https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8Cمالاوی - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-03T22:34:41Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C&diff=2010065920&oldid=prevNazanin در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۱2019-12-23T07:41:33Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5<br />
| نام فارسی =مالاوی<br />
<br />
|نام لاتین = Malawi<br />
<br />
|نامپیشین= <br />
|موقعیت = انتهای جنوبی کافت بزرگ افریقا<br />
<br />
| جمعیت = ۱۴,۹۰۱,۰۰۰ نفر<br />
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)=۱۲۵.۷ <br />
|رشد سالانه (درصد) = ۲.۴<br />
|مساحت = ۱۱۸,۴۸۵<br />
|پایتخت = لیلونگوئه<br />
<br />
| شهرهای اصلی = لیلونگوئه، بلنتایر، زومبا و اِمزوزو<br />
<br />
| نظام سیاسی = جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری<br />
<br />
| شهرستان = <br />
| بخش = <br />
|زبان = چیچوآ و انگلیسی<br />
<br />
| گروههای قومی = <br />
| دین = مسیحیت<br />
<br />
| درآمد سرانه (دلار) = <br />
| واحد پول = <br />
}}<br />
<br />
مالاوی (Malawi)<br /> [[File:38068300-2.jpg|thumb|مالاوي]][[File:38068300.jpg|thumb|مالاوي]]'''موقعیت'''. جمهوری مالاوی در انتهای جنوبی کافت بزرگ<ref>Great Riftvalley</ref> افریقا، در کنار دریاچۀ مالاوی و بین کشورهای تانزانیا در شمال و شمال شرقی، موزامبیک در شرق، جنوب، جنوب غربی، و زامبیا در غرب جا دارد. مساحت این کشور ۱۱۸,۴۸۵ کیلومتر مربع است و پایتخت آن شهر لیلونگوئه<ref>Lilongwe</ref> است.<br />
<br />
'''سیمای طبیعی'''. نیمۀ شمالیِ مرز شرقی مالاوی را دریاچۀ مالاوی فراگرفته که بخشی از کافت بزرگ افریقا را تشکیل میدهد. رودخانۀ شیره<ref>Shire</ref> (شیری) که از سرریز جنوبی دریاچۀ مزبور پدید میآید، بخش جنوبی کشور را در امتداد کافت بزرگ طی میکند و پس از تشکیل دادن قسمتی از خط مرزی کشور موزامبیک، در خاک کشور مزبور به رودخانۀ زامبزی<ref>Zambezi </ref> میریزد. افزون بر دریاچۀ مالاوی، که در گذشته به نیاسا<ref>Nyasa</ref> معروف بود، دریاچههای کوچک دیگری چون مالومبه<ref>Malombe </ref>، شیئوتا<ref>Chiuta </ref>، و چیلوآ نیز از دیگر عوارض آبی این سرزمین است. اراضی این کشور را در غربِ دریاچۀ مالاوی ارتفاعاتی فراگرفته که بلندی آنها بین ۱,۵۰۰ تا ۲,۴۵۰ متر است و نیمۀ جنوبی مرز شرقی را نیز ارتفاعاتی دربر گرفته که بلندترین نقطۀ کشور، کوه مالانجه<ref>Mulanje </ref> با ارتفاع ۳,۰۰۲ متر، در آن قرار دارد. اقلیم مالاوی بسیار گرم و مرطوب و نواحی جنوبی آن معتدلترین بخش آن است؛ مهمترین آبادیها و بیشترین جمعیت کشور نیز در این قسمت متمرکزند. مهمترین شهرهای آن عبارتاند از لیلونگوئه، بلنتایر<ref>Blantyre</ref>، زومبا<ref>Zomba </ref> و اِمزوزو<ref>Mzuzu </ref>. نواحی پست آن بارندگی فراوان دارد و پوشیده از جنگل و علفزارهای انبوه است. فصل خشک این کشور از اردیبهشت تا مهر به درازا میکشد و دیگر ماههای سال به بارندگی اختصاص دارد و میزان بارندگی آن بین ۷۲۵ تا ۲,۵۰۰ میلیمتر متغیّر است؛ میانگین حداکثر دما ۲۴ تا ۳۲ درجۀ سانتیگراد و میانگین کمترین دمای آن&nbsp;۱۴.۵ تا&nbsp;۱۹.۵ درجۀ سانتیگراد است.<br />
