Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
| نام فارسی =موزامبیک

|نام لاتین = Mozambique

|نام‌پیشین=
|موقعیت = افریقای جنوب شرقی

| جمعیت = ۲۰,۵۷۹,۲۶۵ نفر
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)= ۲۵.۷
|رشد سالانه (درصد) = ۱.۷

|مساحت = ۷۹۹,۳۸۰
|پایتخت = ماپوتو

| شهرهای اصلی = پمبا، شای‌شای، اینیامبانه، نامپولا، بیرا، تِیته و کلیمانه

| نظام سیاسی = جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون‌گذاری

| شهرستان =
| بخش =
|زبان = پرتغالی

| گروه‌های قومی = اقوام ماکوا و تسونگا

| دین =
| درآمد سرانه (دلار) =
| واحد پول =
}}

موزامبیک (Mozambique)<br/> [[File:38484800-2.jpg|thumb|ماپوتو، موزامبيک]][[File:38484800.jpg|thumb|ماپوتو، موزامبيک]]'''موقعیت'''. کشور موزامبیک در افریقای جنوب شرقی و در ساحل غربی تنگۀ موزامبیک و بین کشورهای مالاوی و تانزانیا در شمال، تنگۀ موزامبیک در شرق، جمهوری افریقای جنوبی و سوازیلند در جنوب و جنوب غربی، و زیمبابوه و زامبیا در غرب واقع است. ۷۹۹,۳۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و پایتخت آن شهر ماپوتو<ref>Maputo </ref> است.

'''سیمای طبیعی.''' این کشور که در انتهای جنوبی کافت بزرگ<ref>Great Rift Valley </ref> افریقا واقع است، از یک جلگۀ ساحلی و بلندی‌های غربی و شمالی تشکیل شده است که رودخانه‌های متعددی آن را قطع می‌کنند. عرض جلگۀ ساحلی در جنوب به حداکثر خود می‌رسد و رو‌به شمال رفته‌رفته از پهنای آن کاسته می‌شود. ارتفاعات غربی، که رو‌به غرب بر بلندی آن‌ها افزوده می‌شود، مرز این سرزمین با کشورهای افریقای جنوبی، زیمبابوه، زامبیا، و مالاوی را تشکیل می‌دهد و در شمال به مرز کشور تانزانیا ختم می‌شود. بلندترین نقطۀ کشور، کوه مالانجه<ref>Mulanje </ref> با ارتفاع ۳,۰۰۲ متر، در مرز کشور مالاوی و در همین ارتفاعات جا دارد. کوه بینگا<ref>Binga </ref>، با ارتفاع ۲,۴۳۶ متر، واقع در مرز زیمبابوه، دومین کوه بلند آن است. رودخانه‌های مهمی چون زامبزی<ref>Zambezi </ref>، لوجندا<ref>Lujenda </ref>، لوریو<ref>Lorio </ref>، ساوی<ref>Save </ref>، و لیمپوپو<ref>Limpopo </ref>، که از غرب به شرق جریان دارند، این کشور را مشروب می‌کنند. شهر ماپوتو در جنوب کشور و در ساحل خلیج دلاگوآ<ref>Delagoa </ref>، یکی از بهترین لنگرگاه‌های سواحل شرقی افریقا، جای دارد و ناکالا<ref>Nacala </ref> از دیگر بندرهای ساحل شمالی آن است. کشور موزامبیک به ۱۱ استان تقسیم می‌شود و مهم‌ترین شهرهای آن عبارت‌اند از پمبا<ref>Pemba </ref>، شای‌شای<ref>Xai Xai </ref>، اینیامبانه<ref>Inhambane </ref>، نامپولا<ref>Nampula </ref>، بیرا<ref>Beira </ref>، تِیته<ref>Tete </ref>، و کلیمانه<ref>Quelimane </ref>. کرانه‌های این کشور را، در حد فاصل شهر ماپوتو تا دهانۀ رود زامبزی، سواحل شنی با باتلاق‌های پوشیده از درختان کرنا و چندل تشکیل داده است؛ بقیۀ سواحل را شن و صخره‌های ساحلی فراگرفته است و جزیرک‌<ref>Islet </ref>های چندی در آب‌های ساحلی آن دیده می‌شوند. اقلیم موزامبیک نیمه‌استوایی است و فصل خشک آن معمولاً از خرداد تا شهریور به درازا می‌کشد. در مجموع، دما و میزان بارندگی آن از شمال به جنوب رو‌به کاستی می‌رود. میانگین دمای شهر ماپاتو در دی‌ماه ۲۵.۶ درجۀ سانتی‌گراد، در تیرماه ۱۸.۳ درجۀ سانتی‌گراد، و میانگین بارندگی سالانۀ آن ۷۶۰ میلی‌متر است. کشور موزامبیک از جنگل‌های پهناوری پوشیده شده، اما چوب‌بری و جنگل‌زدایی و نیز جنگ‌های داخلیِ سال‌های اخیر آسیب‌های جدی به محیط‌زیست این کشور وارد کرده است. حیات‌وحش کشور موزامبیک را پستاندارانی چون کرگدن سفید، زرافه، گراز، انواع میمون، و نیز پرندگانی مانند فلامینگو، دُرنا، و لَک‌لَک تشکیل می‌دهند.

