موزه ارمیتاژ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲

2025-10-10T09:22:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5		{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5

	\| نام = ~~موزۀ ارتش ملی~~		\| نام = موزه اِرْمیتاژ



	\| کشور = ~~انگلستان~~		\| کشور = روسیه



	\| نام لاتین =~~National Army~~ Museum		\| نام لاتین =Hermitage Museum


	\| نام‌های دیگر =		\| نام‌های دیگر =
	\| موقعیت = ~~چلسی، لندن~~		\| موقعیت = سن‌پترزبورگ روسیه

	\| کاربري =~~موزۀ رسمی ارتش بریتانیا~~		\| کاربري =گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری


خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| سازنده =		\| سازنده =

	\| زمان ساخت =~~1960~~		\| زمان ساخت =۱۸۵۲م

	}}		}}

Nazanin در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴

2025-10-10T09:04:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
			{{ الگو:جعبه اطلاعات اماکن5

			\| نام = موزۀ ارتش ملی



			\| کشور = انگلستان



			\| نام لاتین =National Army Museum


			\| نام‌های دیگر =
			\| موقعیت = چلسی، لندن

			\| کاربري =موزۀ رسمی ارتش بریتانیا


			\| مشخصات معماری =


			\| سازنده =

			\| زمان ساخت =1960

			}}
	[[پرونده:38486600-1.jpg\|بندانگشتی\|موزۀ ارمیتاژ]]		[[پرونده:38486600-1.jpg\|بندانگشتی\|موزۀ ارمیتاژ]]
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

Nazanin در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۹

2025-10-10T08:19:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۹
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ~~۱۷۶۴،~~ [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ~~۱۸۵۲~~ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ~~۱۹۱۷،~~ موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴م، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲م برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷م، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	----		----

Nazanin در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۸

2025-10-10T08:18:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۴:		خط ۴:
	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
			----
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]
	[[رده:جغرافیای انسانی روسیه]]		[[رده:جغرافیای انسانی روسیه]]
	[[رده:هنر]]		[[رده:هنر]]
	[[رده:موزه ها، زیورآلات و مجموعه داران]]		[[رده:موزه ها، زیورآلات و مجموعه داران]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۸

2025-04-30T05:08:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۸
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، [[رافائل سانتسیو\|رافائل]]<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۶

2025-04-30T05:06:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۶
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل<ref>Raphael</ref> و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۳

2025-04-30T05:03:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۳
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]]<ref>collection</ref> موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]<ref>Greece</ref>، روم و [[مصر]]<ref>Egypt</ref>، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۹

2025-04-30T04:59:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۹
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]<ref>Rembrandt</ref>، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]<ref>Rodin</ref>، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]<ref>Monet</ref>، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]<ref>Cezanne</ref>، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref>، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]<ref>Gauguin</ref>، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]]<ref>Pablo Picasso </ref> مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۵

2025-04-30T04:55:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۵
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]] تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]] را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]] در [[جنگ جهانی دوم]]، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ~~\|میکل‌آنژ~~]]، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]]<ref>Russian Revolution</ref> در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]]<ref>Stalin</ref> تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]]<ref>Washington</ref> را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]]<ref>Siege of Leningrad</ref> در [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ]]<ref>Michelangelo</ref>، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]<ref>Leonardo da Vinci</ref>، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]<ref>Rubens</ref>، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]

Shahraabi در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۲

2025-04-30T04:52:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۲
خط ۲:		خط ۲:
	موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>		موزۀ اِرْمیتاژ (Hermitage Museum)<br>

	از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]] [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]، [[لندن (انگلستان)\|لندن]] و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]] نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]] با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]] برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]] تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]] را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]] در [[جنگ جهانی دوم]]، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ\|میکل‌آنژ]]، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.		از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین گالر‌های هنری و موزه‌های تاریخ و فرهنگ بشری، واقع در [[سن پترزبورگ\|سن‌پترزبورگ]]<ref>St Petersburg</ref> [[روسیه]]. این مجموعۀ عظیم متشکل از شش بناست؛ بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزۀ ارمیتاژ شعبه‌هایی بین‌المللی در [[آمستردام]]<ref>Amsterdam</ref>، [[لندن (انگلستان)\|لندن]]<ref>London</ref> و [[لاس وگاس\|لاس‌وگاس]]<ref>Las Vegas</ref> نیز دارد. این موزه شامل مجموعه آثار متعددی است که ازجملۀ آن‌ها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، و بزرگ‌ترین [[کلکسیون]] موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد. در ۱۷۶۴، [[کاترین کبیر]]<ref>Catherine II</ref> با خرید بیش از ۲۰۰ نقاشی در [[اروپا، قاره\|اروپا]]، گردآوری این مجموعۀ معروف را آغاز کرد، و سفرای روس در دیگر کشورها نیز مأمور یافتن بهترین مجموعه‌های هنری شدند. رفته‌رفته کلکسیون‌های سلطنتی با آثار باستانی و فرهنگی یونانی و سیت غنی‌تر شد. تزار [[نیکلای اول]]<ref>Nicholas I</ref> برای جای‌دادن مجموعۀ در حال توسعۀ عتیقه‌جات [[یونان]]، روم و [[مصر]]، بنایی برای موزۀ عمومی برآورد که در ۱۸۵۲ برای بازدید عموم گشایش یافت. طی [[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)\|انقلاب روسیه]] در ۱۹۱۷، موزۀ سلطنتی ارمیتاژ جزو اموال خصوصی اعلام شد. پس از ملی‌شدن مجموعه‌های هنری عمومی ملی، دامنۀ آثار موجود در موزه وسعت بیشتری یافت. در دورۀ [[استالین، یوسیف (۱۸۷۹ـ۱۹۵۳)\|استالین]] تعدادی از باارزش‌ترین آثار موجود در موزۀ ارمیتاژ در خارج از کشور به‌فروش رسید، که بسیاری از آن‌ها اکنون هستۀ مرکزی گالری هنر ملی در [[واشینگتن (امریکا)\|واشینگتن]] را تشکیل داده است. تعدادی از کلکسیون‌های موزه نیز طی [[لنینگراد، محاصره\|محاصرۀ لنینگراد]] در [[جنگ جهانی دوم]]، زمانی که از ساختمان موزه به‌عنوان پناهگاه در مقابل حملۀ هوایی استفاده شد، ازبین رفت. در سال‌های اخیر، ارمیتاژ بیش از پیش توسعه یافته است. وجود آثار هنرمندان بزرگی چون [[میکلانژ\|میکل‌آنژ]]، [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو داوینچی]]، [[روبنس، پتر پل (۱۵۷۷ـ۱۶۴۰)\|روبنس]]، [[آیک، یان وان (ح ۱۳۹۰ـ۱۴۴۱م)\|یان وان‌آیک]]<ref>Jan van Eyck</ref>، [[رامبرانت، هارمنس وان راین (۱۶۰۶ـ۱۶۶۹)\|رامبرانت]]، [[رودن، اوگوست (۱۸۴۰ـ۱۹۱۷)\|رودن]]، [[مونه، کلود (۱۸۴۰ـ۱۹۲۶)\|مونه]]، [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)\|سزان]]، [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)\|ون‌گوگ]]، [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)\|گوگن]]، رافائل و [[پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳)\|پابلو پیکاسو]] مجموعۀ هنر غرب این موزه را غنای بسیار بخشیده است.
	<br><!--38486600-->		<br><!--38486600-->
	[[رده:جغرافیای اروپا]]		[[رده:جغرافیای اروپا]]