هنتسه، هانس ورنر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ هنتسه،هانس ورنر را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هنتسه، هانس ورنر منتقل کرد

2025-08-17T10:55:07Z

Mohammadi3 صفحهٔ هنتسه،هانس ورنر را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هنتسه، هانس ورنر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۵
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۴

2025-08-17T10:54:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:

	هنتسه،هانس ورنر (~~۱۹۲۶م~~ - )(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه		هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶-۲۰۱۲م)(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =هانس ورنر هنتسه		\|عنوان =هانس ورنر هنتسه
	\|نام =Hans Werner Henze		\|نام =Hans Werner Henze
خط ۸:		خط ۸:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۹۲۶م		\|زادروز=۱۹۲۶م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=۲۰۱۲م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=آلمانی		\|ملیت=آلمانی

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هنتسه،هانس ورنر منتقل کرد

2025-08-17T10:53:36Z

Mohammadi3 صفحهٔ هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به هنتسه،هانس ورنر منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۳
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۳

2025-07-28T06:53:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶م)(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه		هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶م - )(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =هانس ورنر هنتسه		\|عنوان =هانس ورنر هنتسه
	\|نام =Hans Werner Henze		\|نام =Hans Werner Henze
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}
	[[پرونده:Henze, Hans Werner.jpg\|بندانگشتی\|هانس ورنر هنتسه]]		[[پرونده:Henze, Hans Werner.jpg\|بندانگشتی\|هانس ورنر هنتسه]]
	آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>'' (۱۹۶۱م) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>'' (۱۹۶۳م) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>'' (۱۹۹۲م) درخور ذکر است. هِنتسه در [[هایدلبرگ]]<ref>Heidelberg </ref>، [[سوئیس]]، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در [[آلمان]] نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲م مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به [[ایتالیا]] نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>'' (۱۹۶۶م) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸م ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>'' (۱۹۷۰م) و ''صداها<ref>Voices </ref>'' (۱۹۷۳م)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (۱۹۷۶م) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (۱۹۷۹م) با همکاری [[باند، ادوارد ~~(۱۹۳۴)~~\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر [[مونته وردی، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳م)\|مونته‌وردی]]<ref>Monteverdi </ref> در ۱۹۸۵م در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶م)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای [[پیانو]]، [[ترومپت]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲م). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶م)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷م)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>'' برای [[تنور]]، [[گیتار]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸م)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>'' برای [[سوپرانو]]، [[ویولن]] و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (۱۹۶۳م)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>'' (۱۹۶۸م)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>'' (۱۹۶۹م)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.		آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>''Elegy for Young Lovers''</ref>'' (۱۹۶۱م) و کانتات ''زیبا بودن<ref>''Being Beauteous''</ref>'' (۱۹۶۳م) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>''Das Verratene Meer/The Sea Betrayed''</ref>'' (۱۹۹۲م) درخور ذکر است. هِنتسه در [[هایدلبرگ]]<ref>Heidelberg </ref>، [[سوئیس]]، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در [[آلمان]] نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲م مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به [[ایتالیا]] نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>''The Bassarids''</ref>'' (۱۹۶۶م) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸م ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>''El Cimarrón''</ref>'' (۱۹۷۰م) و ''صداها<ref>''Voices'' </ref>'' (۱۹۷۳م)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (۱۹۷۶م) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (۱۹۷۹م) با همکاری [[باند، ادوارد\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر [[مونته وردی، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳م)\|مونته‌وردی]]<ref>Monteverdi </ref> در ۱۹۸۵م در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''لرد جوان<ref>''Der Junge Lord''</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>''The English Cat''</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>''Doppio Concerto''</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶م)، ''رکویِم<ref>''Requiem'' </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای [[پیانو]]، [[ترومپت]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲م). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>''Neapolitan Songs'' </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶م)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>''Nocturnes and Arias''</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷م)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>''Kammermusik'' </ref>'' برای [[تنور]]، [[گیتار]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸م)، ''آریوزی<ref>''Ariosi'' </ref>'' برای [[سوپرانو]]، [[ویولن]] و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (۱۹۶۳م)، ''شناور مدوسا<ref>''Das Floss der Medusa'' </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>''Ché Guevara''</ref>'' (۱۹۶۸م)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>''Versuch über Schweine/Essay on Pigs'' </ref>'' (۱۹۶۹م)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>''Royal Winter Music''</ref>''.

