https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%28%D8%A8%D8%BA%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%80_%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B9%DB%B8%DB%B6%D9%82%29مشهدی، احمد (بغداد ـ مازندران ۹۸۶ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-27T03:52:09Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_(%D8%A8%D8%BA%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%80_%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B9%DB%B8%DB%B6%D9%82)&diff=2010254310&oldid=prevNazanin در ۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۴2025-08-02T06:04:38Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مشهدی، احمد (بغداد ـ مازندران ۹۸۶ق)<br></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">{{جعبه زندگینامه|عنوان=احمد مشهدی|نام=|نام دیگر=سید احمد شمعریز|نام اصلی=|نام مستعار=میرمرادخان|لقب=غزالالعین و آهو چشم|زادروز=بغداد|تاریخ مرگ=مازندران ۹۸۶ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=خوشنویس و ادیب|شغل و تخصص های دیگر=شاعر|سبک=|مکتب=|سمت=در کتابخانه عبدالعزیزخان ازبک به کتابت پرداخت|جوایز و افتخارات=|آثار=نسخۀ لوایح جامی، دیوان غزلیات امیرشاهی سبزواری، نزهةالعاشقین|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=خوشنویسی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}</ins>مشهدی، احمد (بغداد ـ مازندران ۹۸۶ق)<br></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خوشنویس و ادیب ایرانی. از سادات حسینی مشهد، که پدرش به شغل شمعریزی آستان قدس رضوی اشتغال داشت؛ بههمین علت به او سید احمد شمعریز نیز میگویند. ابتدا در مشهد دانش و هنر کسب کرد و چون خطش شکل گرفت به هرات نزد میرعلی هروی رفت و بعد از مدتی سرآمد شاگردان میر شد؛ چنانکه گویند، در آن زمان تشخیص خط او از خط میر مشکل بود. پساز آنکه میرعلی را از هرات به بخارا فرستادند، سید احمد نیز عازم آنجا شد و مدتی در خدمت میرعلی در کتابخانۀ عبدالعزیزخان ازبک به کتابت پرداخت. پس از بازگشت به مشهد، به عراق و سپس به آذربایجان به دربار شاه طهماسب اول صفوی (حک: ۹۳۰ـ۹۸۴ق) رفت. آن زمان کتابتهای دربار به خط نستعلیقِ جلی میرزا سید احمد بود. بعد از آن از دربار مرخص شد و به مشهد بازگشت و ۱۰ سال به تعلیم شاگردان پرداخت و پس از چندی میرمراد، والی مازندران، او را به آنجا دعوت کرد. در مدت اقامتش در آنجا کتابتهایش را با نام میرمرادخان رقم میکرد. ازجمله آثار آن دورۀ اوست: نسخۀ ''لوایح'' جامی، محفوظ در کتابخانۀ شچدرین لنینگراد. پس از مرگ میرمراد، سید دوباره به زادگاهش برگشت و در آنجا ماند تا اینکه شاه اسماعیل دوم او را به قزوین فراخواند. پس از مرگ شاه، سید از قزوین به مازندران رفت و همانجا درگذشت. برخی از شاگردان او عبارتاند از قاضی احمد میرخشی قمی، صاحب ''گلستان هنر،'' محمدحسین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تبریزی، </del>و محمد رحیم مشهدی. سیداحمد، شاعر نیز بود و برخی از اشعارش را به خط خود مینوشت. متأخران به او لقب «غزالالعین» و «آهو چشم» دادهاند. او را در شیوۀ کتابت و مهارت و قدرتِ قلم همطراز با میرعلی هروی دانستهاند. ازجمله آثار اوست: یک نسخه ''دیوان غزلیات امیرشاهی سبزواری'' به قلم کتابت خفی (ريز) در کتابخانۀ موزۀ گلستان و ''نزهةالعاشقین'' در کتابخانۀ لنینگراد و نیز قطعات و مرقعات دیگری که در کتابخانۀ خزینۀ اوقاف و کتابخانۀ دانشگاه استانبول، کتابخانۀ سلطنتی، و کتابخانۀ آستان قدس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رضوی، </del>موزۀ کابل و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بوستون، </del>کتابخانۀ عمومی لنینگراد و کتابخانۀ ملی وین نگهداری میشود. در همۀ این آثار نامهای احمدالحسینی، احمدالحسینی