https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2 2026-05-19T02:12:15Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172136&oldid=prev 2024-03-31T13:44:33Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|از آداب و رسوم مردمِ ایران در نوروز، گستردن سفره‌ای پیش از تحویلِ سال و چیدن هفت خوراکی و گیاه در آن است که با حرف «س» شروع می‌شود. هر چیزی در این سفره می‌تواند نمادی از آرزوهای سال نو باشد؛ آرزوهایی همچون سلامتی، باروری، بردباری، برکت، پیروزی، خردورزی و ... ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|از آداب و رسوم مردمِ ایران در نوروز، گستردن سفره‌ای پیش از تحویلِ سال و چیدن هفت خوراکی و گیاه در آن است که با حرف «س» شروع می‌شود. هر چیزی در این سفره می‌تواند نمادی از آرزوهای سال نو باشد؛ آرزوهایی همچون سلامتی، باروری، بردباری، برکت، پیروزی، خردورزی و ... ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172135&oldid=prev 2024-03-31T13:43:58Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|سفره <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفت‌سین </del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از آداب و رسوم مردمِ ایران در نوروز، گستردن سفره‌ای پیش از تحویلِ سال و چیدن هفت خوراکی و گیاه در آن است که با حرف «س» شروع می‌شود. هر چیزی در این </ins>سفره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌تواند نمادی از آرزوهای سال نو باشد؛ آرزوهایی همچون سلامتی، باروری، بردباری، برکت، پیروزی، خردورزی و ... </ins>]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است. عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که با زلف و ریش سفید و کلاه نمدی نشان داده شده و در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می‌آورد. عمو نوروز را نماد برکت، رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است. عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که با زلف و ریش سفید و کلاه نمدی نشان داده شده و در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می‌آورد. عمو نوروز را نماد برکت، رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172134&oldid=prev 2024-03-31T13:37:43Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l6">خط ۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-5.jpg|بندانگشتی|یکی از آیین‌های روز سیزده فروردین، سبزه گره‌زدن است که بیشتر جوانان، این کار را انجام می‌دهند. گره‌زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است و نشانه سبز و شاداب باقی ماندن است. به طور معمول افراد با گره‌زدن سبزه آرزو می‌کنند.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-5.jpg|بندانگشتی|یکی از آیین‌های روز سیزده فروردین، سبزه گره‌زدن است که بیشتر جوانان، این کار را انجام می‌دهند. گره‌زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است و نشانه سبز و شاداب باقی ماندن است. به طور معمول افراد با گره‌زدن سبزه آرزو می‌کنند.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هخامنشی، </del>پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بویه، </del>دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سلجوقی، </del>نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بالکان، </del>منطقۀ دریای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاه، </del>قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ایران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>جمشید<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>خورشید<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[هخامنشیان|هخامنشی]]، </ins>پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ساسانیان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>مرسوم بود، جشن نوروز و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مهرگان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>عباسیان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>سامانیان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بویه]]، </ins>دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سلجوقیان|سلجوقی]]، </ins>نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بالکان]]، </ins>منطقۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>دریای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاه]]، [[</ins>قفقاز، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">منطقه|قفقاز]]، [[</ins>آسیای مرکزی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>خاورمیانه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>سازمان ملل متحد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br/&gt; &lt;!--39189300--&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br/&gt; &lt;!--39189300--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:آداب و رسوم ایرانی]] [[Category:گاه شماری]] [[Category:مناسبت های ایران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:آداب و رسوم ایرانی]] [[Category:گاه شماری]] [[Category:مناسبت های ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172133&oldid=prev 2024-03-31T13:32:48Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوروز</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است. عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که با زلف و ریش سفید و کلاه نمدی نشان داده شده و در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می‌آورد. عمو نوروز را نماد برکت، رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-5.jpg|بندانگشتی|یکی از آیین‌های روز سیزده فروردین، سبزه گره‌زدن است که بیشتر جوانان، این کار را انجام می‌دهند. گره‌زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است و نشانه سبز و شاداب باقی ماندن است. به طور معمول افراد با گره‌زدن سبزه آرزو می‌کنند.