Nazanin در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹

2024-07-13T13:59:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۱:		خط ۱:

	~~فورْت‌وانْگْلِر، ویلْهِلْم~~ (۱۸۸۶ـ۱۹۵۴)(Furtwängler, Wilhelm)		فورت‌وانگلر، ویلهلم (۱۸۸۶ـ۱۹۵۴)(Furtwängler, Wilhelm)

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~ویلْهِلْم فورْت‌وانْگْلِر~~		\|عنوان =ویلهِلم فورت‌وانگلر
	\|نام =Wilhelm Furtwängler		\|نام =Wilhelm Furtwängler
	\|نام دیگر=~~فورت‌وِنْگلر~~		\|نام دیگر=فورت‌وِنگلر
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:Furtwängler, Wilhelm1.jpg\|بندانگشتی\|ویلهلم فورت وانگلر]]
	(یا: ~~فورت‌وِنْگلر~~) رهبر ارکستر آلمانی. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۵۴ رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra</ref> را برعهده داشت. تفسیرهای او از آثار واگنر<ref>Wagner</ref>، بروکنر<ref>Bruckner</ref>، و بتهوون، بیان‌های ارزشمندی با عظمت ملی ماندگار برشمرده می‌شوند، ضمن این که آثار بارتوک<ref>Bartok</ref>، ''واریاسیون‌هایی برای ارکستر''<ref>''Variations for Orchestra'' </ref> (۱۹۲۸) اثر شونبرگ<ref>Schoenberg</ref>، و اپرای ''ماتیس نقاش''<ref>''Mathis der Maler/Mathis the Painter''</ref> (۱۹۳۴) ساختۀ هیندمیت<ref>Hindemith </ref>، اثری شدیداً نقادانه و بی‌پرده از حکومت نازی، را نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. به‌سرعت از رهبری ارکسترهای تماشاخانه‌ای به رهبری ارکسترهای اپرایی ارتقا یافت و از ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ در مانهایم و از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ در وین، به این کار مشغول بود، و بعد به استخدام ارکسترهای بزرگ لایپزیگ<ref>Leipzig</ref> و وین درآمد. فورت وِنگلر در مونیخ زیرنظر یوزف راین‌برگر<ref>Joseph Rheinberger</ref> و ماکس فون شیلینگس<ref>Max von Schillings</ref> تحصیل کرد و خیلی زود به کسب تجربه‌های رهبری در کنسرت‌ها و اپراهای زوریخ، ~~مونیخ،~~ استراسبورگ (در سمت دستیار هانس پفیتسنِر<ref>Hans Pfitzner </ref>)، و لوبک<ref>Lübeck </ref> پرداخت. پس از قراردادی با مانهایم به‌دنبال آرتور نیکیش<ref>Arthur Nikisch </ref> به گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> در لایپزیگ رفت. در ۱۹۲۴، فعالیت هنری خود را در لندن و در ۱۹۲۵ در نیویورک آغاز کرد. از ۱۹۲۴ ارکستر فیلارمونیک وین را رهبری می‌کرد (و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸ و از ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۴ رهبر اصلی آن شد). در ۱۹۲۸ رهبر ارشد ارکستر فیلارمونیک برلین شد. در ۱۹۳۴ به‌سبب پشتیبانی از هیندمیت در‌برابر حمله‌های گوبلز و دیگر نازی‌ها، به‌ناچار از مقام خود کناره‌ گرفت. در بایروت از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ و در اپرای سلطنتی کاونت گاردن<ref>Covent Gardens </ref> در لندن، از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ اپراهای''تریستان و ایزولده''<ref>''Tristan Und Isolde''</ref> و ''حلقۀ نیبلونگ''<ref>''The Nibelung’s Ring''</ref> واگنر را به‌اجرا درآورد. فورت وِنگلر در زمینۀ آهنگ‌سازی نیز فعالیت داشت، و سه سمفونی، یک کنسرتوی پیانو، یک ته دِئوم، و مقداری آثار مجلسی ساخت. اجراهای آواز سمفونی نهم بتهوون بخصوص اجرای ۱۹۴۲ در برلین و ۱۹۵۱ در بایروت بهترین اجراهایی است که از این اثر بزرگ صورت گرفته است.		