هوبی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۹

2026-02-17T05:39:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:41140200-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه استانی هوبی]]~~		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا

	~~هوبِیْ (Hubei)<br/>~~ {{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هوبی		\|نام فارسی =هوبی
	\|نام لاتین =Hubei		\|نام لاتین =Hubei
خط ۱۲:		خط ۱۰:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=185,900		\|مساحت(کیلومتر مربع)=185,900
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900 ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}
			[[پرونده:41140200-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه استانی هوبی]]

			هوبِیْ (Hubei)<br/> (یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900 ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۸

2026-02-17T05:38:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:41140200-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه استانی هوبی]]

	هوبِیْ (Hubei)<br/> ~~[[File:41140200.jpg\|thumb\|يادبود و تقديمي مائو به مردم ووهان براي مبارزه با سيل 1954]]~~ {{جعبه اطلاعات استان های آسیا		هوبِیْ (Hubei)<br/> {{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =هوبی		\|نام فارسی =هوبی
	\|نام لاتین =Hubei		\|نام لاتین =Hubei

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۴

2026-02-11T18:34:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۴
خط ۸:		خط ۸:
	\|مرکز=ووهان		\|مرکز=ووهان
	\|شهرهای مهم=هوانگ شی، شاشی، ایچانگ و سیانگ فان		\|شهرهای مهم=هوانگ شی، شاشی، ایچانگ و سیانگ فان
	\|جمعیت=۵۸,~~۲۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت= 58,300,000 نفر (۲۰۲۱)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۸۷۵۰۰~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=185,900
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900 ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900 ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۲

2026-02-11T18:32:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ~~۱۸۷~~,~~۵۰۰~~ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,~~۲۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900 ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۹

2026-02-11T18:29:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۷

2026-02-11T18:27:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>~~yichang~~ </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۶

2026-02-11T18:26:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۶
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، ایچانگ<ref>yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ\|ایچانگ]]<ref>yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۲

2026-02-11T15:32:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰		\|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
	\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری		\|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
	}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز چین با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش ووهان<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، ایچانگ<ref>yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج ~~مس،~~ سنگ ~~گچ،~~ سنگ ~~آهن، گوگرد،~~ و نمک از صنایع آن است و ~~فولاد،~~ ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد ~~غذایی،~~ و کابل‌های فیبر نوری تولید می‌کند. ~~برنج، پنبه، گندم، لوبیا،~~ و سبزی فرآورده‌های کشاورزی آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی پکن<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. ~~نهر<ref>stream</ref>های~~ کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.		}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، ایچانگ<ref>yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)\|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات\|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> ([[ووهان]] کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

هوبِیْ (Hubei)<br/> [[File:41140200.jpg|thumb|يادبود و تقديمي مائو به مردم ووهان براي مبارزه با سيل 1954]] {{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =هوبی
|نام لاتین =Hubei
|نام های دیگر=هوپی؛ هوپه
|کشور=چین
|موقعیت=مرکز چین
|مرکز=ووهان
|شهرهای مهم=هوانگ شی، شاشی، ایچانگ و سیانگ فان
|جمعیت=۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز چین با ۱۸۷,۵۰۰ ‌کیلومتر مربع مساحت و ۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش ووهان<ref>Wuhan </ref> است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، ایچانگ<ref>yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، و نمک از صنایع آن است و فولاد، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل‌های فیبر نوری تولید می‌کند. برنج، پنبه، گندم، لوبیا، و سبزی فرآورده‌های کشاورزی آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی پکن<ref>Beijing </ref> به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref> (ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref> رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref> است. نهر<ref>stream</ref>های کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.

 

----

[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی چین]]