مندلسون (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۹

2024-07-23T05:09:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~آهنگ ساز، پیانونواز~~ و رهبر ارکستر		\| شغل و تخصص اصلی =آهنگ‌ساز، نوازنده پیانو و رهبر ارکستر
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~مِندِلْسون~~ (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷)(Mendelssohn (-Bartholdy), Felix)<br/> [[~~File~~:~~38427100~~.jpg\|~~thumb~~\|~~مِندِلْسون~~]]		مِندِلسون (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷)
	آهنگ‌ساز، ~~پیانونواز،~~ و رهبر ارکستر، زادۀ آلمان. موسیقی او سبُکی و جذابیت موسیقی کلاسیک را در زمینه موضوع‌های رُمانتیک و توصیفی به‌کار می‌گیرد. ازجمله مشهورترین آثارش عبارت‌اند از ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night’s Dream''</ref> (۱۸۲۷)، اوورتور ''غار فینگال''<ref>''Fingal’s Cave''</ref> (۱۸۳۲)، و پنج سمفونی، شامل سمفونی «اصلاح دینی<ref>Reformation </ref>» (۱۸۳۰)، سمفونی «ایتالیایی» (۱۸۳۳)، و سمفونی «اسکاتلندی» (۱۸۴۲). او در احیا و ترویج علاقۀ همگانی به موسیقی یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، نقش مهمی داشت. مندلسون پسر بانکدار ثروتمند آبراهام مندلسون<ref>Abraham Mendelssohn </ref> و نوۀ فیلسوف یهودی موزِس مندلسون<ref>Moses Mendelssohn </ref> بود. خانواده‌اش به کیش مسیحی درآمدند و در ۱۸۱۲ به برلین نقل مکان کردند. در ۶سالگی از مادرش و در ۷‌سالگی از ماری بیژو<ref>Marie Bigot </ref> در پاریس تعلیم پیانو گرفت. در ۱۸۱۷، پس از بازگشت به برلین، شاگرد کارل تسِلتر<ref>Carl Zelter </ref>، آهنگ‌ساز، شد، و در ۱۸۲۱ با گوته<ref>Goethe </ref> در وایمار<ref>Weimar</ref> ملاقات کرد. پیش از آن، در ۱۸۱۸، پسرک ۹ساله در یک کنسرت مجلسی نوازندگی کرد، و تا پیش از ۱۳‌سالگی آثار بسیاری ساخت، که یکی از آن‌ها کوآرتت پیانو اپوس یک بود. ثروت پدرش، او را قادر ساخت تا رهبری یک ارکستر خصوصی را به‌دست بگیرد، و او نخستین سمفونی خود را در ۱۵‌سالگی، پس از ساختن سیزده سمفونی برای سازهای زهی، خلق کرد. تا ۱۸۲۵ اپرای کوتاه ''عروسی کاماکو''<ref>''Camacho’s Wedding''</ref> را به‌پایان رساند، که به هزینۀ خانواده در ۱۸۲۷ اجرا شد. همچنین در ۱۸۲۵ نخستین شاهکار خود، اُکتت<ref>Octet </ref> زهی، را ساخت. در ۱۷‌سالگی اوورتور نمایش‌نامۀ ''رؤیای شب نیمۀ تابستان'' اثر شکسپیر<ref>''Shakespeare''</ref> را ساخت (که بقیۀ موسیقی صحنه‌ای آن در ۱۸۴۲ ساخته شد). در ۱۸۲۹ اثر فراموش‌شدۀ ''پاسیون قدیس متّی''<ref>''St Matthew Passion''</ref> اثر باخ را در آکادمی آواز<ref>Vocal Academy </ref> رهبری کرد و نخستین سفر خود به انگلستان را برای رهبری انجمن فیلارمونیک<ref>Philharmonic Society </ref>، ~~لندن،~~ انجام داد، که پس از آن نیز مدتی را برای تعطیلات در اسکاتلند سپری کرد و برای ساخت اوورتور ''هبریدز''<ref>''Hebrides''</ref> (''غار فینگال'') و سمفونی «اسکاتلندی» از آن‌جا تأثیرهایی گرفت، و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در ایتالیا بر روی آن کار کرد. در ۱۸۳۳ رهبری جشنوارۀ راین سفلا<ref>Lower Rhine Festival</ref> را در دوسلدورف<ref>Düsseldorf </ref> برعهده گرفت، و سپس در سِمت سرپرست موسیقی این جشنواره