پاریس، و وین ـ نخستین نمایشگاه گروهی خویش را دایر کردند) و در جلسه‌های عمومی، و برنامه‌های دیگری که مارینِتّی ماهرانه آن‌ها را ترتیب می‌داد، عقاید خود را تبلیغ می‌کردند. اگرچه جنگ به این جنبش پایان داد، تأثیر عمیق آن بر جریان‌های دیگر ازجمله وُرتیسیسم<ref>Vorticism</ref> در انگلستان باقی ماند و [[داداییسم|دادائیست]]<ref> Dadaist </ref>ها نیز در طول جنگ شگردهای تبلیغاتی تحریک‌آمیز آن را به‌کار گرفتند. مارینتّی پس از جنگ نیز به پیشبرد فتوریسم ادامه داد؛ او از دوستان [[موسولینی،_بنیتو_(۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)|موسولینی]]<ref>Mussolini </ref> بود و از فاشیسم حمایت می‌کرد؛ اما فتوریسم را، چنان‌ که گاه ادعا شده است، نباید «هنر رسمی فاشیسم<ref>The Official Art of Fascism</ref>» قلمداد کرد. فاشیسم<ref> Fascism</ref> برای هدف‌های تبلیغاتی خود هم از هنر سنتی و هم از هنر پیشرو استفاده می‌کرد. درهرحال، در آن زمان، دیگر چیزی از فتوریسم باقی نمانده بود.  
----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:سبک ها، اصطلاحات، ابزار و اماکن]] [[Category:هنر]] [[Category:مکاتب، جریان ها و نظریه ها]]