موری پراهیا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴

2025-08-17T14:34:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر امریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015م) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.		(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر امریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015م) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.

	پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد ~~(۱۹۲۹)~~\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.		پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.

	پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، ~~گیورگ~~ فریدریش ~~(۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)~~\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶م)\|شومان]] است.		پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گئورگ فریدریش\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶م)\|شومان]] است.

	<br />		<br />

Mohammadi3 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴

2025-08-17T14:34:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =موری پراهیا		\|عنوان =موری پراهیا
	\|نام =Murray ~~David~~ Perahia		\|نام =Murray Perahia
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )		موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )
	[[پرونده:Murray David Perahia.jpg\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]		[[پرونده:Murray David Perahia.jpg\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]
	(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر امریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (~~2015~~) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.		(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر امریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015م) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.

	پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد (۱۹۲۹)\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.		پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد (۱۹۲۹)\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶م)\|شومان]] است.		پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶م)\|شومان]] است.

			<br />
	----		----



	~~<br />~~
	<references />		<references />
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:کلاسیک جهان]]		[[رده:کلاسیک جهان]]

Mohammadi3 در ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۷

2025-04-22T04:27:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۷
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد (۱۹۲۹)\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.		پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد (۱۹۲۹)\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.

	پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ ~~آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)~~\|موتسارت]]، بتهوون و [[~~شومان ،~~ روبرت (~~۱۸۱۰ـ۱۸۵۶~~)\|شومان]] است.		پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادئوس\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶م)\|شومان]] است.

	----		----

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۷

2024-07-24T04:37:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۷
خط ۵:		خط ۵:
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=سر
	\|زادروز=نیویورک 19 آوریل 1947م		\|زادروز=نیویورک 19 آوریل 1947م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	[[پرونده:2042162386.jpg\|جایگزین=موری پراهیا\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]		[[پرونده:2042162386.jpg\|جایگزین=موری پراهیا\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]
	موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )		موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )
			[[پرونده:Murray David Perahia.jpg\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]
			(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر امریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در [[لندن (انگلستان)\|لندن]] زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.

	~~(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر آمریکایی. پدرش~~ از ~~یهودیان یونان بود که در سال 1935 به امریکا مهاجرت کرد~~. ~~موری که هم‌اکنون به همراه همسرش~~ در ~~لندن زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن~~<ref>~~Royal Academy of Music~~</ref> ~~است~~ و ~~علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر~~<ref>~~Sir~~</ref>) ~~را هم دارد~~. ~~وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها~~ جایزۀ ~~ولف در هنر~~<ref>~~Wolf Prize in Arts~~ </ref> (~~2015~~) ~~است~~. ~~از دیگر جوایز او~~ به سه [[~~جایزه گرمی~~\|~~جایزۀ گرمی~~]] و ~~۹ جایزۀ گرامافون~~<ref>~~gramophone~~</ref> ~~می‌توان اشاره~~ کرد.		پراهیا نوازندگی [[پیانو]] را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین امریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] را به رهبری [[هایتینک، برنارد (۱۹۲۹)\|برنارد هایتینک]]<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.

	پراهیا نوازندگی پیانو را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)\|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین آمریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)\|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای بتهوون را به رهبری برنارد هایتینک<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.		پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، بتهوون و [[شومان ، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶)\|شومان]] است.

	پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، ~~[[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|~~بتهوون]] و [[شومان ، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶)\|شومان]] است.

	----		----

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۱

2024-07-24T04:31:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۳۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042162386.jpg\|جایگزین=موری پراهیا\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]~~<references />~~موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )		}}
			[[پرونده:2042162386.jpg\|جایگزین=موری پراهیا\|بندانگشتی\|موری پراهیا]]
			موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )

	(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر آمریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به امریکا مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در لندن زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.		(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر آمریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به امریکا مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در لندن زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی\|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.
خط ۳۲:		خط ۳۴:

	پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] و [[شومان ، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶)\|شومان]] است.		پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)\|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)\|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)\|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)\|بتهوون]] و [[شومان ، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶)\|شومان]] است.