استخدام شد، اما این شهر را به قصد لایپزیگ<ref>Leipzig </ref> ترک کرد و در ۱۸۳۵ رهبر «رسمی» کنسرت‌های گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> شد. در ۱۸۳۷ با سسیل ژان‌رنو<ref>Cécile Jaenrenud </ref>، از یک خانوادۀ هوگنو (پروتستان فرانسوی)<ref>Huguenot </ref>، ازدواج کرد. در سپتامبر همان سال پاسیون ''پولس حواری''<ref>''St Paul''</ref> را در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival </ref> رهبری کرد. در ۱۸۴۱ به برلین رفت تا مدیریت بخش موسیقی آکادمی هنرها<ref>Academy of Arts </ref> را برعهده بگیرد، و در آن‌جا موسیقی متن چند نمایش‌نامۀ کلاسیک یونانی، انگلیسی، و فرانسوی را تهیه کرد. در اواخر ۱۸۴۲ کنسرواتوار لایپزیگ را بنا نهاد. در ۱۸۴۵ مقام رهبری ارکستر خود در لایپزیگ را دوباره به‌دست‌ آورد، و نخستین اجرای محبوب‌ترین اثرش، کنسرتوی ویولن را رهبری کرد. اما وضع سلامتی‌اش خوب نبود، و سفرش به انگلستان برای رهبری ''الیاس''<ref>''Elijah''</ref> در جشنوارۀ بیرمنگام در اوت ۱۸۴۶ آخرین سفرش نیز شد. ارزشمندترین جنبۀ موسیقی مندلسون تلفیق حال‌وهوایی رُمانتیک و تغزلی با معنای دقیقی از فرم است. ازجمله آثار اوست: ''اولین شب والپورگیس''<ref>''Erste Walpurgisnacht''</ref> اثر گوته برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر. سیزده سمفونی برای سازهای زهی (۱۸۲۱ـ۱۸۲۳)، ''ملوزینۀ زیبا''<ref>''The Fair Melusine''</ref> (۱۸۳۳)، ''روی بلاس''<ref>''Ruy Blas''</ref> (۱۸۳۹). شش کوآرتت زهی؛ دو کوینتت زهی. مقدار زیادی موسیقی پیانو شامل ''آوازهای بی‌کلام''<ref>''Lieder ohne Worte/Songs without words''</ref> (۴۸ قطعه)؛ شش سونات و قطعه‌های دیگر برای ارگ.
			(Mendelssohn (Bartholdy), Felix)<br />
			[[پرونده:Mendelssohn (Bartholdy), Felix.jpg\|بندانگشتی\|فلیکس مندلسون بارتولدی]]
			آهنگ‌ساز، [[پیانو]]<nowiki/>نواز، و رهبر ارکستر، زادۀ [[آلمان]]. موسیقی او سبُکی و جذابیت موسیقی کلاسیک را در زمینه موضوع‌های رُمانتیک و توصیفی به‌کار می‌گیرد. ازجمله مشهورترین آثارش عبارت‌اند از ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night’s Dream''</ref> (۱۸۲۷)، اوورتور ''غار فینگال''<ref>''Fingal’s Cave''</ref> (۱۸۳۲)، و پنج سمفونی، شامل سمفونی «اصلاح دینی<ref>Reformation </ref>» (۱۸۳۰)، سمفونی «ایتالیایی» (۱۸۳۳)، و سمفونی «اسکاتلندی» (۱۸۴۲). او در احیا و ترویج علاقۀ همگانی به موسیقی [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|یوهان سباستیان باخ]]<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، نقش مهمی داشت. مندلسون پسر بانکدار ثروتمند آبراهام مندلسون<ref>Abraham Mendelssohn </ref> و نوۀ فیلسوف یهودی [[موزس مندلسون\|موزِس مندلسون]]<ref>Moses Mendelssohn </ref> بود. خانواده‌اش به کیش مسیحی درآمدند و در ۱۸۱۲ به [[برلین]] نقل مکان کردند. در ۶سالگی از مادرش و در ۷‌سالگی از ماری بیژو<ref>Marie Bigot </ref> در [[پاریس، شهر\|پاریس]] تعلیم پیانو گرفت. در ۱۸۱۷، پس از بازگشت به برلین، شاگرد کارل تسِلتر<ref>Carl Zelter </ref>، آهنگ‌ساز، شد، و در ۱۸۲۱ با [[گوته، یوهان ولفگانگ فون (۱۷۴۹ـ۱۸۳۲)\|گوته]]<ref>Goethe </ref> در [[وایمار]]<ref>Weimar</ref> ملاقات کرد. پیش از آن، در ۱۸۱۸، پسرک ۹ساله در یک کنسرت مجلسی