Reza rouzbahani در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴

2024-02-08T11:04:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	لارِستان		لارِستان

	شهرستان وسیعی در جنوب استان فارس، مشتمل بر ~~بخش مرکزی و~~ بخش‌های ~~گراش، اوز،~~ بناروئیه، ~~جویم، خنج،~~ و ~~بیرم،~~ با مرکزیت اداری شهر لار. از شمال به شهرستان‌های قیروکارزین و جهرم و زرین‌دشت و داراب، از شمال شرقی و شرق به استان هرمزگان (شهرستان حاجی‌آباد)، از جنوب به شهرستان‌های بندرعباس و بستک (استان هرمزگان) و لامرد و مهر، و از غرب به شهرستان جم (استان بوشهر) و شهرستان فراشبند محدود است. این شهرستان، که از نظر وسعت پهناورترین شهرستان استان فارس است، متشکل از کوه‌ها و دشت‌های متعددی است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از درز و سایبان، علی‌آباد، لار، صحرای باغ، بیرم، و خنج. از مهم‌ترین ارتفاعات آن کوه‌های بادینی (۲,۲۲۵ متر)، آب بادکهنه، گاوبست، مُلْک تیر، و سیاه است. رودخانه‌های شور و بیرم و خشک‌رودهای متعدد، زهاب‌های این شهرستان خشک و کم‌باران را تشکیل می‌دهند. اقلیم آن گرم و خشک و جمعیت آن ۲۲۹,۲۴۸ نفر است (۱۳۸۵). مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارت‌اند از گِراش، اِوَز، بناروئیه، جویم، فیشور، خنج، کوره، بِیرم، چاه‌وَرد، عِمادده، لطیفی، دِهکویه، بُلغان، و سیف‌آباد. راه شیراز به بندرعباس (از طریق فیروزآباد) و لار به بندرلنگه و مجموعۀ وسیعی از راه‌های فرعی و روستایی شبکۀ راه‌های زمینی آن را تشکیل می‌دهند. زمستان‌های ملایم و تابستان‌های گرم و خشک از ویژگی‌های اقلیمی این شهرستان است. لارستان از نواحی بسیار قدیم ایران است. از روزگار باستان توجه بسیاری به آن شده است، به‌ویژه در عصر هخامنشیان و ساسانیان که خود از سرزمین پارس بوده‌اند و جهانگردان و مورخان اسلامی نیز از آن یاد کرده‌اند.		شهرستان وسیعی در جنوب استان فارس، مشتمل بر بخش‌های مرکزی، بناروئیه، بیرم و صحرای باغ با مرکزیت اداری شهر لار. از شمال به شهرستان‌های قیروکارزین و جهرم و زرین‌دشت و داراب، از شمال شرقی و شرق به استان هرمزگان (شهرستان حاجی‌آباد)، از جنوب به شهرستان‌های بندرعباس و بستک (استان هرمزگان) و لامرد و مهر، و از غرب به شهرستان جم (استان بوشهر) و شهرستان فراشبند محدود است. این شهرستان، که از نظر وسعت پهناورترین شهرستان استان فارس است، متشکل از کوه‌ها و دشت‌های متعددی است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از درز و سایبان، علی‌آباد، لار، صحرای باغ، بیرم، و خنج. از مهم‌ترین ارتفاعات آن کوه‌های بادینی (۲,۲۲۵ متر)، آب بادکهنه، گاوبست، مُلْک تیر، و سیاه است. رودخانه‌های شور و بیرم و خشک‌رودهای متعدد، زهاب‌های این شهرستان خشک و کم‌باران را تشکیل می‌دهند. اقلیم آن گرم و خشک و جمعیت آن ۲۲۹,۲۴۸ نفر است (۱۳۸۵). مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارت‌اند از گِراش، اِوَز، بناروئیه، جویم، فیشور، خنج، کوره، بِیرم، چاه‌وَرد، عِمادده، لطیفی، دِهکویه، بُلغان، و سیف‌آباد. راه شیراز به بندرعباس (از طریق فیروزآباد) و لار به بندرلنگه و مجموعۀ وسیعی از راه‌های فرعی و روستایی شبکۀ راه‌های زمینی آن را تشکیل می‌دهند. زمستان‌های ملایم و تابستان‌های گرم و خشک از ویژگی‌های اقلیمی این شهرستان است. لارستان از نواحی بسیار قدیم ایران است. از روزگار باستان توجه بسیاری به آن شده است، به‌ویژه در عصر هخامنشیان و ساسانیان که خود از سرزمین پارس بوده‌اند و جهانگردان و مورخان اسلامی نیز از آن یاد کرده‌اند.