(یا: فورت‌ونگلر) رهبر ارکستر آلمانی. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۵۴ رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra</ref> را برعهده داشت. تفسیرهای او از آثار [[واگنر، ریشارد (۱۸۱۳ـ۱۸۸۳)\|واگنر]]<ref>Wagner</ref>، [[بروکنر، آنتون (۱۸۲۴ـ۱۸۹۶)\|بروکنر]]<ref>Bruckner</ref>، و [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]]، بیان‌های ارزشمندی با عظمت ملی ماندگار برشمرده می‌شوند، ضمن این که آثار [[بارتوک، بلا (۱۸۸۱ـ۱۹۴۵)\|بارتوک]]<ref>Bartok</ref>، ''واریاسیون‌هایی برای ارکستر''<ref>''Variations for Orchestra'' </ref> (۱۹۲۸) اثر [[شونبرگ، آرنولد (۱۸۷۴ـ۱۹۵۱)\|شونبرگ]]<ref>Schoenberg</ref>، و اپرای ''ماتیس نقاش''<ref>''Mathis der Maler/Mathis the Painter''</ref> (۱۹۳۴) ساختۀ [[هیندمیت، پاول (۱۸۹۵ـ۱۹۶۳)\|هیندمیت]]<ref>Hindemith </ref>، اثری شدیداً نقادانه و بی‌پرده از حکومت نازی، را نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. به‌سرعت از رهبری ارکسترهای تماشاخانه‌ای به رهبری ارکسترهای اپرایی ارتقا یافت و از ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ در [[مانهایم]] و از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ در وین، به این کار مشغول بود، و بعد به استخدام ارکسترهای بزرگ لایپزیگ<ref>Leipzig</ref> و [[وین]] درآمد. فورت وِنگلر در [[مونیخ]] زیرنظر یوزف راین‌برگر<ref>Joseph Rheinberger</ref> و ماکس فون شیلینگس<ref>Max von Schillings</ref> تحصیل کرد و خیلی زود به کسب تجربه‌های رهبری در کنسرت‌ها و اپراهای [[زوریخ، شهر\|زوریخ]]، [[مونیخ]]، [[استراسبورگ]] (در سمت دستیار هانس پفیتسنِر<ref>Hans Pfitzner </ref>)، و [[لوبک]]<ref>Lübeck </ref> پرداخت. پس از قراردادی با مانهایم به‌دنبال آرتور نیکیش<ref>Arthur Nikisch </ref> به گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> در لایپزیگ رفت. در ۱۹۲۴، فعالیت هنری خود را در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] و در ۱۹۲۵ در [[نیویورک]] آغاز کرد. از ۱۹۲۴ ارکستر فیلارمونیک وین را رهبری می‌کرد (و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸ و از ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۴ رهبر اصلی آن شد). در ۱۹۲۸ رهبر ارشد ارکستر فیلارمونیک برلین شد. در ۱۹۳۴ به‌سبب پشتیبانی از هیندمیت در‌برابر حمله‌های گوبلز و دیگر نازی‌ها، به‌ناچار از مقام خود کناره‌ گرفت. در بایروت از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ و در [[اپرای سلطنتی]] [[کاونت گاردن]]<ref>Covent Gardens </ref> در لندن، از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ اپراهای''تریستان و ایزولده''<ref>''Tristan Und Isolde''</ref> و ''حلقۀ نیبلونگ''<ref>''The Nibelung’s Ring''</ref> واگنر را به‌اجرا درآورد. فورت وِنگلر در زمینۀ آهنگ‌سازی نیز فعالیت داشت، و سه سمفونی، یک کنسرتوی پیانو، یک ته دِئوم، و مقداری آثار مجلسی ساخت. اجراهای آواز سمفونی نهم بتهوون بخصوص اجرای ۱۹۴۲ در [[برلین]] و ۱۹۵۱ در بایروت بهترین اجراهایی است که از این اثر بزرگ صورت گرفته است.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