نوازندگی کرد، و تا پیش از ۱۳‌سالگی آثار بسیاری ساخت، که یکی از آن‌ها کوآرتت پیانو اپوس یک بود. ثروت پدرش، او را قادر ساخت تا رهبری یک ارکستر خصوصی را به‌دست بگیرد، و او نخستین سمفونی خود را در ۱۵‌سالگی، پس از ساختن سیزده سمفونی برای سازهای زهی، خلق کرد. تا ۱۸۲۵ اپرای کوتاه ''عروسی کاماکو''<ref>''Camacho’s Wedding''</ref> را به‌پایان رساند، که به هزینۀ خانواده در ۱۸۲۷ اجرا شد. همچنین در ۱۸۲۵ نخستین شاهکار خود، اُکتت<ref>Octet </ref> زهی، را ساخت. در ۱۷‌سالگی اوورتور نمایش‌نامۀ ''رؤیای شب نیمۀ تابستان'' اثر [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>''Shakespeare''</ref> را ساخت (که بقیۀ موسیقی صحنه‌ای آن در ۱۸۴۲ ساخته شد). در ۱۸۲۹ اثر فراموش‌شدۀ ''پاسیون قدیس متّی''<ref>''St Matthew Passion''</ref> اثر باخ را در آکادمی آواز<ref>Vocal Academy </ref> رهبری کرد و نخستین سفر خود به [[انگلستان]] را برای رهبری انجمن فیلارمونیک<ref>Philharmonic Society </ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]، انجام داد، که پس از آن نیز مدتی را برای تعطیلات در اسکاتلند سپری کرد و برای ساخت اوورتور ''هبریدز''<ref>''Hebrides''</ref> (''غار فینگال'') و سمفونی «اسکاتلندی» از آن‌جا تأثیرهایی گرفت، و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در [[ایتالیا]] بر روی آن کار کرد. در ۱۸۳۳ رهبری جشنوارۀ راین سفلا<ref>Lower Rhine Festival</ref> را در [[دوسلدورف]]<ref>Düsseldorf </ref> برعهده گرفت، و سپس در سِمت سرپرست موسیقی این جشنواره استخدام شد، اما این شهر را به قصد [[لایپزیگ]]<ref>Leipzig </ref> ترک کرد و در ۱۸۳۵ رهبر «رسمی» کنسرت‌های گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> شد. در ۱۸۳۷ با سسیل ژان‌رنو<ref>Cécile Jaenrenud </ref>، از یک خانوادۀ [[هوگنوها\|هوگنو]] (پروتستان فرانسوی)<ref>Huguenot </ref>، ازدواج کرد. در سپتامبر همان سال پاسیون ''پولس حواری''<ref>''St Paul''</ref> را در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival </ref> رهبری کرد. در ۱۸۴۱ به [[برلین]] رفت تا مدیریت بخش موسیقی آکادمی هنرها<ref>Academy of Arts </ref> را برعهده بگیرد، و در آن‌جا موسیقی متن چند نمایش‌نامۀ کلاسیک یونانی، انگلیسی، و فرانسوی را تهیه کرد. در اواخر ۱۸۴۲ کنسرواتوار لایپزیگ را بنا نهاد. در ۱۸۴۵ مقام رهبری ارکستر خود در لایپزیگ را دوباره به‌دست‌ آورد، و نخستین اجرای محبوب‌ترین اثرش، کنسرتوی ویولن را رهبری کرد. اما وضع سلامتی‌اش خوب نبود، و سفرش به انگلستان برای رهبری ''الیاس''<ref>''Elijah''</ref> در جشنوارۀ بیرمنگام در اوت ۱۸۴۶ آخرین سفرش نیز شد. ارزشمندترین جنبۀ موسیقی مندلسون تلفیق حال‌وهوایی رُمانتیک و تغزلی با معنای دقیقی از فرم است. ازجمله آثار اوست: ''اولین شب والپورگیس''<ref>''Erste Walpurgisnacht''</ref> اثر گوته برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر. سیزده سمفونی برای سازهای زهی (۱۸۲۱ـ۱۸۲۳)، ''ملوزینۀ زیبا''<ref>''The Fair Melusine''</ref> (۱۸۳۳)، ''روی بلاس''<ref>''Ruy Blas''</ref> (۱۸۳۹). شش کوآرتت زهی؛ دو کوینتت زهی. مقدار زیادی موسیقی پیانو شامل ''آوازهای بی‌کلام''<ref>''Lieder ohne Worte/Songs without words''</ref> (۴۸ قطعه)؛ شش سونات و قطعه‌های دیگر برای ارگ.