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-5.jpg|بندانگشتی|یکی از آیین‌های روز سیزده فروردین، سبزه گره‌زدن است که بیشتر جوانان، این کار را انجام می‌دهند. گره‌زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است و نشانه سبز و شاداب باقی ماندن است. به طور معمول افراد با گره‌زدن سبزه آرزو می‌کنند.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوروز</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است.عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می آورد. از ویژگی‌های عمو نوروز، می توان به زلف و ریش سفید یا حنایی، کلاه نمدی، کمربند ابریشمی آبی، شال سفید و گیوۀ تخت‌ نازک اشاره کرد. عمو نوروز را نماد برکت، رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172132&oldid=prev 2024-03-31T13:27:16Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است.عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می آورد. از ویژگی‌های عمو نوروز، می توان به زلف و ریش سفید یا حنایی، کلاه نمدی، کمربند ابریشمی آبی، شال سفید و گیوۀ تخت‌ نازک اشاره کرد. عمو نوروز را نماد رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است.عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می آورد. از ویژگی‌های عمو نوروز، می توان به زلف و ریش سفید یا حنایی، کلاه نمدی، کمربند ابریشمی آبی، شال سفید و گیوۀ تخت‌ نازک اشاره کرد. عمو نوروز را نماد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برکت، </ins>رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌بر ایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴ اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172131&oldid=prev 2024-03-31T13:25:33Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:39189300-4.jpg|بندانگشتی|یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها در این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند. برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه در آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و در نتیجه آروزها برآورده می‌گردد.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علاوه‌برایران، </del>در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۳فوریه </del>۲۰۱۰ مصادف با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۴اسفند </del>۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-8.jpg|بندانگشتی|حاجی فیروز چهره‌ای افسانه‌ای در ایران است که در اولین روزها هر سال در کنار «عمو نوروز» به شهرها می‌آید تا خبر از آمدن نوروز به مردم بدهد. او با لباسی قرمز و صورتی سیاه در کوچه و خیابان دایره زنگی در دست، ترانه شاد می‌خواند و از «تأمل»، «ساختن» و «شدن انسانی» می‌گوید. صورت سیاه حاجی فیروز که به نوعی پیک نوروزی است نشان‌دهنده آمدنش از جهان زیرین به جهان رویی است و به همه نوید بهار را داده و خبر می‌دهد که درختان برگ می‌دهند و گیاهان شکوفه؛ حاجی فیروز نمادی از فرشته کشاورزی است.عمو نوروز نیز یکی از نمادهای نوروزی در باور مردم ایران است که در شب‌های جشن نوروز، برای بچه‌ها هدیه می آورد. از ویژگی‌های عمو نوروز، می توان به زلف و ریش سفید یا حنایی، کلاه نمدی، کمربند ابریشمی آبی، شال سفید و گیوۀ تخت‌ نازک اشاره کرد. عمو نوروز را نماد رویش و از راه رسیدن تازگی می‌دانند. ]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علاوه‌بر ایران، </ins>در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۲۳ فوریه </ins>۲۰۱۰ مصادف با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۴ اسفند </ins>۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br/&gt; &lt;!--39189300--&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br/&gt; &lt;!--39189300--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:آداب و رسوم ایرانی]] [[Category:گاه شماری]] [[Category:مناسبت های ایران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:آداب و رسوم ایرانی]] [[Category:گاه شماری]] [[Category:مناسبت های ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172129&oldid=prev 2024-03-31T13:00:19Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-7.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-6.jpg|بندانگشتی|سفره هفت‌سین ]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:39189300-5.jpg|بندانگشتی|یکی از آیین‌های روز سیزده فروردین، سبزه گره‌زدن است که بیشتر جوانان، این کار را انجام می‌دهند. گره‌زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است و نشانه سبز و شاداب باقی ماندن است. به طور معمول افراد با گره‌زدن سبزه آرزو می‌کنند.]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرونده</ins>:39189300-<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">4</ins>.jpg|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بندانگشتی</ins>|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یکی دیگر از آیین‌های روز سیزده فروردین، به آب انداختن سبزه است. برخی معتقدند باید سبزه را دور انداخت یا به آب روان سپرد. آن‌ها معتقدند که بدی‌ها و مریضی‌ها </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این سبزه جمع شده و با به آب دادن یا به دور انداختن آن این پلیدی‌ها و مریضی‌ها از ما دور می شوند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برخی دیگر معتقدند اگر گره سبزه </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آب باز شود بخت فرد نیز باز می‌شود و بخت با شخص یار می‌شود و </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نتیجه آروزها برآورده می‌گردد</ins>.]