	----		----

خط ۳۷:		خط ۴۰:

	<br />		<br />
			<references />
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:کلاسیک جهان]]		[[رده:کلاسیک جهان]]

Reza rouzbahani در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۵۴

2021-08-11T04:54:00Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =موری پراهیا
|نام =Murray David Perahia
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=نیویورک 19 آوریل 1947م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=لندن
|تحصیلات و محل تحصیل=کالج مان؛ دانشکدۀ مارلبرو
| شغل و تخصص اصلی =نوازندۀ پیانو و رهبر ارکستر
|سبک =کلاسیک
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =سه جایزۀ گرمی؛ ۹ جایزۀ گرامافون؛ جایزۀ ولف در هنر؛ نشان هنر امپراتوری بریتانیا
|آثار =اجرای آثار باخ، هندل، موتسارت، بتهوون و شومان
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}[[پرونده:2042162386.jpg|جایگزین=موری پراهیا|بندانگشتی|موری پراهیا]]<references />موری پراهیا (نیویورک 19 آوریل 1947م- )

(نام کامل: موری دیوید پراهیا؛ به انگلیسی: Murray David Perahia) پیانیست و رهبر ارکستر آمریکایی. پدرش از یهودیان یونان بود که در سال 1935 به امریکا مهاجرت کرد. موری که هم‌اکنون به همراه همسرش در لندن زندگی می‌کند، عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی لندن<ref>Royal Academy of Music</ref> است و علاوه بر این، درجۀ نشان هنر امپراتوری بریتانیا (عنوان سِر<ref>Sir</ref>) را هم دارد. وی تاکنون توانسته است جوایز زیادی کسب کند که یکی از آنها جایزۀ ولف در هنر<ref>Wolf Prize in Arts </ref> (2015) است. از دیگر جوایز او به سه [[جایزه گرمی|جایزۀ گرمی]] و ۹ جایزۀ گرامافون<ref>gramophone</ref> می‌توان اشاره کرد.

پراهیا نوازندگی پیانو را از سن ۴ سالگی شروع کرد، اما فعالیت جدی او از سن پانزده سالگی بوده است. در هفده سالگی وارد کالج مان<ref>Mannes College</ref> شد و بعدتر در دانشکدۀ مارلبرو<ref>Marlboro</ref> تحت نظر اساتیدی چون [[رودولف سرکین]] و [[پابلو کازالس (۱۸۷۶ـ۱۹۷۳)|پابلو کازالس]] آموزش دید. در 25 سالگی توانست به عنوان اولین آمریکایی جایزۀ اول مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز <ref>Leeds Piano Competition</ref> را از آن خود کند. او در این مسابقه توانست با اجرای کنسرتو پیانوی شمارۀ 1 [[شوپن، فردریک فرانسوا (۱۸۱۰ـ۱۸۴۹)|شوپن]] نگاه همه را به مهارت و تکنیک خود جلب کند. اولین فعالیت جدی پراهیا در زمینۀ ضبط، اجرای تمامی کنسرتو پیانوهای موتسارت، به همراه ارکستر مجلسی انگلیس بود. همچنین در دهۀ ۱۹۸۰ کنسرتو پیانوهای بتهوون را به رهبری برنارد هایتینک<ref>Bernard Haitink</ref> و ارکستر رویال کنسرتگبو<ref>Royal Concertgebouw</ref> اجرا و ضبط کرد. از ابتدای دهۀ ۱۹۹۰ تا سال 2008 که درگیر درمان عفونت انگشت شستش بود، جز موارد نادری، از اجرا و ضبط موسیقی فاصله گرفت. تا اکتبر و نوامبر همین سال اخیر که با ارکستر رویال کنسرتگبو و رهبری برنارد هیتینک یک تور هنری گسترده در آسیا برگزار کرد و پس از آن جز اجراهای صحنه‌ای و استودیویی متعدد، در زمینۀ تدریس موسیقی هم بسیار فعال بوده است.

پراهیا به عنوان یکی از برجسته‌ترین نوازندگان زندۀ پیانو از مشهورترین مفسران آثار [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)|باخ]]، [[هندل، گیورگ فریدریش (۱۶۸۵ـ۱۷۵۹)|هندل]]، [[موتسارت، ولفگانگ آمادیوس (۱۷۵۶ـ۱۷۹۱)|موتسارت]]، [[بتهوون، لودویگ وان (۱۷۷۰ـ۱۸۲۷)|بتهوون]] و [[شومان ، روبرت (۱۸۱۰ـ۱۸۵۶)|شومان]] است.
----

<br />
[[رده:موسیقی]]
[[رده:کلاسیک جهان]]