لئونکاوالو، روجرو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ لیونکاوالو، روجرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹) را به لئونکاوالو، روجرو منتقل کرد

2025-02-28T18:38:05Z

Mohammadi3 صفحهٔ لیونکاوالو، روجرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹) را به لئونکاوالو، روجرو منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۸
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۹

2025-02-28T18:09:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۹
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، ~~جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)~~\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزوئه\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷

2024-10-05T12:57:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (~~۱۸۵۸ـ۱۹۱۹~~)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

Mohammadi3 در ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶

2024-10-05T12:56:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (~~۱۸۹۲~~)، مایا (~~۱۹۱۰~~)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ~~۱۹۲۰~~)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (~~۱۹۱۹~~)، اولین بوسه، مالبروک (~~۱۹۱۰~~)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (~~۱۹۱۲~~)، تو آن‌جایی؟ (~~۱۹۱۳~~)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (~~۱۸۹۲~~) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (~~۱۸۹۷،~~ هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[~~پوچینی ،~~ جاکومو (~~۱۸۵۸ـ۱۹۲۴~~)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ~~۱۸۷۶~~ با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز ~~به‌اجرا~~ درنیاورد. در ~~۱۸۹۷،~~ ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ~~۱۹۰۴،~~ دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (~~۱۹۱۰~~)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ~~۱۹۲۰~~)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (~~۱۹۱۹~~)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (~~۱۹۱۰~~)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (~~۱۹۱۲~~)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (~~۱۹۱۳~~)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

Nazanin در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰

2024-07-19T07:50:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۱:		خط ۱:

	~~لِئونْکاوالّو، روجِّرِو~~ (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/> [[~~File~~:~~37175200~~.jpg\|~~thumb~~\|~~لِئونْکاوالّو، روجِّرِو~~]]		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲)، مایا (۱۹۱۰)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
			[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	~~ ~~آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref>~~ ~~(۱۸۹۲) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref>~~ ~~(۱۸۹۷، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref>~~ ~~اثر پوچینی<ref>Puccini</ref>~~ ~~لئونکاوالّو ابتدا پیانو را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref>~~ ~~شد، اما در ۱۸۷۶ با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی جوزوئه کاردوتچی<ref>Giosuè Carducci</ref>~~ ~~در زمینۀ ادبیات به بولونیا رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref>~~ ~~کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref>~~ ~~را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref>~~ ~~و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref>~~ ~~را هرگز به‌اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷، ''زندگی بوهِمی'' در ونیز از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای برلین با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref>~~ ~~در ۱۹۰۴، دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref>~~ ~~(۱۹۱۰)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref>~~ ~~(از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref>~~ ~~(ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref>~~ ~~(۱۹۱۹)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref>~~ ~~(۱۹۱۰)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref>~~ ~~(۱۹۱۲)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref>~~ ~~(۱۹۱۳)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref>~~ ~~(از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی ، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶ با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به‌اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴، دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

لِئونْکاوالّو، روجِّرِو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/> [[File:37175200.jpg|thumb|لِئونْکاوالّو، روجِّرِو]]

 آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر پوچینی<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا پیانو را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶ با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی جوزوئه کاردوتچی<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به بولونیا رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به‌اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷، ''زندگی بوهِمی'' در ونیز از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای برلین با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴، دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۹
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، ~~جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)~~\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزوئه\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (~~۱۸۵۸ـ۱۹۱۹~~)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹م)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (~~۱۸۹۲~~)، مایا (~~۱۹۱۰~~)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ~~۱۹۲۰~~)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (~~۱۹۱۹~~)، اولین بوسه، مالبروک (~~۱۹۱۰~~)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (~~۱۹۱۲~~)، تو آن‌جایی؟ (~~۱۹۱۳~~)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=روجِّرو لِئونکاوالّو\|نام=Ruggero Leoncavallo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۵۸م\|تاریخ مرگ=۱۹۱۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=کنسرواتوار ناپل، دیپلم استادی\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز اپرا\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپرا: اپرای دلقک‌ها (۱۸۹۲م)، مایا (۱۹۱۰م)، کولی‌ها، گوفردو مامِلی، اُدیپوس‌شاه (از روی سوفوکلس، ۱۹۲۰م)، شکنجه (ناتمام)؛ اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد (۱۹۱۹م)، اولین بوسه، مالبروک (۱۹۱۰م)، ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها (۱۹۱۲م)، تو آن‌جایی؟ (۱۹۱۳م)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}لِئونکاوالّو، روجِّرو (۱۸۵۸ـ۱۹۱۹)(Leoncavallo, Ruggero)<br/>
	[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]		[[پرونده:روجرو لیونکاوالو 1.jpg\|بندانگشتی\|روجرو لیونکاوالو]]
	آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (~~۱۸۹۲~~) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (~~۱۸۹۷،~~ هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[~~پوچینی ،~~ جاکومو (~~۱۸۵۸ـ۱۹۲۴~~)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ~~۱۸۷۶~~ با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز ~~به‌اجرا~~ درنیاورد. در ~~۱۸۹۷،~~ ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ~~۱۹۰۴،~~ دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (~~۱۹۱۰~~)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ~~۱۹۲۰~~)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (~~۱۹۱۹~~)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (~~۱۹۱۰~~)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (~~۱۹۱۲~~)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (~~۱۹۱۳~~)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).		آهنگ‌ساز ایتالیایی اپرا. در رستوران‌ها نوازندگی می‌کرد، و اوقات فراغت خود را به آهنگ‌سازی اختصاص می‌داد، تا بالاخره با اپرای ''دلقک‌ها''<ref>''I Pagliacci/The Strolling Players''</ref> (۱۸۹۲م) به شهرت و موفقیت دست یافت. از میان دیگر اپراهای اوست: ''زندگی بوهِمی''<ref>''La Bohème/Bohemian Life''</ref> (۱۸۹۷م، هم‌زمان با ''لا بوهِم''<ref>''La Bohème''</ref> اثر [[پوچینی، جاکومو (۱۸۵۸ـ۱۹۲۴م)\|پوچینی]]<ref>Puccini</ref> لئونکاوالّو ابتدا [[پیانو]] را خصوصی فراگرفت و بعد وارد کنسرواتوار ناپل<ref>Naples Conservatory</ref> شد، اما در ۱۸۷۶م با یک دیپلم استادی آن را ترک کرد. برای شرکت در سخنرانی‌های آموزشی [[کاردوتچی، جوزویه (۱۸۳۵ـ۱۹۰۷)\|جوزوئه کاردوتچی]]<ref>Giosuè Carducci</ref> در زمینۀ ادبیات به [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] رفت و در آن‌جا به تولید نخستین اپرای خود، ''چترتون''<ref>''Chatterton''</ref>، مشغول شد، اما ورشکست شد. با تدریس و نوازندگی پیانو در کافه‌ها زندگی بی‌ثباتی را در پیش گرفت، اما بعد موفق شد در سِمت پیانونواز کافه‌ای به سفرهای زیادی برود. پس از آن شروع به ساختن سه‌گانه‌ای دربارۀ رنسانس ایتالیا به نام ''کرِپوسکولوم''<ref>''Crepusculum''</ref> کرد، و اپرای ''مدیچی‌ها''<ref>''I Medici''</ref> را ساخت، اما دو اپرای طرح‌ریزی‌شدۀ بعدی، ''ساوونارولا''<ref>''Savonarola''</ref> و ''چزاره بورجا''<ref>''Cesare Borgia''</ref> را هرگز به اجرا درنیاورد. در ۱۸۹۷م، ''زندگی بوهِمی'' در [[ونیز]] از ظهور اپرای پوچّینی برمبنای همین موضوع به‌سختی لطمه خورد، و لئونکاوالّو با وجود دریافت سفارشی برای ساخت یک اپرای آلمانی برای [[برلین]] با نام ''رولاند اهل برلین''<ref>''Der Roland Von Berlin''</ref> در ۱۹۰۴م دیگر هرگز نتوانست موفقیت ''دلقک‌ها'' را تکرار کند؛ او تمامی لیبرتّوهای خود و برخی لیبرتّوهای آهنگ‌سازان دیگر را نیز نوشت. از جمله آثار اوست: اپرا: ''مایا''<ref>''Maia''</ref> (۱۹۱۰م)، ''کولی‌ها''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''گوفردو مامِلی''<ref>''Goffredo Mameli''</ref>، ''اُدیپوس‌شاه''<ref>''Edipo rè''</ref> (از روی سوفوکلس<ref>Sophocles</ref>، ۱۹۲۰م)، ''شکنجه''<ref>''Tormento''</ref> (ناتمام)؛ ''اپرت‌های آن‌که نشان بند جوراب دارد''<ref>''A Chi la Giarettiera''</ref> (۱۹۱۹م)، ''اولین بوسه''<ref>''Il Primo bacio''</ref>، ''مالبروک''<ref>''Malbruk''</ref> (۱۹۱۰م)، ''ملکۀ کوچک گل‌سرخ‌ها''<ref>''La reginetta delle rose''</ref> (۱۹۱۲م)، ''تو آن‌جایی؟''<ref>''?Are You There''</ref> (۱۹۱۳م)، ''نامزد''<ref>''La Candidata''</ref>، و ''زنت را به من قرض بده''<ref>''Prestami tua moglie''</ref>. باله: ''زندگی یک عروسک خیمه‌شب‌بازی''<ref>''La Vita d’ una marionetta''</ref>. ارکستری: پوئم سمفونیک ''سِرافیتا''<ref>''Serafita''</ref> (از روی رمان ''بالزاک''<ref>''Balzac''</ref>).