Nazanin در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۱

2025-02-09T13:11:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	هنتسه،هانس ورنر (~~۱۹۲۶~~)(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه		هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶م)(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =هانس ورنر هنتسه		\|عنوان =هانس ورنر هنتسه
	\|نام =Hans Werner Henze		\|نام =Hans Werner Henze
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات = مرثیه برای عشاق جوان (~~۱۹۶۱~~)؛ ~~زیبا~~ بودن (~~۱۹۶۳~~)		\|جوایز و افتخارات = مرثیه برای عشاق جوان (۱۹۶۱م)؛ زیبا بودن (۱۹۶۳م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =موسیقی		\|خویشاوندان سرشناس =موسیقی
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}		}}
	[[پرونده:Henze, Hans Werner.jpg\|بندانگشتی\|هانس ورنر هنتسه]]		[[پرونده:Henze, Hans Werner.jpg\|بندانگشتی\|هانس ورنر هنتسه]]
	آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>'' (~~۱۹۶۱~~) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>'' (~~۱۹۶۳~~) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>'' (~~۱۹۹۲~~) درخور ذکر است. هِنتسه در [[هایدلبرگ]]<ref>Heidelberg </ref>، [[~~سوییس\|~~سوئیس]]، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در [[آلمان]] نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ~~۱۹۵۲~~ مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به [[ایتالیا]] نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>'' (~~۱۹۶۶~~) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ~~۱۹۶۸~~ ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>'' (~~۱۹۷۰~~) و ''صداها<ref>Voices </ref>'' (~~۱۹۷۳~~)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (~~۱۹۷۶~~) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (~~۱۹۷۹~~) با همکاری [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر [[مونته ~~وردی ،~~ کلاودیو جووانی (~~۱۵۶۷ـ۱۶۴۳~~)\|مونته‌وردی]]<ref>Monteverdi </ref> در ~~۱۹۸۵~~ در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (~~۱۹۶۶~~)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای [[پیانو]]، [[ترومپت]]، و ارکستر مجلسی (~~۱۹۹۲~~). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (~~۱۹۵۶~~)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (~~۱۹۵۷~~)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>'' برای [[تنور]]، [[گیتار]]، و ارکستر مجلسی (~~۱۹۵۸~~)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>'' برای [[سوپرانو]]، [[ویولن]] و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (~~۱۹۶۳~~)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>'' (~~۱۹۶۸~~)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>'' (~~۱۹۶۹~~)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.		آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>'' (۱۹۶۱م) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>'' (۱۹۶۳م) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>'' (۱۹۹۲م) درخور ذکر است. هِنتسه در [[هایدلبرگ]]<ref>Heidelberg </ref>، [[سوئیس]]، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در [[آلمان]] نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲م مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به [[ایتالیا]] نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>'' (۱۹۶۶م) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸م ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>'' (۱۹۷۰م) و ''صداها<ref>Voices </ref>'' (۱۹۷۳م)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (۱۹۷۶م) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (۱۹۷۹م) با همکاری [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر [[مونته وردی، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳م)\|مونته‌وردی]]<ref>Monteverdi </ref> در ۱۹۸۵م در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶م)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای [[پیانو]]، [[ترومپت]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲م). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶م)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷م)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>'' برای [[تنور]]، [[گیتار]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸م)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>'' برای [[سوپرانو]]، [[ویولن]] و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (۱۹۶۳م)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>'' (۱۹۶۸م)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>'' (۱۹۶۹م)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.

