مارتینو، بهوسلاف یان (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱

2025-02-09T12:11:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=بهوسلاف‌ یان‌ مارتینو\|نام=Bohuslav Jan Martinu\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=چک\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ، ویولن\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای جولیِتّا (~~۱۹۳۷~~) و پاسیون یونانی (~~۱۹۵۹~~)، اپرا باله‌های بازدید از آشپزخانه، کُرال دسته‌گل، مس مزرعه برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ حماسۀ گیلگمش، اوراتوریو (~~۱۹۵۵~~). ارکستری شش سمفونی (~~۱۹۴۲ـ۱۹۵۳~~)؛ پوئم سمفونیک دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا (~~۱۹۵۵~~)؛ سینفونیِتّا جوکوزا\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مارتینو، بهوسلاف‌ یان‌ (~~۱۸۹۰ـ۱۹۵۹~~)(Martinu, Bohuslav Jan)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=بهوسلاف‌ یان‌ مارتینو\|نام=Bohuslav Jan Martinu\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=چک\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ، ویولن\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای جولیِتّا (۱۹۳۷م) و پاسیون یونانی (۱۹۵۹م)، اپرا باله‌های بازدید از آشپزخانه، کُرال دسته‌گل، مس مزرعه برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ حماسۀ گیلگمش، اوراتوریو (۱۹۵۵م). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳م)؛ پوئم سمفونیک دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا (۱۹۵۵م)؛ سینفونیِتّا جوکوزا\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مارتینو، بهوسلاف‌ یان‌ (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹م)(Martinu, Bohuslav Jan)
	[[پرونده:Martinu, Bohuslav Jan.jpg\|بندانگشتی\|بهوسلاف یان مارتینو]]		[[پرونده:Martinu, Bohuslav Jan.jpg\|بندانگشتی\|بهوسلاف یان مارتینو]]
	آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها [[چکسلوواکی]] را اشغال کردند، در ~~۱۹۳۹~~ به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] رفت و در [[نیویورک]] ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (~~۱۹۳۷~~) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''		آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها [[چکسلوواکی]] را اشغال کردند، در ۱۹۳۹م به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] رفت و در [[نیویورک]] ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (۱۹۳۷م) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''

	</ref> (~~۱۹۵۹~~)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ~~۱۹۰۶ـ۱۹۱۳~~ در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل [[ویولن]] مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ~~۱۹۲۲~~ از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ~~۱۹۲۴~~ زیرنظر [[روسل، آلبر (۱۸۶۹ـ۱۹۳۷)\|آلبر روسل]]<ref>Albert Roussel </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ~~۱۹۳۰~~ اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ~~۱۹۴۱~~ پس از پناهندگی به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] خود را بیشتر وقف موسیقی سازی کرد. تا ~~۱۹۴۶~~ در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ~~۱۹۴۸~~ به امریکا بازگشت و به تدریس در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها در ~~۱۹۴۸~~ تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ~~۱۹۵۷~~ در [[~~سوییس\|~~سوئیس]] اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و [[کنترپوآن]] تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (~~۱۹۵۵~~). ارکستری شش سمفونی (~~۱۹۴۲ـ۱۹۵۳~~)؛ پوئم سمفونیک ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (~~۱۹۵۵~~)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ~~۱۹۴۴~~)؛ سه سونات [[ویولنسل\|ویولن‌سل]] و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.		</ref> (۱۹۵۹م)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ۱۹۰۶ـ۱۹۱۳م در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل [[ویولن]] مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ۱۹۲۲م از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴م زیرنظر [[روسل، آلبر (۱۸۶۹ـ۱۹۳۷)\|آلبر روسل]]<ref>Albert Roussel </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ۱۹۳۰م اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ۱۹۴۱م پس از پناهندگی به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] خود را بیشتر وقف موسیقی سازی کرد. تا ۱۹۴۶م در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ۱۹۴۸م به امریکا بازگشت و به تدریس در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها در ۱۹۴۸م تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ۱۹۵۷م در [[سوئیس]] اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و [[کنترپوآن]] تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (۱۹۵۵م). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳م)؛ پوئم سمفونیک ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (۱۹۵۵م)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ۱۹۴۴م)؛ سه سونات [[ویولنسل\|ویولن‌سل]] و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.