Nazanin در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۷

2024-07-23T04:57:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~مِندِلْسون (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷)(Mendelssohn (-Bartholdy), Felix)<br/> [[File:38427100.jpg\|thumb\|مِندِلْسون]]~~ {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = فلیکس مندلسون (بارتولدی)		\|عنوان = فلیکس مندلسون (بارتولدی)
	\|نام =Felix Mendelssohn (-Bartholdy)		\|نام =Felix Mendelssohn (-Bartholdy)
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}آهنگ‌ساز، پیانونواز، و رهبر ارکستر، زادۀ آلمان. موسیقی او سبُکی و جذابیت موسیقی کلاسیک را در زمینه موضوع‌های رُمانتیک و توصیفی به‌کار می‌گیرد. ازجمله مشهورترین آثارش عبارت‌اند از ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night’s Dream''</ref> (۱۸۲۷)، اوورتور ''غار فینگال''<ref>''Fingal’s Cave''</ref> (۱۸۳۲)، و پنج سمفونی، شامل سمفونی «اصلاح دینی<ref>Reformation </ref>» (۱۸۳۰)، سمفونی «ایتالیایی» (۱۸۳۳)، و سمفونی «اسکاتلندی» (۱۸۴۲). او در احیا و ترویج علاقۀ همگانی به موسیقی یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، نقش مهمی داشت. مندلسون پسر بانکدار ثروتمند آبراهام مندلسون<ref>Abraham Mendelssohn </ref> و نوۀ فیلسوف یهودی موزِس مندلسون<ref>Moses Mendelssohn </ref> بود. خانواده‌اش به کیش مسیحی درآمدند و در ۱۸۱۲ به برلین نقل مکان کردند. در ۶سالگی از مادرش و در ۷‌سالگی از ماری بیژو<ref>Marie Bigot </ref> در پاریس تعلیم پیانو گرفت. در ۱۸۱۷، پس از بازگشت به برلین، شاگرد کارل تسِلتر<ref>Carl Zelter </ref>، آهنگ‌ساز، شد، و در ۱۸۲۱ با گوته<ref>Goethe </ref> در وایمار<ref>Weimar</ref> ملاقات کرد. پیش از آن، در ۱۸۱۸، پسرک ۹ساله در یک کنسرت مجلسی نوازندگی کرد، و تا پیش از ۱۳‌سالگی آثار بسیاری ساخت، که یکی از آن‌ها کوآرتت پیانو اپوس یک بود. ثروت پدرش، او را قادر ساخت تا رهبری یک ارکستر خصوصی را به‌دست بگیرد، و او نخستین سمفونی خود را در ۱۵‌سالگی، پس از ساختن سیزده سمفونی برای سازهای زهی، خلق کرد. تا ۱۸۲۵ اپرای کوتاه ''عروسی کاماکو''<ref>''Camacho’s Wedding''</ref> را به‌پایان رساند، که به هزینۀ خانواده در ۱۸۲۷ اجرا شد. همچنین در ۱۸۲۵ نخستین شاهکار خود، اُکتت<ref>Octet </ref> زهی، را ساخت. در ۱۷‌سالگی اوورتور نمایش‌نامۀ ''رؤیای شب نیمۀ تابستان'' اثر شکسپیر<ref>''Shakespeare''</ref> را ساخت (که بقیۀ موسیقی صحنه‌ای آن در ۱۸۴۲ ساخته شد). در ۱۸۲۹ اثر فراموش‌شدۀ ''پاسیون قدیس متّی''<ref>''St Matthew Passion''</ref> اثر باخ را در آکادمی آواز<ref>Vocal Academy </ref> رهبری کرد و نخستین سفر خود به انگلستان را برای رهبری انجمن فیلارمونیک<ref>Philharmonic Society </ref>، لندن، انجام داد، که پس از آن نیز مدتی را برای تعطیلات در اسکاتلند سپری کرد و برای ساخت اوورتور ''هبریدز''<ref>''Hebrides''</ref> (''غار فینگال'') و سمفونی «اسکاتلندی» از آن‌جا تأثیرهایی گرفت، و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در ایتالیا بر روی آن کار کرد. در ۱۸۳۳ رهبری جشنوارۀ راین سفلا<ref>Lower Rhine Festival</ref> را