لوکوربوزیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۸

2025-02-09T12:08:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۱:		خط ۱:

	لوکوربوزیه (~~۱۸۸۷ـ۱۹۶۵~~)(Le Corbusier)<br /> {{جعبه زندگینامه		لوکوربوزیه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵م)(Le Corbusier)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =لوکوربوزیه		\|عنوان =لوکوربوزیه
	\|نام =Le Corbusier		\|نام =Le Corbusier
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]](نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret		}}[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]](نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret
	</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ [[~~سوییس\|~~سوئیس]]. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement		</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ [[سوئیس]]. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement
	</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ~~۱۹۲۰~~ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ~~۱۹۴۰~~ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، [[مارسی]]<ref> Marseille </ref> (~~۱۹۴۷ـ۱۹۵۲~~)، از برجسته‌ترین آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ~~۱۹۲۰،~~ در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجی ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در [[ریو د ژانیرو، شهر\|ریو د ژانیرو]]<ref>Rio de Janeiro </ref> (~~۱۹۳۶ـ۱۹۴۵~~)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (~~۱۹۰۲ـ۱۹۹۸~~) و [[نیمایر، اسکار (۱۹۰۷ـ ۲۰۱۲)\|اسکار نیما‌یر]]<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، [[هند]] (~~۱۹۵۱ـ۱۹۵۶~~)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (~~۱۹۵۰ـ۱۹۵۴~~)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (~~۱۹۲۳~~)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.		</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰م بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰م شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، [[مارسی]]<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲م)، از برجسته‌ترین آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰م، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجی ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در [[ریو د ژانیرو، شهر\|ریو د ژانیرو]]<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵م)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸م) و [[نیمایر، اسکار (۱۹۰۷ـ ۲۰۱۲)\|اسکار نیما‌یر]]<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، [[هند]] (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶م)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴م)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳م)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.

Nazanin در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۱

2023-11-22T08:01:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	~~لوکورْبوزیِه~~ (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br /> {{جعبه زندگینامه		لوکوربوزیه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br /> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =لوکوربوزیه		\|عنوان =لوکوربوزیه
	\|نام =Le Corbusier		\|نام =Le Corbusier
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]](نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret		}}[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]](نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret
	</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement		</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ [[سوییس\|سوئیس]]. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement
	</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از ~~«باغْ‌شهرهای~~ عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از ~~برجسته‌ترینِ~~ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای ~~خارجیِ~~ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی ~~دوم،~~ بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.		</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، [[مارسی]]<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترین آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجی ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در [[ریو د ژانیرو، شهر\|ریو د ژانیرو]]<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و [[نیمایر، اسکار (۱۹۰۷ـ ۲۰۱۲)\|اسکار نیما‌یر]]<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، [[هند]] (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸

2022-04-13T10:38:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	لوکورْبوزیِه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br /> ~~[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]]~~		لوکورْبوزیِه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br /> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =لوکوربوزیه		\|عنوان =لوکوربوزیه
	\|نام =Le Corbusier		\|نام =Le Corbusier
خط ۲۹:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}(نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret		}}[[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]](نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret
	</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement		</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement
	</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغْ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترینِ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجیِ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.		</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغْ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترینِ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجیِ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.

Mohammadi2 در ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸

2022-04-13T10:38:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	لوکورْبوزیِه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br/> [[File:37117700.jpg\|thumb\|~~کليساي~~ رونشان، نوتردام فرانسه]]		لوکورْبوزیِه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br /> [[File:37117700.jpg\|thumb\|کلیسای رونشان، نوتردام فرانسه]]

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}(نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret		}}(نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret

	</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement		</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement

	</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغْ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترینِ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجیِ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.		</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغْ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترینِ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجیِ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.