Nazanin در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۶

2024-07-19T15:36:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۶
خط ۱:		خط ۱:

	مارتینو، ~~بُهوسلاف‌~~ یان‌ (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹)(Martinu, Bohuslav Jan)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=بهوسلاف‌ یان‌ مارتینو\|نام=Bohuslav Jan Martinu\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=چک\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ، ویولن\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای جولیِتّا (۱۹۳۷) و پاسیون یونانی (۱۹۵۹)، اپرا باله‌های بازدید از آشپزخانه، کُرال دسته‌گل، مس مزرعه برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ حماسۀ گیلگمش، اوراتوریو (۱۹۵۵). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳)؛ پوئم سمفونیک دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا (۱۹۵۵)؛ سینفونیِتّا جوکوزا\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مارتینو، بهوسلاف‌ یان‌ (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹)(Martinu, Bohuslav Jan)
			[[پرونده:Martinu, Bohuslav Jan.jpg\|بندانگشتی\|بهوسلاف یان مارتینو]]
			آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها [[چکسلوواکی]] را اشغال کردند، در ۱۹۳۹ به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] رفت و در [[نیویورک]] ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (۱۹۳۷) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''

	~~[[File:38021700.jpg\|thumb\|مارتينو، بُهوسلاف‌ يان‌]]~~		</ref> (۱۹۵۹)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل [[ویولن]] مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ۱۹۲۲ از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ زیرنظر [[روسل، آلبر (۱۸۶۹ـ۱۹۳۷)\|آلبر روسل]]<ref>Albert Roussel </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ۱۹۳۰ اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ۱۹۴۱ پس از پناهندگی به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] خود را بیشتر وقف موسیقی سازی کرد. تا ۱۹۴۶ در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ۱۹۴۸ به امریکا بازگشت و به تدریس در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها در ۱۹۴۸ تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ۱۹۵۷ در [[سوییس\|سوئیس]] اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و [[کنترپوآن]] تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (۱۹۵۵). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳)؛ پوئم سمفونیک ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (۱۹۵۵)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ۱۹۴۴)؛ سه سونات [[ویولنسل\|ویولن‌سل]] و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.

	آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها چکسلوواکی را اشغال کردند، در ۱۹۳۹ به امریکا رفت و در نیویورک ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (۱۹۳۷) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''

	</ref> (۱۹۵۹)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل ویولن مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ۱۹۲۲ از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ زیرنظر آلبر روسل<ref>Albert Roussel </ref> در پاریس به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ۱۹۳۰ اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ۱۹۴۱ پس از پناهندگی به امریکا خود را بیشتر وقف ~~موسیقیِ~~ سازی کرد. تا ۱۹۴۶ در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ۱۹۴۸ به امریکا بازگشت و به تدریس در پرینستون<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از ~~به‌قدرت‌رسیدنِ~~ کمونیست‌ها در ۱۹۴۸ تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ۱۹۵۷ در سوئیس اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و کنترپوآن تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (۱۹۵۵). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳)؛ پوئم ~~سمفونیکِ~~ ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (۱۹۵۵)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ۱۹۴۴)؛ سه سونات ویولن‌سل و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مارتینو، بُهوسلاف‌ یان‌ (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹)(Martinu, Bohuslav Jan)

[[File:38021700.jpg|thumb|مارتينو، بُهوسلاف‌ يان‌]]

آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها چکسلوواکی را اشغال کردند، در ۱۹۳۹ به امریکا رفت و در نیویورک ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (۱۹۳۷) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''