الکاتب، و احمدالحسینیالمشهدی دیده میشود. بهعلاوه، مرقع نفیسی با نام امیر غیب بیک در کتابخانۀ توپقاپوسرای استانبول موجود است که همه را در طول سه سال جمعآوری کرده و علاوهبر قطعات ممتاز خود، قطعات شاخص دیگر خوشنویسان طراز اول آن دوره را با ذکر مقدمه و مؤخره آورده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>خوشنویس و ادیب ایرانی. از سادات حسینی مشهد، که پدرش به شغل شمعریزی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آستان قدس رضوی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اشتغال داشت؛ بههمین علت به او سید احمد شمعریز نیز میگویند. ابتدا در مشهد دانش و هنر کسب کرد و چون خطش شکل گرفت به هرات نزد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>میرعلی هروی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رفت و بعد از مدتی سرآمد شاگردان میر شد؛ چنانکه گویند، در آن زمان تشخیص خط او از خط میر مشکل بود. پساز آنکه میرعلی را از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[هرات، شهر (افغانستان)|</ins>هرات<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>بخارا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>فرستادند، سید احمد نیز عازم آنجا شد و مدتی در خدمت میرعلی در کتابخانۀ عبدالعزیزخان ازبک به کتابت پرداخت. پس از بازگشت به مشهد، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>عراق<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و سپس به آذربایجان به دربار شاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[طهماسب صفوی اول|</ins>طهماسب اول صفوی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(حک: ۹۳۰ـ۹۸۴ق) رفت. آن زمان کتابتهای دربار به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نستعلیق، خط|</ins>خط نستعلیقِ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>جلی میرزا سید احمد بود. بعد از آن از دربار مرخص شد و به مشهد بازگشت و ۱۰ سال به تعلیم شاگردان پرداخت و پس از چندی میرمراد، والی مازندران، او را به آنجا دعوت کرد. در مدت اقامتش در آنجا کتابتهایش را با نام میرمرادخان رقم میکرد. ازجمله آثار آن دورۀ اوست: نسخۀ ''لوایح'' جامی، محفوظ در کتابخانۀ شچدرین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[لنینگراد، شهر|</ins>لنینگراد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. پس از مرگ میرمراد، سید دوباره به زادگاهش برگشت و در آنجا ماند تا اینکه شاه اسماعیل دوم او را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[قزوین، شهر|</ins>قزوین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>فراخواند. پس از مرگ شاه، سید از قزوین به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مازندران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رفت و همانجا درگذشت. برخی از شاگردان او عبارتاند از قاضی احمد میرخشی قمی، صاحب ''گلستان هنر،'' <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[تبریزی، </ins>محمدحسین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( ـ قزوین ۹۸۵ق)|محمدحسین تبریزی]]، </ins>و محمد رحیم مشهدی. سیداحمد، شاعر نیز بود و برخی از اشعارش را به خط خود مینوشت. متأخران به او لقب «غزالالعین» و «آهو چشم» دادهاند. او را در شیوۀ کتابت و مهارت و قدرتِ قلم همطراز با میرعلی هروی دانستهاند. ازجمله آثار اوست: یک نسخه ''دیوان غزلیات امیرشاهی سبزواری'' به قلم کتابت خفی (ريز) در کتابخانۀ موزۀ گلستان و ''نزهةالعاشقین'' در کتابخانۀ لنینگراد و نیز قطعات و مرقعات دیگری که در کتابخانۀ خزینۀ اوقاف و کتابخانۀ دانشگاه استانبول، کتابخانۀ سلطنتی، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آستان قدس رضوی، کتابخانه|</ins>کتابخانۀ آستان قدس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رضوی]]، </ins>موزۀ کابل و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بوستون]]، </ins>کتابخانۀ عمومی لنینگراد و کتابخانۀ ملی وین نگهداری میشود. در همۀ این آثار نامهای احمدالحسینی، احمدالحسینی الکاتب، و احمدالحسینیالمشهدی دیده میشود. بهعلاوه، مرقع نفیسی با نام امیر غیب بیک در کتابخانۀ توپقاپوسرای استانبول موجود است که همه را در طول سه سال جمعآوری کرده و علاوهبر قطعات ممتاز خود، قطعات شاخص دیگر خوشنویسان طراز اول آن دوره را با ذکر مقدمه و مؤخره آورده است.