Nazanin در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱

2024-07-28T10:11:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	~~هِنْتْسِه،هانس وِرنِر~~ (۱۹۲۶)(Henze, Hans Werner)<br/> ~~[[File:41120200.jpg\|thumb\|هِنْتْسِه،هانس وِرنِر]]~~		هنتسه،هانس ورنر (۱۹۲۶)(Henze, Hans Werner)<br/> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =هانس ورنر هنتسه		\|عنوان =هانس ورنر هنتسه
	\|نام =Hans Werner Henze		\|نام =Hans Werner Henze
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:Henze, Hans Werner.jpg\|بندانگشتی\|هانس ورنر هنتسه]]
	آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>''~~ ~~(۱۹۶۱) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>''~~ ~~(۱۹۶۳) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>''~~ ~~(۱۹۹۲) درخور ذکر است. هِنتسه در هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>، ~~سوئیس،~~ زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref>~~ ~~و در پاریس، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref>~~ ~~تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref>~~ ~~تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در آلمان نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref>~~ ~~بود. در ۱۹۵۳ به ایتالیا نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>''~~ ~~(۱۹۶۶) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸ ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>''~~ ~~(۱۹۷۰) و ''صداها<ref>Voices </ref>''~~ ~~(۱۹۷۳)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>''~~ ~~(۱۹۷۶) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>''~~ ~~(۱۹۷۹) با همکاری ادوارد باند<ref>Edward Bond</ref>~~ ~~ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>''~~ ~~اثر مونته‌وردی<ref>Monteverdi </ref>~~ ~~در ۱۹۸۵ در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>''~~ ~~برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>''~~ ~~(۹ کنسرتوی روحانی) برای ~~پیانو، ترومپت،~~ و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>''~~ ~~(پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>''~~ ~~برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>''~~ ~~برای ~~تنور، گیتار،~~ و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>''~~ ~~برای ~~سوپرانو،~~ ویولن و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref>~~ ~~(۱۹۶۳)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>''~~ ~~(۱۹۶۸)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>''~~ ~~(۱۹۶۹)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.		آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>'' (۱۹۶۱) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>'' (۱۹۶۳) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>'' (۱۹۹۲) درخور ذکر است. هِنتسه در [[هایدلبرگ]]<ref>Heidelberg </ref>، [[سوییس\|سوئیس]]، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در [[پاریس، شهر\|پاریس]]، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در [[آلمان]] نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به [[ایتالیا]] نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>'' (۱۹۶۶) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸ ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>'' (۱۹۷۰) و ''صداها<ref>Voices </ref>'' (۱۹۷۳)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (۱۹۷۶) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (۱۹۷۹) با همکاری [[باند، ادوارد (۱۹۳۴)\|ادوارد باند]]<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر [[مونته وردی ، کلاودیو جووانی (۱۵۶۷ـ۱۶۴۳)\|مونته‌وردی]]<ref>Monteverdi </ref> در ۱۹۸۵ در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای ''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای [[پیانو]]، [[ترومپت]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>'' برای [[تنور]]، [[گیتار]]، و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>'' برای [[سوپرانو]]، [[ویولن]] و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (۱۹۶۳)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>'' (۱۹۶۸)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>'' (۱۹۶۹)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هِنْتْسِه،هانس وِرنِر (۱۹۲۶)(Henze, Hans Werner)<br/> [[File:41120200.jpg|thumb|هِنْتْسِه،هانس وِرنِر]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =هانس ورنر هنتسه
|نام =Hans Werner Henze
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۲۶م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در هایدلبرگ زیرنظر ولفگانگ فورتنر و تحصیل در پاریس زیرنظر رنه لایبوویتس
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = مرثیه برای عشاق جوان (۱۹۶۱)؛ زیبا بودن (۱۹۶۳)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =موسیقی
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

