فلسفه موسیقی جدید - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۸

2025-02-09T13:28:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]		[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]
	(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از [[آدورنو، ~~تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)~~\|تئودور آدورنو]]، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی ~~[[آدورنو، تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)\|~~آدورنو]] در [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] نوشته و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در [[آلمان]] ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در [[~~سوییس\|~~سوئیس]] و سپس در سال ~~1938~~ در [[نیویورک]] اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «[[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]] و پیشرفت» در سال‌های 1940 - ~~1941~~ نوشته شد و بخش دوم ([[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]] و بازسازی) در سال ~~1947~~. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ<ref>interpretiert</ref> تعبیر می‌کند.		(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از [[آدورنو، تئودور\|تئودور آدورنو]]، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] نوشته و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در [[آلمان]] ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در [[سوئیس]] و سپس در سال 1938م در [[نیویورک]] اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «[[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]] و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941م نوشته شد و بخش دوم ([[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]] و بازسازی) در سال 1947م. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ<ref>interpretiert</ref> تعبیر می‌کند.

	در ~~۱۹۳۸،~~ آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی<ref>Zeitschrift für Sozialforschung</ref> رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار بماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و ~~1941~~ کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین<ref>Wiener Klassik</ref> ضروری به نظر می‌آید.		در ۱۹۳۸م، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی<ref>Zeitschrift für Sozialforschung</ref> رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار بماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941م کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین<ref>Wiener Klassik</ref> ضروری به نظر می‌آید.

	اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.		اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.

Nazanin در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۵

2024-07-13T04:45:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]		[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]
	(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از [[آدورنو، تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)\|تئودور آدورنو]]، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «[[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]] و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم ([[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]] و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ<ref>interpretiert</ref> تعبیر می‌کند.		(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از [[آدورنو، تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)\|تئودور آدورنو]]، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی [[آدورنو، تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)\|آدورنو]] در [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] نوشته و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در [[آلمان]] ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در [[سوییس\|سوئیس]] و سپس در سال 1938 در [[نیویورک]] اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «[[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]] و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم ([[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]] و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ<ref>interpretiert</ref> تعبیر می‌کند.

	در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی<ref>Zeitschrift für Sozialforschung</ref> رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار بماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین<ref>Wiener Klassik</ref> ضروری به نظر می‌آید.		در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی<ref>Zeitschrift für Sozialforschung</ref> رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار بماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین<ref>Wiener Klassik</ref> ضروری به نظر می‌آید.

Reza rouzbahani در ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۳

2022-08-27T05:43:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۳
خط ۶:		خط ۶:
	اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.		اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.
	----		----
			<references />
			[[رده:موسیقی]]
			[[رده:کلاسیک جهان]]

Reza rouzbahani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۳

2022-08-21T07:43:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]		[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]
	~~فلسفۀ موسیقی جدید~~		(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از [[آدورنو، تیودور (۱۹۰۳ـ ۱۹۶۹)\|تئودور آدورنو]]، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «[[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]] و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم ([[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)\|استراوینسکی]] و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ<ref>interpretiert</ref> تعبیر می‌کند.
	(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور ~~آدورنو،~~ به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته ~~شده~~ و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان ~~«شونبرگ~~ و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم (استراوینسکی و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ (interpretiert) تعبیر ~~می کند~~.
	در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی (Zeitschrift für Sozialforschung) رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار ~~ماند~~. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین ضروری به نظر می‌آید. اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.		در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی<ref>Zeitschrift für Sozialforschung</ref> رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار بماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین<ref>Wiener Klassik</ref> ضروری به نظر می‌آید.

			اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.
			----

Reza rouzbahani در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۵

2022-08-21T07:35:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042165861.jpg\|جایگزین=از چاپ‌های کتاب\|بندانگشتی\|از چاپ‌های کتاب]]
	فلسفۀ موسیقی جدید		فلسفۀ موسیقی جدید
	(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور آدورنو، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته شده و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «شونبرگ و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم (استراوینسکی و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ (interpretiert) تعبیر می کند.		(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور آدورنو، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته شده و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «شونبرگ و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم (استراوینسکی و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ (interpretiert) تعبیر می کند.
	در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی (Zeitschrift für Sozialforschung) رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار ماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین ضروری به نظر می‌آید. اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.		در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی (Zeitschrift für Sozialforschung) رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار ماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین ضروری به نظر می‌آید. اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «فلسفۀ موسیقی جدید (به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور آدورنو، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته شده و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آل...» ایجاد کرد