فورْت‌وانْگْلِر، ویلْهِلْم (۱۸۸۶ـ۱۹۵۴)(Furtwängler, Wilhelm)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ویلْهِلْم فورْت‌وانْگْلِر
|نام =Wilhelm Furtwängler
|نام دیگر=فورت‌وِنْگلر
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1886م
|تاریخ مرگ=1954م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =رهبر ارکستر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رهبر ارکستر فیلارمونیک برلین (از 1924 تا 1954)، رهبر ارکستر ماینهام و وین
|جوایز و افتخارات =
|آثار = اجراهای آواز سمفونی نهم بتهوون
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

(یا: فورت‌وِنْگلر) رهبر ارکستر آلمانی. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۵۴ رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین<ref>Berlin Philharmonic Orchestra</ref> را برعهده داشت. تفسیرهای او از آثار واگنر<ref>Wagner</ref>، بروکنر<ref>Bruckner</ref>، و بتهوون، بیان‌های ارزشمندی با عظمت ملی ماندگار برشمرده می‌شوند، ضمن این که آثار بارتوک<ref>Bartok</ref>، ''واریاسیون‌هایی برای ارکستر''<ref>''Variations for Orchestra'' </ref> (۱۹۲۸) اثر شونبرگ<ref>Schoenberg</ref>، و اپرای ''ماتیس نقاش''<ref>''Mathis der Maler/Mathis the Painter''</ref> (۱۹۳۴) ساختۀ هیندمیت<ref>Hindemith </ref>، اثری شدیداً نقادانه و بی‌پرده از حکومت نازی، را نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. به‌سرعت از رهبری ارکسترهای تماشاخانه‌ای به رهبری ارکسترهای اپرایی ارتقا یافت و از ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ در مانهایم و از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ در وین، به این کار مشغول بود، و بعد به استخدام ارکسترهای بزرگ لایپزیگ<ref>Leipzig</ref> و وین درآمد. فورت وِنگلر در مونیخ زیرنظر یوزف راین‌برگر<ref>Joseph Rheinberger</ref> و ماکس فون شیلینگس<ref>Max von Schillings</ref> تحصیل کرد و خیلی زود به کسب تجربه‌های رهبری در کنسرت‌ها و اپراهای زوریخ، مونیخ، استراسبورگ (در سمت دستیار هانس پفیتسنِر<ref>Hans Pfitzner </ref>)، و لوبک<ref>Lübeck </ref> پرداخت. پس از قراردادی با مانهایم به‌دنبال آرتور نیکیش<ref>Arthur Nikisch </ref> به گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> در لایپزیگ رفت. در ۱۹۲۴، فعالیت هنری خود را در لندن و در ۱۹۲۵ در نیویورک آغاز کرد. از ۱۹۲۴ ارکستر فیلارمونیک وین را رهبری می‌کرد (و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸ و از ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۴ رهبر اصلی آن شد). در ۱۹۲۸ رهبر ارشد ارکستر فیلارمونیک برلین شد. در ۱۹۳۴ به‌سبب پشتیبانی از هیندمیت در‌برابر حمله‌های گوبلز و دیگر نازی‌ها، به‌ناچار از مقام خود کناره‌ گرفت. در بایروت از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ و در اپرای سلطنتی کاونت گاردن<ref>Covent Gardens </ref> در لندن، از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ اپراهای''تریستان و ایزولده''<ref>''Tristan Und Isolde''</ref> و ''حلقۀ نیبلونگ''<ref>''The Nibelung’s Ring''</ref> واگنر را به‌اجرا درآورد. فورت وِنگلر در زمینۀ آهنگ‌سازی نیز فعالیت داشت، و سه سمفونی، یک کنسرتوی پیانو، یک ته دِئوم، و مقداری آثار مجلسی ساخت. اجراهای آواز سمفونی نهم بتهوون بخصوص اجرای ۱۹۴۲ در برلین و ۱۹۵۱ در بایروت بهترین اجراهایی است که از این اثر بزرگ صورت گرفته است.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

فورت وانگلر، ویلهلم (۱۸۸۶ـ۱۹۵۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۹

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