در دوسلدورف<ref>Düsseldorf </ref> برعهده گرفت، و سپس در سِمت سرپرست موسیقی این جشنواره استخدام شد، اما این شهر را به قصد لایپزیگ<ref>Leipzig </ref> ترک کرد و در ۱۸۳۵ رهبر «رسمی» کنسرت‌های گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> شد. در ۱۸۳۷ با سسیل ژان‌رنو<ref>Cécile Jaenrenud </ref>، از یک خانوادۀ هوگنو (پروتستان فرانسوی)<ref>Huguenot </ref>، ازدواج کرد. در سپتامبر همان سال پاسیون ''پولس حواری''<ref>''St Paul''</ref> را در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival </ref> رهبری کرد. در ۱۸۴۱ به برلین رفت تا مدیریت بخش موسیقی آکادمی هنرها<ref>Academy of Arts </ref> را برعهده بگیرد، و در آن‌جا موسیقی متن چند نمایش‌نامۀ کلاسیک یونانی، انگلیسی، و فرانسوی را تهیه کرد. در اواخر ۱۸۴۲ کنسرواتوار لایپزیگ را بنا نهاد. در ۱۸۴۵ مقام رهبری ارکستر خود در لایپزیگ را دوباره به‌دست‌ آورد، و نخستین اجرای محبوب‌ترین اثرش، کنسرتوی ویولن را رهبری کرد. اما وضع سلامتی‌اش خوب نبود، و سفرش به انگلستان برای رهبری ''الیاس''<ref>''Elijah''</ref> در جشنوارۀ بیرمنگام در اوت ۱۸۴۶ آخرین سفرش نیز شد. ارزشمندترین جنبۀ موسیقی مندلسون تلفیق حال‌وهوایی رُمانتیک و تغزلی با معنای دقیقی از فرم است. ازجمله آثار اوست: ''اولین شب والپورگیس''<ref>''Erste Walpurgisnacht''</ref> اثر گوته برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر. سیزده سمفونی برای سازهای زهی (۱۸۲۱ـ۱۸۲۳)، ''ملوزینۀ زیبا''<ref>''The Fair Melusine''</ref> (۱۸۳۳)، ''روی بلاس''<ref>''Ruy Blas''</ref> (۱۸۳۹). شش کوآرتت زهی؛ دو کوینتت زهی. مقدار زیادی موسیقی پیانو شامل ''آوازهای بی‌کلام''<ref>''Lieder ohne Worte/Songs without words''</ref> (۴۸ قطعه)؛ شش سونات و قطعه‌های دیگر برای ارگ.		}}
			مِندِلْسون (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷)(Mendelssohn (-Bartholdy), Felix)<br/> [[File:38427100.jpg\|thumb\|مِندِلْسون]]
			آهنگ‌ساز، پیانونواز، و رهبر ارکستر، زادۀ آلمان. موسیقی او سبُکی و جذابیت موسیقی کلاسیک را در زمینه موضوع‌های رُمانتیک و توصیفی به‌کار می‌گیرد. ازجمله مشهورترین آثارش عبارت‌اند از ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night’s Dream''</ref> (۱۸۲۷)، اوورتور ''غار فینگال''<ref>''Fingal’s Cave''</ref> (۱۸۳۲)، و پنج سمفونی، شامل سمفونی «اصلاح دینی<ref>Reformation </ref>» (۱۸۳۰)، سمفونی «ایتالیایی» (۱۸۳۳)، و سمفونی «اسکاتلندی» (۱۸۴۲). او در احیا و ترویج علاقۀ همگانی به موسیقی یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، نقش مهمی داشت. مندلسون پسر بانکدار ثروتمند آبراهام مندلسون<ref>Abraham Mendelssohn </ref> و نوۀ فیلسوف یهودی موزِس مندلسون<ref>Moses Mendelssohn </ref> بود. خانواده‌اش به کیش مسیحی درآمدند و در ۱۸۱۲ به برلین نقل مکان کردند. در ۶سالگی از مادرش و در ۷‌سالگی از ماری بیژو<ref>Marie Bigot </ref> در پاریس تعلیم پیانو گرفت. در ۱۸۱۷، پس از بازگشت به برلین، شاگرد کارل تسِلتر<ref>Carl Zelter </ref>، آهنگ‌ساز، شد، و در ۱۸۲۱ با گوته<ref>Goethe </ref> در وایمار<ref>Weimar</ref> ملاقات کرد. پیش از آن، در ۱۸۱۸، پسرک ۹ساله در یک کنسرت مجلسی نوازندگی کرد، و تا پیش از ۱۳‌سالگی آثار بسیاری ساخت، که یکی از آن‌ها کوآرتت پیانو اپوس یک بود. ثروت پدرش، او را قادر ساخت تا رهبری یک ارکستر خصوصی را به‌دست بگیرد، و او نخستین سمفونی خود را در ۱۵‌سالگی، پس از ساختن سیزده سمفونی برای سازهای زهی، خلق کرد. تا ۱۸۲۵ اپرای کوتاه ''عروسی کاماکو''<ref>''Camacho’s Wedding''</ref> را به‌پایان رساند، که به هزینۀ خانواده در ۱۸۲۷ اجرا شد. همچنین در ۱۸۲۵ نخستین شاهکار خود، اُکتت<ref>Octet </ref> زهی، را ساخت. در ۱۷‌سالگی اوورتور نمایش‌نامۀ ''رؤیای شب نیمۀ تابستان'' اثر شکسپیر<ref>''Shakespeare''</ref> را ساخت (که بقیۀ موسیقی صحنه‌ای آن در ۱۸۴۲ ساخته شد). در ۱۸۲۹ اثر فراموش‌شدۀ ''پاسیون قدیس متّی''<ref>''St Matthew Passion''</ref> اثر باخ را در آکادمی آواز<ref>Vocal Academy </ref> رهبری کرد و نخستین سفر خود به انگلستان را برای رهبری انجمن فیلارمونیک<ref>Philharmonic Society </ref>، لندن، انجام داد، که پس از آن نیز مدتی را برای تعطیلات در اسکاتلند سپری کرد و برای ساخت اوورتور ''هبریدز''<ref>''Hebrides''</ref> (''غار فینگال'') و سمفونی «اسکاتلندی» از آن‌جا تأثیرهایی گرفت، و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در ایتالیا بر روی آن کار کرد. در ۱۸۳۳ رهبری جشنوارۀ راین سفلا<ref>Lower Rhine Festival</ref> را در دوسلدورف<ref>Düsseldorf </ref> برعهده گرفت، و سپس در سِمت سرپرست موسیقی این جشنواره استخدام شد، اما این شهر را به قصد لایپزیگ<ref>Leipzig </ref> ترک کرد و در ۱۸۳۵ رهبر «رسمی» کنسرت‌های گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> شد. در ۱۸۳۷ با سسیل ژان‌رنو<ref>Cécile Jaenrenud </ref>، از یک خانوادۀ هوگنو (پروتستان فرانسوی)<ref>Huguenot </ref>، ازدواج کرد. در سپتامبر همان سال پاسیون ''پولس حواری''<ref>''St Paul''</ref> را در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival </ref> رهبری کرد. در ۱۸۴۱ به برلین رفت تا مدیریت بخش موسیقی آکادمی هنرها<ref>Academy of Arts </ref> را برعهده بگیرد، و در آن‌جا موسیقی متن چند نمایش‌نامۀ کلاسیک یونانی، انگلیسی، و فرانسوی را تهیه کرد. در اواخر ۱۸۴۲ کنسرواتوار لایپزیگ را بنا نهاد. در ۱۸۴۵ مقام رهبری ارکستر خود در لایپزیگ را دوباره به‌دست‌ آورد، و نخستین اجرای محبوب‌ترین اثرش، کنسرتوی ویولن را رهبری کرد. اما وضع سلامتی‌اش خوب نبود، و سفرش به انگلستان برای رهبری ''الیاس''<ref>''Elijah''</ref> در جشنوارۀ بیرمنگام در اوت ۱۸۴۶ آخرین سفرش نیز شد. ارزشمندترین جنبۀ موسیقی مندلسون تلفیق حال‌وهوایی رُمانتیک و تغزلی با معنای دقیقی از فرم است. ازجمله آثار اوست: ''اولین شب والپورگیس''<ref>''Erste Walpurgisnacht''</ref> اثر گوته برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر. سیزده سمفونی برای سازهای زهی (۱۸۲۱ـ۱۸۲۳)، ''ملوزینۀ زیبا''<ref>''The Fair Melusine''</ref> (۱۸۳۳)، ''روی بلاس''<ref>''Ruy Blas''</ref> (۱۸۳۹). شش کوآرتت زهی؛ دو کوینتت زهی. مقدار زیادی موسیقی پیانو شامل ''آوازهای بی‌کلام''<ref>''Lieder ohne Worte/Songs without words''</ref> (۴۸ قطعه)؛ شش سونات و قطعه‌های دیگر برای ارگ.