</ref> (۱۹۵۹)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل ویولن مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ۱۹۲۲ از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ زیرنظر آلبر روسل<ref>Albert Roussel </ref> در پاریس به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ۱۹۳۰ اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ۱۹۴۱ پس از پناهندگی به امریکا خود را بیشتر وقف موسیقیِ سازی کرد. تا ۱۹۴۶ در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ۱۹۴۸ به امریکا بازگشت و به تدریس در پرینستون<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدنِ کمونیست‌ها در ۱۹۴۸ تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ۱۹۵۷ در سوئیس اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و کنترپوآن تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (۱۹۵۵). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳)؛ پوئم سمفونیکِ ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (۱۹۵۵)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ۱۹۴۴)؛ سه سونات ویولن‌سل و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=بهوسلاف‌ یان‌ مارتینو\|نام=Bohuslav Jan Martinu\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=چک\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ، ویولن\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای جولیِتّا (~~۱۹۳۷~~) و پاسیون یونانی (~~۱۹۵۹~~)، اپرا باله‌های بازدید از آشپزخانه، کُرال دسته‌گل، مس مزرعه برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ حماسۀ گیلگمش، اوراتوریو (~~۱۹۵۵~~). ارکستری شش سمفونی (~~۱۹۴۲ـ۱۹۵۳~~)؛ پوئم سمفونیک دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا (~~۱۹۵۵~~)؛ سینفونیِتّا جوکوزا\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مارتینو، بهوسلاف‌ یان‌ (~~۱۸۹۰ـ۱۹۵۹~~)(Martinu, Bohuslav Jan)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=بهوسلاف‌ یان‌ مارتینو\|نام=Bohuslav Jan Martinu\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=۱۸۹۰م\|تاریخ مرگ=۱۹۵۹م\|دوره زندگی=\|ملیت=چک\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=۱۹۰۶ـ۱۹۱۳ در کنسرواتوار پراگ، ویولن\|شغل و تخصص اصلی=آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=اپراهای جولیِتّا (۱۹۳۷م) و پاسیون یونانی (۱۹۵۹م)، اپرا باله‌های بازدید از آشپزخانه، کُرال دسته‌گل، مس مزرعه برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ حماسۀ گیلگمش، اوراتوریو (۱۹۵۵م). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳م)؛ پوئم سمفونیک دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا (۱۹۵۵م)؛ سینفونیِتّا جوکوزا\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}مارتینو، بهوسلاف‌ یان‌ (۱۸۹۰ـ۱۹۵۹م)(Martinu, Bohuslav Jan)
	[[پرونده:Martinu, Bohuslav Jan.jpg\|بندانگشتی\|بهوسلاف یان مارتینو]]		[[پرونده:Martinu, Bohuslav Jan.jpg\|بندانگشتی\|بهوسلاف یان مارتینو]]
	آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها [[چکسلوواکی]] را اشغال کردند، در ~~۱۹۳۹~~ به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] رفت و در [[نیویورک]] ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (~~۱۹۳۷~~) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''		آهنگ‌ساز چک. پس از آن‌که نازی‌ها [[چکسلوواکی]] را اشغال کردند، در ۱۹۳۹م به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] رفت و در [[نیویورک]] ساکن شد. موسیقی او سلیس و روان، سرشار از احساس، و بسیار زنده و پرنشاط است. ازجمله آثار اوست: اپراهای ''جولیِتّا''<ref>''Julietta''</ref> (۱۹۳۷م) و ''پاسیون یونانی''<ref>''The Greek Passion''