خط ۳۹:		خط ۳۷:
	----		----

	[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]		[[Category:معماری]]
			[[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

لوکورْبوزیِه (۱۸۸۷ـ۱۹۶۵)(Le Corbusier)<br/> [[File:37117700.jpg|thumb|کليساي رونشان، نوتردام فرانسه]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =لوکوربوزیه
|نام =Le Corbusier
|نام دیگر=
|نام اصلی=شارل ادویار ژانره
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=سوییس ۱۸۸۷م
|تاریخ مرگ=۱۹۶۵م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =معمار
|شغل و تخصص های دیگر=نقاش و حکاک باسمه کار
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =معماری
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}(نام اصلی: شارل ادوئار ژانره<ref>Charle Edouard Jeanneret

</ref>) معمار فرانسوی، زادۀ سوئیس. از نمایندگان پرنفوذ و تأثیرگذار جنبش مدرن<ref>Modern Movement

</ref>، و از نوآورترین معماران قرن ۲۰ بود. شیوۀ کارکردگرایی<ref>Functionalism</ref> شاخصش نخستین‌بار در طراحی‌های شهری پیشنهادی‌اش در اوایل دهۀ ۱۹۲۰ تجلّی یافت؛ در این طراحی‌ها به دفاع از «باغْ‌شهرهای عمودی<ref> vertical garden cities </ref>» با منطقه‌بندی<ref>zoning </ref> نواحی زندگی و کار، و تفکیک مسیرهای عبور و مرور، به‌منزلۀ راه‌حل‌هایی برای توسعه و بی‌نظمی شهری پرداخت. از دهۀ ۱۹۴۰ شماری از طرح‌هایش برای ویلاهای چندطبقه اجرا شد؛ اونیته دَبیتاسیون<ref>Unité d’Habitation</ref>، مارسی<ref> Marseille </ref> (۱۹۴۷ـ۱۹۵۲)، از برجسته‌ترینِ آن‌هاست، که در آن از سیستم مُدولی<ref>modular system </ref> و واحدهایی با اندازه‌های استاندارد ـ متناسب با اندازه‌های بدن انسان ـ استفاده شده است. ویلاهای سفیدکاری‌شده‌اش را در دهۀ ۱۹۲۰، در شیوۀ کوبیسم<ref>cubism</ref>، و همچون «ماشین‌هایی برای زندگی‌کردن» طراحی کرد، و در آن‌ها با استفاده از پلان آزاد برای فضاهای داخلی، و بهره‌گیری از پیلوت<ref> pilotis </ref> (پایه‌هایی که ساختمان روی آن‌ها سوار بود) و باغچه‌های پشت بام، به حداکثر فضا و نور دست یافت. بعدها با استفاده از نماهای خارجیِ ناتمام و خشن، ازجمله در ساختمان وزارت آموزش<ref>Ministry of Education </ref> در ریو د ژانیرو<ref>Rio de Janeiro </ref> (۱۹۳۶ـ۱۹۴۵)، با همکاری لوسیو کوشتا<ref>Lucio Costa </ref> (۱۹۰۲ـ۱۹۹۸) و اسکار نیما‌یر<ref>Oscar Niemeyer </ref>، به شیوه‌ای گویاتر روآورد (که بشارتی بود بر ظهور بروتالیسم<ref>Brutalism</ref>). نظریه‌های شهرسازی لوکوربوزیه در دورۀ بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، بسیار تأثیرگذار بودند. این نظریه‌ها از طریق کارهای شهرسازی سیام<ref> CIAM </ref> اشاعه یافت؛ اگرچه دیدگاه‌هایش در باب منطقه‌بندی شهری، فقط در طرح شبکه‌مانند شهر جدید چندیگر<ref>Chandigarh</ref>، هند (۱۹۵۱ـ۱۹۵۶)، کاملاً به اجرا درآمد. طراحی حجم‌وارش برای کلیسای نوتردام دو اوت دو رونشان<ref> Notre Dame du Haut de Ronchamp </ref> (۱۹۵۰ـ۱۹۵۴)، که بر روی پیش‌پا افتاده‌ترین جزئیات آن نیز کار کرد، نمونه‌ای عالی از کارکردگرایی زیباشناختی است. لوکوربوزیه نخست نقاش و حکاک باسمه‌کار<ref>engraver </ref> بود، لیکن بعدها به مشکلات جوامع صنعتی معاصر توجه یافت. کتاب‌هایش با نام‌های ''رویکرد به معماری''<ref>''Vers une Architecture/ Towards a New Architecture''</ref> (۱۹۲۳)، و''لُو مدولار''<ref>''(Le Modulaire (Le Module''</ref>، در طراحی شهری و طراحی ساختمان در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌اند.

 

----

[[Category:معماری]] [[Category:جهان قرن 20 - اشخاص]]