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

مِندِلْسون (بارتولدی)، فلیکس (۱۸۰۹ـ۱۸۴۷)(Mendelssohn (-Bartholdy), Felix)<br/> [[File:38427100.jpg|thumb|مِندِلْسون]] {{جعبه زندگینامه
|عنوان = فلیکس مندلسون (بارتولدی)
|نام =Felix Mendelssohn (-Bartholdy)
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۰۹م
|تاریخ مرگ=۱۸۴۷م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز، پیانونواز و رهبر ارکستر
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رهبر و سرپرست جشنواره راین سفلا، رهبر «رسمی» کنسرت های گواندهاوس، موسس کنسرواتوار لایپزیگ
|جوایز و افتخارات =
|آثار =رویای شب نیمه تابستان (۱۸۲۷)، اوورتور غار فینگال (۱۸۳۲)
|خویشاوندان سرشناس =آبراهام مندلسون (پدر)، یوزف مندلسون (پدربزرگ)، سسیل ژان رنو (همسر)
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}آهنگ‌ساز، پیانونواز، و رهبر ارکستر، زادۀ آلمان. موسیقی او سبُکی و جذابیت موسیقی کلاسیک را در زمینه موضوع‌های رُمانتیک و توصیفی به‌کار می‌گیرد. ازجمله مشهورترین آثارش عبارت‌اند از ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night’s Dream''</ref> (۱۸۲۷)، اوورتور ''غار فینگال''<ref>''Fingal’s Cave''</ref> (۱۸۳۲)، و پنج سمفونی، شامل سمفونی «اصلاح دینی<ref>Reformation </ref>» (۱۸۳۰)، سمفونی «ایتالیایی» (۱۸۳۳)، و سمفونی «اسکاتلندی» (۱۸۴۲). او در احیا و ترویج علاقۀ همگانی به موسیقی یوهان سباستیان باخ<ref>Johann Sebastian Bach </ref>، نقش مهمی داشت. مندلسون پسر بانکدار ثروتمند آبراهام مندلسون<ref>Abraham Mendelssohn </ref> و نوۀ فیلسوف یهودی موزِس مندلسون<ref>Moses Mendelssohn </ref> بود. خانواده‌اش به کیش مسیحی درآمدند و در ۱۸۱۲ به برلین نقل مکان کردند. در ۶سالگی از مادرش و در ۷‌سالگی از ماری بیژو<ref>Marie Bigot </ref> در پاریس تعلیم پیانو گرفت. در ۱۸۱۷، پس از بازگشت به برلین، شاگرد کارل تسِلتر<ref>Carl Zelter </ref>، آهنگ‌ساز، شد، و در ۱۸۲۱ با گوته<ref>Goethe </ref> در وایمار<ref>Weimar</ref> ملاقات کرد. پیش از آن، در ۱۸۱۸، پسرک ۹ساله در یک کنسرت مجلسی نوازندگی کرد، و تا پیش از ۱۳‌سالگی آثار بسیاری ساخت، که یکی از آن‌ها کوآرتت پیانو اپوس یک بود. ثروت پدرش، او را قادر ساخت تا رهبری یک ارکستر خصوصی را به‌دست بگیرد، و او نخستین سمفونی خود را در ۱۵‌سالگی، پس از ساختن سیزده سمفونی برای سازهای زهی، خلق کرد. تا ۱۸۲۵ اپرای کوتاه ''عروسی کاماکو''<ref>''Camacho’s Wedding''</ref> را به‌پایان رساند، که به هزینۀ خانواده در ۱۸۲۷ اجرا شد. همچنین در ۱۸۲۵ نخستین شاهکار خود، اُکتت<ref>Octet </ref> زهی، را