	</ref> (~~۱۹۵۹~~)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ~~۱۹۰۶ـ۱۹۱۳~~ در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل [[ویولن]] مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ~~۱۹۲۲~~ از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ~~۱۹۲۴~~ زیرنظر [[روسل، آلبر (۱۸۶۹ـ۱۹۳۷)\|آلبر روسل]]<ref>Albert Roussel </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ~~۱۹۳۰~~ اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ~~۱۹۴۱~~ پس از پناهندگی به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] خود را بیشتر وقف موسیقی سازی کرد. تا ~~۱۹۴۶~~ در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ~~۱۹۴۸~~ به امریکا بازگشت و به تدریس در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها در ~~۱۹۴۸~~ تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ~~۱۹۵۷~~ در [[~~سوییس\|~~سوئیس]] اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و [[کنترپوآن]] تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (~~۱۹۵۵~~). ارکستری شش سمفونی (~~۱۹۴۲ـ۱۹۵۳~~)؛ پوئم سمفونیک ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (~~۱۹۵۵~~)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ~~۱۹۴۴~~)؛ سه سونات [[ویولنسل\|ویولن‌سل]] و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.		</ref> (۱۹۵۹م)، سمفونی‌ها، و موسیقی مجلسی. مارتینو در سال‌های ۱۹۰۶ـ۱۹۱۳م در کنسرواتوار پراگ<ref>Prague Conservatory </ref> به تحصیل [[ویولن]] مشغول بود و در همان حال در ارکستر فیلارمونیک پراگ<ref>Prague Philharmonic Orchestra </ref> نیز نوازندگی می‌کرد. در ۱۹۲۲م از یوزف سوک<ref>Joseph Suk </ref> در کنسرواتوار پراگ درس آهنگ‌سازی گرفت، و بعد از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴م زیرنظر [[روسل، آلبر (۱۸۶۹ـ۱۹۳۷)\|آلبر روسل]]<ref>Albert Roussel </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] به تحصیل آهنگ‌سازی پرداخت، و آثاری متأثر از جاز و نئوکلاسیک‌گرایی ساخت. طی دهۀ ۱۹۳۰م اپراهایی با موضوع‌هایی دربارۀ چِک پدیدآورد، و در ۱۹۴۱م پس از پناهندگی به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] خود را بیشتر وقف موسیقی سازی کرد. تا ۱۹۴۶م در امریکا ماند و در آن سال استاد آهنگ‌سازی کنسرواتوار پراگ شد، در ۱۹۴۸م به امریکا بازگشت و به تدریس در [[پرینستون]]<ref>Princeton </ref> و مرکز موسیقی بِرکشِر<ref>Berkshire Music Center </ref> پرداخت. پس از به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها در ۱۹۴۸م تصمیم گرفت دیگر به چکسلوواکی برنگردد، و از ۱۹۵۷م در [[سوئیس]] اقامت کرد. موسیقی او اغلب سبکی نئوکلاسیک دارد، و سرشار از ملودی‌های ترانه‌های محلی چک است، و بر ریتم و [[کنترپوآن]] تأکید می‌کند. ازجمله آثار اوست: اپرا باله‌های ''بازدید از آشپزخانه''<ref>''La revue de cuisine'' </ref>، کُرال ''دسته‌گل''<ref>''Bouquet of Flowers'' </ref>، ''مس مزرعه''<ref>''Field Mass'' </ref> برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر؛ ''حماسۀ گیلگمش''<ref>''The Epic of Gilgamesh'' </ref>، اوراتوریو (۱۹۵۵م). ارکستری شش سمفونی (۱۹۴۲ـ۱۹۵۳م)؛ پوئم سمفونیک ''دیوارنگاره‌های پیِرو دِلاّ فرانچسکا''<ref>''Frescoes of Piero della Francesca''</ref> (۱۹۵۵م)؛ ''سینفونیِتّا جوکوزا''<ref>''Sinfonietta giocosa''</ref>. موسیقی مجلسی دو کوینتت پیانو (۱۹۳۳، ۱۹۴۴م)؛ سه سونات [[ویولنسل\|ویولن‌سل]] و پیانو؛ ''ریتورنِلّوها''<ref>''Ritournelles''</ref>.