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">File</del>:39189300-<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1</del>.jpg|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">thumb</del>|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جشن نوروز </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمهوري آذربايجان]][[File:39189300-2</del>.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">jpg|thumb|جشن نوروز </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمهوري آذربايجان]][[File:39189300-3.jpg|thumb|جشن نوروز </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمهوري آذربايجان]][[File:39189300</del>.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">jpg|thumb|جشن نوروز در جمهوري آذربايجان</del>]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌برایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌برایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=2010172115&oldid=prev 2024-03-31T12:04:38Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Nowrooz.jpg|بندانگشتی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نوروز</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> </table>

Erfan https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=1237797&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\3&#039; به &#039;&lt;!--3&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>نوروز<br /> <br /> [[File:39189300-1.jpg|thumb|جشن نوروز در جمهوري آذربايجان]][[File:39189300-2.jpg|thumb|جشن نوروز در جمهوري آذربايجان]][[File:39189300-3.jpg|thumb|جشن نوروز در جمهوري آذربايجان]][[File:39189300.jpg|thumb|جشن نوروز در جمهوري آذربايجان]]<br /> <br /> بزرگ‌ترین جشنِ ملی ایران و اقوام ایرانی و برخی ملل دیگر. بیشتر روایت‌های اسطوره‌ای، پیدایش نوروز را به جمشید نسبت داده‌اند. از مطالعۀ اسطوره‌های مربوط به پیدایش نوروز به‌نظر می‌رسد که پیشینۀ نوروز در میان آریاییان به دوران‌ پیش از تاریخ بازمی‌گردد. نوروز با ورود خورشید به اول برج حمل یعنی نخستین روز اول بهار در اول فروردین‌ماه آغاز می‌شده است و آن مبدأ آغاز فصلِ گرما و تجدید حیات طبیعت بوده است. در اوستا از نوروز یاد شده است. در تقویم زردشتی نوروز بعد از پنجۀ دزدیده یا پنج روز آخر سال می‌آمده است و بدین‌سان تصریحِ جشن‌های شش‌گانه را در اوستا توجیه می‌کند و موعدِ فرارسیدن ششمین جشن یا گاهنبار است. رواج سه‌گاه شماریِ متفاوت در دورۀ هخامنشی، پژوهشگران را دربارۀ همه‌گیربودن یا نبودن نوروز در آن دوره مردد کرده است. به استناد برخی سنگ‌نبشته‌های دورۀ هخامنشی به‌نظر می‌آید که جشن نوروز در دورۀ هخامنشی برگزار می‌شده است. در میانِ جشن‌های متعددی که در دورۀ ساسانیان مرسوم بود، جشن نوروز و مهرگان از همه باشکوه‌تر برگزار می‌شد. نوروز در دورۀ ساسانیان به «نوروز عامه» و «نوروز خاصه» تقسیم شده بود. پنج روزِ اولِ فروردین «نوروز عامه» و روزِ ششم، خرداد روز، «نوروزِ خاصه» بود که به گفتۀ بیرونی، از جشن‌های بزرگ ایرانیان به‌شمار می‌آمد. شاه در نوروزِ عامه، مردمان را بار می‌داد و به درخواست‌هایشان گوش می‌کرد و در نوروزِ خاصه به میان رازداران و همدمان خود می‌رفت و روز را به رامِش و سرخوشی می‌گذراند. رسمِ نوروز در دورۀ اسلامی هم‌چنان برجا بود. امویان، برای افزودن بر درآمدِ خود در نوروز هدیه‌ای بر مردم ایران تحمیل می‌کردند که بعدها منسوخ شد. از دورۀ عباسیان به بعد برگزاری جشنِ نوروز بارِ دیگر باشکوهِ فراوان از سر گرفته شد. رواجِ آیین‌هایی چون کوسه برنشین و میر نوروزی نشان از همه‌گیریِ این جشن در دورۀ عباسی و امیرانِ محلیِ ایران، به‌ویژه سامانیان و آل بویه، دارد. رسم و آیین‌های نوروزی البته منکرانی نیز داشته است؛ چنان‌که غزالی آن را کوشش گبران برای تبلیغ دین خود می‌داند. با یکی‌شدنِ گاه‌شماری‌ها در ۴۶۷ق، به‌دستِ هشت تن از منجمان بزرگ دورۀ سلجوقی، نوروز از آن پس در اولِ بهار تثبیت شد. نیز ← [[آتش_افروز|آتش‌افروز]]؛ [[تحویل_سال|تحویلِ سال]]؛ [[سبزه_رویاندن|سبزه‌رویاندن]]؛ [[سیزده_بدر]]؛ [[عمو_نوروز]]؛ [[غول_بیابانی|غولْ‌بیابانی]]؛ [[نوروزی_خوانی|نوروزی‌خوانی]]؛ [[هفت_سین،_سفره|هفت‌سین، سفره]]. علاوه‌برایران، در مناطقی از بالکان، منطقۀ دریای سیاه، قفقاز، آسیای مرکزی و خاورمیانه و نقاط دیگری از جهان با جمعیتی بیش از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز جشن گرفته می‌شود. براین اساس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۳فوریه ۲۰۱۰ مصادف با ۴اسفند ۱۳۸۸ش نوروز را به‌عنوان یک مناسبت جهانی و با نام «روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان» به‌رسمیت شناخت. براساس مصوبه سازمان ملل، از این پس همه کشورهای عضو سازمان باید در تقویم‌های رسمی خود ۲۱ مارس را به‌عنوان نوروز ثبت و در توسعۀ فرهنگ و سنت‌های آن بکوشند.<br /> <br /> &lt;br/&gt; &lt;!--39189300--&gt;<br /> <br /> [[Category:فرهنگ عامیانه (فولکلور) ایران]] [[Category:آداب و رسوم ایرانی]] [[Category:گاه شماری]] [[Category:مناسبت های ایران]]</div>

DaneshGostar