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--38307600--></div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--38307600--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:خوشنویسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:خوشنویسی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اشخاص و آثار]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اشخاص و آثار]]</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_(%D8%A8%D8%BA%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%80_%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DB%B9%DB%B8%DB%B6%D9%82)&diff=1232658&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
مشهدی، احمد (بغداد ـ مازندران ۹۸۶ق)<br><br />
خوشنویس و ادیب ایرانی. از سادات حسینی مشهد، که پدرش به شغل شمعریزی آستان قدس رضوی اشتغال داشت؛ بههمین علت به او سید احمد شمعریز نیز میگویند. ابتدا در مشهد دانش و هنر کسب کرد و چون خطش شکل گرفت به هرات نزد میرعلی هروی رفت و بعد از مدتی سرآمد شاگردان میر شد؛ چنانکه گویند، در آن زمان تشخیص خط او از خط میر مشکل بود. پساز آنکه میرعلی را از هرات به بخارا فرستادند، سید احمد نیز عازم آنجا شد و مدتی در خدمت میرعلی در کتابخانۀ عبدالعزیزخان ازبک به کتابت پرداخت. پس از بازگشت به مشهد، به عراق و سپس به آذربایجان به دربار شاه طهماسب اول صفوی (حک: ۹۳۰ـ۹۸۴ق) رفت. آن زمان کتابتهای دربار به خط نستعلیقِ جلی میرزا سید احمد بود. بعد از آن از دربار مرخص شد و به مشهد بازگشت و ۱۰ سال به تعلیم شاگردان پرداخت و پس از چندی میرمراد، والی مازندران، او را به آنجا دعوت کرد. در مدت اقامتش در آنجا کتابتهایش را با نام میرمرادخان رقم میکرد. ازجمله آثار آن دورۀ اوست: نسخۀ ''لوایح'' جامی، محفوظ در کتابخانۀ شچدرین لنینگراد. پس از مرگ میرمراد، سید دوباره به زادگاهش برگشت و در آنجا ماند تا اینکه شاه اسماعیل دوم او را به قزوین فراخواند. پس از مرگ شاه، سید از قزوین به مازندران رفت و همانجا درگذشت. برخی از شاگردان او عبارتاند از قاضی احمد میرخشی قمی، صاحب ''گلستان هنر،'' محمدحسین تبریزی، و محمد رحیم مشهدی. سیداحمد، شاعر نیز بود و برخی از اشعارش را به خط خود مینوشت. متأخران به او لقب «غزالالعین» و «آهو چشم» دادهاند. او را در شیوۀ کتابت و مهارت و قدرتِ قلم همطراز با میرعلی هروی دانستهاند. ازجمله آثار اوست: یک نسخه ''دیوان غزلیات امیرشاهی سبزواری'' به قلم کتابت خفی (ريز) در کتابخانۀ موزۀ گلستان و ''نزهةالعاشقین'' در کتابخانۀ لنینگراد و نیز قطعات و مرقعات دیگری که در کتابخانۀ خزینۀ اوقاف و کتابخانۀ دانشگاه استانبول، کتابخانۀ سلطنتی، و کتابخانۀ آستان قدس رضوی، موزۀ کابل و بوستون، کتابخانۀ عمومی لنینگراد و کتابخانۀ ملی وین نگهداری میشود. در همۀ این آثار نامهای احمدالحسینی، احمدالحسینی الکاتب، و احمدالحسینیالمشهدی دیده میشود. بهعلاوه، مرقع نفیسی با نام امیر غیب بیک در کتابخانۀ توپقاپوسرای استانبول موجود است که همه را در طول سه سال جمعآوری کرده و علاوهبر قطعات ممتاز خود، قطعات شاخص دیگر خوشنویسان طراز اول آن دوره را با ذکر مقدمه و مؤخره آورده است.<br />
<br><!--38307600--><br />
[[رده:خوشنویسی]]<br />
[[رده:اشخاص و آثار]]</div>DaneshGostar