<br />
'''اقتصاد'''. ذرت مهمترین محصول این کشور و تنباکو، نیشکر، و چای از دیگر فرآوردههای کشاورزی آن به حساب میآیند. جنگلکاریِ سالهای اخیر امکان تولید و صدور چوب و الوار را فراهم کرده و صید ماهی بهویژه از دریاچۀ مالاوی صنعت شیلات را رونق بخشیده است. کشور مالاوی از نظر منابع زیرزمینی تقریباً فقیر است، ولی رودخانههای پرآب، تولید نیروی برقابی<ref>hydroelectric </ref> را تسهیل و تا حد بسیاری کمبود سوختهای فسیلی را جبران میکند. بیشتر نیازمندیهای کشور در داخل تولید میشود ولی مصنوعات سنگین و ماشینآلات بزرگ و حساس از خارج وارد میشود. مالاوی سرزمینی کاملاً کشاورزی است و فرآوردههای زراعی ۹۰درصد از اقلام صادراتی این کشور را تشکیل میدهد.<br />
<br />
'''حکومت و سیاست'''. نوع حکومت مالاوی جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است. مجلس این کشور از ۱۹۳ نماینده تشکیل میشود و مردم آنان را برای مدت پنج سال انتخاب میکنند. دورۀ ریاست جمهوری کشور مذکور نیز پنج سال است و رئیسجمهور عالیترین مقام کشور و دارای مسئولیت اجرایی است.<br />
<br />
'''مردم و تاریخ'''. جمعیت مالاوی حدود ۱۴,۹۰۱,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به&nbsp;۱۲۵.۷&nbsp;&nbsp;نفر در کیلومتر مربع میرسد. رشد سالانۀ جمعیت این سرزمین&nbsp;۲.۴ درصد است و ۵۸ رصد از جمعیت این کشور را اقوام مختلف مالاویایی تشکیل دادهاند. ۷۵ درصد از آنان مسیحیاند و ۸۶ درصد آنان در روستاها بهسر میبرند و به زبانهای چیچوآ<ref>Chichua </ref> و انگلیسی گفتوگو میکنند. بومیان بانتو<ref>Bantu </ref> زبان جزو نخستین اقوامی بودند که در ساحل دریاچۀ مالاوی سکونت گزیدند. بازرگانان عرب به قصد تجارت و خریدوفروش برده در اوایل قرن ۱۹ به این سرزمین وارد شدند و پس از مدتی کوتاه هیئتهای مذهبی مسیحی در مالاوی به تبلیغ مسیحیت پرداختند. دیوید لیوینگستون<ref>David Livingstone </ref>، پویندۀ انگلیسی، در ۱۸۵۹ به دریاچۀ نیاسا (مالاوی امروزی) رسید و اراضی ساحل غربی دریاچۀ مزبور را نیاسالند<ref>Nyasaland </ref> نامید. نیاسالند در ۱۸۹۱ به تحتالحمایگی بریتانیا درآمد و دولت مزبور در ۱۹۵۳ فدراسیونی از سرزمینهای رودزیا و نیاسالند پدید آورد و شهر سالزبری<ref>Salisbury</ref> (هرارۀ امروزی) را به پایتختی آن برگزید. مخالفت ملیون و احزاب نیاسالند با تشکیل فدراسیون مزبور، دولت بریتانیا را بر آن داشت تا با استقلال نیاسالند موافقت کند و بدینسان در ششم ژوئیۀ ۱۹۶۴ سرزمین نیاسالند، استقلال خود را اعلام داشت و نام آن از نیاسالند به مالاوی تغییر یافت.<br />
<br />
<!--38068300--><br />
<br />
<br />
----<br />
[[Category:تاریخ جهان]] <br />
[[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]] <br />
[[Category:جغرافیای آفریقا]] <br />
[[Category:جغرافیای انسانی افریقا]] <br />
[[Category:جغرافیای طبیعی افریقا]] <br />
[[Category:قاره ها و کشورها]] <br />
[[Category:کشورها]]</div>Nazanin