'''اقتصاد.''' موزامبیک از فقیرترین کشورهای افریقای جنوبی است و اقتصاد آن کاملاً به کشاورزی، ماهی‌گیری و صنایع سبک وابسته است. دانه‌های روغنی، پنبه، نیشکر، نارگیلِ خشک، مرکبات، میگو، و خرچنگ اقلام صادراتی آن را تشکیل می‌دهند و مواد غذایی از مهم‌ترین اقلام وارداتی آن است. وجود مگس تِسه‌تِسه<ref>Tsetse </ref>، ناقل بیماری مر‌گ‌آور خواب، در بعضی نواحی کشور مانع استفاده از چراگاه‌های سراسری گردیده و موجب رکود دامداری شده است. منابع زیرزمینی موزامبیک عمدتاً دست‌نخورده و کاوش‌نشده باقی مانده و به استخراج زغال‌سنگ، آهک، و نمک منحصر است. صنعت موزامبیک بیشتر بر فرآوری مواد خام داخلی استوار است و ماشین‌آلات، مواد شیمیایی، و قطعات یدکی جزو اقلام وارداتی آن به‌شمار می‌آیند. اعزام هزاران کارگر به جمهوری افریقای جنوبی یکی از منابع درآمدزای کشور موازمبیک محسوب می‌شود.

'''حکومت و سیاست.''' نظام حاکم بر کشور موزامبیک جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون‌گذاری است. رئیس‌جمهور، عالی‌ترین مقام این کشور، برای مدت ۵ سال و با آرای مستقیم مردم انتخاب می‌شود. پارلمان یا مجلس ملی این کشور از ۲۵۰ عضو تشکیل شده که آنان نیز برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند و رهبر حزب اکثریت نخست‌وزیری کشور و تشکیل هیئت دولت را برعهده دارد.

'''مردم و تاریخ.''' جمعیت کشور موزامبیک حدود ۲۰,۵۷۹,۲۶۵ نفر است (۲۰۰۷) و تراکم نسبی آن به ۲۵.۷ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. روند افزایش جمعیت این کشور ۱.۷ درصد است و اقوام ماکوا<ref>Makoa </ref> و تسونگا<ref>Tsonga </ref> ۷۰ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند و ۴۸ درصد از مردم آن از باورهای سنتی و قبیله‌ای پیروی می‌کنند. ۷۱ درصد از مردم این کشور در روستاها به‌سر می‌برند و زبان رسمی آنان پرتغالی است. واسکو دو گاما، دریانورد معروف پرتغالی، در ۱۴۹۸م به موزامبیک رسید؛ در آن زمان بازرگانان و سوداگران عرب و سواحیلی در آن‌جا به فعالیت و دادوستد و برده‌داری مشغول بودند. پرتغالی‌ها چند ماندگاه در کرانه‌های موزامبیک تأسیس کردند و تا ۱۷۵۲، از مستعمرۀ خود در گوآ<ref>Goa </ref> (هندوستان) به ادارۀ آن پرداختند و به خریدوفروش برده که بازار گرمی داشت مشغول شدند و موزامبیک را در ۱۹۵۱ به یکی از استان‌‌های فرادریایی<ref>over seas</ref> (ماوراء بحار) پرتغال مبدل کردند. ناخشنودی و خشم مردم از استعمارگرانِ بیگانه، جنبش‌های استقلال‌طلبانۀ آنان را پایه‌گذاری کرد و به شورش و انقلاب ۱۹۶۰ منجر شد که با خشونت بسیار سرکوب گردید و سرانجام، در آوریل ۱۹۷۴، پس از سقوط دولت خودکامۀ سالازار در پرتغال مذاکره میان رهبران پرتغال و موزامبیک آغاز شد و جمهوری خلق موزامبیک در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۵ استقلال خود را رسماً اعلام کرد.

 

----

[[Category:تاریخ جهان]] [[Category:سایر کشورها و حکومت های افریقایی]] [[Category:جغرافیای آفریقا]] [[Category:جغرافیای انسانی افریقا]] [[Category:جغرافیای طبیعی افریقا]] [[Category:قاره ها و کشورها]] [[Category:کشورها]]

موزامبیک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