https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1هوشنگ کامکار - تاریخچهٔ نسخهها2026-07-02T15:15:44Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=2010256604&oldid=prevNazanin در ۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰2025-08-11T08:20:21Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l34">خط ۳۴:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۴:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[ناظری، شهرام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(کرمانشاه ۱۳۲۹ش)</del>|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[علیزاده، حسین|حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[کامکار، بیژن|بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[ناظری، شهرام|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[علیزاده، حسین|حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[کامکار، بیژن|بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=2010243437&oldid=prevNazanin در ۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۹2025-06-03T06:39:45Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l34">خط ۳۴:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۴:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[ناظری، شهرام (کرمانشاه ۱۳۲۹ش)|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[علیزاده، حسین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(تهران ۱۳۳۰ش )</del>|حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[کامکار، بیژن|بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[ناظری، شهرام (کرمانشاه ۱۳۲۹ش)|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[علیزاده، حسین|حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[کامکار، بیژن|بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=2010238803&oldid=prevMohammadi3 در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۶2025-05-20T06:26:41Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۶</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l34">خط ۳۴:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۴:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از کودکى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[شهرام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناظری</del>|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ناظری، </ins>شهرام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(کرمانشاه ۱۳۲۹ش)</ins>|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علیزاده، حسین (تهران ۱۳۳۰ش )|</ins>حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کامکار، بیژن|</ins>بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از [[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|ریمسکی کورساکوف]]- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تألیف- تهران: 1380).</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=2010169858&oldid=prevNazanin در ۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۲2024-03-02T05:32:02Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l11">خط ۱۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|ملیت=ایرانی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|ملیت=ایرانی</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|محل زندگی=</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|محل زندگی=</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس آهنگسازی- <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشكدهی </del>هنرهای زیبای دانشگاه تهران/ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آكادمى </del>سانتاچى چیلیاى رم/ فوق لیسانس تاریخ موسیقى- دانشگاه موسیقى <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سانفرانسیسكو </del> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس آهنگسازی- <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشکدهی </ins>هنرهای زیبای دانشگاه تهران/ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آکادمى </ins>سانتاچى چیلیاى رم/ فوق لیسانس تاریخ موسیقى- دانشگاه موسیقى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سانفرانسیسکو </ins> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>| شغل و تخصص اصلی = آهنگساز</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>| شغل و تخصص اصلی = آهنگساز</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|شغل و تخصص های دیگر=نوازندهی ویولن و سنتور </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|شغل و تخصص های دیگر=نوازندهی ویولن و سنتور </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l18">خط ۱۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۸:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|سمت = </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|سمت = </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|جوایز و افتخارات =</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|جوایز و افتخارات =</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|آثار = گل همیشه بهار با صداى شهرام ناظرى (1359)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، كنسرتینو </del>براى تار و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اركستر </del>(1360- بر اساس چهارمضراب حسین علیزاده)، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كجایید </del>ای شهیدان خدایى با صداى بیژن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كامكار </del>(1361)، بهاران بیایید با صداى شهرام ناظرى و بیژن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كامكار </del>(1364)، در گلستانه با صداى شهرام ناظرى (1367) </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|آثار = گل همیشه بهار با صداى شهرام ناظرى (1359)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنسرتینو </ins>براى تار و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارکستر </ins>(1360- بر اساس چهارمضراب حسین علیزاده)، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کجایید </ins>ای شهیدان خدایى با صداى بیژن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کامکار </ins>(1361)، بهاران بیایید با صداى شهرام ناظرى و بیژن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کامکار </ins>(1364)، در گلستانه با صداى شهرام ناظرى (1367) </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|خویشاوندان سرشناس =خانوادهی کامکارها </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|خویشاوندان سرشناس =خانوادهی کامکارها </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|گروه مقاله =موسیقی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>|گروه مقاله =موسیقی</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l28">خط ۲۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۸:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>}}</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042150730.jpg|جایگزین=هوشنگ کامکار|بندانگشتی|هوشنگ کامکار]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:2042150730.jpg|جایگزین=هوشنگ کامکار|بندانگشتی|هوشنگ کامکار]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هوشنگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كامكار </del>(سنندج 1325ش- ) </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هوشنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کامکار </ins>(سنندج 1325ش- ) </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آهنگساز و نوازندهی ایرانی ویولن و سنتور. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از كودكى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در كلاس موسیقى صبا كه زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان كارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشكدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یكسال در آكادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و كنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسكو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشكدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. </del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ساختههاى او كه اكثراً براى اركستر سمفونیك، </del>گروه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كر، آواز </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازهاى سنتى ساخته شده </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''گل همیشه'' بهار با صداى </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهرام ناظری|شهرام ناظرى</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(1359)</del>، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''كنسرتینو براى تار </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اركستر'' (1360- بر اساس چهارمضراب </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حسین علیزاده</del>]]<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">)</del>، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">''كجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیژن کامکار</del>|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیژن كامكار</del>]] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(1361)، ''بهاران بیایید'' </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صداى شهرام ناظرى </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیژن كامكار </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1364</del>)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ''</del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن كامكار (1368</del>)<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد</del>. </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آهنگساز و نوازندهی ایرانی [[ویولن]] و [[سنتور]]. </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|</ins>گروه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کامکارها]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرپرست فعلی این گروه. </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کودکى سنتور را نزد پدرش، </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حسن کامکار</ins>]]، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تئورى موسیقى، در کلاس موسیقى صبا که زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى</ins>]]، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان کارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران</ins>|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشکدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران</ins>]] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شد و در رشتهی آهنگسازى </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یکسال در آکادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و کنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسکو به پایان رسانده </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشکدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنرستان موسیقى</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸</ins>) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عهدهدار بود</ins>. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از ریمسکی کورساکوف- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تالیف</del>- تهران: 1380).</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از ساختههاى او که اکثراً براى ارکستر سمفونیک، گروه کر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[شهرام ناظری|شهرام ناظرى]] (1359)، ''کنسرتینو براى تار و ارکستر'' (1360- بر اساس [[چهارمضراب]] [[حسین علیزاده]])، ''کجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[بیژن کامکار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن کامکار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن کامکار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. </ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ریمسکی کورساکوف، نیکلای (۱۸۴۴ـ۱۹۰۸)|</ins>ریمسکی کورساکوف<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تألیف</ins>- تهران: 1380).</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:موسیقی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص]]</div></td></tr>
</table>Nazaninhttps://wikijoo.ir/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=2010065666&oldid=prevReza rouzbahani در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۰2019-12-18T10:30:37Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان = هوشنگ کامکار<br />
|نام =<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز= سنندج 1325ش<br />
|تاریخ مرگ= <br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=ایرانی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل= لیسانس آهنگسازی- دانشكدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران/ آكادمى سانتاچى چیلیاى رم/ فوق لیسانس تاریخ موسیقى- دانشگاه موسیقى سانفرانسیسكو <br />
| شغل و تخصص اصلی = آهنگساز<br />
|شغل و تخصص های دیگر=نوازندهی ویولن و سنتور <br />
|سبک = سنتی<br />
|مکتب =<br />
|سمت = <br />
|جوایز و افتخارات =<br />
|آثار = گل همیشه بهار با صداى شهرام ناظرى (1359)، كنسرتینو براى تار و اركستر (1360- بر اساس چهارمضراب حسین علیزاده)، كجایید ای شهیدان خدایى با صداى بیژن كامكار (1361)، بهاران بیایید با صداى شهرام ناظرى و بیژن كامكار (1364)، در گلستانه با صداى شهرام ناظرى (1367) <br />
|خویشاوندان سرشناس =خانوادهی کامکارها <br />
|گروه مقاله =موسیقی<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
[[پرونده:2042150730.jpg|جایگزین=هوشنگ کامکار|بندانگشتی|هوشنگ کامکار]]<br />
هوشنگ كامكار (سنندج 1325ش- ) <br />
<br />
<br />
آهنگساز و نوازندهی ایرانی ویولن و سنتور. از اعضای اصلی و اولیهی [[کامکار، خانواده|گروه کامکارها]] و سرپرست فعلی این گروه. از كودكى سنتور را نزد پدرش، [[حسن کامکار]]، فراگرفت. بعدتر ضمن آشنایی مقدماتی با نواختن ویولن و تئورى موسیقى، در كلاس موسیقى صبا كه زیر نظر پدرش اداره مىشد به تدریس پرداخت. پس از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت و در [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى ملى]]، طی یک سال، به یادگیری نواختن ویولن و فراگیری تئورى موسیقى کلاسیک مشغول شد. پس از پایان این دوره، چند سال به عنوان كارشناس موسیقى در فرهنگ و هنر کردستان تدریس کرد. در سال 1348 وارد [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشكدهی هنرهاى زیبای دانشگاه تهران]] شد و در رشتهی آهنگسازى با عنوان شاگرد اول فارغالتحصیل گردید. هوشنگ کامکار پس از دریافت لیسانس آهنگسازی، مدت یكسال در آكادمى سانتاچى چیلیاى رم به تحصیل هارمونى، فوگ و كنترپوآن پرداخته. سپس دورهی فوق لیسانس رشتهی تاریخ موسیقى را نیز در دانشگاه موسیقى سانفرانسیسكو به پایان رسانده و در اسفند 1357 به تهران برگشته است. او در همان دوره، چندین ترم در دانشكدهی هنرهاى زیبا و دانشگاه فارابى (هنرستان موسیقى) تدریس کرده. هوشنگ کامکار ۱۰ سال در دانشگاه هنر به تدریس موسیقی پرداخت و مدیریت گروه موسیقی این دانشگاه را هم به مدت ۶ سال (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸) عهدهدار بود. <br />
<br />
از ساختههاى او كه اكثراً براى اركستر سمفونیك، گروه كر، آواز و سازهاى سنتى ساخته شده از ''گل همیشه'' بهار با صداى [[شهرام ناظری|شهرام ناظرى]] (1359)، ''كنسرتینو براى تار و اركستر'' (1360- بر اساس چهارمضراب [[حسین علیزاده]])، ''كجایید ای شهیدان خدایى'' با صداى [[بیژن کامکار|بیژن كامكار]] (1361)، ''بهاران بیایید'' با صداى شهرام ناظرى و بیژن كامكار (1364)، ''در گلستانه'' با صداى شهرام ناظرى (1367)، ''بیا حافظ'' با صداى بیژن كامكار (1368)، ''دور تا نزدیک، پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه، منظومهی سمفونیک مولانا، خورشید مستان، سروکی دل، محاق، بهاران آبیدر، بر تارک سپیده، سماع مجلسیان، سماع ضربیها، بالهی شهرزاد و پوئم سمفونیک کردی'' مىتوان نام برد. <br />
<br />
گزیدهی کتابشناسی: ''اصول ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از ریمسکی کورساکوف- تهران: 1362)؛ ''فوگ و انوانسیون: فنون اصلی آهنگسازی در تئوری و عمل'' (ترجمهی کتابی از جان ورال- تهران: 1370)؛ ''هارمونی قرن بیستم'' (ترجمهی کتابی از وینسنت پرسی کتی- تهران: 1375)؛ ''کنترپوان مدال: بر اساس شیوهی موسیقی قرن شانزدهم'' (ترجمهی کتابی از دیوید بویدن- تهران: 1377)؛ ''ارکستراسیون'' (ترجمهی کتابی از کنت کنان- تهران: 1382) و ''موسیقی کلاسیک و رمانتیک'' (تالیف- تهران: 1380).<br />
<br />
<br />
[[رده:موسیقی]]<br />
[[رده:ایران - اشخاص]]</div>Reza rouzbahani