	<br/> <!--37011000-->		<br/> <!--37011000-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
| نام فارسی =
|نام لاتین =
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان = فارس
| شهرستان = جنوب شهرستان‌های قیروکارزین و جهرم و زرین‌دشت و داراب، جنوب غربی و غرب استان هرمزگان (شهرستان حاجی‌آباد)، شمال شهرستان‌های بندرعباس و بستک (استان هرمزگان) و لامرد و مهر، و شرق شهرستان جم (استان بوشهر) و شهرستان فراشبند
| بخش = مرکزی، گراش، اوز، بناروئیه، جویم، خنج، و بیرم
| موقعیت =
| جمعیت = ۲۲۹,۲۴۸ نفر(۱۳۸۵ش)
| نوع اقلیم = گرم و خشک
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم = گِراش، اِوَز، بناروئیه، جویم، فیشور، خنج، کوره، بِیرم، چاه‌وَرد، عِمادده، لطیفی، دِهکویه، بُلغان، و سیف‌آباد
}}
لارِستان

شهرستان وسیعی در جنوب استان فارس، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش‌های گراش، اوز، بناروئیه، جویم، خنج، و بیرم، با مرکزیت اداری شهر لار. از شمال به شهرستان‌های قیروکارزین و جهرم و زرین‌دشت و داراب، از شمال شرقی و شرق به استان هرمزگان (شهرستان حاجی‌آباد)، از جنوب به شهرستان‌های بندرعباس و بستک (استان هرمزگان) و لامرد و مهر، و از غرب به شهرستان جم (استان بوشهر) و شهرستان فراشبند محدود است. این شهرستان، که از نظر وسعت پهناورترین شهرستان استان فارس است، متشکل از کوه‌ها و دشت‌های متعددی است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از درز و سایبان، علی‌آباد، لار، صحرای باغ، بیرم، و خنج. از مهم‌ترین ارتفاعات آن کوه‌های بادینی (۲,۲۲۵ متر)، آب بادکهنه، گاوبست، مُلْک تیر، و سیاه است. رودخانه‌های شور و بیرم و خشک‌رودهای متعدد، زهاب‌های این شهرستان خشک و کم‌باران را تشکیل می‌دهند. اقلیم آن گرم و خشک و جمعیت آن ۲۲۹,۲۴۸ نفر است (۱۳۸۵). مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارت‌اند از گِراش، اِوَز، بناروئیه، جویم، فیشور، خنج، کوره، بِیرم، چاه‌وَرد، عِمادده، لطیفی، دِهکویه، بُلغان، و سیف‌آباد. راه شیراز به بندرعباس (از طریق فیروزآباد) و لار به بندرلنگه و مجموعۀ وسیعی از راه‌های فرعی و روستایی شبکۀ راه‌های زمینی آن را تشکیل می‌دهند. زمستان‌های ملایم و تابستان‌های گرم و خشک از ویژگی‌های اقلیمی این شهرستان است. لارستان از نواحی بسیار قدیم ایران است. از روزگار باستان توجه بسیاری به آن شده است، به‌ویژه در عصر هخامنشیان و ساسانیان که خود از سرزمین پارس بوده‌اند و جهانگردان و مورخان اسلامی نیز از آن یاد کرده‌اند.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:فارس]]

لارستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۴

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