https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%DB%8C%D8%AA%D8%B1%D9%88%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%86نیتروگلیسرین - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-04T20:27:19Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%86%DB%8C%D8%AA%D8%B1%D9%88%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D9%86&diff=2010041627&oldid=prevNazanin در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
نیتْروگِلیسِرین (nitroglycerine)<br/> (یا: گلیسرول تری نیترات<ref>glycerol trinitrate <br />
<br />
</ref>) C<sub>۳</sub>H<sub>۵</sub> (ONO<sub>۲</sub>)<sub>۳</sub>، روغن انفجاری و اشتعالپذیری حاصل از واکنش گلیسرول<ref>glycerol </ref> با اسید نیتریک<ref>nitric acid </ref> و اسید سولفوریک<ref>sulphuric acid </ref>. هرچند سمی است، برای درمان بیماری قلبی<ref>cardiac medicine </ref> بهکار میرود. اگر در فضای بسته حرارت داده شود با شدت بسیار منفجر میشود. بههمین سبب، برای تهیۀ دینامیت، باروت، و مواد منفجره قوی از آن استفاده میکنند. در ۱۸۴۶، آسکانیو سوبرو<ref>Ascanio soberro </ref>ی ایتالیایی آن را کشف کرد. در دمای معمولی مایع است و از این رو در میان مواد منفجره مادهای خاص و غیر عادی است. نیتروگلیسرین مادۀ منفجره مناسبی است، زیرا انرژی فعالسازی<ref>activation energy </ref> پایینی دارد و هنگام سوختن دود کمی تولید میکند. با این همه، در ابتدا بهعلت واکنشگری بالا از آن استفاده نمیکردند. آلفرد نوبل<ref>Alfred Nobel </ref> نیتروگلیسرین را بهشکل خالص تهیه کرد. او برای جداکردن ناخالصیها از آب استفاده کرد، زیرا گلیسرین در آب حل نمیشود. به این ترتیب، نیتروگلیسرین پایدارتر شد. نوبل آن را با برادۀ چوب مخلوط و دینامیت<ref>dynamite</ref> را اختراع کرد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:شیمی و بیوشیمی]] [[Category:عناصر و فرآورده ها، تجهیزات]]</div>Nazanin