2022-07-13T08:26:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «فلسفۀ موسیقی جدید (به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور آدورنو، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته شده و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

فلسفۀ موسیقی جدید
(به آلمانی: Philosophie der neuen Musik) رساله‌ای از تئودور آدورنو، به آلمانی. این اثر شامل یک مقدمه و دو بررسی است که به فاصلۀ هفت سال در زمان زندگی آدورنو در امریکا نوشته شده و در سال 1949م منتشر شده است. وی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان ابتدا در انگلیس، بعد برای مدت کوتاهی در سوئیس و سپس در سال 1938 در نیویورک اقامت گزید. بخش نخست کتاب حاضر با عنوان «شونبرگ و پیشرفت» در سال‌های 1940 - 1941 نوشته شد و بخش دوم (استراوینسکی و بازسازی) در سال 1947. فلسفۀ موسیقی جدید در مراجعت آدورنو به زادگاهش، در آلمان چاپ شده است. آدورنو در مقدمۀ کتاب به یک فرآیند آوانگارد خودمختاری در موسیقی مدرن می‌پردازد که از آن به عنوان واکنشی به گسترش صنعت‌فرهنگ (interpretiert) تعبیر می کند.
در ۱۹۳۸، آدورنو در مجلۀ پژوهش‌های اجتماعی (Zeitschrift für Sozialforschung) رساله‌ای چاپ کرد که به «سرشت بت‌وارۀ موسیقی و سیر قهقرایی شنود آن» مربوط شد و اهداف سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کرد که عبارتند از: توضیح تغییر عملکرد موسیقی کنونی، نشان دادن دگرگونی‌های درونی پدیدارهای موسیقایی در شرایط تولید انبوه تجاری، و بیان این‌که چه‌گونه برخی از تغییرات مردم‌شناختی در جامعه نظام یافته تا ساختار شنود موسیقی بسط پیدا کرده است. حتی در آن زمان نیز، آدورنو قصد داشت که مرحلۀ تصنیف را که همیشه بر خود موسیقی سلطه دارد در پژوهش‌های دیالکتیکی وارد کند. آدورنو به خشونت تمامیت هیأت اجتماعی نظر داشت که تا قلمروهایی که مانند قلمرو موسیقی ربطی به کلیت اجتماعی نداشت بسط یافت. او ممکن نبود در این باره خطا کند که هنری که ذهن او را شکل داده بود، حتی در شکل ناب و انعطاف‌ناپذیر، جدا از شیءشدگیِ حاکم بر محیط نمی‌تواند باشد و این هنر، در جهت کوشش برای دفاع از کلیت خود، ویژگی‌های این طبیعتی را که با آن در تضاد است ایجاد می‌کند. آدورنو قصد داشت تضادهای عینی را مورد بررسی قرار دهد که هنری در آن قرار دارد که می‌خواهد در میان واقعیتی ناهمگن، بی آن‌که به نتایج توجهی داشته باشد، یعنی تضادهایی که جز در تشدید آنها قابل حل نیستند، به طبیعت خود وفادار ماند. از همین تأملات بود که طی سال‌های 1940 و 1941 کتابی دربارۀ شونبرگ نوشت. این کتاب امروزه به صورت اصلی آن و همراه با اضافاتی دربارۀ آثار متأخر شونبرگ منتشر می‌شود. به هرحال، پس از جنگ جهانی دوم، وقتی که آدورنو تصمیم به انتشار اثر در آلمان گرفت، افزودن پژوهشی دربارۀ استراوینسکی ضرورت پیدا کرد. اگر این کتاب مطلبی دربارۀ موسیقی جدید در مجموع آن داشت، به نظر مؤلف آن ضروری می‌نمود که روش آن، در مخالفت با تعمیم‌ها و طبقه‌بندی‌ها، فراتر از بررسی مکتبی خاص مورد استفاده قرار گیرد، حتی اگر آن مکتب تنها مکتبی بوده باشد که در مواجهۀ آشتی‌ناپذیر با مشکلات مفردات موسیقایی به امکانات عینی و کنونی آن توجه دارد. تحلیل اسلوب تکنیکی استراوینسکی در مخالفت آنها با اسلوب‌های مکتب وین ضروری به نظر می‌آید. اگرچه اندیشۀ آدورنو به طور کلی نو و بارور است، برخی از موضع‌گیری‌های او امروزه متروک است و برخی کاملاً به زمانه خود او مربوط می‌شود.