نینگ شیا هوئی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۶

2026-02-09T07:16:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی
	}}		}}
	[[پرونده:39246700-1.jpg\|بندانگشتی\|مسجدی در ~~اینچوآن~~]]		[[پرونده:39246700-1.jpg\|بندانگشتی\|مسجدی در اینچوآن، نینگ شیا هوئی]]
	نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>		نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>

Shahraabi در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۶

2026-02-09T07:16:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی
	}}		}}
			[[پرونده:39246700-1.jpg\|بندانگشتی\|مسجدی در اینچوآن]]
	نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>		نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۱

2026-02-08T06:21:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۱
خط ۷:		خط ۷:
	\|مرکز=اینچوآن		\|مرکز=اینچوآن
	\|شهرهای مهم=		\|شهرهای مهم=
	\|جمعیت= 7,202,654 ‌نفر ~~جمعیت~~ (۲۰۲۰)		\|جمعیت= 7,202,654 ‌نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۶۶,۴۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۶۶,۴۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۰

2026-02-08T06:20:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۰
خط ۷:		خط ۷:
	\|مرکز=اینچوآن		\|مرکز=اینچوآن
	\|شهرهای مهم=		\|شهرهای مهم=
	\|جمعیت=۵,~~۲۱۰~~,~~۰۰۰ نفر~~ (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 7,202,654 ‌نفر جمعیت (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۶۶,۴۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۶۶,۴۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۹

2026-02-08T06:19:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>		نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>

	(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,~~۲۱۰~~,~~۰۰۰‌‌‌~~ ‌نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi		(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 7,202,654 ‌نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,556 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi

	</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.		</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۶

2026-02-08T06:16:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi		(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi

	</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و ~~[[گله داری\|~~گله‌داری]]. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.		</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.

Shahraabi در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۶

2026-02-08T06:16:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>		نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>

	(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی ~~چین،~~ با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به شاآنسی<ref> Shaanxi		(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi

	</ref>، و از جنوب به گانسو<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن هوئی<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی گورکانیان هند<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید زغال‌سنگ و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از کشت حبوبات و ~~برنج،~~ و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.		</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه\|هوانگ‌ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ\|زغال‌سنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های [[کشاورزی]] آن عبارت‌اند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و [[گله داری\|گله‌داری]]. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ نینگ شیا هویی را به نینگ شیا هوئی منتقل کرد

2025-04-23T22:47:29Z

Mohammadi3 صفحهٔ نینگ شیا هویی را به نینگ شیا هوئی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۷
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۷

2025-04-23T22:47:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۷
خط ۱:		خط ۱:

	~~نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/> [[File:39246700.jpg\|thumb\|نمايي از شهر نينگ‌شيا هوئي]]~~

	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =نینگ شیا هویی		\|نام فارسی =نینگ شیا هویی
خط ۱۴:		خط ۱۱:
	\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی		\|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی
	}}		}}
			نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/>

	(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی چین، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به شاآنسی<ref> Shaanxi		(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی چین، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به شاآنسی<ref> Shaanxi

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

نینْگْ‌شیا هوئی (Ningxia Hui)<br/> [[File:39246700.jpg|thumb|نمايي از شهر نينگ‌شيا هوئي]]

{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =نینگ شیا هویی
|نام لاتین =Ningxia Hui
|نام های دیگر=نینگشیا
|کشور=چین
|موقعیت=شمال غربی چین
|مرکز=اینچوآن
|شهرهای مهم=
|جمعیت=۵,۲۱۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۶۶,۴۰۰
|تولیدات و صنایع مهم=تولید زغال سنگ و مواد شیمیایی
}}

(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی چین، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵,۲۱۰,۰۰۰‌‌‌ ‌نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شمال به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به شاآنسی<ref> Shaanxi

</ref>، و از جنوب به گانسو<ref>Gansu </ref> محدود می‌شود. یک‌ سوم ساکنان آن هوئی<ref>Hui </ref> ‌‌‌اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی گورکانیان هند<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود هوانگ‌ هو<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید زغال‌سنگ و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های کشاورزی آن عبارت‌اند از کشت حبوبات و برنج، و گله‌داری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ‌ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور می‌کند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری می‌گذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمین‌های بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رس‌ماسه‌ای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگ‌شیا هویی بسیار کم‌آب و شامل مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی است.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]