ساخت. در ۱۷‌سالگی اوورتور نمایش‌نامۀ ''رؤیای شب نیمۀ تابستان'' اثر شکسپیر<ref>''Shakespeare''</ref> را ساخت (که بقیۀ موسیقی صحنه‌ای آن در ۱۸۴۲ ساخته شد). در ۱۸۲۹ اثر فراموش‌شدۀ ''پاسیون قدیس متّی''<ref>''St Matthew Passion''</ref> اثر باخ را در آکادمی آواز<ref>Vocal Academy </ref> رهبری کرد و نخستین سفر خود به انگلستان را برای رهبری انجمن فیلارمونیک<ref>Philharmonic Society </ref>، لندن، انجام داد، که پس از آن نیز مدتی را برای تعطیلات در اسکاتلند سپری کرد و برای ساخت اوورتور ''هبریدز''<ref>''Hebrides''</ref> (''غار فینگال'') و سمفونی «اسکاتلندی» از آن‌جا تأثیرهایی گرفت، و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۳۱ در ایتالیا بر روی آن کار کرد. در ۱۸۳۳ رهبری جشنوارۀ راین سفلا<ref>Lower Rhine Festival</ref> را در دوسلدورف<ref>Düsseldorf </ref> برعهده گرفت، و سپس در سِمت سرپرست موسیقی این جشنواره استخدام شد، اما این شهر را به قصد لایپزیگ<ref>Leipzig </ref> ترک کرد و در ۱۸۳۵ رهبر «رسمی» کنسرت‌های گِواندهاوس<ref>Gewandhaus </ref> شد. در ۱۸۳۷ با سسیل ژان‌رنو<ref>Cécile Jaenrenud </ref>، از یک خانوادۀ هوگنو (پروتستان فرانسوی)<ref>Huguenot </ref>، ازدواج کرد. در سپتامبر همان سال پاسیون ''پولس حواری''<ref>''St Paul''</ref> را در جشنوارۀ بیرمنگام<ref>Birmingham Festival </ref> رهبری کرد. در ۱۸۴۱ به برلین رفت تا مدیریت بخش موسیقی آکادمی هنرها<ref>Academy of Arts </ref> را برعهده بگیرد، و در آن‌جا موسیقی متن چند نمایش‌نامۀ کلاسیک یونانی، انگلیسی، و فرانسوی را تهیه کرد. در اواخر ۱۸۴۲ کنسرواتوار لایپزیگ را بنا نهاد. در ۱۸۴۵ مقام رهبری ارکستر خود در لایپزیگ را دوباره به‌دست‌ آورد، و نخستین اجرای محبوب‌ترین اثرش، کنسرتوی ویولن را رهبری کرد. اما وضع سلامتی‌اش خوب نبود، و سفرش به انگلستان برای رهبری ''الیاس''<ref>''Elijah''</ref> در جشنوارۀ بیرمنگام در اوت ۱۸۴۶ آخرین سفرش نیز شد. ارزشمندترین جنبۀ موسیقی مندلسون تلفیق حال‌وهوایی رُمانتیک و تغزلی با معنای دقیقی از فرم است. ازجمله آثار اوست: ''اولین شب والپورگیس''<ref>''Erste Walpurgisnacht''</ref> اثر گوته برای تک‌خوان‌ها، کُر، و ارکستر. سیزده سمفونی برای سازهای زهی (۱۸۲۱ـ۱۸۲۳)، ''ملوزینۀ زیبا''<ref>''The Fair Melusine''</ref> (۱۸۳۳)، ''روی بلاس''<ref>''Ruy Blas''</ref> (۱۸۳۹). شش کوآرتت زهی؛ دو کوینتت زهی. مقدار زیادی موسیقی پیانو شامل ''آوازهای بی‌کلام''<ref>''Lieder ohne Worte/Songs without words''</ref> (۴۸ قطعه)؛ شش سونات و قطعه‌های دیگر برای ارگ.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]