آهنگ‌ساز آلمانی. از لحاظ سبک پرتنوع و ناآرام و به‌سبب نوعی حساسیت شدید و گیرایی ادبی و استفادۀ فریبنده از رنگ‌آمیزی ارکستری شاخص است، که نمونه‌های آن در اپرای ''مرثیه برای عشاق جوان<ref>Elegy for Young Lovers</ref>'' (۱۹۶۱) و کانتات ''زیبا بودن<ref>Being Beauteous</ref>'' (۱۹۶۳) دیده می‌شود. از میان آثار اخیر او، اپرای ''خیانت به دریا<ref>Das Verratene Meer/The Sea Betrayed</ref>'' (۱۹۹۲) درخور ذکر است. هِنتسه در هایدلبرگ<ref>Heidelberg </ref>، سوئیس، زیرنظر ولفگانگ فورتنِر<ref>Wolfgang Fortner</ref> و در پاریس، زیرنظر رنه لایبوویتس<ref>René Leibowitz</ref> تحصیل کرد. از آرنولد شونبرگ<ref>Arnold Schoenberg</ref> تأثیر پذیرفت، هر چند یک آهنگ‌ساز دودکافونیک متعصب و سرسخت نشد، برای پیشرفت باله در آلمان نیز تلاش‌های بسیاری انجام داد؛ از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ مشاور باله در اپرای ویسبادن<ref>Wiesbaden Opera</ref> بود. در ۱۹۵۳ به ایتالیا نقل مکان کرد، و در آن‌جا موسیقی او گستردگی بیشتری یافت، که این موضوع در اپرای ''باساریدها<ref>The Bassarids</ref>'' (۱۹۶۶) نیز آشکار است. درپی ناآرامی‌های دانشجویی ۱۹۶۸ ناگهان بنای موسیقایی ارزشمند را به سود یک موضع سوسیالیستی ستیزه‌جویانه رها کرد و آثاری تند و گزنده همچون ''اِل سیمارون<ref>El Cimarrón</ref>'' (۱۹۷۰) و ''صداها<ref>Voices </ref>'' (۱۹۷۳)، شامل آهنگ‌هایی تلخ بر ۲۲ شعر انقلابی، ساخت که اغلب آن‌ها سونوریته‌ای جادویی داشتند. اپرای ''ما به سوی رودخانه می‌آییم<ref>We Come to the River</ref>'' (۱۹۷۶) و بالۀ ''اورفئوس<ref>Orpheus </ref>'' (۱۹۷۹) با همکاری ادوارد باند<ref>Edward Bond</ref> ساخته شدند. در سال‌های اخیر، هِنتسه به گذشتۀ موسیقی روآورده و بیشتر تغزلی و تفصیل‌گرا شده است: بازسازی او از اپرای ''بازگشت اولیس<ref>Il ritorno di Ulisse</ref>'' اثر مونته‌وردی<ref>Monteverdi </ref> در ۱۹۸۵ در سالزبرگ، به‌روی صحنه رفت. ازجمله آثار اوست: صحنه‌ای''لرد جوان<ref>Der Junge Lord</ref>''، ''گربۀ انگلیسی<ref>The English Cat</ref>''، ارکستری ''دوپّیو کنچرتو (کنسرتوی دوتایی)<ref>Doppio Concerto</ref>'' برای اُبوآ، هارپ و سازهای زهی (۱۹۶۶)، ''رکویِم<ref>Requiem </ref>'' (۹ کنسرتوی روحانی) برای پیانو، ترومپت، و ارکستر مجلسی (۱۹۹۲). آوازی ''ترانه‌های ناپلی<ref>Neapolitan Songs </ref>'' (پنج ترانه) برای باریتون و ارکستر (۱۹۵۶)، ''نکتورن‌ها و‌ آریاها<ref>Nocturnes and Arias</ref>'' برای سوپرانو و ارکستر (۱۹۵۷)، ''کامِرموزیک (موسیقی مجلسی)<ref>Kammermusik </ref>'' برای تنور، گیتار، و ارکستر مجلسی (۱۹۵۸)، ''آریوزی<ref>Ariosi </ref>'' برای سوپرانو، ویولن و ارکستر از روی تاسّو<ref>Tasso </ref> (۱۹۶۳)، ''شناور مدوسا<ref>Das Floss der Medusa </ref>''، اوراتوریو به‌یاد ''چه گوارا<ref>Ché Guevara</ref>'' (۱۹۶۸)، ''جستاری دربارۀ خوک‌ها<ref>Versuch über Schweine/Essay on Pigs </ref>'' (۱۹۶۹)، ''موسیقی سلطنتی زمستانی<ref>Royal Winter Music</ref>''.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]